Tom, Rozdzial

  1   1, I  |               ich spóźnienia się, tym więcej że jedna z nich niosła ogromną
  2   1, I  |              Wszystko to uderzało tym więcej, że sposób, w jaki trzymała
  3   1, II |             widocznie z każdym rokiem więcej wsuwał się w ziemię, lecz
  4   1, II |        synogarlicy. Słów ich słuchała więcej niż z wytężoną uwagą, bo
  5   1, II |        zabawiać ją usiłował i ona też więcej i czulej na niego niż na
  6   1, II |             na pierwsze wejrzenie nic więcej wyczytać nie można było
  7   1, II |           kilkuset, tysiącu... trochę więcej...~Światowemu i do wszystkiego
  8   1, II |             piskliwie zawołała. - Czy więcej gości dziś przyjedzie? bo
  9   1, II |        mężczyźni... Ale naprawdę, kto więcej przyjedzie?... moja droga
 10   1, II |          palec i parę razy, do siebie więcej niż do innych, przemówił:~-
 11   1, III|              swój odkładał i cichszy, więcej wahający się od innych,
 12   1, III|          życia. Krzątała się dwa razy więcej niż zwykle, bo gości bywało
 13   1, III|               położeń; obaj, niewiele więcej nad lat trzydzieści mający,
 14   1, III|          szkolnych trochę wychudzoną, więcej jeszcze do studenta niż
 15   1, III|           jego, ale delikatną i coraz więcej zasępiającą się twarz swą
 16   1, III|             słychać było trochę łez i więcej powściąganego gniewu. Wyszedł
 17   1, III|            ale zachmurzył się jeszcze więcej. ~- Nieboszczyk pan Andrzej
 18   1, III|             Tego dnia jednak czuł się więcej jeszcze niż zwykle rozdrażnionym
 19   1, III|               Machał więc tylko ręką, więcej namarszczał czoło, myślał,
 20   1, III|             weszła do gabinetu jego i więcej jeszcze niż przed paru laty
 21   1, III|        dalekich sprawach, które coraz więcej wydawały mu się obcymi i
 22   1, IV |        Benedykta Korczyńskiego, mniej więcej w takim, jak i on, położeniu
 23   1, IV |               swym w Monachium, który więcej mu przyniósł korzyści i
 24   1, IV |          sobie właśnie w tej chwili - więcej jeszcze niż zwykle cedząc
 25   1, IV |      prawdziwie młodzieńczym i trochę więcej niż wypadało podniesionym -
 26   1, IV |              innych panien, mniej lub więcej wykwintnie ubranych i wesoło
 27   1, IV |               zawracanie głowy, i nic więcej! Jak się ich człowiek na
 28   1, IV |                Były to oczy Klotyldy, więcej jeszcze błyszczące i szafirowe
 29   1, IV |              jej pomagała, ale daleko więcej eleganckim kamerdynerem
 30   1, IV |              frygo, i ani pokazuj się więcej ! Ruszajcie stąd wszyscy!
 31   1, IV |               drżały, rozgniewanym, a więcej jeszcze rozżalonym głosem
 32   1, V  |               dokąd ją ona zawiedzie. Więcej instynktownie niż rozmyślnie
 33   1, V  |               cierpiała wiele i coraz więcej... Dlaczego czuła się tak
 34   1, V  |               były te wzruszenia, tym więcej i zapamiętalej grał. Wiele
 35   1, V  |        przygodzie postarzał znacznie, więcej tyć zaczął i dla płci pięknej
 36   1, V  |              upływającego czasu coraz więcej, jak utraconego kochanka
 37   1, V  |            teraz żywo i prędko, coraz więcej pozbywając się nieśmiałości.
 38   1, V  |                  Francuzów pamięta, a więcej jak pięćdziesiąt lat temu
 39   1, V  |              się także czegoś, czegoś więcej nad przelotną znajomość,
 40   1, V  |               można było, że nie miał więcej jak lat pięćdziesiąt, ale
 41   1, V  |               to podobno była choroba więcej niżeli cielesna...~Rozgadał
 42   1, V  |      jednostajną łaskę u Boga i jeden więcej, drugi mniej szczęśliwości
 43   1, V  |              i coraz prędzej, z coraz więcej błyszczącymi oczami ciągnął: ~-
 44   1, V  |             boru odległości; niewiele więcej nad godzinę do zachodu zostawało...~-
 45   1, VI |              swoje powtarzał, a coraz więcej trząsł się i zwiędłą ręką
 46   1, VI |          czworo dzieci ma i pewno nie więcej jak półtora morga gruntu.
