Tom, Rozdzial

1   1, I |   roślinności dzikiej cicho w cichej pogodzie stało morze roślin
2   1, IV|        Zygmunt Korczyński, po cichej, ale dość żywej rozmowie
3   1, VI| zbliżał się do swego końca, w cichej i świetnej glorii pogody.
4   1, VI|     przepaści i stojący w tej cichej pogodzie szybą błękitu i
5   2, II|     Wyraz nieskończonej, lecz cichej radości i wdzięczności twarz
6   2, V |      z którego biły promienie cichej, jakby nieśmiałej radości.