| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library | ||
| Alphabetical [« »] dobrych 5 dobrym 11 dobrymi 1 dobrze 141 dobrzy 2 dobywac 1 dobywajac 1 | Frequency [« »] 146 rece 142 chwili 141 czasem 141 dobrze 141 soba 140 by 140 kilka | Eliza Orzeszkowa Nad Niemnem IntraText - Concordances dobrze |
Tom, Rozdzial
1 1, I | na to nie zważa! Jaż wiem dobrze o wszystkim i z przeszłością 2 1, I | błyszczący... prawda, że go też dobrze spłaszczyłam, bo zdjąwszy 3 1, I | odpowiedziała panna.~- No, to dobrze, że wiesz; bo może zrobisz 4 1, I | wszystkich... kiedyś... dobrze i z bliska...~Zamyśliła 5 1, II | połatane, stały prosto i dobrze strzegły dziedzińca i ogrodu. 6 1, II | W obszernych, niskich i dobrze oświetlonych sieniach sterczały 7 1, II | pocałować się pozwoli!~- Dobrze, dobrze - śmiejąc się i 8 1, II | pocałować się pozwoli!~- Dobrze, dobrze - śmiejąc się i podając 9 1, II | Kirło - widzi pani, jak dobrze się przypatrzył... a raz 10 1, II | po uszy... Ale mnie z tym dobrze i jej także... Bo i cóż, 11 1, II | było, że Różyc nie wiedział dobrze, co mu odpowiedzieć wypadało. 12 1, II | obiadu przygotowane! Jakże to dobrze! Pani Emilia była bardzo 13 1, II | odwiedzić... słyszę: gra! Dobrze, myślę, niechże przyjdzie 14 1, II | stołu - powtórzył stary. - Dobrze... dobrze... bo już i głodny 15 1, II | powtórzył stary. - Dobrze... dobrze... bo już i głodny jestem... 16 1, III| gospodarowania różne teorie dobrze mu znane wzbudziły w nim 17 1, III| familii dbam i na służbie dobrze stoją. Dbajże i ty o to, 18 1, III| wszystko zrobię, aby ci tu dobrze było. Choć wiele ja zapomniał, 19 1, III| tateczko wiedział, jak to dobrze pływać i ryby łowić!... 20 1, IV | jak być powinno, wiedząc dobrze skądinąd, jak w naszych 21 1, IV | którym żyć mu wypadało.~- Dobrze jej tak, bo jest dumna jak 22 1, IV | kropeleczkę, jeżeli łaska!~- Dobrze, a który to?~-Drugi! - z 23 1, IV | odległych wspomnień wiedząc dobrze, jak wśród nich znajdować 24 1, IV | ale moja babula Maksymowa dobrze ich tam dopilnuje...~Za 25 1, IV | oczy zwilgotniały.~- Jak to dobrze, jak to dobrze, że choć 26 1, IV | Jak to dobrze, jak to dobrze, że choć raz w świat się 27 1, IV | Żyje, zdrowiuteńka!~- To dobrze! A też dzieciaki, nad którymi 28 1, IV | Kuzynko - szepnął - czy znasz dobrze pannę Orzelską?~Twierdząco 29 1, IV | śmiechem dodała: - Wiem, wiem dobrze o tej pierwszej miłości... 30 1, IV | jej nie przyjęła. Bardzo dobrze wiedząc o tym, że wygląda 31 1, IV | Ot, jeszcze czego! Wiesz dobrze, że nie lubię, aby kto wtrącał 32 1, V | stryju Anzelmie, bo on kiedyś dobrze znał pannę Martę...~Urwał 33 1, V | o tym mówił... Żeby nie! Dobrze jemu zapamiętało się te 34 1, V | kłopotów i koszta położy. Dobrze mnie i to. Dobra kozie brzoza. 35 2, I | kosztowny. Ale Kirłowa pamiętała dobrze o tym, że sypialnia, nawet 36 2, I | czegokolwiek się wstydzić... Dobrze, kuzyneczko? Proszę powiedzieć, 37 2, I | powiedzieć, że tak nadal będzie. Dobrze?...~Rękę jej ciągle w dłoniach 38 2, I | w rozpacz wprawia. Wiesz dobrze dlaczego. Lenistwo nieprzezwyciężone, 39 2, I | zła jesteś?~- Wiesz o tym dobrze - sarknęła.~- Łaj mię więc - 40 2, I | wiesz? nicponie, wiemy dobrze, dlaczego do tej lub tej 41 2, I | smutne doświadczenie, znam dobrze jej charakter i sposób myślenia...~ 42 2, I | brwi mu drgały.~- Znasz ją dobrze? jesteś pewną tego, co mówisz?