Tom, Rozdzial

  1   1, II |         twarzą wtrąciła:~- Justynka ma śliczną figurę... Ja jej
  2   1, II |        połykaniu lekarstwa, ile jej ma wyćwiczona tancerka w przybieraniu
  3   1, II |            żonę rzekł:~- Dzieci nie ma! Od godziny już by tu być
  4   1, II |            jest to jeszcze dziecko, ma rok piętnasty...~Kirło,
  5   1, II |     Korczyński - dla nas święta nie ma. I owszem, kiedy oficjaliści
  6   1, II |              żyć chcą...~- Może pan ma słuszność - po krótkim namyśle
  7   1, II |         jeszcze zabrakło...~- Po co ma zabraknąć? - oburzył się
  8   1, II |      poskoczyła.~- A dzieci jak nie ma, tak nie ma! - zawołała.~
  9   1, II |          dzieci jak nie ma, tak nie ma! - zawołała.~Teresa tymczasem
 10   1, II |        głupota!... A dzieci jak nie ma, tak nie ma!... O Boże mój,
 11   1, II |          dzieci jak nie ma, tak nie ma!... O Boże mój, Boże! gdyby
 12   1, II |             przemówił:~- Dzieci nie ma! dziwna rzecz! dzieci nie
 13   1, II |            dziwna rzecz! dzieci nie ma!~Różyc gospodynię domu nie
 14   1, II |     krótkiej chwili.~- Pięć tysięcy ma na procencie u pana Benedykta.
 15   1, II |            Wcale posagu żadnego nie ma... a dumna przy tym jak
 16   1, III|          chcę... o nie! Każde z nas ma już teraz świat osobny...
 17   1, III|             Bogu, w domu naszym nie ma. Pracy i kłopotów nie masz
 18   1, III|         spekulacje robić można, kto ma pieniądze: drzewem handlować
 19   1, III|            rozporządzenia, ponieważ ma potrzeby swoje i gusta,
 20   1, IV |       podoba jej się bardzo, naturę ma monotonną i prozaiczną,
 21   1, IV |    towarzystwa i rozrywek wcale nie ma; Zygmunt malować tu nie
 22   1, IV |            kiedy nie wypada, to nie ma już co... chodźmy..,~Raz
 23   1, IV |      wyraził się hrabia, granic nie ma i że dotąd jeszcze nie doszedłem
 24   1, IV |             wykrzyknikiem:~- Witold ma słuszność, zupełną słuszność!
 25   1, IV |             w nim bez pamięci, a on ma bardzo minę człowieka położeniem
 26   1, IV |       Widzisz pan, jaką smutną minę ma panna Teresa... ot, tam,
 27   1, IV |       odmówić mogła?~- Szwagier mój ma więc przyjemność widywać
 28   1, IV |           na tym podłym świecie nie ma...~Toteż na twarz pani Andrzejowej
 29   1, IV |             odparł Kirło.~- Mąż mój ma już taki charakter, że potrzebuje
 30   1, IV |     zbudowana kobieta i takiego coś ma w sobie... te szare oczy
 31   1, V  |       słyszano, gdy zapytywał: "Czy ma dziewczynę utopić albo zastrzelić?"
 32   1, V  |            w niej i dokoła niej nie ma nic takiego, na czym by
 33   1, V  |          kiedy żadnej przyczyny nie ma?~I jakby mu nagle przyszła
 34   1, V  |           śpiewanie i swoją wolność ma!~Znowu, pomimo woli może,
 35   1, V  |         świecie nic do robienia nie ma?...~- To nie może być... -
 36   1, V  |             nic w gospodarstwie nie ma nad konie. Tak już widać
 37   1, V  |     zawołała:~- Pan Jan widać czasu ma dużo, kiedy sobie tak pomału
 38   1, V  |              że i pieniądze jeszcze ma...~Justyna uśmiechnęła się.
 39   1, V  |         prawie dziewięćdziesiąt lat ma... Francuzów pamięta, a
 40   1, V  |     pomiędzy nami kłótni żadnej nie ma. Tylko tego Adasia najwięcej
 41   1, V  |           się, taki słaby, a wielką ma siłę i wytrwałość... Anzelm
 42   1, V  |             zaczął.~- Ale nie każdy ma jednostajną łaskę u Boga
 43   1, V  |           ani wesołych asamblów nie ma. Gniazdo nasze - wszystko
 44   1, V  |             który z Bohatyrowiczami ma, przeze mnie ma. Ja szlachtę
 45   1, V  |     Bohatyrowiczami ma, przeze mnie ma. Ja szlachtę do niego namówił,
 46   1, V  |             kotwica moja, a kogo on ma w swojej obronie, ten w
 47   1, VI |     przyjechał! Pacenki nigdzie nie ma. On już po babulkę nie przyjedzie!
