Tom, Rozdzial

  1   1, I  |          samego brzegu woza, a można by przypuścić, że postawę tę
  2   1, I  |              i gestem wesołym, który by nawet wykwintnemu oku mógł
  3   1, II |              nie! u wszystkich! któż by?...~- Panna Marta, na przykład,
  4   1, II |        Dzieci nie ma! Od godziny już by tu być powinny.~- O, ja
  5   1, II |            się do żony rzekł:~- Może by okno otworzyć? straszny
  6   1, III|    sybarytyzmu skłonności bynajmniej by się tym spostrzeżeniem nie
  7   1, III|             wszelkiego ruchu. Po cóż by zadawać sobie miała jakąkolwiek
  8   1, III|          potrzebuje błyskawic, które by nią wstrząsały... Ja pragnę
  9   1, III|              choć jedno serce, które by uderzało razem z moim sercem?
 10   1, III|            nie bardzo. Zawsze lepiej by ci było z taką pensją i
 11   1, III|             czystym kapitałem, który by tobie z Korczyna został,
 12   1, III|             takiego miejsca, którego by nie ucałowały śmiejące się
 13   1, III|           zmiany w pożyciu ich zajść by mogły; kto wie, czy tym
 14   1, III|              jej i wyobraźni uczynić by zadość nie mógł... Ale on
 15   1, IV |             patrzyła w ziemię; można by myśleć, że słów ojca nie
 16   1, IV |             oczy i pąsowe usta, nikt by nie odgadł męczarni, które
 17   1, IV |      czegokolwiek słowem takiego, co by jej fatygę przyjmowania
 18   1, IV |         których wczoraj jeszcze nikt by się w niej ani domyślił,
 19   1, IV |         przedstawiała cyfry, z którą by ktokolwiek dla jakichkolwiek
 20   1, IV |             ich niektóre słowa, rzec by można techniczne czy profesjonalne,
 21   1, IV |        miałem jeden taki, że każdemu by od niego włosy dębem na
 22   1, V  |    konieczności sprowadzonymi. Można by myśleć, że ukochana sztuka
 23   1, V  |        jakiejś na koniec muzy, która by niewątpliwemu dla niej geniuszowi
 24   1, V  |              ma nic takiego, na czym by mogła zawiesić kotwicę nadziei
 25   1, V  |              się nieśmiałości. Można by nawet myśleć, że zapytania
 26   1, V  |          szła prosto i prędko, można by ją było porównać do ogromnej,
 27   1, V  |             ten nie urodził się, kto by potrafił mnie zbałamucić!
 28   1, V  |           osób rzędem na niej usiąść by mogło. Tuż przed nią wyrastał
 29   1, V  |          stuk, podobny do tego, jaki by sprawiła spadająca na ziemię
 30   1, V  |              się Elżunia. ~- A warto by było rozumu troszkę nabrać,
 31   1, V  |             takiego rydza, w którego by wprawiono zadarty nos, kępkę
 32   1, V  |              nogi, a nie wiadomo, co by to pan Korczyński powiedział,
 33   1, V  |              swymi synami na plecach by nie poniósł. Jednakowoż
 34   1, VI |            przepojonej. Z dala można by mniemać, że był to tylko
 35   1, VI |          podobny mu zobaczyć, trzeba by cofnąć się wstecz o kilka
 36   1, VI |           łukiem napiętym przy boku, by zawsze od dzikiego zwierza
 37   1, VI |          początku miała takie białe, by lilie. Ale krótko tego było,
 38   1, VI |      wiosenną porą kry szły ogromne, by stada koni dęba stających
 39   1, VI |   pozostałego okryta. Na ściernisku, by wysokie domy lub też by
 40   1, VI |              by wysokie domy lub też by słupy z pozwężanymi wierzchołkami,
 41   1, VI |              rzeki, a z ich kominów, by z kościelnych kadzielnic,
 42   1, VI |    śnieżystych płótnianych sukniach, by dwa białe gołębie, jedno
 43   1, VI |             dobywając. Szmaty ziemi, by Chrystusowe szaty, rozdzielały
 44   1, VI |          przemijające... każda rzecz by woda przepływa, by liść
 45   1, VI |             rzecz by woda przepływa, by liść na drzewie żółknie
 46   2, I  |               Nie znaczyło to wcale, by te dziewczęta o cokolwiek
 47   2, I  |              podawała. Zrazu mniemać by można, że z niejaką przykrością
 48   2, I  |            pleców ci zrzucić, trzeba by ręki silniejszej niż moja -
 49   2, I  |           pracę wynagrodzenie, które by znakomicie podniosło dobrobyt
 50   2, I  |           się może, ale wiem, że nic by dobrego z tego nie wynikło...
