Tom, Rozdzial

  1   1, I  |               truchtem koniki stąpały bez najlżejszego szelestu, zbliżenie
  2   1, II |             ładne, opalone... bo były bez rękawiczek.. .~- O! więc
  3   1, II |               więc gracja pańska była bez rękawiczek!...ze słabym
  4   1, II |             zawołała pani Emilia.~- I bez kapelusza - dodał Kirło.~-
  5   1, II |            kapelusza - dodał Kirło.~- Bez kapelusza! jakże to można
  6   1, II |                jakże to można chodzić bez kapelusza! - cichutko chichocząc
  7   1, II |            polu, a szczególniej ta... bez kapelusza i rękawiczek?~-
  8   1, II |             pani domu - pieszo idąca, bez kapelusza... to być nie
  9   1, II |           Kirło - co mi za to będzie? Bez nagrody nie powiem! dalibóg!
 10   1, II |          pięknych paznokci.~- Biedna? bez posagu? - zapytał po krótkiej
 11   1, II |     przyzwoity człowiek i podobno nie bez talentu... Żona jego ładna,
 12   1, III|               chodzenia po bagniskach bez obłocenia się i ugrzęźnięcia.
 13   1, III|             świetnego porządku rzeczy bez niebezpiecznego zaniedbania
 14   1, III|              także wiem, co to płakać bez łez...~Benedykt podniósł
 15   1, III|            chodzi! Więc cóż? ty nawet bez perfum i tych tam... różnych
 16   1, III|          chlebie...~- Ja obchodzę się bez wielu rzeczy, które są tym
 17   1, III|         zdrowie...~Mówiła to wszystko bez gniewu, cicho i tylko z
 18   1, III|               na nas skargę podaje... bez procesu obdzierać się nie
 19   1, III|            obarczać wciąż nie chce, a bez których zadowalnienia na
 20   1, III|          zrąbaną gałąź przed sądami i bez sądów ujadał się coraz zacieklej.
 21   1, IV |           zmienić go było nie podobna bez uchybienia najprostszej
 22   1, IV |            wydaje się zakochaną w nim bez pamięci, a on ma bardzo
 23   1, IV |       wstrząsając smutnie zaczęła: ~- Bez ojca chowany... bez ojca!...
 24   1, IV |                   Bez ojca chowany... bez ojca!... Co to jest chłopców
 25   1, IV |              jest chłopców wychowywać bez ojca, to ja wiem, bo i mnie
 26   1, IV |           sąsiad - co tam te Prusaki! bez Prusaków najbliżsi sąsiedzi
 27   1, IV |             interesami rady dać mogła bez pomocy zacnego sąsiada?
 28   1, IV |             głupowatego starca, który bez cienia urazy poddawał się
 29   1, IV |      rozpoczęcia winta, ale widocznie bez zapału i tylko przez grzeczność.
 30   1, V  |               czuła się tak głęboko i bez ratunku nieszczęśliwą? Jakim
 31   1, V  |             niekiedy na nich. Mógł je bez żadnej już przeszkody i
 32   1, V  |          wzrostu i lotu. Wszystko to, bez gniewu i uniesienia, bo
 33   1, V  |               prosto, równym krokiem, bez żadnego widocznego wysilenia;
 34   1, V  |             Nieśmiałość jego zniknęła bez śladu. Na swoich śmieciach
 35   1, V  |              pługiem przyskoczył Jan, bez czapki, która w ogrodzie
 36   1, V  |                  przepraszam... Język bez pamięci, sekretu nie strzyma...
