Tom, Rozdzial

  1   1, I  |         udawać nie chcę! Prawda, że zawsze łamię sobie głowę, aby mnie
  2   1, II |            się tu po wielekroć, ale zawsze je naprawiono, więc choć
  3   1, II |           wiejska dziewczyna... pan zawsze mistyfikować nas lubi, panie
  4   1, II |             druga kobieta - pan nas zawsze tak mistyfikuje... Doprawdy!
  5   1, II |              To być nie może... Pan zawsze żartuje... - zawtórzyła
  6   1, II |       wygaduje?... jakże można? pan zawsze żartuje...~On jednak nie
  7   1, II |        głowy, ale grzeczna i słodka zawsze, gościowi odpowiedzieć pośpieszyła:~-
  8   1, II |           jej się to wziąć mogło... Zawsze inaczej robi niż wszyscy. ~
  9   1, II |            śliczną figurę... Ja jej zawsze figury jej zazdroszczę...~
 10   1, II |          naszym.~- Ja, pani, jestem zawsze najlepszym z ludzi i tylko...
 11   1, II |          zajęty... nietowarzyski... zawsze tylko o gospodarstwie swoim
 12   1, II |          Mówiła, że Witold okazywał zawsze zamiłowanie w gospodarstwie
 13   1, II |          się zdaje - rzekł - że oni zawsze mają święto. Są zdrowi,
 14   1, II |         spojrzeniem wyrzekła:~- Pan zawsze pocieszyć i rozweselić mię
 15   1, II |             szeptała Teresa ale ona zawsze o wszystko niespokojna.
 16   1, II |             artyści podobno, panie, zawsze nie ubrani i nie umyci...~
 17   1, II |          Dlaczego, ojcze, pozwalasz zawsze temu panu żarty z siebie...~
 18   1, II |         urządziła... i sucharki jej zawsze doskonałe... w ustach topnieją...
 19   1, III|        rodowe skłonności, które nie zawsze, ale często jak krynica
 20   1, III|           trzej bracia byli ze sobą zawsze w przyjaźni i zgodzie, a
 21   1, III|      wyrazem swych płomiennych oczu zawsze coś do mówienia i do śpiewania
 22   1, III|  Bohatyrowiczów, Andrzeja i Jerzego zawsze prawie widywano razem. Razem
 23   1, III|             czynił to niezgrabnie i zawsze jeszcze ku obłokom trochę
 24   1, III|         ironią zapytała żona.~- Hm! zawsze mię o to pytasz, zawsze
 25   1, III|             zawsze mię o to pytasz, zawsze ci wszystko opowiadam i
 26   1, III|             ci wszystko opowiadam i zawsze pytasz znowu...~- Tak niezdolną
 27   1, III|          włóczyć ich po sądach... a zawsze, dalibóg, we środku mi coś
 28   1, III|     dolegliwości, osłabienia, które zawsze przewidywała z daleka, spotykała
 29   1, III|         razem z moim sercem? Mówisz zawsze, że mię kochasz! Ja to uważam
 30   1, III|    spekulacje udają się nie bardzo. Zawsze lepiej by ci było z taką
 31   1, III|            przyjechać, bo jeżeli na zawsze... to z tęsknoty zdechnę..."~
 32   1, III|             zdziwił się i ucieszył. Zawsze jeszcze spodziewał się trochę,
 33   1, III|         drobnostki... Wszak i dotąd zawsze kupowałeś wszystko, czego
 34   1, III|             obok sypialni swej, aby zawsze mieć pod ręką lektorkę,
 35   1, III|     starannie utrzymywał, we dworze zawsze miał coś do naprawiania
 36   1, III|      przysłowiem, bo nie używał ich zawsze, ale czasem, gdy zaciąwszy
 37   1, IV |          wszelka zalotność była jej zawsze i zupełnie obcą. Od owej
 38   1, IV |           wygłaszać je potrzebujesz zawsze i wszędzie... Jest to zwykłą
 39   1, IV |        jednak dość przyjaźnie, choć zawsze trochę z wysoka, oświadczała
 40   1, IV |       chodzenia odwykła... Zresztą, zawsze słabe zdrowie miała!...~
 41   1, IV |             interesów... Sama sobie zawsze radę daję i teraz dam...
