Tom, Rozdzial

  1   1, I  |     suknię, bardzo skromną, która jednak wybornie uwydatniając jej
  2   1, I  |          się z głębi beczki. Mało jednak zwracała nań uwagi i zaraz
  3   1, I  |         je wielkim kłębem, o tyle jednak przezroczystym, że rozpoznać
  4   1, I  |        uczutego obrzydzenia; wnet jednak odpowiedziała:~- Niech ciocia
  5   1, I  |          od księdza nie dostałam; jednak nie wierzę... Powiadam ci,
  6   1, II |            Dworowi temu, w którym jednak widocznie wciąż się coś
  7   1, II |        cieniutkimi wykrzyknikami. Jednak żaden z nich w tej chwili
  8   1, II |        drugiego patrzała. Nie był jednak ponętnym. Średniego wzrostu,
  9   1, II |          pan zawsze żartuje...~On jednak nie tylko wygadywał i żartował,
 10   1, II |       przybieraniu zalotnej pozy. Jednak widać było, że cierpiała
 11   1, II |        trysnęły płomienie. Powoli jednak i łagodnie ujęła ramię starca.~-
 12   1, II |    ufryzowanymi włosami. Zupełnie jednak obojętnym a nawet żartobliwym
 13   1, III|      mogły. Mnóstwo uległo; pewna jednak liczba uzbrojona do walki
 14   1, III|       krzycząc: "To nie podobna!" Jednak dzięki temu promieniowi
 15   1, III|       fortunę wcale piękną, która jednak, na cztery części rozdzielona -
 16   1, III|           się od innych, z braćmi jednak pozostawał. Marta przebywała
 17   1, III|           większą rybę. Tego dnia jednak czuł się więcej jeszcze
 18   1, III|        zapomniał, nie zapomniałem jednak tych czasów, kiedy my z
 19   1, III|         Dominiku zapominał. Teraz jednak łagodniej niż zwykle i uważniej
 20   1, IV |         gwaru i wszelkiej fatygi. Jednak zupełnie wyosobnionymi spośród
 21   1, IV |  zmarszczkami okryły czoła; teraz jednak, wśród licznego zebrania,
 22   1, IV |       bardzo szczęśliwym zmianom.~Jednak zdrowie jej i humor wydawały
 23   1, IV |       sprawiła mu przykrość, wnet jednak z odrodzoną żarliwością
 24   1, IV |      tkliwości i słodyczy. Był to jednak przelotny błysk, po którym
 25   1, IV |          siejba, kośba itd. Teraz jednak mówili już o polityce. Przedmiotu
 26   1, IV |  niedowierzająco, to smutnie. Raz jednak, wśród najbardziej ożywionej
 27   1, IV |           pani Andrzejowej, która jednak dość przyjaźnie, choć zawsze
 28   1, IV |        nigdzie. Ośmielona trochę, jednak przyciszonym jeszcze głosem
 29   1, IV |         domu i matce, i córce; tu jednak obok bombiastych i z mnóstwa
 30   1, IV |          znużony i przygasły. Raz jednak odbiło się w nim wrażenie
 31   1, IV |    chciała okazać się niedołężną. Jednak wschody te były dla niej
 32   1, IV |      jadalnej zmierzała. Zaledwie jednak kilka kroków uczyniła, usłyszała
 33   1, IV |        jego słów i wzroku, prędko jednak i ruchem gwałtownym rękę
 34   1, V  |          się w niej wołać: Nie! A jednak w nudzie i bezcelowości
 35   1, V  |          gorycz upokorzonej dumy, Jednak uspokajała się powoli. Z
 36   1, V  |           prawie, co przechadzka, jednak zatrzymując pług u początku
 37   1, V  |        zarysowywały linię surową. Jednak dwornym znowu gestem wskazał
 38   1, V  |          naprzód i na ławce, dość jednak daleko od niej, usiadł.~
 39   1, V  |        spokojny i ciepły promień. Jednak w głębi tego człowieka było
 40   1, V  |      dzień i może co nocy. Powoli jednak podniósł twarz i daleko
 41   1, V  |        dzieje w ogrodzie sąsiada, jednak stała nieruchomo, w postawie
 42   1, V  | zdziwionym albo wzruszonym.~Zaraz jednak potwierdzająco głową skinął
 43   1, VI |           na czołach - nie ponury jednak, owszem, tu i ówdzie rzucający
 44   1, VI |    wyściełającym te wysokie góry. Jednak łagodne i wdzięczne zakręty
 45   1, VI |       jakiej przyczyny?~Po chwili jednak znowu podniósł oczy i dłużej
 46   1, VI |           dołu strumienia. Czasem jednak zatrzymywał się i szukał
 47   2, I  |          odkrywając błękit nieba. Jednak w Olszynce wszystkie okna
