Tom, Rozdzial

1   1, VI | Rozlewały się daleko i o ziemię biły koryta w niej sobie prując,
2   2, IV |      zebrały się i w te miejsce biły. Słowik już wtenczas nie
3   2, V  |       niemu wzrokiem, z którego biły promienie cichej, jakby
4   3, II |        przylatujące o pierś jej biły rozpalonymi skrzydły, a
5   3, III|  malowany, a od całej jej osoby biły błyski złoto i srebro udających
6   3, IV |        więcej, z jednego źródła biły dla nich obu kipiące i gorzkie