 47   1, VI |             osiemdziesiąt albo może i więcej od tego dnia, kiedy Jan
 48   1, VI |         Osiemdziesiąt lat albo może i więcej przeminęło od tego dnia,
 49   1, VI |        wyprowadzili parę rodzicielów. Więcej niźli stuletnie te starce.
 50   2, I  |         czołem pełnym guzów. Ale jemu więcej wolno, bo z promocją do
 51   2, I  |             co roku sprzedawała mniej więcej dziesięć pudów wełny. Był
 52   2, I  |      zachwyciłaś. Chciałbym, abyś mię więcej jeszcze łajała. To coś na
 53   2, I  |                westchnęła Kirłowa - a więcej niż sześć godzin trudno
 54   2, I  |            nad samymi jej uszami; ale więcej niż kiedy rozczochrana i
 55   2, I  |             przesuwały się powoli. On więcej niż kiedy miał pozór apostoła
 56   2, II |         Korczyńskiego domu. W rękach, więcej niż kiedy ogorzałych, trzymała
 57   2, II |              sposób ten mówiłaby może więcej, ale do sali wbiegł lekki,
 58   2, II |            Ale kuzynki daleko od niej więcej o tym przedmiocie mówić
 59   2, II |            plecy garbiły mu się coraz więcej i wzrok coraz nieruchomiej
 60   2, II |                każdy z nas mniej albo więcej ulega, a która już nam tyle
 61   2, II |             można! Czegoż ten gagatek więcej od losu swego żąda? Ma majątek,
 62   2, II |          ciskał błyskawice. Długo nic więcej przemówić nie mógł, aż na
 63   2, II |           ojca. Uwielbiał go on wtedy więcej jeszcze niż zwykle i pragnął
 64   2, II |       Ofuknięty znowu, zbladł jeszcze więcej niż wprzódy, cofnął się
 65   2, III|          złocisto na słońcu jaśniała. Więcej niż wesołością, bo serdeczną
 66   2, III|             snopami napełnionym, a że więcej już snopów do zbierania
 67   2, III|        poruszał. Puszył się zaś coraz więcej, szerokie, czerwone ręce
 68   2, III|        lamentem puchacza. Było to już więcej niż znieść zdołała powaga
 69   2, III|              Malutka to była izdebka, więcej długa niż szeroka, z niskim,
 70   2, IV |               o jedną kroplę słodyczy więcej na świecie - dodała Justyna,
 71   2, IV |       kompanią jechał...~Zrozumiała i więcej nie zapytała o nic. Jan
 72   2, IV |           całował, bo człowiekiem był więcej pochmurnym niżeli wesołym
 73   2, IV |            szyi mu powiesiła; stało i więcej ludzi różnych ze dworu i
 74   2, IV |         wrzosów. Milczeli chwilę.~- I więcej nigdy już pan ojca swego
 75   2, IV |            wszystkie powysuwane były. Więcej ja cień jego na ścianie
 76   2, IV |         napełnione, że nic już w nich więcej zmieścić się nie może. Takiego
 77   2, IV |        jeszcze wyjść za mąż, i czymże więcej być mogła? Dla zajęcia czasu
 78   2, IV |              wizyty sąsiadów - czegóż więcej potrzebować mogła? Potrzebowała
 79   2, IV |              chciwością ubijają się o więcej i blisko, siebie żyjąc jeden
 80   2, IV |            cztery, owiec dwadzieścia; więcej mieć by potrzeba, ale z
 81   2, IV |             czasem czytają. Czytaliby więcej i częściej, ale te książki,
 82   2, IV |             rwała i targała; pobladła więcej jeszcze i nie wiedziała,
 83   2, IV |                luźny i w czasie burzy więcej jeszcze rozluźniony węzeł
 84   2, V  |              błyszczące oczki.~- Może więcej nie ma jak dwadzieścia jeden
 85   2, V  |            które utkają same, a która więcej i ładniej utka, tej sława
 86   2, V  |              lecz bardzo obszerną, bo więcej niż połowę całego domku
 87   2, V  |           Elżusia nie ukazała się już więcej, a Antolkę widać było z
 88   2, V  |            zwróconej ku niej a daleko więcej do półgłosem smutnych myśli
 89   2, V  |     nieruchliwym w kącie stojąc, a im więcej oni weselą się, tym widoczniej
 90   2, V  |                Nie było mnie wtenczas więcej nad lat trzydzieści, nie
 91   2, V  |        powiadając, że choroba to jest więcej duszna aniżeli cielesna
 92   2, V  |               ją też duszne lekarstwa więcej niżeli cielesne ukrócić
 93   2, V  |            już znajdują się ode mnie. Więcej ja teraz dobrych godzin
 94   2, V  |             Justyny oczu, które coraz więcej zapalały się i roziskrzały.