 48   2, I  |       ojca się wrodził. Cóż robić jednak? Na pędzać dziecko trzeba,
 49   2, I  |          Korczyńskiego. Nie miała jednak czasu przypatrywać się im
 50   2, I  |     doszła aż do ganku, na którym jednak, gdy stanęła twarzą ku dziedzińcowi
 51   2, I  | pozostawił długą, czerwoną kresę. Jednak Różyc, nisko pochylony;
 52   2, I  |          zmarszczyła, energicznie jednak ściśniętą ręką o dłoń drugiej
 53   2, I  |          w mgnieniu oka. Z powagą jednak mówić zaczęła:~- Ponieważ,
 54   2, I  |              Dziwna rzecz! Jesteś jednak i dobry, i rozumny...To
 55   2, I  |         ze zmieszaniem. Po chwili jednak śmiało rzekła:~- Mówisz
 56   2, I  |           leżała na jej kolanach; jednak ani ochoty do mówienia nie
 57   2, II |          lekarzem.~Około południa jednak pani Emilia uspokoiła się
 58   2, II |        jak tylko mogła najciszej, jednak świszczący szept jej doszedł
 59   2, II |    przebiegło drgnienie niesmaku. Jednak tym samym zupełnie co wprzódy
 60   2, II |      dobrze, tak, bardzo do-brze. Jednak równowaga ich trochę w ostatnich
 61   2, II |        najzupełniejszą rację; nic jednak o tym nie powiedział, W
 62   2, II |          rzucił Benedykt, którego jednak posępne źrenice zmąciły
 63   2, II |    wybiegający mu na usta. Bardzo jednak poważnie i z powracającym
 64   2, II |         nawet ojca... ojca, który jednak ciebie... w tobie... no!
 65   2, II |        ojca zamigotały łzy. Uraza jednak przemogła. ~- Milczeć! -
 66   2, II |       razy ziewnęła głośno, czego jednak Orzelski, ekstazą porywany,
 67   2, II |       świeżo przebytych cierpień. Jednak nie udawała nic: ani choroby,
 68   2, II |           za istotę nieprzytomną; jednak spotkanego lokajczyka zdyszanym
 69   2, II |      wyrazem szczęścia oblanej, a jednak tak biednie, biednie wyglądającej
 70   2, II |           i naiwność towarzyszki, jednak zaczęła Kirle wyrzucać,
 71   2, II |           oczami wypowiedział, że jednak ma istotnie do oznajmienia
 72   2, II |         że cieszyła się naprawdę. Jednak ku drzwiom idąc znowu oburkliwie
 73   2, II |        Myśląc o tym nie wyglądała jednak na szczęśliwą. Z pobladłą
 74   2, II |          czegokolwiek ją nauczyć? Jednak nauczył. Długo razem chodząc
 75   2, II |           rozmawiali, nie o sobie jednak, tylko o tej naturze, której
 76   2, III|       mizernej jej twarzy, prędko jednak i wprawnie żęła obok swej
 77   2, III|          równo, nisko przy ziemi. Jednak ile razy prostowała się
 78   2, III|        ruch do powstania. Usiadła jednak znowu i zmieszane, niespokojne
 79   2, III|       rozmawiać z sobą nie mogli. Jednak dziewczyna w stronę jego
 80   2, III|      dolegliwy uczuła, nie w ręku jednak, lecz w piersi. Tak jak
 81   2, III|      silne wrażenie. Zdarzały się jednak; bo i teraz niektóre szeptały
 82   2, III|          kępki włosów siną plamę; jednak ze zmieszaniem na twarzy
 83   2, III|      przezwisko hrabiego. Wszyscy jednak wiedzieli dobrze, że nie
 84   2, III|             ja... kiej przyczyny?~Jednak, tak jak i w ów wieczór,
 85   2, III|       drgały uśmiechy. Spuszczała jednak powieki wargi przygryzając.~-
 86   2, IV |   potrzebować mogła? Potrzebowała jednak, tak dalece, że po razy
 87   2, IV |   odpychał, powraca. Zdaje mu się jednak, że pierwszą przyczyną jego
 88   2, IV |           chwili obrazu przyrody. Jednak wywierał on znać na nią
 89   2, IV |     przeziębienie narazić...~Wnet jednak poskromił wzruszenie swe
 90   2, IV |        powieki podnosząc widziała jednak kilka szybkich, zmartwionych,
 91   2, V  |         zaraz bym znów utracił...~Jednak zbyt młodym był może i zbyt
 92   2, V  |           nie uczynił. Widać było jednak, że zmarkotniał, nad czymś
 93   2, V  |          wiedzieć skąd się brała. Jednak wkrótce widocznym się stawało,
 94   2, V  |        dosięgnąć by go nie mogły. Jednak w sąsiedniej ciemnej sali
 95   2, V  |     zapewne takim był i istotnie. Jednak gdy odeszła, podniósł znowu
