Tom, Rozdzial

  1   1, I  |  wiejskiego ekwipażu nie turkotały wcale, a ciągnące go dobrym truchtem
  2   1, II |     jasnymi szybami okien nie miał wcale pozoru ruiny. Rzadkich,
  3   1, II |       kobieta na pierwszy rzut oka wcale do niej niepodobna, ale
  4   1, II |         jej składał się z taniej i wcale nieozdobnej sukienki, z
  5   1, II |           tak mistyfikować!~- Ależ wcale nie! przysięgam paniom!
  6   1, II |      paniom! jak Boga mego kocham, wcale nie mistyfikuję... - z komicznymi
  7   1, II |           się Kirło. - Nie była to wcale żadna wiejska dziewczyna,
  8   1, II |           się przyjemnością innego wcale rzędu. Cień bladego rumieńca
  9   1, II |           krok, ale u mnie na polu wcale pięknie... Jeżeli zbiór
 10   1, II |      Benedykta. Cóż to za posag... Wcale posagu żadnego nie ma...
 11   1, II |            Darzeckich?~- Pamiętam, wcale przyzwoity człowiek i podobno
 12   1, III|          prędzej lub później, może wcale prędko, praca niewolnicza
 13   1, III|          swej stanowiło to fortunę wcale piękną, która jednak, na
 14   1, III|         domu obywatelskiego będąc, wcale bogatym nie był... Nie będąc
 15   1, III|           spostrzegł znowu, że nic wcale przyjemnego nie mógł już
 16   1, III|          także zeszłoroczna jesień wcale niewesoło przeszła. Chorowałam
 17   1, III|           niej siedział, nie takim wcale poznała i pokochała. Był
 18   1, III|          który uchodził za fortunę wcale piękną; otoczyć ją i po
 19   1, III|            podobne górności nie są wcale poezją, jak to sobie wyobrażasz,
 20   1, IV |          różnych, nie pragnęli ich wcale. On unikał wydatków i przeszkód
 21   1, IV |             towarzystwa i rozrywek wcale nie ma; Zygmunt malować
 22   1, IV |   wlepiając długie spojrzenia, nic wcale nie spostrzegała, a kiedy
 23   1, IV |           ogorzali, wąsaci, ubrani wcale nie według ostatniej mody.
 24   1, IV |         tych samych pamięcią ściga wcale inne obrazy i twarze. Powoli
 25   1, IV |     przykład... naukę...~- Ależ ja wcale nie jestem już młodym! -
 26   1, IV |        iskry - i nie obraziłeś mię wcale, Zygmuncie, przypominając,
 27   1, IV |         nie zajmuje i interesy swe wcale nieosobliwie prowadzi, a
 28   1, IV |           takie rzeczy, że wolałby wcale nie spać...~Spod zielonej
 29   1, IV |   trzydziestoparoletniej, z natury wcale ładnej. Bardzo zgrabna pomimo
 30   1, IV |             użyła też paru wyrażeń wcale niewykwintnych. ~- Jak Boga
 31   1, IV |         spojrzeń i zajęcia swojego wcale dla niej nie przerwały;
 32   1, IV |          nie, nie lubię już muzyki wcale...~Stał ciągle tak, aby
 33   1, IV |          szafirowe jak zwykle, ale wcale inaczej niż zwykle patrzące.
 34   1, V  |          tej ścieżce i nie myślała wcale o tym, dokąd ją ona zawiedzie.
