Tom, Rozdzial

  1   1, I  |           wesołej przyrody ludzie dziś także byli weseli; mnóstwo
  2   1, I  |         nadzieję, że ten człowiek dziś już do nas nie przyjedzie,
  3   1, I  |   szepnęła - jaką to komedię mieć dziś będziemy?~Marta spojrzała
  4   1, II |      wąskie, niegdyś wykwintne, a dziś ślady tylko dawnej politury
  5   1, II |         znać zupełnie piękną, a i dziś jeszcze pomimo przywiędnięcia
  6   1, II |      Niech pan jej nie dręczy! ją dziś zęby bolą.~Kirło wyprostował
  7   1, II |              czuję, że nic innego dziś jeść nie będę mogła... Ach,
  8   1, II |          pani! - szepnął - już ja dziś muszę coś takiego zrobić,
  9   1, II | spełniający. Cztery wiorsty uszła dziś tam i na powrót, nie odpoczywała
 10   1, II |      zawołała. - Czy więcej gości dziś przyjedzie? bo nas domowych
 11   1, II |           jeszcze na nich? No, to dziś trzech będziesz miała od
 12   1, II |       politurowanych i ozdobnych, dziś tylko czystych i całych,
 13   1, II |          A prawda... obiad! Pewno dziś co smacznego dadzą, bo goście
 14   1, III|           co do wyrzucenia? Ot, i dziś biegłem do ciebie, aby przy
 15   1, III|         się już tak od dawna, ale dziś większy mnie żal zdjął nad
 16   1, III|           pod przycisk myśląc, że dziś, jutro napisze do Dominika
 17   1, III|          Marta mówiła, żeby tatko dziś jadł mleko kwaśne, bo dobre,
 18   1, III|       ryby łowić!... Ja z Julkiem dziś pływałem... on złowił szczupaka... .
 19   1, IV |          fiu! w głowie! Słyszałem dziś, jak Kirło mówił pani Benedyktowej,
 20   1, IV |          jej i humor wydawały się dziś doskonałymi i patrząc na
 21   1, IV |          bliska sąsiadka przybyła dziś do jej domu tak późno. Kirłowa
 22   1, IV |           ty jesteś; kuzynku... a dziś w dodatku i upiłeś się jeszcze
 23   1, V  |           Dokładnie, plastycznie, dziś jeszcze wyobrazić sobie
 24   1, V  |      prośba moja wysłuchaną bywa! Dziś mu powiem, że w rodzinie
 25   1, V  |          pięknych i obszernych, a dziś znacznie zmalałych i powoli
 26   1, V  |          słodycz jego pocałunków. Dziś jeszcze o tym wszystkim
 27   1, V  |      zobaczyć. Wszyscy mówili, że dziś we dworze bal...~- Niewesoło
 28   1, V  |        głosem zawołał:~- E! ociec dziś na nas i nie patrzy! Z miasta
 29   1, V  |          po swojej koniczynie już dziś i zaorałem!- filuternie
 30   1, V  |      wiejskiej zagrody, ale który dziś i z bliska widziany powiał
 31   1, V  |   stryjaszek wiedział, jakie mnie dziś szczęście spotkało...~Ręce
 32   1, V  |          także i delikatna, którą dziś widziała wysuwającą i cofającą
 33   1, V  |       twarzy synowca.~-Czy my już dziś nie pójdziem do Jana i Cecylii?~
 34   1, VI |           chaty wracać... Mleczko dziś na wieczerzę będzie i pierożki
 35   1, VI |         robotę spełnił zgrzybiały dziś i na wpół obłąkany Jakub.
 36   1, VI |          się za borem.~- Mało już dziś będzie roboty mojej! A wszystkie
 37   1, VI |           Myślała pewno, że miała dziś sen cudowny, w którym zjawiło
 38   2, I  |       taki zimny dzień latając... Dziś z rana gardło go bolało.
 39   2, I  |          sobie jedzenie zaczął:~- Dziś, na przykład, siedziałem
 40   2, II |            wymawiając się tym, że dziś jeszcze córki swoje zawieźć
 41   2, II |     szerokimi brzegami, bo słońce dziś bardzo dopieka...~Nie podnosząc
 42   2, II |        się do niego podobnym. Ale dziś dalekim był bardzo od poetyzowania
 43   2, II |      zaczął:~- Jeżeli Witold chce dziś na kiełby jechać, to proszę
 44   2, II |       nutę dalekiej pieśni, którą dziś wraz ze snopem dzikich roślin
 45   2, II |          dwa pokoje Teresę, którą dziś koniecznie chciał pocałować.
