Tom, Rozdzial

  1   1, I  |           dala zarysach rozpoznać można było dwór obszerny i w niewielkiej
  2   1, I  |          że rozpoznać w niej było można zgrabny faeton, ciągnięty
  3   1, I  |    krótkiej tej odpowiedzi poznać można było, że panna Justyna mówić
  4   1, I  |           u samego brzegu woza, a można by przypuścić, że postawę
  5   1, I  |       szybkim spojrzeniu dostrzec można było, że oczy woźnicy~błękitne
  6   1, II |           gatunku ich wnosić było można, kupionymi były przed dwudziestu
  7   1, II |           Bez kapelusza! jakże to można chodzić bez kapelusza! -
  8   1, II |   mistyfikuje... Doprawdy! jak to można tak mistyfikować!~- Ależ
  9   1, II |         co pan wygaduje?... jakże można? pan zawsze żartuje...~On
 10   1, II |           nic więcej wyczytać nie można było nad troskę i prawie
 11   1, II |           dokładnie obejrzeć było można powierzchowność jego arystokratyczną
 12   1, II | pierwszego rzutu oka poznać w nim można było człowieka bardzo światowego,
 13   1, II |    skrzypcach. Chwilami rozpoznać można było, że w górnej części
 14   1, II |        wykrzykiwał głośno - jakże można? przy damach... w szlafroku... ~
 15   1, II |             to i cóż?~- Teraz nie można - odrzekła - bo jak na obiad
 16   1, III|      pełnym znaczeniu tego wyrazu można było stosować do niej nazwę
 17   1, III|          delikatnych rysów poznać można było, że czyniła w tej chwili
 18   1, III|           chciał? Świat szeroki i można na nim znaleźć sobie wygodne
 19   1, III|          i różne spekulacje robić można, kto ma pieniądze: drzewem
 20   1, III|        osłabieniu spodziewać było można, i odeszła. Wtedy ten pleczysty
 21   1, IV |  podniesioną i patrzyła w ziemię; można by myśleć, że słów ojca
 22   1, IV |       którym na pierwszy rzut oka można było poznać studenta. Średniego
 23   1, IV |   wzrokiem patrzała w przestrzeń, można było zgadnąć, że czuła się
 24   1, IV |           niektóre słowa, rzec by można techniczne czy profesjonalne,
 25   1, IV |           i ciężkich zarysów i że można mu było prawie policzyć
 26   1, IV |           lękliwych ruchów poznać można było, że od wszelkich towarzyskich
 27   1, IV |       panią... pannę Marię... czy można, jak dawniej, mówić: Maryniu?~-
 28   1, IV |        dawniej, mówić: Maryniu?~- Można - odszepnęła rumieniąc się
 29   1, V  |       konieczności sprowadzonymi. Można by myśleć, że ukochana sztuka
 30   1, V  |         zgrabną kibić niewieścią. Można było nawet uczynié to spostrzeżenie,
 31   1, V  |         którym wyraźnie rozpoznać można było nutę piosnki zaczynającej
 32   1, V  |        kilka kroków spostrzec już można było, że uczuł się zdziwionym.
 33   1, V  |           daleko od dworu zaszła. Można wrócić krótszą drogą, tamtędy...