 35   1, V  |      korczyńska dzięki Marcie była wcale dobrą, a dnie całe zostawały
 36   1, V  |        bratu żony oświadczając, że wcale nie zgadza się z jego chęciami
 37   1, V  |            Całe tedy gospodarstwo, wcale piękne, na nią spadnie,
 38   1, V  |        kobietę, która w tej chwili wcale go nie słuchając głowę podała
 39   1, V  |         swego gardła nie mocuje! - wcale nie przestraszonym głosem
 40   1, VI |  przyjedzie, bo już na tym świecie wcale go nie ma.~Bezbarwne i bezzębne
 41   1, VI |     właśnie, że jej tak jak prawie wcale nie mają... Między nami
 42   1, VI |          różnych, jakich już teraz wcale ona nie ma. Do tego i lubości
 43   1, VI |     niedobrym charakterem ludzkim, wcale przepadały. Jednakowoż po
 44   2, I  |    gospodarskie. Należało inaczej, wcale inaczej czas i zajęcie rozłożyć;
 45   2, I  |    bieliznę prała. Nie znaczyło to wcale, by te dziewczęta o cokolwiek
 46   2, I  |          cokolwiek obwiniać miała. Wcale nie. Sama była winną wszystkiemu;
 47   2, I  |     napomnienia, o które znowu ona wcale nie dba. Wtem potknęła się
 48   2, I  |        mogły. Ale Różyc zdawał się wcale nie spostrzegać kłopotu,
 49   2, I  |        tego jej kłopotu zdawał się wcale nie spostrzegać. Nachylił
 50   2, I  |         tam przecież na świecie do wcale innych kobiet przywykliście
 51   2, I  |         kobiet przywykliście i dla wcale innych głowy tracicie!~Przestał
 52   2, I  |        kryształowe, jak ty, osoby, wcale się na takich rzeczach nie
 53   2, I  |            parowie nadniemeńskim i wcale pięknym przywiązanym do
 54   2, I  |      pokoju. Nie myślała już także wcale o przedmiocie przerwanej
 55   2, I  |         żadnego ładu i dozoru i że wcale bliska groziła im ruina,
 56   2, I  |           jakoś to poszło i idzie, wcale dobrze nawet idzie, tylko
 57   2, I  |           myśl o nim nic złego! Ja wcale nie mówię, że jest on nieuczciwym!
 58   2, I  |    nieuczciwym! czy coś podobnego. Wcale nie! Nic przecież złego
 59   2, II |           Zdrowa jestem zupełnie i wcale nie potrzebuję, aby mi jak
 60   2, II |           unosiły się nad. polami.~Wcale co innego działo się w sypialni
 61   2, II |     erotycznym wyrazem ust i oczu, wcale dobrze znała trzy obce języki.
 62   2, II |            mu w oczy.~- A może?... wcale dobre... Przywiozłem takich
 63   2, II |           nasz jest bardzo pusty i wcale nieładnie wygląda... I ja
 64   2, II |           i te wojaże były dla was wcale niepotrzebne!...~O jedną
 65   2, II |       lubić i szanować nie pytając wcale, za co lubi go i szanuje;
 66   2, II |      mnóstwo rzeczy, które dawniej wcale go nie raziły, a teraz kłuły
 67   2, II |            się Marta. Nie zważając wcale, że czyni przerwę w domowym
 68   2, II |       rzecz dziwna! nie zażartował wcale z siedzącego naprzeciw otwartych
 69   2, II |         także bogatym, nie myślała wcale. Nie za bogactwem tęskniła,
 70   2, II |        dziedzic starego nazwiska i wcale pięknego jeszcze majątku
 71   2, III|            stanął. Nie wydawał się wcale zdziwionym, tylko w zamyśleniu,
 72   2, III|          zerwał. Nie myślał o nich wcale, ale chciał ukryć płomienie
 73   2, III|         mogąc upewniać zaczęła, że wcale a wcale zmęczoną się nie
 74   2, III|       upewniać zaczęła, że wcale a wcale zmęczoną się nie czuje,
 75   2, III|   całodziennym żęciu nie wyglądała wcale mniej sprężystą i żwawą.~-
 76   2, III|           że ludzkie głosy i kroki wcale ich nie płoszyły. Tylko
 77   2, III|            Wąska ławka nie broniła wcale przystępu do okna; owszem,
 78   2, IV |      barkach krewnych, którzy sami wcale wolnymi nie byli od trosk
 79   2, IV |          tylko gadają i nie ma jej wcale na święcie. Więc tylko,
 80   2, IV |         zrozumieć; że nie dręczącą wcale, lecz może rozkoszną chwilę
 81   2, IV |      widział też, że nie przemokła wcale. Siermięga jego była tak
 82   2, V  | przypodobać się pragnie. Ale Janek wcale na jej suknie z ogonami
 83   2, V  |           leźć... gardzicielom, co wcale inszej przyjaźni i sławy
 84   2, V  |         edukację jakąś miałam, ale wcale pewno nieosobliwą, a pracowałam
 85   3, I  |          płazów oddalona.~Nie była wcale słabą ani dla siebie pobłażliwą.
