Tom, Rozdzial

  1   1, I  |         zamruczała:~- Wieczna głupota moja!~Młoda panna, której na
  2   1, II |           Teresa Plińska, towarzyszka moja, niegdyś nauczycielka mojej
  3   1, II |            octem cichutko szepnęła:~- Moja Tereniu, ta Marta nie wraca
  4   1, II |               śmiechem zawołał - żona moja jest tak zawziętą gospodynią,
  5   1, II |             kto więcej przyjedzie?... moja droga pani, proszę mi powiedzieć,
  6   1, II |          szezlonga. ~- Tereniu, droga moja... dajże mi płaszcz, rękawiczki,
  7   1, II |       uśmiechem na ustach.~- Widzisz, moja Justysiu - zaczął - żebyś
  8   1, II |           czego narzekasz,~Dziewczyno moja?...~Głos śpiewającego oddalał
  9   1, III|         oddechu.~- Takem się zmęczył, moja Emilciu - zaczął - że już
 10   1, III|        Emilciu? powiedz! a? dlaczego, moja koteczko?~Nie broniła się
 11   1, III| czarnoksiężnik! - odparł. - Życie to, moja duszko, życie zmienia ludzi.
 12   1, III|               Ja pragnę wrażeń natura moja nie może być stojącą wodą,
 13   1, III|               różnym światłem świecą. Moja jest ciemną. Z pociechą
 14   1, III|            zaczął.~- Oj, ty, nadziejo moja!~Chłopczyk aż krzyknął,
 15   1, IV |            paszy mają mało, więc chcą moją własnością paść swoje inwentarze -
 16   1, IV |            zmieniła się, zmieniła, o, moja pani!~W progu salonu pan
 17   1, IV |          odpowiedziała:~- A jakże ja, moja pani, mogę tak w każdej
 18   1, IV |             ostrożności trzeba... ale moja babula Maksymowa dobrze
 19   1, IV |             zgrubiała i sprościała; o moja pani! a jaka z niej przed
 20   1, IV |        zwrócił się do otaczających: - Moja Marynia to taka domatorka,
 21   1, IV |          Dawno cię już nie widziałem, moja droga, kochana Maryniu!
 22   1, IV |                Już czytać umieją...~- Moja ty droga, dobra!... jak
 23   1, IV |           zamyślać się, ani smucić.~- Moja droga kuzynko - szepnął
 24   1, IV |       powierzonym. Ona cię kocha... a moja dusza.~Od stóp do głowy
 25   1, IV |             do głowy drżeć zaczęła.~- Moja dusza - dokończyła - nie
 26   1, V  |           moich; kto wie, może prośba moja wysłuchaną bywa! Dziś mu
 27   1, V  |               Powinnaś była wiedzieć, moja Justynko - mawiała - że
 28   1, V  |       promocji , ażeby kto z Korczyna moją ubogą chatę nawiedził...~
 29   1, V  |            nie będzie, bo Bóg kotwica moja, a kogo on ma w swojej obronie,
 30   1, VI |           posłyszeć tę historię, to o moją fatygę bynajmniej... Ja
 31   1, VI |           zmrok.~- Dzień kończy się i moja gadka także do swego końca
 32   1, VI |          sądem Jego stanę, a kondycja moja niską była, pokąd do puszczy
 33   1, VI |            ale oto ta pani i małżonka moja z wysokiego domu zstąpiła,
 34   2, I  |              Kirłowej:~- Ta faworytka moja wyrośnie na niepospolicie
 35   2, I  |               odpowiedział:~- Jestem, moja droga kuzynko, wielkim nicdobrego,
 36   2, I  |               by ręki silniejszej niż moja - zaśmiała się jeszcze.~
 37   2, I  |              mi na raz pytań zadałaś, moja droga spowiedniczko - rzekł -
 38   2, I  |               ponieważ jedyną chorobą moją jest nieopisana apatia,
 39   2, I  |         niewidziana rzecz dla ciebie, moja kuzynko, i dla was wszystkich
 40   2, I  |        widocznie bawiła i ujmowała.~- Moja wina! - zawołał - złapałaś
 41   2, I  |         perdrix nie było nigdy dewizą moją. Dla zmiany widać, zacząłem
 42   2, I  |              się oko w oko spotkała z moją księżną ciocią, chybaby
 43   2, I  |         uparcie zapytywała kobieta.~- Moja kuzynko - odpowiedział -