 95   2, V  |               ale w porównaniu z tobą więcej, niż książę... królewicz,
 96   2, V  |               Morfina!" I niczego już więcej o tym dopytać się u niej
 97   2, V  |        takiego konkurenta śmieję się, więcej jeszcze niż oni. Czasem
 98   2, V  |         najwięcej odstręczyło jeszcze więcej niż kpiny i wyśmiewania.
 99   3, I  |               rozum utraci, nigdy już więcej nie mdlała, nie wybuchała,
100   3, I  |           dwadzieścia. Daleko jeszcze więcej znajdowało się tu robót
101   3, I  |         artystów i pisarzy krajowych, więcej jeszcze przekonywały, że
102   3, I  |                Przed osiemnastu mniej więcej laty w tym samym pokoju
103   3, I  |             tego samego pokoju wszedł więcej niż kiedy zasępiony i pociągając
104   3, I  |              ona i prosi, aby ją nimi więcej nie niepokojono.~Benedykt
105   3, I  |              płynęły szepty mniej lub więcej wiernie historię jego ojca
106   3, I  |           ucichło.~Tak było od dawna, więcej niż od roku; tak było ciągle.
107   3, I  |          powolniejszym, a wzrok coraz więcej wzgardliwym i znużonym,
108   3, I  |             tymi okopami, było to, że więcej mając fizycznego ruchu schudł
109   3, I  |               niebem stada obłoków. I więcej jeszcze: bo obłoki bywają
110   3, I  |              znudzenia i lekceważenia więcej niż z przyjemności.~- Przeszkadzasz
111   3, I  |       podobała mu się od razu i coraz więcej się podoba. Elle a de la
112   3, I  |        zdeptana, zagasła. Na swoim, i więcej niż na swoim, bo na syna
113   3, II |               czym ty daleko lepiej i więcej wiesz ode mnie...~Spojrzał
114   3, II |             gałganie, że ta żniwiarka więcej kosztuje, niż ty cały wart
115   3, II |            próbę tę chciał udaremnić, więcej jeszcze głos podniósł.~-
116   3, II |               Benedykta. Zmieszał się więcej jeszcze niż wtedy, kiedy
117   3, II |               maluteńką, ni mniej, ni więcej, tylko, panie dobrodzieju,
118   3, II |              ciężkim życiem mniej lub więcej steranych w zdumienie wprawiały,
119   3, II |               rozmowę słowo rzuciwszy więcej się już nie odzywał, rozumiał
120   3, II |               potrzebować nie będzie. Więcej o tym nie myślał wcale,
121   3, II |             jest darmozjadem i niczym więcej... Jeżeli zaś jeszcze i
122   3, II |             zobaczysz w Korczynie coś więcej nad dom i ogród!~- Nie żartuj,
123   3, II |               bo tam choć rozmaitości więcej... Całe moje szczęście,
124   3, II |             lęka się, po Bogu ojca, a więcej to już chyba takiego człowieka
125   3, II |          Wiadomo: im gorsze koła, tym więcej skrzypią!~Starzyński śmiał
126   3, II |        gościem wykonywała. Ale nic ją więcej uszczęśliwić nie mogło nad
127   3, II |         Anzelma rzucił.~- Tym dobrze! Więcej niż dwadzieścia morgów gruntu
128   3, II |              konieczności dania Leoni więcej fizycznego ruchu a umysłowej
129   3, II |              dzieciństwie pieściła go więcej jak córkę, hałasować tylko
130   3, II |       zewnętrznym, że dusze ich coraz więcej oddalały się od siebie.