~- 43 2, I | to poszło i idzie, wcale dobrze nawet idzie, tylko z wychowaniem 44 2, I | wielkim szczęściem i rozumiem dobrze, że właśnie dlatego propozycję 45 2, I | swoje wady, wiesz o tym dobrze. I on je ma... Nie są to 46 2, I | rzeczy po imieniu nazywać! Dobrze, przyjedź do Wołowszczyzny, 47 2, I | rozebrana Bronia znała się dobrze na podobnych żartach i udając 48 2, I | żartobliwie, a trochę dumnie.~- Dobrze - rzekłá - kiedy tak; to 49 2, I | rzekłá - kiedy tak; to dobrze! Niech sobie gwarzą o takich 50 2, II | wyrazem ust i oczu, wcale dobrze znała trzy obce języki. 51 2, II | być nie powinno... Pojmuję dobrze solidarność obywatelską, 52 2, II | innymi w interesach stoję dobrze, tak, bardzo do-brze. Jednak 53 2, II | naj-świet-niej-sze-go. Na koniec, znasz dobrze, kochany szwagrze, moje 54 2, II | i ojcem i interesy swoje dobrze prowadzi !~- Czy jesteś 55 2, II | ojcze, że choć to jedno dobrze czyni? A też oranżerie, 56 2, II | gryzącego żalu. Widział dobrze, że w oczach odwracającego 57 2, II | zaciśnięte zęby zawołał - dobrze! o, pewno że będę milczał 58 2, II | może deszcz spadnie...~- Dobrze! Dobrze! ale czegóż ty, 59 2, II | deszcz spadnie...~- Dobrze! Dobrze! ale czegóż ty, Julek, tak 60 2, II | sobie rapsodie zagramy... dobrze?~I już skrzypce pod pulchną 61 2, II | prawie bolesne. Marta znająca dobrze usposobienie swej towarzyszki, 62 2, III| powiedzcie, że Antolka zdrowa i dobrze sobie rośnie!" Ot, jaki 63 2, III| machając i językiem trzepiąc:~- Dobrze, panieneczko! dobrze, robaczku! 64 2, III| Dobrze, panieneczko! dobrze, robaczku! Owszem. Bo to 65 2, III| mogła...~- Owszem, robaczku, dobrze! - zagadała stara - bo to 66 2, III| A przy kochaniu wszystko dobrze Tak i panience rączka zagoi 67 2, III| Wszyscy jednak wiedzieli dobrze, że nie pracy unikał, lecz 68 2, IV | czarnych włosów w sposób tak dobrze uwydatniający piękne linie 69 2, IV | się; okaleczał. Wszyscy dobrze wiedzą co o tym okaleczeniu 70 2, IV | spadło...~- Pan to wszystko dobrze pamięta?~- A jakże! Pani 71 2, IV | dziś pamiętam, że księżyc dobrze już posunął się do środka 72 2, IV | o nim usłyszałem. Pewno dobrze po świętym Janie, a może 73 2, IV | Zrozumiałem... Zrozumiałem tak dobrze, że do dziś dnia...~Do dziś 74 2, IV | zapomniałem. Do dworu drogę znałem dobrze, ociec mnie tam z sobą brał 75 2, IV | niej powstało? Rozumiała to dobrze, bo nieraz zastanawiała 76 2, IV | stało się? zdaje się, że dobrze ten bór znam; a nie tędy, 77 2, IV | zaś to już nie tylko że dobrze sobie żyją, ale i Antolka 78 2, IV | wydawała się krótką, ją tak dobrze osłoniła, że deszcz suknię 79 2, IV | nich czytywać będziemy. Czy dobrze?~Wszystkie promienie słońca 80 2, V | konkurenta jeździł i wszystko dobrze znalazł; niezupełnie dobrze, 81 2, V | dobrze znalazł; niezupełnie dobrze, bo w chacie gromada spora, 82 2, V | idzie najrzeć, czy parobek dobrze w nieobecności jego bydła 83 2, V | i gospodarna dziewczyna; dobrze przez oboje prowadzone gospodarstwo; 84 2, V | szepnął, ale spostrzegła dobrze, że kiedy się nachylił ku 85 2, V | tylko wszyscy na tym handlu dobrze wyszli, bo wiadoma rzecz, 86 2, V | gwiazdy.~- Jeżeli pani chce dobrze widzieć, to trzeba aż pod 87 3, I | nie była samą. Rozumiała dobrze, że dla dobra syna, dla 88 3, I | bardzo niedobry. Wie on dobrze, że pani go kocha, kocha, 89 3, I | Popatrz na mnie długo, dobrze, serdecznie, jak teraz rzadko 90 3, I | tej książki, którą znasz dobrze, nie jest robotą...~- Wiele 91 3, I | odpowiedziała - wiem o tym dobrze, ale jestem tak żywą... 92 3, I | zerwała się z miejsca.~- Dobrze. Mój Boże, jak to dobrze! 