Tom, Rozdzial

  1   1, I  |          skądże sobie wezmę innego życia, ale jeżeli mogę zrobić
  2   1, II |      marzenia swoje, aby dysonanse życia nie zatruwały mu ducha i
  3   1, III|             zawieszają się ludzkie życia, to życie nie wzbiło się
  4   1, III|      punktu wyjścia dla spokojnego życia? Nie wszyscy postępkowi
  5   1, III|       dobre przygotowanie synów do życia wchodziła też i rachuba.
  6   1, III|             Potem już przez sposób życia powściągliwy i nieco nad
  7   1, III|    przyjaźni i zgodzie, a teraz do życia ich wpłynął pierwiastek,
  8   1, III|      wiedli znojne, ciasne, ubogie życia małych rolników. Nagle dom
  9   1, III|            w świat dla rozpoczęcia życia na własną rękę, lecz wciąż
 10   1, III|           wtedy złotą chwilę swego życia. Krzątała się dwa razy więcej
 11   1, III|     zapamiętania łatwe... Do końca życia chyba nie zapomnę, w jakim
 12   1, III|        nawykłe do wykwintnych form życia nigdy oswoić się z nimi
 13   1, III|           wprost traciła ochotę do życia. Objawiało się to w coraz
 14   1, III|       wzniosłych i od pospolitości życia oderwanych znałem się, a
 15   1, III|          konieczności i obowiązków życia. Może i w tym jest także
 16   1, III|           dla urojonej ce1i reszty życia nie zmarnował. Ja ciebie
 17   1, III|         Słowem, na rzecz wspólnego życia ustępuje połowę swoich dochodów
 18   1, IV |       zdrowie pani Emilii i sposób życia, jaki wiodła ona od lat
 19   1, IV |          podobny prowadzący sposób życia. Kobiety tam były w podstarzałych
 20   1, IV |        mieszając w zwykły tryb jej życia trochę ruchu i gwaru, stał
 21   1, IV |            siebie zaczęło truciznę życia, więc gniew i pogarda ustępowały
 22   1, IV |   wiedziano powszechnie o sposobie życia, który wiodła, i jej niezmiernie
 23   1, IV |          mnie zabawkę całego swego życia? Dość już... proszę cię,
 24   1, V  |      przeto wszelkich przyjemności życia. Kuchnia korczyńska dzięki
 25   1, V  |         moment dotychczasowego jej życia. Młody chłopak, o sześć
 26   1, V  |        powszednich zajęć i zjawisk życia uchylany, wypieszczony,
 27   1, V  |            w nudzie i bezcelowości życia swego może kiedy... może...
 28   1, V  |       matki, w położeniu, sposobie życia i posępności oczu Benedykta.
 29   1, V  |             ale te, co przez drogę życia człowieka przelatują...~
 30   2, I  |        zwątpił o wszelkich urokach życia...~- Ale jakiż koniec? -
 31   2, I  |           urodzone używają jeszcze życia na swoją rękę, błyszczą
 32   2, I  |  uszczęśliwiło, spróbuj poczciwego życia!...~Jakkolwiek zobojętniały
 33   2, II |            i tym podobnych zbytków życia posiadać nie można. Zresztą,
 34   2, II |     dopomóc jej dźwiganiu smutnego życia. W głębokich tajnikach swej
 35   2, II |           swego zdrowia, majątku i życia. Może być więc, że jak deski
 36   2, II |            spotkać na drodze swego życia takiego serca, takiej namiętności,
 37   2, II |           trzeźwą, z pospolitością życia pogodzoną, z prawami świata
 38   2, II |          cl zagadkę mego złamanego życia, a wtedy zrozumiesz, że
 39   2, II |         tłumaczącego zagadkę swego życia i ich rozłączenia. Przerzuciła
 40   2, II |   zwyciężonych wspólnie postrachów życia.:.~- Jan i Cecylia!~Dwa
 41   2, III|           złotą lawą, która sokiem życia przeleje się w żyły ludzkości.
