Tom, Rozdzial

  1   1, I  |        Daremnie ekonom, który jak raz wtedy wracał też z kościoła,
  2   1, I  |      Spowiadałam się już z tego i raz nawet absolucji od księdza
  3   1, I  |     wierzbą kobietami, woźnica po raz drugi zdjął czapkę i spojrzenie
  4   1, II |       dobrze się przypatrzył... a raz tylko, i to śród drogi,
  5   1, II |       naszego... Gdy był u nas po raz pierwszy, leżałaś na migrenę
  6   1, II |       malutką... Wszakże to drugi raz dopiero mam przyjemność
  7   1, III|           wysokie swe postacie po raz pierwszy weszli do chaty
  8   1, III|       niemniej, kiedy Benedykt po raz drugi po obudzeniu się ze
  9   1, III| nieprzyjemności. Tak na przykład: raz w pierwszych jeszcze latach
 10   1, III|    traktujesz... Nie pierwszy już raz zauważyłem to w tobie, o!
 11   1, III|           żeby mi pozwalali, choć raz na trzy lata, w te strony
 12   1, III|        trudno, a gdy mała siostra raz zachorowała, niańczył ją
 13   1, IV |   odwiedziny krewnych i sąsiadów; raz w rok, na imieniny pani
 14   1, IV |           ma już co... chodźmy..,~Raz jeszcze spojrzał na pozostałą
 15   1, IV |        byś nie mógł? - spytało na raz ze śmiechem kilka głosów.~-
 16   1, IV |      niedowierzająco, to smutnie. Raz jednak, wśród najbardziej
 17   1, IV |            jak to dobrze, że choć raz w świat się wybrałaś! -
 18   1, IV |           przyjadę, przyjadę! nie raz, sto razy!~Z dziecinnym
 19   1, IV |     przedtem znużony i przygasły. Raz jednak odbiło się w nim
 20   1, IV |         spojrzenie, jak te, które raz już, przed kwadransem, była
 21   1, V  |        rozpalić płomię, które już raz tak srodze opaliło jej skrzydła.
 22   1, V  |          hej!~A w minutę potem po raz drugi:~- Wolniej, gniada
 23   1, V  |       zajść musiała i przechodząc raz jeszcze z bliska spojrzała
 24   1, V  |           Chodźże tu, Janek! - po raz drugi zawołał.~Ale chłopak
 25   1, V  |           moim owdowiawszy, drugi raz za Jaśmonta poszła i o trzy
 26   1, V  |          mnie zna! ~- O! już zna! raz ciebie na wozie jadącą widziała
 27   1, V  |          niespokojnym się stawał. Raz wraz poprawiał czapkę i
 28   1, VI |         na duszy i ciele!~A drugi raz:~- Niech mnie mizerne ciało
 29   1, VI |       raczej skłaniało. Zatrzymał raz hebel pośrodku kłody, spojrzał
 30   1, VI |     czyniły się takie cuda. A jak raz przyszli, to już na długo
 31   1, VI |      kiedy Jan i Cecylia pierwszy raz na tej ziemi nogi swoje
 32   1, VI |      kiedy Jan i Cecylia pierwszy raz na tej ziemi nogi swoje
 33   2, I  |       wielce. Nie pierwszy to już raz zresztą Olszynka była świadkiem
 34   2, I  |         głosem podniesionym, z co raz większą energią i zaciętością;
 35   2, I  |           przyjaźnie~- Tyle mi na raz pytań zadałaś, moja droga
 36   2, I  |           wiem o tym od męża. Ale raz już spróbowałeś naszej i
 37   2, I  |        szczebiocze...~- Otóż to - raz jeszcze wymówił.~- Więc
 38   2, I  |          Bez czego? Nazwijże choć raz rzecz po imieniu! Po prostu,
 39   2, II |         gardła rzucali... A ty za raz w melancholie wpadasz... "
 40   2, II |    milczeniem i to ją zgryzło, bo raz jeszcze dowiodło, że nikt,
 41   2, II |         siedział Witold. Pierwszy raz, z siedzenia swego nie powstając,
 42   2, II |           tej lichwy wylezie, gdy raz w nią wlezie, sam nie wie
 43   2, II |           siebie znalazł, a które raz jeszcze świadczyło o jego
 44   2, II |          miał spuszczone, ale gdy raz na ojca wzrok podniósł,
 45   2, II |          to ufać i w dwa serca na raz spoglądać jak w czyste zwierciadła,