 51   2, I  |            stanowczo nie chcę; bo on by nie podołał i wyniknęłaby
 52   2, I  |         nieco śmiałość i duma, można by czasem rzec, że tuż, tuż,
 53   2, II |        cienki, tak sztywny, że można by go wziąść za chodzący posąg,
 54   2, II |           małej oranżerii, do której by wychodzić było można prosto
 55   2, II |  istniejących, a także takich, które by tylko istnieć mogły; o kapitale,
 56   2, II |           rozmówić. Innym razem może by tę rozmowę na później odłożył,
 57   2, II |              odwrócił się na chwilę, by ukryć uśmiech mimo woli
 58   2, II |        przedpokój przebiegała, można by ją było wziąść za istotę
 59   2, II |              wdzięczną istotę. Można by mniemać, że odmawiała w
 60   2, III|          góry, spod obłoków, wydawać by się musiały niezawodnie
 61   2, III|          zaśmiała się Justyna.~Można by myśleć, że twarz Jana od
 62   2, III|             szczęściu takim, którego by żadne najprzeciwniejsze
 63   2, IV |        prawie fantastycznego. Wziąść by go można było za bajecznego
 64   2, IV |         wpatruje się w ołtarz. Można by myśleć, że nigdzie tyle,
 65   2, IV | podejmowanych śmierci, walk, których by pole nie mierzyło się rozległością
 66   2, IV |            niemym wzruszeniem, można by mniemać - rzecz dziwna! -
 67   2, IV |            myśl ta komukolwiek wydać by się mogła, powstała ona
 68   2, IV |          darmo kawał pola, na którym by wyrość mogła jakaś garść
 69   2, IV |          uczuła się zawsze tym, czym by być mogło piąte u wozu koło.
 70   2, IV |             jakiego miasta, w którym by znalazła pracę, niezależność,
 71   2, IV |     najpewniej wiadra z wodą dźwigać by zdołała, skoro je dźwiga
 72   2, IV |           potem wiecznie już patrzeć by żądał i ilekroć zobaczył,
 73   2, IV |           ludzi nie włóczyć. Jeszcze by i nam do zaprowadzenia porządku
 74   2, IV |              jeden drugiemu z gardła by wydarł, a za najmniejszą
 75   2, IV |          Michałowi, który i bez tego by ją wziął, wielką tym pomoc
 76   2, IV |             dwadzieścia; więcej mieć by potrzeba, ale z wypasem
 77   2, V  |             bardzo maleńki...~- A ty by chciała, żeby na świecie
 78   2, V  |              żywością ruchów, której by nikt po nim spodziewać się
 79   2, V  |            gniewem zapytał.~- A któż by jak nie Antolka? Tylkoż
 80   2, V  |      przypominając zapytał:~- A może by pani herbaty wypiła? My
 81   2, V  |        ciekawe oko długo zatrzymywać by się mogło na tym ociężałym
 82   2, V  |     pośmiewiska, ale od ołtarza nikt by gwałtem jej nie odciągał.
 83   2, V  |              duszne, Od zaziębienia, by najmniejszego, w głowie
 84   2, V  |      grobowcu Jana i Cecylii. Zdawać by się nawet mogło, że nogi
 85   2, V  |          najlżejszego odgłosu, który by trwożliwe stworzenia wodne
 86   2, V  |        notatkami i cyframi dosięgnąć by go nie mogły. Jednak w sąsiedniej
 87   2, V  |             i za te dzieciaki, które by może pieszczotami życie
 88   3, I  |    troskliwością zgromadzane i które by każdemu bystremu oku istotę
 89   3, I  |             pomówić. Zapytała go: co by jej dziecku miał do zarzucenia?