 86   3, I  |           jej krwią i nerwami, ale wcale nie pamiętała o nich i sama
 87   3, I  |           przed parą miesięcy, ale wcale czego innego spodziewał
 88   3, I  |             marne, prozaiczne; nic wcale znaleźć na niej nie mogło
 89   3, I  |         ludzie, ale najpewniej też wcale innego niż on gatunku. Że
 90   3, I  |         Przecież nie zmieniłaś się wcale na gorsze... owszem, trochę
 91   3, I  |           często dobre, nie raziły wcale jej smaku i przyzwyczajeń,
 92   3, II |      ogromna czerwona jeorginia.~- Wcale nie wytworny bukiet - patrząc
 93   3, II |           że już nauczyłaś się żąć wcale dobrze?...~Justyna uśmiechając
 94   3, II |      Benedykt na wyraz twarzy syna wcale nie zwrócił uwagi. Rozpaczliwym
 95   3, II |          siedzący i nie dotykający wcale jedzenia, wzrok na ojca
 96   3, II |            Więcej o tym nie myślał wcale, tylko, widać, opowiadania
 97   3, II |         ale ona nie zlękła się jej wcale, bo i czegóż lękać by się
 98   3, II |         się siebie unikać i prawie wcale nie widywali się z sobą;
 99   3, II |      szkoły synowski księgozbiór - wcale nieduży - tak wystraszonymi,
100   3, II |        Zygmunt - że nie potrzebuję wcale przyglądać się mu przez
101   3, II |          nie pozostało we mnie nic wcale, prócz prostej zresztą życzliwości,
102   3, II |             staranniej wychowana i wcale ładny talent do muzyki posiada...
103   3, II |        talent do muzyki posiada... wcale ładny... Tylko że ja dziwnie
104   3, II |          nie przywykłem do nich... wcale do czego innego przywykłem...
105   3, III|    półkoliste koryto Niemna ujęta, wcale inną miała postać niżeli
106   3, III|        upłynionego już lata. Miała wcale inną postać, bo było to
107   3, III|            nie krępowała ich żadna wcale moda ani żaden despotycznie
108   3, III|         drużbów, nie ukazywali się wcale przybyłym gościom, z których
109   3, III|            wesele i nie przyjechał wcale, gdyby nie to, że chce mu
110   3, III|        Osipowiczówna nie wiedziała wcale, kto będzie pierwszą drużką
111   3, III|        samodziałowa spódnica panny wcale jej w oczach jego ujmy nie
112   3, III|          Anzelma. Nie miał przyjść wcale; nie mógł dobrowolnie wmieszać
113   3, III|           onych starych i inszych, wcale inszych niż teraźniejsze
114   3, III|       niezmieszany bynajmniej Adam wcale nie po cichu zdanie swe
115   3, III|     Bohatyrowicz nie tańczył dotąd wcale. Do pocztu drużbantów należał;
116   3, III|      cienkiej koszuli przewiązał i wcale nie zdawał się dbać o to,
117   3, III|      przyozdobiona!~Ale dziewczęta wcale inaczej o stroju aktorki
118   3, III|     dziwowania się niecierpliwiły. Wcale nie dla tych sroczek mordowała
119   3, III|   zostawiane za sobą miny i gniewy wcale się nie oglądając parze
120   3, III|      wchodził, bo pokazało się, że wcale z czym popisywać się nie
121   3, III|          nią w czasie, gdyby insze wcale słońce na moim niebie nie
122   3, III|         panna jest zacna i nic jej wcale do zarzucenia nie ma. A
123   3, III|          takie, a broń Boże bitwy, wcale są nieprzystojne. Zresztą
124   3, III|          mojej okolicy ten interes wcale nie należy, ale tak samo,
125   3, III|        rzemiosła ludziom nigdy już wcale nie przychodziło spólnie
126   3, IV |          punkcie salonu, tak że go wcale widać nie było, i stał dość
127   3, IV |           spotykanym człowieku, że wcale on dla niego nie istnieje.
128   3, IV |          szczęścia, nie używał ich wcale. Z górnej, lotnej jego młodości
129   3, IV |           na głowie poprawił, bicz wcale niepotrzebny przy koziołku
130   3, V  |   Benedykta odpowiedziała - nie to wcale! Majątek jest jeszcze piękny,
131   3, V  |         Justynie, że nie żartowała wcale. Brwi jej ściągnęły się,
132   3, V  |         Mamo, do domu!~Ale Kirłowa wcale ani na upadnięcie jej, ani