 46   2, III|          brakowało, kiedy Jan, po raz dziś może dziesiąty, wóz
 47   2, III|           wybornie, zabierając na raz wielkie garście żyta i tnąc
 48   2, III|         mnie jeszcze przez okazję raz wraz nakazywał: "Mamie powiedzcie,
 49   2, III|            Owszem, dziewczyna jak raz dla niego para...pracowita,
 50   2, III|         od dnia tego, w którym po raz pierwszy weszła do zagrody
 51   2, III|         Znowu poskoczył naprzód i raz jeszcze krwistoczerwoną
 52   2, III|            pewno już do nas drugi raz nie przyjdzie takie grubiaństwo
 53   2, III|       żwawo i milcząc żęli; tylko raz Antolka zachichotała z mimowolnych
 54   2, III|         żąć umiesz? Przecież choć raz nie brząkasz na fortepianie
 55   2, III|      młodszego od siebie Witoldka raz z wody wy ciągnął.~- Czemu
 56   2, III|       Walentych, nawet u Ładysiów raz był, a o nas zapomniał.~-
 57   2, III|          na puszystym kobiercu po raz drugi podrastającej koniczyny
 58   2, III|           gniadej, których Jan po raz pierwszy może w swym życiu
 59   2, III|        jak i w ów wieczór, gdy po raz pierwszy zobaczył Justynę,
 60   2, III|     Chryste! Czy ubici mogą drugi raz ożyć?~- Nie - zawołał Witold -
 61   2, III|      Anzelma.~- Zasmęciłem się ja raz w życiu swoim tak, że i
 62   2, III|      czyli naszego ciała. Ale kto raz, choć troszkę, duszne radości
 63   2, IV |           tamtą drogą chodzić, bo raz, jak przez te piaski szedł,
 64   2, IV |          nie wychodził i pierwszy raz wtedy po swoim wskrzeszeniu
 65   2, IV |           z tego pagórka, ostatni raz ojca swego widziałem...~
 66   2, IV |         ojca swego nie widział?~- Raz już tylko po tym ostatnim
 67   2, IV |     prędko, to pomału, aż ostatni raz skoczył i wprost przed nami
 68   2, IV |         boru. W tej chwili też po raz pierwszy do słuchu jej dostał
 69   2, IV | zapomniała o sobie. Pierwszy może raz w życiu, zupełnie, absolutnie
 70   2, IV |    podniosła powieki, oczy ich po raz pierwszy, odkąd się znali,
 71   2, IV |  rozłamania życia na dwie połowy. Raz tylko z panią Emilią była
 72   2, IV |            To wszystko prawda!...~Raz, gdy umilkła, z namysłem
 73   2, IV |     powiedział tego wyraźnie, ale raz ręką gniewny gest uczynił
 74   2, IV |       szła. Popatrzył tedy na nią raz i drugi przez ciekawość,
 75   2, IV |          Zmienił jej się świat...~Raz, kiedy to ją wracającą z
 76   2, IV |   radością zawołał - to pani choć raz okiem na mnie rzuciła! A
 77   2, IV |       okrzyk zdziwienia; pierwszy raz w życiu ptaki te widziała.~-
 78   2, IV |          Anzelma i Jana stojących raz jeszcze osypał ich chłodną
 79   2, V  |       nimi popisywać się zaczęła. Raz, jak na hurbie (tak się
 80   2, V  |      włosów i odzieży... Pierwszy raz zobaczyła go bez czapki.
 81   2, V  |             Jeszcze dziś pierwszy raz stryjka widzę! Dopilnował
 82   2, V  |     odsarknęła córka Fabiana.~- A raz na zawsze tego jej wzbroniłem! -
 83   2, V  |    głuchemu takie rzeczy niejeden raz mówiła, które o wzajemności
 84   2, V  |         ze mną nie chciała, aż ją raz w ogrodzie dopilnowałem
 85   2, V  |        się i zniknie. Posłyszałem raz, jak ksiądz w kościele mówił: "
 86   2, V  |       marności wszystkiego myślę. Raz już nawet zaswatałem się
 87   2, V  |          ubity, kiedy każe, drugi raz ożyć może. I ja też wskrzesłem,
 88   2, V  |           ludzi wiele czujących i raz już nadmiar zasmęconych
 89   2, V  |     zajdzie! Może my jego jeszcze raz przed śmiercią obaczymy!..."
