Tom, Rozdzial

  1   1, I  |       zupełnie fizyczne ożywienie, którym istotę ludzką, niezupełnie
  2   1, I  |            wtedy, i upał słońca, w którym nurzała swą odkrytą głowę,
  3   1, II |            zdrowo. Dworowi temu, w którym jednak widocznie wciąż się
  4   1, II |        psuło i naprawianym było, w którym widocznie także nic od dawna
  5   1, II |            rumieniąc, z chichotem, którym usiłowała pokryć zmieszanie
  6   1, II |            niej długi pocałunek, w którym cześć i galanteria mieszały
  7   1, II |       nawet z pewnym przymileniem, którym widocznie usiłował przełamać
  8   1, II |            idzie tylko o grunt, na którym człowiek pracuje, i o...
  9   1, III|            stosownie do drzewa, na którym rosną, wsiąkają w siebie
 10   1, III|         pięknej i żyznej ziemi, na którym żyć i panować będą sobie
 11   1, III|           czasu, od owego czasu, w którym powstały gęsto w pobliżu
 12   1, III|    dziesięciu włók rozległości i z którym łączyły się obszerne lasy
 13   1, III|   Bohatyrowicza. Według wyrażenia, którym określał pewne uczucia swe, "
 14   1, III|     gabinecie swym przy biurku, na którym paliła się lampa i leżały
 15   1, III|           Korczyńskiego od dnia, w którym znowu stoczył on z żoną
 16   1, III|            i czytanie gazety, przy którym najczęściej zasypiał. Gazeta
 17   1, III|      przelewał na ten warsztat, na którym od lat tylu i z takim trudem
 18   1, IV |        wyniosłości i skromności, w którym przemagała wyniosłość. Jak
 19   1, IV |      lękliwy nieledwie pośpiech, z którym gospodarz domu, gdy tylko
 20   1, IV |         ległemu punktowi stołu, na którym Justyna, po francusku także,
 21   1, IV |      męskimi znajdowały się takie, którym spracowanie czy zgryzoty
 22   1, IV |  przystąpiła do bocznego stołu, na którym tylko co postawiono wielki
 23   1, IV |           do dzisiejszego ranka, w którym przy bardzo starannym i
 24   1, IV |         dwudziestoletni chłopak, w którym na pierwszy rzut oka można
 25   1, IV |          tak długo zaniedbanych, a którym wszystkie idee naszych czasów
 26   1, IV |       zwolna ku punktowi salonu, w którym znajdowała się jego narzeczona;
 27   1, IV |         zmierzając ku fotelowi, na którym w gronie pań, ale milcząca
 28   1, IV |         jednak przelotny błysk, po którym grzecznie, ale chłodno rozmawiać
 29   1, IV |           i tego kawałka ziemi, na którym żyć mu wypadało.~- Dobrze
 30   1, IV |          bawiąc się kieliszkiem, w którym łamał się promień słońca,
 31   1, IV |       rozwiódł się nad procesem, o którym mowa sprowadziła mu na czoło
 32   1, IV |             obok których usiadła i którym Francuzka nauczycielka pomagała
 33   1, IV |     zbiegała ze wschodów ganku, na którym poważni panowie już przy
 34   1, IV |         Przechadzka po ogrodzie, w którym i wiatr powiewał, i słońce
 35   1, V  |    pamiętnym był dla niej dzień, w którym pośród krzyczącej, znieważającej
 36   1, V  |            a potem policzkiem, pod którym uczuła, że jest dumną i
 37   1, V  |          rozległo się gwizdanie, w którym wyraźnie rozpoznać można
 38   1, V  |       patrzała na żywe jego ruchy, którym kształtność ciała nadawała
 39   1, V  |          nią szybkie spojrzenie, w którym błysnęło trochę niedowierzania
 40   1, V  |     wyjścia miał od dziedzińca, na którym zza niziutkiego opłotku
 41   1, V  |         życiem natury spojonego, o którym Marta mawiała Justynie,
 42   1, VI |       takich ludzi jest w okolicy, którym zawsze uwierzy... Dziaduniu -
 43   1, VI |        płotu, ż piędzią ogrodu, na którym rosło mizerne warzywo, i
 44   1, VI |     gęstwinie szeroki pas złoty, w którym delikatne olchy zdawały
 45   1, VI |            się ku otwartemu oknu w którym ona stała. Ale to przypomnienie
 46   1, VI |        Knyszyna do tego miejsca, o którym jemu rozpowiadali ludzie,
 47   1, VI |      obejmował całe sklepienie, na którym tu i ówdzie zabłysły nikłe
 48   1, VI |          miała dziś sen cudowny, w którym zjawiło się przed nią jakieś
 49   2, I  |            od kuchennego stołu, na którym sałatę myje, odzywa się
 50   2, I  |         Tak doszła aż do ganku, na którym jednak, gdy stanęła twarzą
 51   2, I  |      siedzi na jedynym miejscu, na którym z gościem swym zasiąść ona
 52   2, I  |           za krewnego swego, przed którym nie czuje się potrzeby ani
 53   2, I  |          owych dawnych pokutników, którym się zdawało, że za każdym
 54   2, I  |          paskudnego tego świata, w którym żyłeś, przywiezione przyzwyczajenie...~
 55   2, I  |          ten wasz wielki świat, na którym rosną takie szkaradztwa
 56   2, I  |            podniesiony nieco głos, którym przemawiała do służących.