131   3, II |               sztuczną skrytość coraz więcej raniącym go przyczynom przypisywał.
132   3, II |                  swoją duszę! Niczego więcej nie chcę, niczego więcej
133   3, II |              więcej nie chcę, niczego więcej nigdy od ciebie nie zażądam,
134   3, II |        wszystko.~- Wszystko! i nic mi więcej nie powiesz? nic? nic?~-
135   3, II |      zgrubiałe ręce i w ogóle wygląda więcej na prostą, hożą dziewkę
136   3, II |        dalekiej nadziei podobny, lecz więcej nic, nic prócz tej rzeki
137   3, III|              on zniknie i nie powróci więcej na twoją głowę.~Tu Elżusia
138   3, III|       drzwiami, przez kilka minut nic więcej słychać nie było, jak tylko
139   3, III|               Jaz-da! jaz-da! jaz-da!~Więcej niżeli połowa obecnych pocisnęła
140   3, III|          usiłowali.~- Nie bójcie się! Więcej Bóg ma, niż rozdał! - krzyczał
141   3, III|              ale dziś podobała mu się więcej jeszcze niż wtedy. Obu ramionami
142   3, III|              i już nie ukazał się tam więcej.~Tymczasem Władysław czy,
143   3, III|                ale też i przyjemności więcej, a zimową porą nadmiar ją
144   3, III|       zatańczy, ale chyba krakowiaka, więcej nic, jednego tylko krakowiaka.
145   3, III|              dzbankiem po wodę idący, więcej gromko niż melodyjnie huknął:~
146   3, III|       papierosami wyszła na pole, ale więcej było takich, którzy wyrzekając
147   3, III|          składasz, a w mężowskim domu więcej pracować ci nie przyjdzie,
148   3, III|               na złe języki brać, tym więcej, kiedy panna jest zacna
149   3, III|                stareńki dziaduńku!~Im więcej od Fabianowej zagrody oddalała
150   3, III|             zagrody oddalała się, tym więcej nad drepczącym w objęciu
151   3, III|              do ust poniósł i już jej więcej z dłoni nie wypuścił. Dłoń
152   3, III|                Tu Fabian, który dotąd więcej żałosnym niż rozgniewanym
153   3, III|               to ostatnie, zdaje się, więcej jeszcze chodziło niż o pierwsze.
154   3, III|       werbował, ale nie zwerbował ich więcej jak dziesięciu. Ci za wszystkich
155   3, III|                to cudzy! Ale my tutaj więcej prawie jak trzysta lat siedzimy,
156   3, III|           ogona wczoraj wyskoczyli... Więcej niż trzysta lat pomnik naszych
157   3, III|       fundatorów na tej ziemi stoi... więcej niż trzysta lat, z ojca
158   3, IV |             mniej piękna i strojna, a więcej zwiędła, z plastrem okrywającym
159   3, IV |     gospodarskimi napełnionej, nic tu więcej nie było. Na ścianach tylko
160   3, IV |           nurzał się od tak dawna; co więcej, z jednego źródła biły dla
161   3, IV |        uśmiechami na siebie patrzali. Więcej niż kiedy czuli, jak niezmiernie
162   3, IV |        zamierzasz... z tymi ludźmi...~Więcej niż cokolwiek innego zapytanie
163   3, IV |        śpiesznie ku dworowi poszedł i więcej już dnia tego w okolicy
164   3, IV |          Elżusi miały się ku końcowi. Więcej niż o połowę zmniejszona
165   3, IV |            jej w piersi. Aż nad coraz więcej ciemniejącą rzeką w coraz
166   3, V  | dowiedzieliśmy się, czyni pana Różyca więcej jeszcze interesującym...
167   3, V  |        stanowiska pretensji... ~- Tym więcej, tym więcej ocenić powinnaś
168   3, V  |       pretensji... ~- Tym więcej, tym więcej ocenić powinnaś to bohaterstwo
169   3, V  |            zostanie mi jeszcze trochę więcej niż on... niż oni go posiadają... ~
170   3, V  |             usunęła, pochwycił.~- Cóż więcej? - zapytała chłodno.~- To -