 37   1, V  |               schodzi, a dziewczyna i bez tego wieczerzę gotować będzie!~-
 38   1, VI |           biedne my, panoczku, biedne bez tego wygonu! Oj, k a b to
 39   1, VI |               około malutkiej chatki, bez komina, bez ganku, bez płotu,
 40   1, VI |         malutkiej chatki, bez komina, bez ganku, bez płotu, ż piędzią
 41   1, VI |                bez komina, bez ganku, bez płotu, ż piędzią ogrodu,
 42   1, VI |            bardzo biedne i smrodliwe, bez pieców i komi1lów, bo tym
 43   1, VI |               chatę, czyli takąż numę bez pieca i komina, nędzną i
 44   2, I  |        prostym częstokołem ogrodzony, bez dróg i upiększeń żadnych;
 45   2, I  |             pędzać dziecko trzeba, bo bez szkół - zginie. Ile ją już
 46   2, I  |              od razu. Po co kłamać? I bez tego już pewno nakłamałeś
 47   2, I  |              i paru godzin obejść się bez nich nie mogę! Więc nauczyłaś
 48   2, I  |              w Olszynce wszystko szło bez żadnego ładu i dozoru i
 49   2, I  | przyzwyczajenia... Pracować nie lubi, bez towarzystwa i rozrywek żyć
 50   2, I  |           godzin trudno ci obejść się bez...~- Bez czego? Nazwijże
 51   2, I  |         trudno ci obejść się bez...~- Bez czego? Nazwijże choć raz
 52   2, II |           umysłowego wzrostu, których bez wytwornego otoczenia, bez
 53   2, II |             bez wytwornego otoczenia, bez podróży i tym podobnych
 54   2, II |          mówienia imponowały mu nieco bez własnej o tym jego wiedzy.
 55   2, II |               rzucił się ku drzwiom i bez tchu prawie na ganek wypadł.
 56   2, II |       uszanowania pocałunek. Przy tym bez cienia uśmiechu przemówił:~-
 57   2, II |              wiedziała, jak głęboko i bez ratunku jestem nieszczęśliwy!~
 58   2, III|          malarz jakiś gorącożółte tło bez ładu i symetrii osypał kroplami
 59   2, III|               w domu nie ma, człowiek bez rąk prawie! Ale ja sobie
 60   2, III|         dwukonne, zbaczając z drogi i bez szelestu prawie tocząc się
 61   2, III|   Bohatyrowiczów, mieszkaniec chatki, bez komina i ogrodu, stojącej
 62   2, III|           moje przyrodzenie, że nijak bez kochania i bez przyjaciela
 63   2, III|               że nijak bez kochania i bez przyjaciela dozgonnego żyć
 64   2, III|           najwyższy! Nie już mnie tak bez kochania i przyjaciela dozgonnego
 65   2, III|               korowaj piec! Chłopca i bez tego brud zjada, że go dopatrzyć
 66   2, III|               to trzydzieści lat ma i bez kochania żyje. Żenić się
 67   2, III|                z niedowierzaniem, ale bez zdziwienia, patrzały na
 68   2, III|              i do tego jeszcze głupi, bez oczów, bo panna śliczna
 69   2, III|            Elżusia.~- Taki koniec, że bez jegomościa obeszło się i
 70   2, III|               Justynka w poniedziałek bez gorsetu przyszła, tobyśmy
 71   2, III|             uczy się nieobojętnie. Ja bez żadnej nauki sadek ten założyłem,
 72   2, III|     wzruszonym głosem wymówił - życia bez wyższych uczuć i myśli nie
 73   2, III|     zapomnieli, a są i tacy nawet, co bez uszanowania i wdzięczności,
 74   2, IV |             dniach lamentował, jak on bez Niemna wyżyje i traf! skurczyły
 75   2, IV |            rozłogu, którego część nie bez trudności już przebyli.