 42   2, III|           mnie Pan Bóg towarzyszów życia odbierał, a takie już moje
 43   2, III|         zda się, południowym pyłem życia nie dotkniętych, stworzoną
 44   2, III|        wzruszonym głosem wymówił - życia bez wyższych uczuć i myśli
 45   2, IV |           wyższych, od codziennego życia dalekich uczuć i myśli.~-
 46   2, IV |       Myślała może o niespodziance życia, która ją z tym człowiekiem
 47   2, IV |            wezbrało w nich uczucie życia. Szli po przezroczystych
 48   2, IV |         kobiety, która wiele prawd życia znalazła w gorzkich wodach
 49   2, IV |           było największą męką jej życia i co najgłębiej uczuwała
 50   2, IV |          ono naprzód z doświadczeń życia, które serce jej opustoszyły
 51   2, IV |     niezależność, pełnię dni i cel życia. Ale, naprzód, miałaż z
 52   2, IV |           przeraźliwego rozłamania życia na dwie połowy. Raz tylko
 53   2, IV |            człowieka, który do jej życia i położenia, przykładał
 54   2, IV |          pojmował możności takiego życia, za winę go jej nie poczytywał.
 55   2, V  |     przywyknąć znów do zwyczajnego życia, od którego jakby na skrzydłach
 56   2, V  |            się najgorszy czas jego życia. Tylko co był świadkiem
 57   2, V  |           ludzie przeżyję. Nie, do życia ochota nie bierze i choć
 58   2, V  |           wszystkim do zwyczajnego życia powrócić. Ruchliwości wszelakiej,
 59   2, V  |          okrutne, które mnie drogę życia zabiegły, przeszumiały,
 60   2, V  |      margrabiny!...~- Ach! takiego życia nawet wyobrazić sobie nie
 61   3, I  |        jednak znał ją w owej porze życia, pamiętał, że cera jej twarzy
 62   3, I  |      cierpliwego znoszenia zjawisk życia grubych i trywialnych. Nikt
 63   3, I  |         suchej i twardej realności życia. Wiedziała o tym, że z tych
 64   3, I  |           czystości i podniosłości życia. Za dumę tę, nie rodową,
 65   3, I  |         idealistycznego pojmowania życia pochodzącą, do której jednak
 66   3, I  |         powszednie sprawy i roboty życia, która napełniała jej dom
 67   3, I  |     dwudziestym szóstym roku swego życia rozstawała się z ukochanym
 68   3, I  |  ulubionych zajęciach i tym trybie życia, który od razu, i, jak się
 69   3, I  |         były te zajęcia i ten tryb życia przez dwadzieścia trzy lata
 70   3, I  |            męska, w różnych porach życia i usposobienia fotografowana,
 71   3, I  |             które w różnych porach życia rzucał na papier i płótno.
 72   3, I  |           niż on sposoby, ofiarę z życia swego składali. Przed głębokim
 73   3, I  |           ciernie ogólnego i swego życia, w kłopoty różne popadał,
 74   3, I  |           wymierzonym. Nieraz chęć życia w dobrowolnym, surowym ubóstwie
 75   3, I  |           ale dążeniem jej i celem życia jest to, aby syn jej był
 76   3, I  |        niejako treści własnego jej życia. Ile do rozumowań mieszało
 77   3, I  |          jedna ze stanowczych scen życia jego właścicielki.~Bardzo
 78   3, I  |           raz jeden, że sposób jej życia i obejścia się zrażały do
 79   3, I  |         niezbędnych uczuć i uciech życia. Nawet rodzina zmarłego
 80   3, I  |        towarzysza wszystkich chwil życia; tęsknota za ciepłem rodzinnego
 81   3, I  |          obowiązki, a może i uroki życia do reszty rozerwą związek
 82   3, I  |    wszystkie wdzięki i pomyślności życia! Któż pamięć o nim na ziemi
 83   3, I  |        własnej osoby i codziennego życia tak wyjątkowym uczynić usiłując,
 84   3, I  |            poniżonych, świadectwem życia pozornie umarłym. Jego natchnienia
 85   3, I  |      budowania arki, która płomień życia przenosi na drugą stronę
 86   3, I  |      regularności prawie zakonnego życia, niby w krynicznej wodzie,
 87   3, I  |       zawsze. Widziała, czuła ranę życia tych dwojga ludzi, a lękała
 88   3, I  |            go w tej, jeszcze porze życia, gdy dwudziestopięcioletnim
 89   3, I  |          był jednym z ustępów jego życia, które rysowane, malowane,
 90   3, I  |  malowidłami syna w różnych porach życia jego wykonanymi. Widokiem
 91   3, I  |       człowieka, ale i to, co jest życia płomieniem i skrzydłami.