 44   2, I  |           niej wyciągnął.~- Biedna ty moja kuzyneczko - rzekł - ile
 45   2, I  |            niby w ciekawe zjawisko.~- Moja droga - zaczął - ty kochasz
 46   2, I  |               le veut. Francuszczyzna moja pewno tak samo kulawa, jak
 47   2, II |               bardzo prędko mówili:~- Moja ciociu, czyż ciocia dla
 48   2, II |         pocałowała.~- Nie trzeba, aby moja córka była gorzej ubrana
 49   2, II |         śpiesznie do Teresy mówiła:~- Moja Tereniu, niech Zofia co
 50   2, II |      dosłyszalnym głosem poprosiła:~- Moja Tereniu, pilnuj tylko, aby
 51   2, II |         takiej rodziny wchodząc córka moja musi posiadać wyprawę odpowiednią
 52   2, II |               sprowadzić musimy. Żona moja chce i ja się na to zgadzam,
 53   2, II |            wątpię, że gdy nad pozycją moją zastanowić się zechcesz,
 54   2, II |         człowieka, który uszczęśliwia moją siostrę i mnie wyświadczał
 55   2, II |          zwilgotniały oczy.~- Siostra moja nn tej samej znajduje się
 56   2, II |              do tego pokoju wpadła.~- Moja pani, moja złota, moja najdroższa,
 57   2, II |           pokoju wpadła.~- Moja pani, moja złota, moja najdroższa,
 58   2, II |                Moja pani, moja złota, moja najdroższa, proszę mi na
 59   2, II |           wypadły, całować zaczęła.~- Moja droga, moja najmilsza! -
 60   2, II |        całować zaczęła.~- Moja droga, moja najmilsza! - szeptała -
 61   2, II |               zapewne nigdy, ale żona moja, której jest wielkim admiratorem,
 62   2, II |               jeszcze taka f a m, jak moja Marynia; bo pani i wyobrazić
 63   2, II |               którą niegdyś nazywałem moją iskrą i moim światłem księżyca?
 64   2, II |          wskrzesić cię, dawna Justyno moja! Weź do ręki tę książkę,
 65   2, IV |          marnie - zauważył. - Może ty moja? - uśmiechnął się do pszczoły
 66   2, V  |               Może niejeden powie, że moja nadzieja nierozsądna była
 67   2, V  |     uwielbienie, którymi ich piękność moja przejmowała. To potwierdzenie
 68   2, V  |            elegancji i rozkoszy..."~- Moja Tereniu - przerwał czytanie
 69   2, V  |             bo znowu atak być może... Moja najmilsza pani, proszę zapanować
 70   3, II |              krew!...~- Tak się mówi, moja Tereniu, o dobrych, starych~
 71   3, II |              już i na nerwy chorować, moja ty... przyszła Buszmanko!...~
 72   3, II |             nabiegły.~- A to mnie tak moja imość wystrychnęła... -
 73   3, II |              wykaszlując:~- Kotko, ty moja... robaczku... słowiczku...
 74   3, II |         podobało, ale dopóki ja żyję, moja córka nie będzie bywać w
 75   3, II |        widzieć nie powinna.~- Owszem, moja mamo, powinna ona wszystko
 76   3, II |              zapytała:~- Czy to dusza moja, Zygmuncie? Te moje ręce,
 77   3, II |         swoich chcesz trzymać, czy to moja dusza?~Potem znowu ramiona
 78   3, II |             wszystko, cała przeszłość moja do mnie wraca! Boże! jak
 79   3, II |              mogli, aby mi dać poznać moją małość, moją nicość... ja
 80   3, II |               dać poznać moją małość, moją nicość... ja jeszcze byłam
 81   3, II |        najgłębszym poniżeniem... Duma moja, kuzynie, duma moja kobieca
 82   3, II |              Duma moja, kuzynie, duma moja kobieca czy ludzka, nie
 83   3, II |             Czy podobna, aby Justyna, moja dawna, marząca, poetyczna
 84   3, II |               tam teraz jestem panem. Moja matka wszystko dla mnie
 85   3, II |            cię niczym! Będziesz tylko moją muzą, moim natchnieniem,
 86   3, II |            zażartował - że propozycją moją mama będzie zdumioną...