 46   2, II |      pannie Teresie, że wychwalał dziś jej figurkę, oczy, skromność,
 47   2, II |         serio o niej nie pomyśli. Dziś właśnie ma do Korczyna przyjechać
 48   2, II |          najdroższa, proszę mi na dziś swoich liliowych kokard
 49   2, II |     owszem, pożyczę, ale na co ci dziś kokardy?~- Trzeba, trzeba.
 50   2, II |          stołowej bielizny, którą dziś do prania oddać jej było
 51   2, II |    marzyła o oliwkowym fellahu, a dziś oznajmiono jej, że kocha
 52   2, II |          Czy ty, Tereniu, blekotu dziś najadłaś się, czy co? -
 53   2, II |        tak czule pielęgnowała mię dziś, gdy cierpiałam... Jedyna
 54   2, III|      brakowało, kiedy Jan, po raz dziś może dziesiąty, wóz swój
 55   2, III|         spodziewałem się, że pani dziś do nas przyjdzie, bo mówiła,
 56   2, III|          zaświeciło...~- Przecież dziś słońce nie tylko świeci,
 57   2, III|         syna stając.- Tydzień już dziś, jak do niego przyszłam,
 58   2, III|           ubiorę się stosownie, a dziś, tymczasem, proszę mi pozwolić
 59   2, III|          od pracy ubiegałem? a że dziś przy robocie nie stoję,
 60   2, III|           pozostanie! Wszyściutko dziś zeżniem! - zawołała Elżusia.~-
 61   2, III|      naszego kłosa na tym kawałku dziś nie pozostanie! - zaśpiewała
 62   2, III|       przyjdzie takie grubiaństwo dziś obaczywszy. Nadmiar panienka
 63   2, III|           się z nikim! Ale zajdę, dziś jeszcze zajdę. Ja dziś na
 64   2, III|            dziś jeszcze zajdę. Ja dziś na polu prawie cały dzień
 65   2, III|        rzeczywistości ulatującej. Dziś przez dzień cały z pomocą
 66   2, III|             czy to pan Michał nic dziś nie zmęczony, te aż tu jeszcze
 67   2, III|         same, jak ta kulka puchu. Dziś jest, a jutro przeciwny
 68   2, III|         Bo to, widzi pani, już ja dziś z twarzy stryja widzę, że
 69   2, IV |        obrębionych kłębów.~- Może dziś deszcz albo i burza będzie -
 70   2, IV |           zrobił się, majowy. Jak dziś pamiętam, że księżyc dobrze
 71   2, IV |     Zrozumiałem tak dobrze, że do dziś dnia...~Do dziś to wspomnienie
 72   2, IV |     dobrze, że do dziś dnia...~Do dziś to wspomnienie rwało mu
 73   2, V  |       doskoczyć. Dwie mile ujdzie dziś w jedną stronę, a dwie jutro
 74   2, V  |          go pocałowała.~- Jeszcze dziś pierwszy raz stryjka widzę!
 75   2, V  |          wczoraj na naszym pólku? Dziś na Mogiłę z Jankiem jeździła?
 76   2, V  |         kąpieli, którą na Niemnie dziś wziął, głodno być musi.~
 77   2, V  |          mnie się zdaje, że gdyby dziś owdowiała, toby za rok poniosła
 78   2, V  |   przyobleczonym człowieku, kiedy dziś, pobudzany jemu tylko znanymi
 79   2, V  |          w postaci znikomej mary. Dziś jest, myślałem sobie, a
 80   2, V  |         mowę zawołała. - Taki był dziś spokojny, grzeczny, rozumny,
 81   2, V  |         przyniosłaś? Widziałam ja dziś, widziałam, jak stroiłaś
 82   2, V  |     dowiedzieć się, czy królewicz dziś przyjeżdżał. Bądź spokojna,
 83   2, V  |      jakąś bardzo ciekawą książkę dziś czytają. Wieczne głupstwo!