 57   2, I  |      przywiązania dla człowieka, z którym choć czas jakiś przeżyło
 58   2, I  |            tego pokoju pobiegła, w którym znajdowali się jej synowie.
 59   2, I  |          od zielonego tła gaju, po którym przesuwały się powoli. On
 60   2, II |          do sąsiedniego pokoiku, w którym sypiała. Ale zaledwie długim
 61   2, II |       klapy płóciennego surduta, w którym przed chwilą zamierzał udać
 62   2, II |          kapitalistów miejskich, z którym on sam posiada niejakie
 63   2, II |       gdyby to był twój koleżka, z którym wolno ci rozmawiać lub nie
 64   2, II |            tym towarzyszem swym, z którym ileż razy w dziecinnych
 65   2, II |        wielkim, niespodziewanym, o którym nawet marzyć ona nie mogła,
 66   2, III|            i długie zagłębienie, w którym pracowała jedna z najliczniejszych
 67   2, III|        pomagał, nikt nawet z tych, którym obok nich z sierpem lub
 68   2, III|    znajdował się tuż obok tego, na którym pracowała rodzina Fabiana.
 69   2, III|          Ona także od dnia tego, w którym po raz pierwszy weszła do
 70   2, III|          Jana, od wieczoru tego, w którym wraz z nimi wróciwszy z
 71   2, III|          podając Justynie sierp, w którym słońce krzesało srebrne
 72   2, III|       obracał ku temu zagonowi, na którym obok białego czepka jego
 73   2, III|       wieczorem do takiego domu, w którym największa jest świetlica,
 74   2, III|   zaprowadzi ich do ołtarza, przed którym staną czyści i szczerzy,
 75   2, III|       zdarzyło w wypadku jakimś, w którym innemu sąsiadowi swemu przez
 76   2, III|    mizernym, jednokonnym wozie, na którym siedział Ładyś w podartym
 77   2, III|          to tylko mgnienie oka, po którym coś w sobie widocznie zwyciężała
 78   2, III|        potu, i chichoty dziewcząt, którym niesione sierpy nie przeszkadzały
 79   2, III|            bełkotanie indyka, przy którym wybuchnął srebrny i nieposkromiony~
 80   2, III|          oświecał, on ten ogień, o którym pan tylko co mówił, w sercach
 81   2, IV |      zupełnie ludzkim był uśmiech, którym człowiek ten witał nadpływających.