 34   1, V  |        zwierzę - dodał - ugłaskać można, byle jemu lubienie i dobre
 35   1, V  |      pozbywając się nieśmiałości. Można by nawet myśleć, że zapytania
 36   1, V  |      włosów szła prosto i prędko, można by ją było porównać do ogromnej,
 37   1, V  |         polowy ogrodu słyszeć już można było rozmowę, którą prowadził
 38   1, V  |         regularnym profilu poznać można było, że nie miał więcej
 39   1, V  |       jego powierzchowności łatwo można było odgadnąć jedną z tych
 40   1, V  |        monotonnie i coraz ciszej; można byłoby myśleć, że słowa
 41   1, V  |           nudy czy żałości. Łatwo można było odgadnąć, że pomimo
 42   1, VI |        słońca przepojonej. Z dala można by mniemać, że był to tylko
 43   1, VI |             dodał - to powiedzieć można, że na ziemię przymierają
 44   1, VI |          rysy ich twarzy, po znać można było smak i robotę odległych
 45   1, VI |  niewiadomej kondycji, i to tylko można było poznać i z mówienia
 46   1, VI |         zaś rzadko gdzie zobaczyć można było i to przy miastach,
 47   1, VI |    wydrążeniu bawoła skryć byłoby można, i pod tym dębem zbudowali
 48   1, VI |        wychodził; że nabyć u nich można niektórych takich rzeczy,
 49   2, I  |     otoczenia od razu wnieść było można, że wśród średniej własności
 50   2, I  |    monotonne mruczenie, z którego można było odgadnąć pracowicie
 51   2, I  |        podawała. Zrazu mniemać by można, że z niejaką przykrością
 52   2, I  |           szturmem jej wziąść nie można... Dyplomacji cnota potrzebuje...
 53   2, I  |        Justyna, kochać się bardzo można, ale żenić się z nimi -
 54   2, I  |         tam! ani myśleć o tym nie można!~Nagle pochwyciła jego ręce
 55   2, I  |  zbyteczna nieco śmiałość i duma, można by czasem rzec, że tuż,
 56   2, II |       uderzenia jego słyszeć było można. Oprócz tego wszystkiego.
 57   2, II |          u żadnej dopytać się nie można!~Z ganku potężnym swym głosem
 58   2, II |           cienki, tak sztywny, że można by go wziąść za chodzący
 59   2, II |          której by wychodzić było można prosto z jadalnej sali...
 60   2, II |        zbytków życia posiadać nie można. Zresztą, mam córki i nikt
 61   2, II |      opuścił się w ten sposób, że można go było wziąść za siadający
 62   2, II |           się, że przypuścić było można, iż na chwilę o szwagrze
 63   2, II |         genialny, tak, powiedzieć można... ge-nial-ny!~Te pochwały
 64   2, II |        dobrego razem wymagać było można! Czegoż ten gagatek więcej
 65   2, II |           przedpokój przebiegała, można by ją było wziąść za istotę
 66   2, II |         ludziom wdzięczną istotę. Można by mniemać, że odmawiała
 67   2, III|       stronę rzeki zwracał.~- Nie można, Sargas, nijak nie można!
 68   2, III|          można, Sargas, nijak nie można! Nie puszczają nas na Niemen,
 69   2, III|   wyglądająca. O lat pięćdziesiąt można ją było po sądzić tylko
 70   2, III|  policzkach zaśmiała się Justyna.~Można by myśleć, że twarz Jana
 71   2, III|      godziny wytrzymać nie będzie można ~- Bardzo słusznie! - chórem
 72   2, III|      Korczyn spojrzeniem dodała - można wyobrażać sobie, że tam,
 73   2, IV |   nijakiej strony zobaczyć go nie można - rzekł Jan. - Chyba jesienią
 74   2, IV | Bohatyrowicz dwie drogi prowadzą. Można przeprawić się na przeciwną
 75   2, IV |      fantastycznego. Wziąść by go można było za bajecznego mieszkańca
 76   2, IV |      ziarnka rozróżnić w nim było można. Bór niechętnie jakby usuwając
 77   2, IV |          i wpatruje się w ołtarz. Można by myśleć, że nigdzie tyle,
 78   2, IV |           się niemym wzruszeniem, można by mniemać - rzecz dziwna! -
 79   2, IV |         ludziom gąb pozatykać nie można... gadali, a on dziwił się
 80   2, IV |       cały dzień otworem zostawić można, a nikt marnego węgla z
 81   2, IV |      pozostać na żaden sposób nie można, bo zaraz wicher gałęzie
 82   2, IV |         ptastwa i z dołu dostrzec można było w napełnionych światłem
 83   2, V  |           kiedy pijemy, ale zaraz można zrobić...~W bokówce, na
 84   2, V  |          i domyśleć się teraz nie można, jakié tam wtenczas rozlegały
 85   2, V  |        zostałem. Nie chciała. Nie można nawet powiedzieć, aby jej
 86   2, V  |           cierpliwie je przenieść można, spokojność i niejedną przyczynę
 87   2, V  |      starca zupełnie już uspokoić można, bo posuwając ku niemu krzesło
 88   2, V  |      prawie tchu odwieść nie było można. Śnieg też często sypiąc
 89   2, V  |           był, tego i widzieć nie można było, bo śniegu nasypało
 90   2, V  |         płynąć zaczęły, rozpoznać można było, że były to płomienie
 91   2, V  |    przyjechał, ha? Dwom bogom nie można służyć... albo książę...