 87   3, II |               I to także jest prawdą, moja mamo, że przeznaczałaś mię
 88   3, II |           tłumem? Czy to jest prawdą, moja mamo?~- Tak - odszepnęła.~
 89   3, II |      kryształowym pałacu? Nieprawdaż, moja najlepsza, najrozumniejsza
 90   3, II |       niepodobną, abym po takiej, jak moja, przeszłości, został na
 91   3, II |          sąsiadów... Czyż to podobna? Moja droga mamo, czyż ktokolwiek,
 92   3, II |            ktokolwiek, po takiej, jak moja, przeszłości, wobec takich,
 93   3, II |        przeszłości, wobec takich, jak moja, ambicji i potrzeb może
 94   3, II |           punktu, na którym umieszczę moją propozycję... non! moją
 95   3, II |               moją propozycję... non! moją najgorętszą prośbę...~Zawahał
 96   3, II |        żartować zaczął:~- Nieprawdaż, moja złota mamo, że tu panuje
 97   3, II |           Krańcową idealistką jesteś, moja mamo! Skazywać się na wieczny
 98   3, II |             się mama nie unosi! Ależ, moja droga mamo, proszę się tak
 99   3, II |              się po jej policzkach.~- Moja wina, moja wina, moja bardzo
100   3, II |              policzkach.~- Moja wina, moja wina, moja bardzo wielka
101   3, II |                 Moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina!- powoli
102   3, II |              Boże! Boże! Boże!~- Tak, moja mamo. Niech mama mnie przebaczy,
103   3, II |                czy ty mi przebaczasz? Moja wina, moja wina, moja bardzo
104   3, II |               przebaczasz? Moja wina, moja wina, moja bardzo wielka
105   3, II |    przebaczasz? Moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina! Ale
106   3, III|        wyprawowali, gdzie i ja twoje, moja córko, dnia dzisiejszego
107   3, III|             Czy Antolka temu wierzy i moją stronę trzyma? czy też mam,
108   3, III|              cicha przemawiał:~- Tak, moja droga Maryniu, wyjadę stąd
109   3, III|            dzień nie zapomnę o tobie, moja ty najmilsza i najlepsza.
110   3, III|               Ale sami... we dwoje... moja droga pani... moja złota!
111   3, III|           dwoje... moja droga pani... moja złota! swoim czółenkiem...
112   3, III|              leci kula,~Nieszczęśliwa moja głowa!~I tak dalej, dalej,
113   3, IV |        przeszkadzają! O, co za hałas! Moja Tereniu, każ zamknąć okiennice
114   3, IV |          piszę, aby rozdzielić z tobą moją radość z dwóch przyczyn
115   3, IV |            nienawiści wieków; zagłada moja w świetle i w miłości"...~
116   3, IV |              głucho wyszeptał:~- Krwi moja! młodości moja! Falo, która
117   3, IV |      wyszeptał:~- Krwi moja! młodości moja! Falo, która nas niosłaś...
118   3, IV |             przy swoim stać będziesz! Moja natura! I mnie to stanie
119   3, IV |       wyzyskują i do złego prowadzą - moja wina! O miedzę z nimi żyję
120   3, IV |              dziękowała.~Dziękuję ci, moja matko,~Żem żyła przy tobie
121   3, IV |            pierś pochyliła.~- Królowo moja! najdroższa! jedyna! czy
122   3, IV |               najdroższa! jedyna! czy moja ty? czy moja? moja?~- Na
123   3, IV |              jedyna! czy moja ty? czy moja? moja?~- Na zawsze! - odpowiedziała.~
124   3, IV |                czy moja ty? czy moja? moja?~- Na zawsze! - odpowiedziała.~
125   3, V  |        godzinki tylko zajechałam, aby moją Marynię zabrać i o ważnym
126   3, V  |              Serce, ręka i przyszłość moja do niego należą.~Benedykt
127   3, V  |           trzymać będę nad nimi ubogą moją lampkę, aby tylko im trochę
128   3, V  |             cicho szeptała - oddam ci moją Rózię... do twojej chaty
129   3, V  |               dodał - już chyba tylko moja żona i panna Teresa tam
130   3, V  |          rzeczy w głowę mu kładłaś... Moja Marto, za przyjaciółkę cię
131   3, V  |           domu pana dobrodzieja córkę moją taka te... kompromitacja
132   3, V  |         będzie w tym mezaliansie, niż moja cioteczna siostra była w