 48   1, VI |           powtarzała:~- Pacenki nie ma! Pacenko umarł i nigdy już
 49   1, VI |            tym świecie wcale go nie ma.~Bezbarwne i bezzębne usta
 50   1, VI |         jakże! a pewno! Żeby nie! A ma się rozumieć!~Inny, bardzo
 51   1, VI |             ożeniony, czworo dzieci ma i pewno nie więcej jak półtora
 52   1, VI |           osobliwego do gadania nie ma!~Nigdy jeszcze pod siwiejącym
 53   1, VI |             już teraz wcale ona nie ma. Do tego i lubości bywało
 54   1, VI |          miał gdzie zasnąć! I bydlę ma takie szczęście! Kiedy prawdziwego
 55   2, I  |         zrozumiesz... ta dziewczyna ma temperament, upewniam cię,
 56   2, I  |          temperament, upewniam cię, ma nawet wiele temperamentu...~-
 57   2, I  |         rzeczach, które ją zajmują, ma takie ogniki w oczach i
 58   2, I  |      zawołał:~- Mamo, Staś wrócił i ma okropną chrypkę...~Kirłowa,
 59   2, I  |          zmartwieniem rzekła-gardło ma słabe i w przeszłym roku
 60   2, I  |             kuzynie, każdy człowiek ma swoje wady, wiesz o tym
 61   2, I  |         wiesz o tym dobrze. I on je ma... Nie są to nawet wady,
 62   2, II |            rzeczy do rozumienia nie ma! Zdrowa jestem zupełnie
 63   2, II |       zapałem dokończył: - Szwagier ma pod tym względem rację,
 64   2, II |             Darzecki. - Cywilizacja ma swoje prawa. Jest to chłopak
 65   2, II |          więcej od losu swego żąda? Ma majątek, talent, matkę,
 66   2, II |             pragnie tego, czego nie ma...~Z tymi słowami i przy
 67   2, II |     zadziera pod obłoki dlatego, że ma większy od innych majątek,
 68   2, II |           nie pomyśli. Dziś właśnie ma do Korczyna przyjechać i
 69   2, II |             wypowiedział, że jednak ma istotnie do oznajmienia
 70   2, II |          kocham, a ona dla mnie nie ma żadnej sympatii!...~Zaczęła
 71   2, III|        życie! Jak kobiet w domu nie ma, człowiek bez rąk prawie!
 72   2, III|          zjada, że go dopatrzyć nie ma komu!" Ale Janek jak przystał
 73   2, III|       stryjku, siestrę, i wezmę. Co ma u ojczyma w poniewierce
 74   2, III|         prawie na całym świecie nie ma. Żadnego ja smętku przy
 75   2, III|       oczami. Bo to trzydzieści lat ma i bez kochania żyje. Żenić
 76   2, III|       lepiej żąć idzie, co głupstwa ma wygadywać! - krzyknął i
 77   2, III|             Najdroższa z klejnotów, ma luba dziewczyno,~O góro!
 78   2, III|           niby to jest, niby to nie ma, aż dopiecze i do ołtarza
 79   2, III|              A czy jest luby?~- Nie ma - z uśmiechem odpowiedziała
 80   2, III|            złego ani brzydkiego nie ma, ale z bliska... jeżeli
 81   2, III|    człowieka w tym, co on we środku ma...~Zrozumieli myśli Justyny,
 82   2, III|            się masz, Janku! Jak się ma pani Starzyńska! Brawo,
 83   2, III|             sierota bezżenny, i nie ma dla mnie komu wieczerzy
 84   2, III|           Gdzie tam! i tyle już nie ma, bo jedni pomarli, drudzy
 85   2, III|            zapragnął, ten dla niego ma wieczną wdzięczność i czuje
 86   2, IV |    potwierdził Jan. - Taką ten ptak ma przemyślność, że w tej twardej
 87   2, IV |            swego i swoich myśli nie ma. Ale może w tym jest pomyłka...~
 88   2, IV |            wzroku zagrał żal.~- Nie ma czego wstydzić się ani smęcić -
 89   2, IV |      jeszcze dołożył: "Obydwóch nie ma!" i spytał się mnie: "Zrozumiałeś?..."