 90   2, V  |     piaskami. Justyna czwarty już raz dnia tego widziała go w
 91   2, V  |     rozdzielone jest szczęście! - raz jeszcze westchnęła pani
 92   2, V  |       przyczyny... Dwie ich były: raz, że królewna okrutnie bała
 93   2, V  |              Wspomina! - szepnęła raz jeszcze i uciszyła się zupełnie.~
 94   3, I  |           żaden rys twarzy. Potem raz przy dźwięku dziecinnego
 95   3, I  |   naturalną, ale nieuniknioną, że raz ktoś zapragnął posiąść serce
 96   3, I  |    dlatego tylko wydarzyło się to raz jeden, że sposób jej życia
 97   3, I  |        naprzód ból taki, jakby po raz drugi na wieki rozstawała
 98   3, I  |           błysku szczęścia, który raz oświecił jej samotne, ciche,
 99   3, I  |         ta błysnęła mu nieprędko, raz jednak błysnęła. Po wielu
100   3, I  |         nic, a pochwały i zachęty raz jeszcze w ich umysłach sztucznemu
101   3, I  |      zdawało mu się, że tworzy, i raz nawet coś drobnego, lecz
102   3, I  |           i niedokrwistych, które raz błysnąwszy nie wracają już
103   3, I  |         wysunęła się z pokoju. Po raz pierwszy Klotylda powierzała
104   3, II |           w siermiędze ubrany, po raz pierwszy kudłatą głowę z
105   3, II |   zwyczajem jadł wiele i długo, a raz w rozmowę słowo rzuciwszy
106   3, II |          się do Justyny. Kiedy po raz pierwszy usłyszał był od
107   3, II |             zawołał Witold - choć raz zobaczysz w Korczynie coś
108   3, II |         Antolka widokiem wielu na raz osób onieśmielona zbliżała
109   3, II |             krzyknęła Antolka.~Po raz to pierwszy pewno na świecie
110   3, II |          przed chwilą opuścił, po raz pierwszy mówił do młodej
111   3, II |      jakby ją w mnóstwo miejsc na raz komary kąsały, nie dokończyła,
112   3, II |         milczał. W twarzy jego po raz pierwszy Benedykt spostrzegł
113   3, II |          postanowienia, który już raz dotkliwie rozjątrzył Benedykta.
114   3, II |    odczute niezmierne cierpienia.~Raz jednak, wkrótce po skończeniu
115   3, II |       wszystko i niech się to już raz skończy. Kochałam cię, kuzynie,
116   3, II |           powiedziała stanowczo i raz na zawsze, że z uczuć, które
117   3, II |       biedną panią Benedyktową...~Raz tylko wyjeżdżałaś za granicę,
118   3, II |         swe przed nią zatrzymując raz jeszcze ze zmieszaniem prośby
119   3, II | zachwycenia napełnił jej oczy. Po raz drugi doświadczyła wizję
120   3, III|     patrzał w nią. Widział ją już raz przedtem, ale dziś podobała
121   3, III|         zalegającym było niemało. Raz Adam, który nie tańczył,
122   3, III|         wśród zbóż i bławatków po raz pierwszy ujrzała ochoczego
123   3, III|       Kazimierz Jaśmont, a że już raz gdzieściś u znajomych widzieli
124   3, III|   rozmyśliła się i przyrzekła, że raz zatańczy, ale chyba krakowiaka,
125   3, III|        ramię Jana spłynęła. On po raz pierwszy kibić jej obejmując
126   3, III|      stawała... Ale już chciałbym raz się dowiedzieć, już raz
127   3, III|           raz się dowiedzieć, już raz chciałbym tą pewność mieć,
128   3, III|           prawdziwe kochanie choć raz do serca mojego zajrzało!
129   3, III|          jej w oczach, ujrzała na raz wszystkie gwiazdy osypujące
130   3, III|          spotkali się w tłumie po raz drugi? Powiedzieć by to
131   3, III|       Marta pamięta, jak pierwszy raz na zaproszenie panów Korczyńskich
132   3, III| przewodził, a nasz Jerzy niejeden raz z narażeniem się poradą
133   3, III|           Wtedy kilkunastu ich na raz mówić zaczęło, ale Fabian
134   3, III|           pan Korczyński niejeden raz słuszność miał za sobą i
135   3, III|        miał za sobą i że niejeden raz od sąsiadów, wszelkimi niedostatkami
136   3, III|          wprędce, bo już niejeden raz i nie przed jednym człowiekiem
137   3, III|           samo jak inni, niejeden raz złe słowo usłyszał, zniósł
138   3, III| Korczyńskiego mieszkając niejeden raz parzyłem się przy tym samym
139   3, III|        trzeba jej tylko poszukać. Raz pan Korczyński na całe pole
140   3, III|     spoglądać.~- A ja tak mówię - raz jeszcze z zastanowieniem
141   3, III|         psie nie zeszły. Niejeden raz i przy każdej okazji my
142   3, IV |        przeczytany, lecz który po raz drugi chciał przeczytać.
143   3, IV |        altanie. Pamięta. Wtedy po raz pierwszy dokładnie rozpoznał
144   3, IV |    wygraną dał, zapomniał. Jednak raz po długim milczeniu znowu
145   3, IV |      jeszcze stary Jakub?~Jeszcze raz w sali jadalnej ścienny
146   3, V  |              V~Nazajutrz wiele na raz gości Korczyn nawiedziło.
147   3, V  |           jasne włosy.~- Pierwszy raz w życiu rozstaliśmy się
148   3, V  |        Witold, który dnia tego po raz pierwszy młodziutką przyjaciółkę
149   3, V  |        szkołach za nich płacić... raz już za jedne półrocze zapłacił,