 92   3, I  |           w nudzie i chłodzie jego życia, a zapewne i szczeblem ku
 93   3, I  |           malowania, ale prawie do życia.~Opuścił grupę olch i zmierzał
 94   3, I  |            i rozpaczy powszechnego życia myślał o swoim życiu. Nie
 95   3, I  |     marzeniem. Po roku bezczynnego życia w Osowcach Zygmunt malować
 96   3, I  |          natężeniem, jakby za cenę życia wyczytać z niej chciała
 97   3, I  |          znowu uśmiechająca się do życia, wyszła do ogrodu, aby ulubione
 98   3, II |        trzydziestym pierwszym roku życia swego Teoś posiada już tylko
 99   3, II |        troskami i trudami ubogiego życia, a w facecjach, przysłowiach,
100   3, II |    otaczającego Korczyn, ludzkiego życia.~Nazajutrz przed południem
101   3, II |          Nie mam żadnego bodźca do życia... Nie mogę tworzyć. Ty
102   3, II |      Utopiłem w nich dwa lata mego życia. J'en ai assez!~- Gdybyś
103   3, II |             mężniejszym, lepiej do życia i jego obowiązków uzbrojonym?~
104   3, II |       samych tylko przyjemnościach życia? Mnie idzie o coś wyższego,
105   3, II |            żadnego błysku piękna i życia dokoła siebie znaleźć nie
106   3, II |            jesteś, posiadał sztukę życia z nim, podnoszenia go, pocieszania,
107   3, II |            teraz, że na drodze jej życia i na dnie jej serca wznosi
108   3, II |          podcina same korzenie jej życia. Z postawy jej, ruchów rąk
109   3, II |      przybywała ku tym, którzy już życia nie pragną. Silne jej ciało
110   3, III|       blasku i kipiątku wezbranego życia unosił się teraz nad tą
111   3, III|           dotąd w dusze i na drogi życia kładnące mu zbladłe, lecz
112   3, III|      spojony i wszystkie pulsy jej życia i losów we własnych losach
113   3, III|          zabrzmiały:~- Niechaj wam życia dzionek wije się jako wianek,
114   3, III|          nie tylko z książek... od życia i od ludzi także, i najwięcej...
115   3, III|          steranych, prawie u kresu życia stojących ludzi, którzy
116   3, III|           do naszego wieśniackiego życia i pracy przy ziemi uzwyczaić
117   3, IV |           promiennego szczytu jego życia, z dawno opuszczonego szczytu
118   3, IV |         sowietnikiem, a jeżeli Bóg życia przedłużyć raczy, może mnie
119   3, IV |            w widokach i wrażeniach życia, na kształt ziarna w sokach
120   3, IV | przemawiasz, ilekroć pewnych stron życia, dla mnie nad życie droższych,
121   3, IV |        czarne mary i ciężkie plagi życia zapytywać: skąd? za co?
122   3, IV |           a teraz niby z przepaści życia ku niemu powracająca. Z
123   3, IV |      jestem! cóż stąd? Kiedy już z życia tyle wyssałem piołunowych
124   3, IV |         Mógł w lichych przysmakach życia szukać przypadającej nań
125   3, IV |            już i pragnienie innego życia w nim gasło, gdy nad rozwartą
126   3, IV |       część a może i samą podstawę życia jego stanowiąc. W najuroczystszej
127   3, IV |            się złotej godziny jego życia ani razu nie był.~- No,
128   3, IV |            się wielkiej chwili ich życia. Tak nadlatujący z oddali
129   3, V  |           wstyd mu samego siebie i życia młodego żal... ale dotąd
130   3, V  |  odpowiednią dla niego towarzyszką życia. Na wielką panią i światową
131   3, V  |         może nie znasz dobrze tego życia, na które się decydujesz...~-
132   3, V  |           dla rąk i myśli, zadanie życia, możność dopomagania komuś,
133   3, V  |          mi sprzyjała, aby komu do życia i szczęścia przyczynić się!