93 3, I | Dobrze. Mój Boże, jak to dobrze! Wezmę sobie książkę i cichutko 94 3, I | niepodobnym - perswadował. - Wiesz dobrze o słabym zdrowiu i dziwactwach 95 3, II | przyznam ci się, że jeszcze dobrze nie rozumiem...~Urwała.~- 96 3, II | Czego jeszcze nie rozumiesz dobrze?~Po chwilowym wahaniu się 97 3, II | nauczyłaś się żąć wcale dobrze?...~Justyna uśmiechając 98 3, II | niepokojów nigdy nie ma... Dobrze, że mu dziś trochę dopomóc 99 3, II | jesteś! Czy ty wiesz, że ja dobrze musiałem sobie głowy nałamać, 100 3, II | już sam poturbujesz się dobrze nad gospodarstwem i interesami, 101 3, II | już nie odzywał, rozumiał dobrze, iż wszystko, o czym przy 102 3, II | pytania, Widziu...~- Wiesz dobrze, o kim mówię... No, za tego 103 3, II | pokosztuje. Ale ona wie bardzo dobrze, o co jej ojcu idzie. Zachichotała.~- 104 3, II | zagrodzie Anzelma rzucił.~- Tym dobrze! Więcej niż dwadzieścia 105 3, II | starsi obydwaj poczciwi i dobrze prowadzący się kawalerowie. 106 3, II | ciotce oddał. Otóż, wiesz dobrze, jaki mam kłopot z tym długiem 107 3, II | siedział, odsuwając zawołał:~- Dobrze. Milczmy obaj. Chcesz mi 108 3, II | przede mną jak przed wrogiem? Dobrze. Bądźże łaskaw uważać mię 109 3, II | wtedy Marta; teraz wiedział dobrze, że znaleźć tam może Justynę.~ 110 3, II | obrażać cię nie może... Wiem dobrze, co powiedzieć mi możesz. 111 3, II | twarzą mówić zaczęła:~- Dobrze, powiem wszystko i niech 112 3, II | twojego położenia rozumiem dobrze. Wszystko to, co wyliczyłeś, 113 3, II | swego ojca, którą znasz dobrze. Czy nie możesz z tego samego 114 3, II | mówić zaczął:~- Bardzo dobrze rozumiem, o co kochanej 115 3, III| niskich płotkach. Wiedziano dobrze, że panna młoda już jest 116 3, III| Bohatyrowiczówny wiedziały bardzo dobrze, że będzie nią panna Justyna 117 3, III| białym płótnem ponakrywane, dobrze już napoczętymi pieczeniami, 118 3, III| my jego znamy... ho! ho! dobrze na swoich skórach poznali... 119 3, III| wiewiórki zawieszając na nich dobrze oszklone i ściśle zamknięte 120 3, III| Koń był duży, utrzymany dobrze, ale mocno na jedną nogę 121 3, III| niech pan długo tańczy i dobrze trzęsie, bo ja inaczej nie 122 3, III| Starzyńskiej rzucił odpowiedź:~- Dobrze. Bo to pani Giecołdowa papirosa 123 3, III| gdyby z panem Jaśmontem dobrze znajomą była, to co innego, 124 3, III| parę. Ścigała ją wzrokiem i dobrze widziała, jak w jarzębiny 125 3, III| każą, tak ja postąpię...~- Dobrze! owszem! jaż Antolki nie 126 3, III| walczyć i pracować. Czy dobrze, Maryniu? Czy chcesz tego? 127 3, III| Maryniu? Czy chcesz tego? Dobrze?~U białej sukni dwie splecione 128 3, III| nas do Mogiły zawiozło.~- Dobrze!~Czółno to stało u stóp 129 3, III| znajdował - bo wiedzieli dobrze, że sam jak na krzyżu rozpięty 130 3, IV | nieszczęścia czy ważnego interesu dobrze wiedzieć, że w swoim rodzonym 131 3, IV | wyrazy syna pociągnęły.~- No dobrze - zaczął - czyż ja kiedy 132 3, IV | błękitna, śpiewna, niegdyś mu dobrze znana, lecz przez życie 133 3, IV | jesteś - zaczął - widzę dobrze, że śmiejąc się i płacząc, 134 3, IV | spacer na zdrowie posłużył. Dobrze niesie... jak na sprężynach!...~- 135 3, IV | sierotą opuszczonym zostałem! Dobrze! Sam sobie ze mnie pan i 136 3, V | Benedykta się zwróciła - ale to dobrze, że dziecko zabawiło się 137 3, V | wyratować i uszczęśliwić, to dobrze; jeżeli nie, to cóż robić? 138 3, V | to to, że może nie znasz dobrze tego życia, na które się 139 3, V | Poznałam je z bliska i dobrze, mój wuju...~- Poczekaj! 140 3, V | może i rozumnie postąpiłaś, dobrze wybrałaś... może i szczęśliwą 141 3, V | nosie mu siedzą, ale wiem dobrze, że ty interesowałaś się