 84   2, V  |        kanapy podnosiło, bo bułki dziś piekłam. Od pierwszego momentu
 85   2, V  |          zdaje się, dlatego tylko dziś tu przyjechała, aby wyrozumieć,
 86   2, V  |            słowo honoru, dlaczego dziś w domu nie siedziałaś i
 87   3, I  |        włosiennicą lub spłowiałym dziś adamaszkiem obite kanapy
 88   3, I  |           to przed czterema laty. Dziś prawie pięćdziesięcioletnia,
 89   3, I  |        wzniecał cudowne nadzieje. Dziś nagle w tych ściągłych,
 90   3, I  |         choćby chwil kilku uwagi. Dziś właśnie przed wyobraźnią
 91   3, I  |     płótno potem, kiedykolwiek... Dziś nie. Znudziła go swoją wieczną
 92   3, I  |        mógł go umieścić wysoko... Dziś przecież, tak jak od czterech
 93   3, I  |         dobry pani. Dlaczego pani dziś taka smutna? Czy dlatego,
 94   3, I  |           z błaganiem szeptała:~- Dziś tam nie jedź... o mój jedyny...
 95   3, I  |             o mój jedyny... tylko dziś.., proszę... proszę!~Zygmunt
 96   3, II |           nie ma... Dobrze, że mu dziś trochę dopomóc mogłem, bo
 97   3, II |      letnim szlafroczku, przyszła dziś do stołu; obok niej umieściła
 98   3, II |         Skąd się to wzięło? Czego dziś córka Fabiana tu przylatywała
 99   3, II |          na chłopów?~Było to tak. Dziś, dużo jeszcze przed zachodem
100   3, II |           że narzeczony ze swatem dziś do nich przyjechali. Swatem
101   3, II |      twardych wąsów.~- Wesoły nam dziś dzień nastał! - gromko zawołał. -
102   3, II |       Jankowi zgryzota będzie, że dziś go w domu nie ma! Po siano
103   3, II |            Odpowiedział, że Janek dziś na łące nocować będzie,
104   3, II |         gadzina histerii tę formę dziś przybrała, aby ją przeszyć
105   3, II |        odpowiedź zaraz napiszę... Dziś wieczorem poczta z miasteczka
106   3, II |          się długo i z niechęcią. Dziś przecież już przed biurkiem
107   3, II |          bardzo poważnie, pomówić dziś z mamą o rzeczach mających
108   3, II |        przyszło na myśl to, co ja dziś mamie chcę zaproponować,
109   3, II |         czy filozofki... Przy tym dziś właśnie zauważyłem, że ma
110   3, II |           znowu mogiła! Już druga dziś osoba wyprawia mię na mogiłę!
111   3, III|          jej umeblowania nie było dziś ani śladu, lecz każdy mógł
112   3, III|     strapień i smętnych rozmyślań dziś było. Wieczór zbliżał się,
113   3, III|          konia skaleczył, więc go dziś sama do konowała zaprowadziła,
114   3, III|          ją już raz przedtem, ale dziś podobała mu się więcej jeszcze
115   3, III|    kobieta oświecona i szlachetna dziś pełnić powinna...~- Kiedyż
116   3, III|    jarzębiny ubrana prześladowała dziś ją jak mara, jak ogień parzący,
117   3, III|        żałośliwy ton wpadł, jakim dziś z rana błogosławił do ślubu
118   3, IV |       krótko, zimno... Bo po cóż? Dziś znowu list od Dominika otrzymał
119   3, IV |        niego nie istnieje. Jednak dziś znowu się przekonał, że
120   3, IV |      miłosierny! ~Strzelbę, którą dziś sam w obecności syna nabijał,
121   3, IV |          ludzi. Tak już przywykł. Dziś dopiero rozmowa z synem
122   3, IV |  niezmiernie kochanym, a które mu dziś w oczy rzuciło gradem wyrzutów,
123   3, IV |           klatkę przesądu. Byłbym dziś może, jak ten nieszczęsny
124   3, IV |           Dla tej przyczyny ja tu dziś przyszłam - z cicha mówiła
125   3, V  |         odpowiedziała, że Justysi dziś jeszcze nie widziała, ale
126   3, V  |      Dlaczegóż to Justysia skakać dziś ma aż pod sufit?~- Z radości,
127   3, V  |      panna Leonia, jaka to radość dziś tu panować będzie, a potem...
128   3, V  |     wcześnie utraconej matki. Ale dziś twarz młodej panny była
129   3, V  |      oczekiwały; musiała przy tym dziś jeszcze choć na chwilę do