 96   2, V  |         wprawdzie, wąskie, padały jednak na dachy domostw, złote
 97   3, I  |           usposobioną. Ktokolwiek jednak znał ją w owej porze życia,
 98   3, I  |       życia pochodzącą, do której jednak mimo jej woli i wiedzy mieszało
 99   3, I  |  pobłażaniem ogarniać nakazywała. Jednak zniszczyć jej w sobie nie
100   3, I  |          nie uskarżała się nigdy; jednak świeże jej przedtem rumieńce
101   3, I  |          w zniszczonych oprawach. Jednak pomimo tej czci pamiątek
102   3, I  |           ożeniony, dotkliwie już jednak uczuwać on zaczynał ciernie
103   3, I  | wdzięcznością przyjmowała, w inną jednak sprawę, stokroć w jej oczach
104   3, I  |          matka Zygmunta religijną jednak była głęboko i żarliwie.
105   3, I  |        błysnęła mu nieprędko, raz jednak błysnęła. Po wielu latach
106   3, I  | podniesioną i spuszczone powieki.~Jednak w wyrazie tej niemłodej,
107   3, I  |         sobie przywoła. Za każdym jednak razem czyniła ręką gest
108   3, I  |           Hellady lub Romy stąpa, jednak wyobrażał sobie, że znajdzie,
109   3, I  |      niejaki użytek. Dla Zygmunta jednak nie przedstawiały one nic
110   3, I  |        się, martwi się, tęskni, a jednak tyje! Cerę twarzy ma wprawdzie
111   3, I  |    porywała go złość lub rozpacz, jednak tyje! Wina to braku wrażeń.
112   3, I  |         towarzyszył książce. Może jednak pomiędzy jej stronicami
113   3, I  |          zakochanym w Klotyldzie. Jednak o wystygnięciu tego uczucia
114   3, I  |           mu, to prawda, przymusu jednak na jego wolę, gdyby ją był
115   3, I  |         wiązało, zapomniał. Teraz jednak... znowu... Co to wszystko
116   3, II |        względem wyjątkową... sama jednak nie wiem dlaczego, dostrzegłam
117   3, II |          się Witold. - Rzecz jest jednak godną uwagi, jak ci ludzie
118   3, II |      długo popatrzał.~- Zawsze to jednak, panie dobrodzieju - ciągnął
119   3, II |         źrenicach pana Benedykta; jednak surowo brwi zmarszczył.~-
120   3, II |         długi. Uśmiech, niewesoły jednak, gorzki raczej, pod długim
121   3, II |           narzeczonym zachwycona. Jednak i o praktycznej stronie
122   3, II |     prawie, jak u Anzelma i Jana, jednak daleko ciaśniej i biedniej.
123   3, II |          komodzie ma asygnatek...~Jednak tusza i barwa twarzy Starzyńskiego
124   3, II |       więc od radości, żałośliwym jednak tonem mówić zaczęła:~- Skrzypię...
125   3, II |    okrywała. Rzecz była drobną, a jednak Marta śmiała się i razem
126   3, II |        przyszłe jej życie. Pomimo jednak powściągliwości, z jaką
127   3, II |          syna krytykę i przyganę! Jednak tego syna kochała! W dzieciństwie
128   3, II |     świecie jem! Wieczna niedola!~Jednak po lekarza posyłać potrzeba
129   3, II |        się z pozoru spotykali się jednak na każdym kroku, na wspólne
130   3, II |           Chciał coś mówić, długo jednak nie mógł, aż ze stukiem
131   3, II |        niezmierne cierpienia.~Raz jednak, wkrótce po skończeniu żniw,
132   3, II |          rumieńcem oblało, prędko jednak dalej mówić zaczęła:~- To
133   3, II |          obrażony, rozczarowany a jednak przez chwilę jeszcze ciekawego
134   3, II |          niż bywa ono dla innych. Jednak, moje dziecko, niczyje życie
135   3, II |          Najpewniej nie. Ponieważ jednak tu się urodziłeś, tu są
136   3, II |  niezmierny ciężar na sumieniu... Jednak pragnę wiedzieć prawdę,
137   3, III|      istot i rzeczy, wśród której jednak ozywały się w górze ostre
138   3, III|         znajdowało się najwięcej. Jednak przy powitalnych okrzykach,
139   3, III|    pierwsza drużka nie upodobała. Jednak przed kilku minutami, kiedy
140   3, III|         łysiny i z karku ocierał. Jednak pomimo gościnności i zwykłej
141   3, III|           jej budząc. Z bliskości jednak ani na nią, ani na jej skaleczonego
142   3, III|        pocztu drużbantów należał; jednak ani wystroił się po weselnemu,
143   3, III|         wszyscy obejść się mogli.~Jednak tu i ówdzie o nim gadano.