 90   2, IV |    dołożyłem jeszcze: "Obydwóch nie ma!" Tylko co zaś te dwa słowa
 91   2, IV |            bajki tylko gadają i nie ma jej wcale na święcie. Więc
 92   2, IV |          Pijactwa pomiędzy nami nie ma ani rozpusty nijakiej, ani
 93   2, IV |         okolicy gospodarzy tyle jej ma, ale za to większe u nich
 94   2, IV |            że łąk i wypasów za mało ma, a drugą, że woda nadmiar
 95   2, IV |           Tu czasu do medytacji nie ma. Proszę do czółna siadać! -
 96   2, V  |         słusznie!~- Ona do Justynki ma wielką prośbę - kruczkiem
 97   2, V  |            oczki.~- Może więcej nie ma jak dwadzieścia jeden rok,
 98   2, V  |          nie może, bo pieniędzy nie ma. Więc połowę da gotówką,
 99   2, V  |            okolicy tyle strojów nie ma, co Domuntówna. Bransolety
100   2, V  |        Domuntówna. Bransolety nawet ma, złotne kolczyki i pierścionki,
101   2, V  |            wszystkie oczy na siebie ma zwrócone, to i trudniej
102   2, V  |         rzekł Jan - bo Fabian pełno ma wszędzie krewnych i znajomych,
103   2, V  |      przemówił Anzelm - Pacenki nie ma; ani tu, ani nigdzie nie
104   2, V  |             ani tu, ani nigdzie nie ma, bo on już dawno z tym światem
105   2, V  |          światem rozstał się.~- Nie ma? - na kiju wspierając się
106   2, V  |          starzec - czy doprawdy nie ma? czy słowo honoru?~- Słowo
107   2, V  |           pokazałby, że ich niemało ma... ale nam, prostym dziewczętom,
108   2, V  |      sarknął. - Nigdy go w domu nie ma... nigdy przy mnie... nigdy
109   2, V  |          ale nic w tym dziwnego nie ma: kuzynka chce od baletnic,
110   2, V  |             ode mnie na świecie nie ma. Dajcie mi pokój z waszym
111   3, I  |         czyste i piękne, jest i być ma prawo, i że ona to może
112   3, I  |         specjalnej ludzkości, która ma gładką skórę na twarzy i
113   3, I  |            jednak tyje! Cerę twarzy ma wprawdzie bladą i znużoną,
114   3, I  |           tout! Pani Kirłowa, która ma wielki wpływ na kuzyna,
115   3, I  |         przebraną chłopką, ale ręce ma wiecznie opalone, jakby
116   3, I  |       widzenia! Ne déraisonnez pas, ma mignonne! Za kilka godzin
117   3, II |          Czy wyglądam na istotę, co ma taką postać, jakby do nieba
118   3, II |     kłopotów i niepokojów nigdy nie ma... Dobrze, że mu dziś trochę
119   3, II |          nic tu takiego mądrego nie ma i tylko w obchodzeniu z
120   3, II |            zaczął:~- Każdy za młodu ma swoje marzenia i teorie,
121   3, II |       Wątpię. Ale ponieważ tego nie ma... nie ma... no, to gdyby
122   3, II |         ponieważ tego nie ma... nie ma... no, to gdyby stary grat
123   3, II |        Wprawdzie tytułu żadnego nie ma... ani książę, ani hrabia...
124   3, II |              rozsądek i dobre serce ma... Ale abym przeszłość jego
125   3, II |            rozsądna, a może i pstro ma w głowie, czy ja wiem? Na
126   3, II |            pośmiewiska wywierać nie ma prawa. Jednego tylko Boga
127   3, II |            człowieka na świecie nie ma, którego by ona lękać się
128   3, II |       zaprowadził, wielką alterację ma. Słyszę, w miasteczku mu
129   3, II |           pełną szufladę w komodzie ma asygnatek...~Jednak tusza
130   3, II |       będzie, że dziś go w domu nie ma! Po siano na łąkę pojechał...