 92   2, V  |           Uf!~Łatwo odgadnąć było można, że pragnęła, aby ta, do
 93   3, I  |    zbudowany. Od razu poznać było można, że wzniósł go był przed
 94   3, I  |           jak mówić nie wiedząca, można, a wobec nieznanej sobie
 95   3, I  |    powierzchowności wyczytać było można energię nie wylewającą się
 96   3, I  |        murowanym domu osowieckim? Można to było odgadnąć z najbliższego
 97   3, I  |         ruchach jej pleców poznać można było, że gwałtownie zapłakała.
 98   3, I  |        dołu kolumny skrzyżowanych można było wyczytać, że z uczuciem
 99   3, II |   Benedykta. Słów tego krzyku nie można tu było rozróżnić, ale czuć
100   3, II |        się, jak je naprawiano. Tę można będzie naprawić w domu,
101   3, II |          z takim zadowoleniem, że można by go było posądzić o szczycenie
102   3, II |          kobietami pewnym być nie można! Zdaje się, że rozsądna,
103   3, II |      spytała się, czy do panienki można... Ale ja nie taka! Czy
104   3, II |           i nie jest psem, aby ją można było wypędzać! Bardzo słusznie.
105   3, II |            niespodzianym... Jakże można porównać taki choćby jak
106   3, II |     dzieckiem, które uszczęśliwić można cackami, a oślepić drobną
107   3, II |           czarne diamenty, poznać można było, że nie różaną wodę
108   3, II |      pierwszego spojrzenia poznać można było, że w drodze z Korczyna
109   3, II |          smutek, kiedy uniknąć go można, przyrastać do zapadłego
110   3, II |     piekielne, od którego oszaleć można, nie tylko już ze zmartwienia
111   3, II |           naprawić, czego uniknąć można, uniknąć... Czyżbyś prawdziwie
112   3, III|         ułamkowo rozpoznawać było można granice zagród i ich domostwa.
113   3, III|     szeptali, że ze trzysta rubli można by było za niego zapłacić
114   3, III|           nią patrząc odkryć było można, że wrzała wewnątrz i że
115   3, III|         śmiertelny poczytywać nie można ani też za niego na złe
116   3, III|         wiedział gdzie je znaleźć można. Więc ku Anzelmowej zagrodzie
117   3, III|        byli żywymi ludźmi, poznać można było tylko z ich oczu ścigających
118   3, III|            jaką się pokazuje? Czy można spodziewać się, aby do naszego
119   3, III|   pierwszy rzut oka rozpoznać tam można było tylko postacie siedzące
120   3, III|          i po ubraniu jego poznać można było - nie tylko podobały
121   3, III|         już korzyści osiągnąć nie można, a u żywego trzeba jej tylko
122   3, IV |           dlaczego? Ha! gdybyż to można było wszystkie czarne mary
123   3, IV |       umarłemu dziecku przebaczyć można taką zuchwałość i taką obrazę...
124   3, IV |          dala nawet dostrzec było można krwistą rdzawość usychających
125   3, V  |           wszystko przy nim mówić można. Nic nie zrozumie i nic
126   3, V  |      Majątek jest jeszcze piękny, można powiedzieć, wielki, a przeszłość...
127   3, V  |          takiego szczęścia umrzeć można! - za poręczą fotelu zadzwonił
128   3, V  |           z im rozmawiać nie było można.~- Idźże do niego teraz