 42   1, V  |    przepadało wiele kobiet, nie był zawsze takim, jakim stał się w
 43   1, V  |            spotykało, zachowywał on zawsze wraz z niezmąconą pogodą
 44   1, V  |          potem już siwiejącym wąsem zawsze purpurowe, zmysłowe jego
 45   1, V  |             i serdecznie ucałowała. Zawsze smutne jej oczy napełniły
 46   1, V  |            zginionego męża, chłodne zawsze jej usta drżały.~- Ty wiesz,
 47   1, V  |            cielesnym oczom, jest on zawsze duchowi memu obecny. Często
 48   1, V  |      odpowiedział - że panience nie zawsze tam bywa wesoło. Ludziom
 49   1, V  |          wie... ta, co to ja stryju zawsze opowiadałem... Niech stryj
 50   1, V  |       zjadliwie wybuchnął:~- Anzelm zawsze taki, jakby wczorajszego
 51   1, V  |        Fabiana:~- Nie trzeba! Imość zawsze tylko byś się Alżusią posługiwała,
 52   1, V  |     istotnie. Tak z nią stawało się zawsze, gdy uczuwała silne dotknięcie
 53   1, VI |            Justyny szepnął:~- Stary zawsze tak wariuje, jak tylko kto
 54   1, VI |        rzekła - bardzo dziękuję. On zawsze panu Anzelmu wierzy; kilku
 55   1, VI |        ludzi jest w okolicy, którym zawsze uwierzy... Dziaduniu - znowu
 56   1, VI |       łukiem napiętym przy boku, by zawsze od dzikiego zwierza się
 57   2, I  |            razy na dzień je czesać, zawsze wszystkie do góry powstawały
 58   2, I  |           dzień najmocniej związać, zawsze rozwiążą się i wleką po
 59   2, I  |          Już ja się na tym znam !~- Zawsze jesteś łaskaw na małego
 60   2, I  |        przyjazdem swoim sprawiam ci zawsze kłopot, i to mię martwi...
 61   2, I  |         otóż tak obchodź się ze mną zawsze! Jesteś jedyną w świecie
 62   2, I  |         Śmiej się, ile chcesz, a ja zawsze powiem, że to jest jakaś
 63   2, II |        przyjechał i powiedział, jak zawsze, że to nic strasznego...
 64   2, II |             kataru, bronchitów, jak zawsze, powietrze jej zalecił,
 65   2, II |         które usłyszeć ona pragnęła zawsze f których nigdy nie słyszała.
 66   2, II |   Benedykcie... Gdyby człowiek mógł zawsze być panem okoliczności;
 67   2, II |           ale to nic nie szkodzi... zawsze to bardzo zdobi salon...
 68   2, II |             Ależ, kochany szwagrze, zawsze byłem zdania, że te powiększanie
 69   2, II |            przerwał młody chłopak - zawsze jest pora i widzieć, i mówić
 70   2, II |      wielbiciel, powiernik. Myślała zawsze o nim jako o jedynym człowieku,
 71   2, II |     zazwyczaj ją znoszono. Miała mu zawsze mnóstwo rzeczy do powiedzenia
 72   2, II |  powiedzenia o sobie, wiedziała, że zawsze zabawi ją, rozerwie, coś
 73   2, II |          suknię. Od dawna robiła to zawsze sama, starając się jak najmniej
 74   2, II |              że duszom naszym wolno zawsze do siebie należeć. O, nie
 75   2, II |       miedzach rośliny te zrywając. Zawsze je lubiła, ale nie znała
 76   2, III|             Julek! - zabrzmiał głos zawsze czegoś rozgniewanego Adama -
 77   2, III|          kogoś zagadywała, z żartem zawsze, ze śmiechem, z filuternymi
 78   2, III|      dzikich i pachnących, po które zawsze sięgała chciwie okiem i
 79   2, III|            kraju natury, ku któremu zawsze pociąg czuła, i ludzi, których
 80   2, III|             Odchodzę od ciebie, tyś zawsze mi w oczach,~I w myśli,
 81   2, III|          ręką oczy sobie otarła, bo zawsze płakała albo przynajmniej
 82   2, III|   odkrzyknął, - U pani Starzyńskiej zawsze gęba wiatrem nabita... Kiedyż
 83   2, III|            życiu swoim tak, że i na zawsze smętny już ostałem, to jest
 84   2, III|             czy szczęście człowieka zawsze jest takie niestałe?~- Nie
 85   2, III|             ten odkład, a jemu nie! Zawsze wesoły i wszelakich konceptów
 86   2, III|        towarzyszące, z jednostajnym zawsze brzmieniem. Jeden tylko
 87   2, IV |            ustach zwolna wymówił.~- Zawsze to o jedną śmierć mniej,
 88   2, IV | nierozgarniętość i w familii był on zawsze ostatnim. Toteż przyrósł
 89   2, IV |          częstych obawach i żalach, zawsze i tylko osobistych, ciasnych
 90   2, IV |             nie chciała, uczuła się zawsze tym, czym by być mogło piąte
 91   2, IV |             tym pomoc przyniesie, a zawsze później większej poszany
 92   2, V  |           tak ją nazwał, że Cyganie zawsze swojego konia we wszelakie
 93   2, V  |             jest ona taką, że matka zawsze wesołą była i żadnych aprensji
 94   2, V  |           córka Fabiana.~- A raz na zawsze tego jej wzbroniłem! - zawołał
 95   2, V  |        pewnym będąc, że wszystko na zawsze utraciłem, a gdybym znów
 96   2, V  |        ludzkiej najpierw zlęknę się zawsze, nim pokonawszy siebie przybliżyć
 97   2, V  |             błaznów nie chodzę". On zawsze myśli, że pan Anzelm młodym
 98   2, V  |            jak to ona czerwieni się zawsze, za język siebie ukąsiła.