 90   3, I  |           wyglądała na kogoś, w kogo by już uderzył cios bolesny
 91   3, I  |              spoglądał, każdy wziąść by go musiał za turystę zwiedzającego
 92   3, I  |            marzenia i ambicje swoje, by mógł nie być zdolnym do
 93   3, I  |       przedhistoryczne czaszki, może by językiem tajemniczości lub
 94   3, I  |           niej nie mogło takiego, co by dogadzało jego estetycznym
 95   3, I  |        gwałtowną potrzebę czegoś, co by go rozerwało, pocieszyło,
 96   3, I  |        Najmniej baczne oko spostrzec by musiało, że bardzo cierpiała.~-
 97   3, II |         takim zadowoleniem, że można by go było posądzić o szczycenie
 98   3, II |            należące pięć tysięcy, co by mu nowych kłopotów przysporzyło.
 99   3, II |              nie tacy, jak on, świat by już był daleko... daleko...
100   3, II |             ciocia Witoldowi niczego by odmówić nie potrafiła, a
101   3, II |             wcale, bo i czegóż lękać by się miała? Nie przyszła
102   3, II |              świecie nie ma, którego by ona lękać się mogła.~Ciekawie
103   3, II |         pamięci zasadzone! Wczas już by było znacznemu gościowi
104   3, II |           nikomu nad sobą przewodzić by nie pozwolił. On także jeździł
105   3, II |               ile sam chciał... Może by więc i dla ciebie teraz
106   3, II |           Łatwiej zapewne porozumieć by się mogli, gdyby obydwaj
107   3, II |             której bym sama... która by... która by mnie wtrąciła
108   3, II |            sama... która by... która by mnie wtrąciła w ostateczne
109   3, II |            mnie płakać? Ja nie chcę, by ktokolwiek przeze mnie płakał!
110   3, II |              na świecie matki, która by dziecko swoje nieszczęśliwym
111   3, II |              indziej opowiadać, nikt by nawet nie zrozumiał i nie
112   3, III|          sobie upatruje. A jakże! On by może na to wesele i nie
113   3, III|            że ze trzysta rubli można by było za niego zapłacić i
114   3, III|            rzewnymi łzami, bo jakież by to było serce tej pięknej
115   3, III|              z tak piękną panną miło by było tańczyć aż do końca
116   3, III|             po raz drugi? Powiedzieć by to mogły te stare wspomnienia,
117   3, III|            że przygłaskaniem prędzej by nas zmusił swego dobra strzec
118   3, III|          zrabowany odebrali, dopiero by im życie słodkie nastało,
119   3, III|          dłuższy czas rozłożyć, może by jeszcze przy pomocy jednego
120   3, III|          nami żył i postępował, może by i sam na takiej kalkulacji
121   3, III|    kalkulacji lepiej wychodził, może by z tego i spólna korzyść
122   3, III|           pieśni wywodzą, nieleniwie by około jego dobra chodzili,
123   3, III|        potrzeba zasiać niesilny! Oni by je chciwie w długoletnie
124   3, IV |          senacie powinszujesz. Jakie by tam nie były twoje przesądy
125   3, IV |          każdy promyk światła, który by od ciebie padł na nich,
126   3, IV |             wszelkiej innej popchnąć by musiała, siła przekonań
127   3, IV |            od kolebki pewno owinięto by mię w watę zbytku i zamknięto
128   3, IV |           poddać się woli bab, które by z mego dziecka zrobiły ładnie
129   3, IV |         niebieskie rozkosze wzruszyć by mię zeń nie zdołały! Nasza,
130   3, IV |    Uśmiechnął się smutnie.~- Andrzej by na mnie za to nożem cisnął!
131   3, IV |              nieba zabierali, to ona by patrzała, czy nie ma jeszcze
132   3, IV |              mną nią pojechała, może by spacer na zdrowie posłużył.
133   3, V  |             interes miała, więc może by gdzie na stronie, w ubocznym
134   3, V  |      grzecznie, nie hałasować, bo to by pani Benedyktowej przykrość
135   3, V  |         oświadcza się dlatego, że to by go zanadto wzruszyło i zdenerwowało,
136   3, V  |          Inny na jego miejscu i znać by nie chciał ubogich krewnych,
137   3, V  |      zwrócona kończyła Justyna - już by mnie przyjęcie tej ofiary,
138   3, V  |            Nie ma jej, mój wuju; kto by tu niestosowność tę znalazł,
139   3, V  |          tylko tyle rozsądną jestem, by to znać i wiedzieć. Z tego,
140   3, V  |            się zdaje, nikomu pożytku by żadnego nie przyniosło.