 82   2, IV |         otarło się prawie o to, na którym siedział śmiejący się wciąż
 83   2, IV |          stał pomiędzy kominem, na którym ogień palił się, i biurkiem,
 84   2, IV |       daleko, daleko od miejsca, w którym urodziła się, wzrosła i
 85   2, IV |  zalegającego darmo kawał pola, na którym by wyrość mogła jakaś garść
 86   2, IV |       daleko, do jakiego miasta, w którym by znalazła pracę, niezależność,
 87   2, IV |    wszystko potrafią; ani do tych, którym rojenia o stanowiskach wysokich
 88   2, IV |           kamienistym wybrzeżu, za którym rzeka, tak jak niebo ciemna,
 89   2, V  |       panienkę widzieć.~Uśmiech, z którym to mówiła, przyjacielskim
 90   2, V  |         wstęgą rzeki a niebem, pod którym wisiały obłoki do rozwiewających
 91   2, V  | oświetlonego błękitnym światłem, w którym rozlegał się zbyt pieszczotliwy,
 92   2, V  |       kącie pokoju stało łóżko, na którym watową kołdrą owinięta i
 93   3, I  |       widocznie sztucznych wzgórz, którym miejscowa ludność dawała
 94   3, I  |            niepodobnych trudności, którym uległa wprzódy wobec jednego
 95   3, I  |          serca, który utraciła i o którym nigdy zapomnieć nie mogła,
 96   3, I  |     publicznych nieszczęść i nędz, którym ze swej pustelni przypatrywała
 97   3, I  |        pokój do kaplicy podobny, w którym niedługo potem odegrać się
 98   3, I  |       wywołała jedną z tych wizji, którym organizmy ludzkie w wyjątkowych
 99   3, I  |           na tym samym ołtarzu, na którym zgorzał Andrzej, syn jego
100   3, I  |          na tle wielkiego okna, za którym rozlewało się morze zieleni,
101   3, I  |          miała nadzieję, że ten, z którym rozstała się przed chwilą,
102   3, I  |           najpierwszej młodości, w którym zdawało mu się, że tworzy,
103   3, I  |            głowie. Jednym z zajęć, którym wdowa po Andrzeju Korczyńskim
104   3, II |           swoje marzenia i teorie, którym później praktyka kurty kroi.
105   3, II |          napełniało gaj śliwowy, w którym sterczało kilkanaście starych
106   3, II |        krewnej o myślach i celach, którym własną przyszłość poświęcić
107   3, II |       Trwało to dobry kwadrans, po którym Witold prośbę, z którą tu
108   3, II |     rozjątrzonym, jak tego lata, w którym na głowę spadł mu nowy majątkowy
109   3, II |          aż ze stukiem krzesło, na którym siedział, odsuwając zawołał:~-
110   3, II |         nieustanne rozjątrzenie, w którym od lat dwudziestu kilku
111   3, II |            prowadzące do pokoju, w którym, gdy był dzieckiem i dorastającym
112   3, II |        przekonany, że wymaganie, o którym mówił, byłoby absolutnie
113   3, II |          droga mamo, do punktu, na którym umieszczę moją propozycję...
114   3, II |    zwrócony stanął przed oknem, za którym słońce, już niewidzialne,
115   3, II |        podniosła znowu i głosem, w którym brzmiała zwykła już jej
116   3, II |       wielkich kochał ten sam lud, którym i ty otoczony jesteś, posiadał
117   3, II |      przypomnieniem. Z miejsca, na którym stała, widziała tylko wąski,
118   3, III|      przygasłych i spłowiałych, na którym tu i ówdzie łanki dojrzałej
119   3, III|            Był to lud, ale lud, za którym w dalekiej przeszłości jaśniało
120   3, III|        ostatni przyszedł termin, w którym ten wieniec, przed oczy
121   3, III|            wije się jako wianek, w którym jasny kwiat z ciemnym się
122   3, III|    przyczyn głębokiego wzruszenia, którym przejmował ją widok tego
123   3, III|           swój czy owo marzenie, w którym zapaloną lampą świeciła
124   3, III|        taki moment przyjść musi, w którym prawdziwe jego przyrodzenie
125   3, III|         najbliższego miasteczka, w którym też zapewne kupiła wielkie
126   3, III|            pod odkrytym niebem, na którym gwiazdy przygasać zaczynały
127   3, III|            samym prawie miejscu, w którym go tak często Elżusia i
128   3, III| wyżłobienia. Było to pokolenie, po którym już długo życie przeciągało
129   3, IV |            bym do tego stopnia, na którym teraz stoję, nie doszedł..."~
130   3, IV |           tym cichym żarem źrenic, którym się objawiają najniebezpieczniejsze,
131   3, IV |   milczącym i skrytym. Był czas, w którym dom ten rozlegał się cały
132   3, IV |     śpiewać chcieli. Chór męski, w którym wyraźnie wyróżniały się:
133   3, IV |      sekundach chór dziewcząt, nad którym rej prowadził donośny i
134   3, IV |          tym wewnętrznym drżeniem, którym napełnia ludzi zbliżanie
135   3, V  |    zaprosił synowca do gabinetu, w którym też wnet słyszeć się dała
136   3, V  |   Benedykta Kirłowa przy stole, na którym leżało kilka książek Witolda,