 99   2, V  |            chcesz? przez ciekawość? Zawsze to rzecz ciekawa, dlaczego
100   2, V  |      Korczynie od najmłodszych lat, zawsze, i nie na żart, bo całym
101   3, I  |         cisnących się na nie słów i zawsze stawała tam ze swą wspaniałą
102   3, I  |             zniknęły bez śladu i na zawsze. Rozpaczy, płaczu jej nikt
103   3, I  |            zdrowia; łatwiej uniknąć zawsze dla niej przykrych zetknięć
104   3, I  |             i, jak się pokazało, na zawsze sobie wybrała.~Jakie były
105   3, I  |             mało nie nadwerężyła na zawsze panującej w ich stosunkach
106   3, I  |         skoro drugie, ojcowskie, na zawsze i nieodwołalnie straconym
107   3, I  |         przyjaznych z nim stosunków zawsze nieco dumny i chłodny. Więc
108   3, I  |         pokuszeń ku złemu, będącemu zawsze fizyczną albo moralną szpetotą.
109   3, I  |            prosząc. Wtedy cichy ten zawsze pokój stał się miejscem
110   3, I  |            wspomnień, wyrzec się na zawsze realnych i każdemu, zda
111   3, I  |           za swatostwami przepadała zawsze. Benedykt miał nadzieję,
112   3, I  |         trwalszych i wyższych, lecz zawsze samolubnych uciech, miałaby
113   3, I  |            świece gasnąć mogły i na zawsze; bo myślała, że Twórca nie
114   3, I  |          coś, czego spodziewała się zawsze i co koniecznie stać się
115   3, I  |        koniecznie stać się musiało. Zawsze i silnie przekonaną była,
116   3, I  |       młodszą, niż była. Kibić jej, zawsze okazała, w ostatnich latach
117   3, I  |              ale powstrzymywała się zawsze. Widziała, czuła ranę życia
118   3, I  |     ornamenty i posągi, to przecież zawsze coś szczególnego, co fantazji
119   3, I  |      grubymi kształtami i rysami są zawsze szpetni, a siermięgi ich
120   3, I  |            malować - malować chciał zawsze, bo w sztuce, o której rojenia
121   3, I  |             tak jak od czterech lat zawsze i co dzień, nie mógł wydobyć
122   3, I  |        okazywał on jej teraz prawie zawsze, rozgniewała ją i rozżaliła
123   3, I  |        przemówił:~- Owszem. Miło mi zawsze, gdy blisko mnie jesteś...~
124   3, II |           to boli! Boże, jak mię to zawsze boli...~Krokiem przyśpieszonym
125   3, II |           miodem smarował, będą oni zawsze leniwi, niedbali i nieżyczliwi...~-
126   3, II |   zachichotała.~- Ej, doprawdy! pan zawsze żartuje! kto kiedy widział
127   3, II |     pomarszczoną długo popatrzał.~- Zawsze to jednak, panie dobrodzieju -
128   3, II |           Kirło zresztą irytował go zawsze. Podniósłszy więc twarz
129   3, II |         zmartwi i zachoruje... Mama zawsze choruje, jak tylko co się
130   3, II |       zielsk wszelkich ogałacają, a zawsze srogi niedostatek cierpią.