144   3, III|        ojciec i stryj... Przyszła jednak chwila, w której Jan wzrokiem
145   3, III|       namowom braci i konkurenta; jednak rozmyśliła się i przyrzekła,
146   3, III|         tylko krakowiaka. Wprzódy jednak zobaczy, co dziadunio robi
147   3, III|         nie przejdzie...~- Czasem jednak przechodzi - w zamyśleniu
148   3, III|        twardą skórą powleczona, a jednak dziwnie miękka, błagalnym
149   3, III|           przygasło, spowolniało, jednak czymś silnie tknięte jeszcze
150   3, III|        spoważniał i spochmurniał. Jednak wybiwszy się z tłumu żwawym
151   3, III|           niemal ponurym. Słuchał jednak, a raczej z natężeniem wsłuchiwał
152   3, III|          za pługiem chodzić. Było jednak, jak było. Bóg nie opuszczał,
153   3, III|         Niech i tak będzie! Gdyby jednak pan Korczyński zgodził się
154   3, III|   żałośliwie wołał Apostoł.~Teraz jednak Strzałkowski, ów poważny
155   3, III|         ale może trochę i prawda. Jednak winnymi się nie sądzim,
156   3, IV |          jedynym jej mieszkańcem. Jednak za zamkniętymi drzwiami
157   3, IV |           dla niego nie istnieje. Jednak dziś znowu się przekonał,
158   3, IV | zaszczyciłeś mnie odpowiedzią. Ja jednak piszę, aby rozdzielić z
159   3, IV |         cierpiał, a cierpiąc czuł jednak, że z obfitych i gorących
160   3, IV |           długo? nie pamięta, wie jednak, że z czasem przywykł do
161   3, IV |          się, posmutniał znowu.~- Jednak, mój ojcze - zaczął - jednak
162   3, IV |      Jednak, mój ojcze - zaczął - jednak powiedz mi, co myślisz...
163   3, IV |        gardle nieraz zasiadało, a jednak i niebieskie rozkosze wzruszyć
164   3, IV |           wygraną dał, zapomniał. Jednak raz po długim milczeniu
165   3, IV |          niemu podbiegł. Zaledwie jednak przybyły kilkanaście słów
166   3, IV |          ekonoma Jaśmonta, którzy jednak hałasowali najwięcej, parobkom
167   3, IV |         La, la, la, la, la!~Znowu jednak nie było to tym, o czym
168   3, V  |         się na krześle. Po chwili jednak używając całej swojej odwagi
169   3, V  |         przewidywali. Pani Emilia jednak splotła śliczne ręce i słabym
170   3, V  |        głowa też nie byle jaka... Jednak zanim przyrzekłam, że tu
171   3, V  |          kompanią mówić. Nie było jednak rady. Wszyscy obecni znajdować
172   3, V  |          teraz i wyratował z niej jednak swoje złote serce. Jest
173   3, V  |   względem mnie postąpienie. Wiem jednak, że niemało namów i wpływów
174   3, V  |    przyjęcie tej ofiary, za którą jednak wdzięczną jestem, niemożliwym
175   3, V  |          Pani żartuje!~Widać było jednak po Justynie, że nie żartowała
176   3, V  |          już łez pełnymi zawołała jednak:~- Justynko! jak to? ty
177   3, V  |           u stóp matki upadła. Że jednak zdarzało się jej to bardzo
178   3, V  |         kuzyna mego! - zaczęła. - Jednak nie umiem kłamać: może i
179   3, V  |          w wyrazie ust, spokojnie jednak rzekł:~- Bądź pan spokojny;
180   3, V  |          powtarzając zupełnie już jednak uspokojony odszedł. Benedykt
181   3, V  | przycisnął. Benedykt nie na niego jednak patrzał, ale na Anzelma,