 76   2, IV |            nabrzmiewało jakąś z tonów bez słów uplecioną pieśnią,
 77   2, IV |                ale Michałowi, który i bez tego by ją wziął, wielką
 78   2, IV |              Wahanie Justyny zniknęło bez śladu; podbiegła do czółna
 79   2, V  |       szepcząc o czymś z ożywieniem i bez ustanku. Pomiędzy nimi leżał
 80   2, V  |             Pierwszy raz zobaczyła go bez czapki. Czoło miał białą
 81   2, V  |           brakuje i może obejdzie się bez herbaty...~- Obejdzie się
 82   2, V  |            jak śmieją się szczęśliwi, bez widocznej przyczyny, głośno,
 83   2, V  |              głową w tył odrzuconą, i bez widocznej także przyczyny
 84   2, V  |         śniegu.~Cicho, bardzo powoli, bez najlżejszego odgłosu, który
 85   2, V  |              mógł i odstręczyć, nawet bez plusku wioseł, czerwone
 86   2, V  |             dawniej... zły chłopak... bez serca... egoista!~Koniec
 87   2, V  |           świecie, przezroczysty, ale bez dnia i słońca, a ona górą
 88   3, I  |            przedtem rumieńce zniknęły bez śladu i na zawsze. Rozpaczy,
 89   3, I  |        brzydotą; łatwiej pogrążyć się bez podziału i przerwy w ulubionych
 90   3, I  |                że zamierza otwarcie i bez ogródek o małym synowcu
 91   3, I  |          wiadomość, przyjęła ją nawet bez zdziwienia, jak coś, czego
 92   3, I  |       bezimienne tłumy, być nie mógł. Bez zdziwienia więc i uniesień,
 93   3, I  |               czterema laty okrywała, bez śladu znikła. Zamyślenie
 94   3, I  |               z rysami dość pięknymi, bez uśmiechu, bez ognia w spojrzeniu,
 95   3, I  |               pięknymi, bez uśmiechu, bez ognia w spojrzeniu, z kapryśnym
 96   3, I  |            ich jak świętych; człowiek bez miłości, choćby małych,
 97   3, I  |               łagodny spływał z nieba bez skazy, suchą i niedawno
 98   3, I  |          ścianach swego domu, w które bez pozwolenia jego wejść nie
 99   3, I  |          słowem męża obudzone, znikły bez śladu. Domyśliła się, komu
100   3, I  |         pierwszej zapewne sposobności bez słowa odpowiedzi na list,
101   3, I  |           zupełnie prostą dziewczyną, bez układu, wdzięku, dowcipu
102   3, I  |             niej przed chwilą, znikły bez śladu; czuła już tylko,
103   3, I  |         rękami, z przygryzioną wargą, bez kropli, zda się, krwi w
104   3, II |             powróci, to ja tym czasem bez niego chyba potem do mogiły
105   3, II |           należną mu sumę, egzekwować bez żadnego na nic względu!
106   3, II |                a całe dnie przepędzać bez pracy i bez przyjemności
107   3, II |           dnie przepędzać bez pracy i bez przyjemności jest to życie
108   3, II |              tak, jak płakała zwykle, bez łkania, bez najlżejszego
109   3, II |           płakała zwykle, bez łkania, bez najlżejszego drgnienia rysów,
110   3, II |            się, nic więc dziwnego, że bez niej już żyć nie mogę i
111   3, II |          przede mną życie, sława...~- Bez sławy, bez grobowca, przez
112   3, II |          życie, sława...~- Bez sławy, bez grobowca, przez wszystkich
113   3, II |       wyciągnęło się nad jej głową.~- Bez ojca wzrósł - szeptała -
114   3, II |              ojca wzrósł - szeptała - bez ojca... bez ciebie!~Lecz
115   3, II |                szeptała - bez ojca... bez ciebie!~Lecz na krwawym
116   3, III|            gęstej, lecz sczerniałej i bez blasku, a kiedy niekiedy,
117   3, III|      pokrewieństw i koneksji posiadał bez liku, a gdyby i z głodu
118   3, III|             posiadający tu znajomości bez liku, Marynię Kirlankę zaznajamiał
119   3, III|               tańczącym wychwyciwszy, bez uśmiechu już, owszem, gęsto
120   3, III|         niepokoił; ludzi było wielu i bez jednego łatwo wszyscy obejść
121   3, III|              i zawołał:~- Szyk panna! Bez złego psa i bez strzelby
122   3, III|           Szyk panna! Bez złego psa i bez strzelby dom od złodzieja
123   3, III|             gdy tylko czas przyjdzie, bez miłosierdzia cisnąć będzie.
124   3, III|               wiele dobrego zrobił, a bez niego my jak barany na rzeź
125   3, IV |          pułkownika wyszła. Dla panny bez posagu była to partia świetna.
126   3, IV |               ściekały. Myślał on, że bez zaprzeczenia samemu sobie
127   3, IV |            albo osłaniać mniemała; że bez zaprzeczenia samemu sobie
128   3, IV |         bryczkach i wozach siedzieli, bez pierwszego drużbanta przecież
129   3, IV |            może już do domu poszła... bez pożegnania!~Justyna ruchem
130   3, IV |         szczęścia, z rozkoszą ufności bez granic, głowę na jego pierś
131   3, V  |           wiedzieć. Z tego, co umiem, bez wahania i żalu odrzucę to,
132   3, V  |              co to jest życie przebyć bez serca kochającego przy sobie,
133   3, V  |               kochającego przy sobie, bez dobrego słowa ludzkiego!