131   3, II |           duszy, jeżeli nie to samo zawsze myślę! - wykrzyknął Fabian -
132   3, II |    rozjątrzył Benedykta. Jątrzył go zawsze i coraz bardziej. Wolałby
133   3, II |             nie tyle wprawdzie, ale zawsze kosztował. A fatyga i zgryzoty
134   3, II |           nie płakało.~Zygmunt, jak zawsze żurnalowy i trochę sztywny,
135   3, II |               Czy wystarczyłaby ona zawsze?... Może tak... może nie...
136   3, II |        pomiędzy ludźmi, a wszędzie, zawsze zaczynał się od... od gwiazd,
137   3, II |      powiedziała stanowczo i raz na zawsze, że z uczuć, które miałam
138   3, II |            się, Zygmunt czarował ją zawsze i nie tylko ją jedną, bo
139   3, II |              przeszłości, został na zawsze przykuty do tego kawałka
140   3, II |      odzyska. Żyć i podróżować będą zawsze razem, przyjemności wysokich
141   3, II |             wprawdzie o tej miłości zawsze, wiele... ale słowa, to
142   3, II |           której pragnęła i wzywała zawsze. Widziała Andrzeja. Kształty
143   3, III|      złociste, rudawe, czarne, lecz zawsze jak las obfite i z fantazją
144   3, III|         podówczas kędyś daleko i na zawsze z okolicy wywędrował; trzeci,
145   3, III|     obiedzie w Korczynie, wyglądała zawsze na przedziwnie świeżą różę
146   3, III|          drzwi stojąc spod brwi jak zawsze schmurzonych często ku latarniom
147   3, III|    Nieboszczyk jego ojciec taki był zawsze pogrążony w sobie i mrukowaty,
148   3, III|        swoich zapadł, a obaj górnie zawsze myśleli, przez co Jerzy
149   3, III|    przyrodził się do ojca i stryja? Zawsze wesoły bywał, do tańca i
150   3, III|             uczynili, a przeciwnie, zawsze od nich dobroci i przyjaźni
151   3, III|             najlepsza. A gdy już na zawsze wrócę i w Korczynie zamieszkam,
152   3, III|     rozstawać się nie będziemy, ale zawsze razem dla naszych drogich
153   3, III|          Wieczna głupota! Mężczyzna zawsze od baby mędrszy. Prawda!
154   3, III|          wszech stron wołano. - Nie zawsze umierać, kiedy tłuką falą!
155   3, III|              sędzi się zwracając, a zawsze kończąc wyrażeniem wątpliwości,
156   3, III|             na powrót do tych serc, zawsze cierpliwych, wróciła i umilkła.
157   3, IV |            się listami, i to tamten zawsze odzywał się pierwszy, on
158   3, IV |             przesądy i uprzedzenia, zawsze to miło mieć brata senatora,
159   3, IV |       proces wytoczyli, do Korczyna zawsze należał... Musisz zawstydzić
160   3, IV |          która rozdzieliłaby nas na zawsze, gdybym po tym, co się stało,
161   3, IV |            płacząc, śpiąc i jedząc, zawsze o swoim myśleć i przy swoim
162   3, IV |           On był z nas na te rzeczy zawsze najobojętniejszy... Za wiele
163   3, IV |            stoły, ławy,~Żeście były zawsze białe.~Teraz nie będziecie!~
164   3, IV |             jeżeli tylko zechce, na zawsze szczerym przyjacielem pozostanę,
165   3, IV |            ty? czy moja? moja?~- Na zawsze! - odpowiedziała.~Nad dalekim
166   3, V  |             dawna już okazywała jej zawsze niezwykłe uszanowanie i
167   3, V  |          Boże, jakże się to nazywa? zawsze zapominam!... mor... morfinistą!~
168   3, V  |            niego teraz i powiedz... zawsze to ojciec!~A ja z Martą
169   3, V  |     zamordowanej przeze mnie istoty zawsze widziałbym cię przed sobą!
170   3, V  |           sprzyja mnie, lubi... ona zawsze najwięcej ze wszystkich
171   3, V  |          Marto, za przyjaciółkę cię zawsze miałem i serdecznie cię
172   3, V  |             że ty interesowałaś się zawsze tymi ludźmi, teraz na weselu
173   3, V  |       trzymał. Rumiana, dobroduszna zawsze twarz jego wyrażała teraz
174   3, V  |           Ale widzi pan dobrodziej, zawsze to jakoś nie te... aby panienka
175   3, V  |            sobie Justynka te... ale zawsze to nie wypada, aby panienka