131   3, II |            dwunastu morgów może nie ma, a dzieci pięcioro. Co ja
132   3, II |       naokolutko tek jak prawie nie ma... Jednym słowem, ani tędy,
133   3, II |             nijakiego przyrobku nie ma. Choć zgiń, człowiecze,
134   3, II |            postępowania dla nas nie ma. Zewsząd otoczyła nas rola
135   3, II |          takoż pięknych pokojów nie ma ani złotnych materii na
136   3, II |          czyje wesele? Dokąd Leonia ma jechać? - z cicha i łagodnie
137   3, II |          interesami rządzi, ale ona ma nad nim wpływ wielki, i
138   3, II |             zapytywał w liście, czy ma czynić starania o wyegzekwowanie
139   3, II |            oh, comme je te connais, ma petite, chére maman!...
140   3, II |            naprzód do tego, aby ci, ma chére maman, powiedzieć,
141   3, II |            gdy odpowiedziała:~- Nie ma na świecie matki, która
142   3, II |             pracować nie mogąc, nie ma także żadnych przyjemności,
143   3, II |         dziś właśnie zauważyłem, że ma takie zgrubiałe ręce i w
144   3, II |         wszystkiego nie znam... ja, ma chére maman, z tymi światłami,
145   3, III|  kawalerstwo nagrzewać zaczęło. Lat ma ze trzydzieści dwa, posażnej,
146   3, III|     parobków trzyma, złotny zegarek ma, a którejś niedzieli Michał
147   3, III|            tak powiadam, że nic nie ma na świecie przyrodniejszego
148   3, III|             ten stan ustanowił. Nie ma tu przyczyny smęcić się
149   3, III|          Nie bójcie się! Więcej Bóg ma, niż rozdał! - krzyczał
150   3, III|           słyszę, syna ludzkiego on ma, wilkiem na ludzi nie patrzącego.
151   3, III|      wołając:~- Przyjdzie! a jakże! ma się rozumieć, że przyjdzie!
152   3, III|          cóż dopiero kiedy człowiek ma czym podzielić się z przyjacielem
153   3, III|           ani czasu, ani ochoty nie ma. Jak nie przychodziło kochanie,
154   3, III|            będę, bo gdzie wiary nie ma, tam i przyjaźni prawdziwej
155   3, III|             wcale do zarzucenia nie ma. A jeżeli ja za ten postępek
156   3, III|           woła: Tra-ta! tra-ta!~Nie ma ojca ani brata!~Ni żadnego
157   3, III|         jest pan Korczyński i język ma gruby...~- Inaczej jak mruk
158   3, III|          przetrwał inne.~- I mrówka ma swój gniew! - pot z czoła
159   3, III|      nijakiego dla nich ratunku nie ma oprócz upokorzenia się i
160   3, III|            On mrze na pieniądze, bo ma długi i wielkie ekspensy;
161   3, III| Bohatyrowicz powoli zawtórował:~- A ma się rozumieć! Nieboszczyk
162   3, IV |            powiedział sobie, że nie ma już żadnego brata. Trzech
163   3, IV |             niczyjej winy w tym nie ma, tylko ich jednych?~Czy
164   3, IV |       Korczyńskim zarzucić nikt nie ma prawa. Jeden ją życiem opłacił...
165   3, IV |         śmiało, ufnie, wszystko, co ma w sobie, pokazać, pociechy,
166   3, IV |         niezbędne. Jeżeli brata nie ma, najbliższy krewny spełnić
167   3, IV |            ona by patrzała, czy nie ma jeszcze czego z ziemi uchwycić.~-
168   3, V  |      postanowił, ale żal mu matki i ma niejaki skrupuł pozostawiać
169   3, V  |             to Justysia skakać dziś ma aż pod sufit?~- Z radości,
170   3, V  |             się do Justyny:~- Złote ma serce, kobietę poczciwą
171   3, V  |            Zagadki w tym żadnej nie ma - odpowiedziała.- Właśnie
172   3, V  |        umysłową jakże będzie?~- Nie ma jej, mój wuju; kto by tu
173   3, V  |          dodał - macie rację... nie ma co mówić! macie rację!~Pani
174   3, V  |             żadnej dla Justynki nie ma - powstając zaczął Benedykt -
175   3, V  |             pełnoletnia, wolę swoją ma, za kogo zechce, wyjdzie...~-
176   3, V  |       fortepianu postawić gdzie nie ma... mnie tam te... te...
177   3, V  |        Benedykt - o przeszłości nie ma co mówić, a o przyszłość