Tom, Rozdzial

  1   1, I  |             koniec! Wielka taka, że głową nieba dostaje, w zielonej
  2   1, I  |          może gdzie być na świecie? Głową do nieba dostawała, nad
  3   1, I  |          chorowaniem.~Marta kiwnęła głową i machnęła ręką.~- A pewno -
  4   1, I  |          Mówiła to coraz powolniej, głową kiwała, a ogniste jej oczy
  5   1, II |          Boże! i mnie także zaczyna głowa boleć...~Pani Emilia nacierając
  6   1, II |            skutki. , Jeżeli co krok głową o mur uderzać się musisz
  7   1, II |        leżał na jednym z krzeseł, a głowa, z cienkim warkoczykiem
  8   1, II |             stanęła twarzą ku oknu, głową wielkim grzebieniem sterczącą
  9   1, II |            jak mleko włosami okrytą głową, z okrągłą także, pulchną,
 10   1, II |         wyprostowana, z podniesioną głową i bladym, lecz nie zmąconym
 11   1, III|          Emilia smutnie wstrząsnęła głową.~- Mnie także zeszłoroczna
 12   1, IV |             suknią, żywo poruszając głową ubraną w kwiaty, z dziecinnymi
 13   1, IV |      zwykłym swym równym krokiem, z głową nieco podniesioną i patrzyła
 14   1, IV |         stojących krzesłach. Powoli głową trząść zaczęła tak, jak
 15   1, IV |              inaczej o tym sądziła. Głową ubraną w dziwne~jakieś pióra
 16   1, IV |  różnobarwnych i jasnych strojów, a głowa tylko czarnym warkoczem
 17   1, IV |        Orzelską?~Twierdząco skinęła głową.~- Bywa ona u ciebie?~Znów
 18   1, IV |             Bywa ona u ciebie?~Znów głową kiwnęła i z ciekawością
 19   1, IV | zatrzymywała. Płaszczem owinięta, z głową koronkami gęsto omotaną,
 20   1, V  |            szła prędko, ze schyloną głową, i myślała, że kiedy była
 21   1, V  |            majestatyczną postawą, z głową wyniośle podniesioną i skromnie
 22   1, V  |             Przy ostatnich wyrazach głową rzucił raźnie, w górę spojrzał
 23   1, V  |           utkwiły. Kiwnęła ku niemu głową i obojętnym spojrzeniem
 24   1, V  |   kształtami ciała i jeżącą się nad głową złotą gęstwiną włosów szła
 25   1, V  |           ręku i schyloną w ukłonie głową stał u bramy wyciągniętym
 26   1, V  |     człowiek otulał się swą kapotą, głową w wielkiej baraniej czapce
 27   1, V  |       wysoka i kształtna kobieta, z głową czarnymi warkoczami owiniętą
 28   1, V  |    człowieka przelatują...~Potrząsł głową t kędyś daleko patrzał.~
 29   1, V  |            ze wstydliwie spuszczoną głową. Ciemny warkocz aż do pasa
 30   1, V  |         wysunęła się nad płotu cała głowa mężczyzny, z krótko ostrzyżonymi
 31   1, V  |              Uśmiechnął się znowu i głową pokiwał.~- A lękała się
 32   1, V  |           ręku i z pochyloną ciągle głową przed Justyną stanęła. Widać
 33   1, V  |             Z dala też na powitanie głową kiwała i wołała:~- Dobry
 34   1, V  |        wejrzenia na Justynę rzucał, głową kręcił, usta przygryzał
 35   1, V  |         Zaraz jednak potwierdzająco głową skinął i czapkę prawie zupełnie
 36   1, V  |          czapkę prawie zupełnie nad głową podniósł. ~- Owszem, owszem -
 37   1, VI |         ukłonem i czapkę wysoko nad głową podnosząc odszedł. Jadwiga
 38   1, VI |          Czapkę na czole przesunął, głową potrząsał. ~- Chociaż względem
 39   1, VI |          ukazywała się z niej tylko głowa jego, małą czapką ocieniona
 40   1, VI |            filuterności. Czapkę nad głową podniósł.~- Dlaczegóż nie? -
 41   1, VI |           Pomian, który jest żubrzą głową na żółtym polu osadzoną,
 42   1, VI |             coraz większe...~Trząsł głową.~- Nikt prawie nie da wiary,
 43   1, VI |           że zgarbił się znowu i że głowa jego z wielką czapką oderwawszy
 44   2, I  |         ręce na kolanach i kołysała głową w obie strony.~- Wiesz co,
 45   2, I  |            smutku twarz jej pokrył. Głową przecząco wstrząsnęła.~-
 46   2, I  |          plany. Dziewczynka czyniła głową, potakujące ruchy oznaczające
 47   2, I  |          ona szła z pochyloną nieco głową, z opuszczonymi w dół powiekami
 48   2, II |         szczęśliwszą! Zarzuciła nad głową szczupłe ramiona, wzdłuż
 49   2, II |           Benedykt.~Mała, siwiejąca głowa, na sztywnym karku osadzona,
 50   2, II |      Milczał, myślał, ze spuszczoną głową długi wąs do połowy prawie
 51   2, II |    szczególny pozór mającą. Była to głowa mężczyzny dwadzieścia dwa
 52   2, II |      figlarnym mruganiemi kręceniem głową odpowiedziała Teresa.~A
 53   2, II |             niepospolicie ładna. Ta głowa w brzydkim, zrudziałym warkoczu
 54   2, II |           walczyka nucic, figlarnie głową kręcąc, najdrobniejszym
 55   2, II |            ze mnie! O Boże, jak mię głowa boli! ~Wtem zerwała się
 56   2, III|          nogi na nogę przestępując, głową kręcąc, filuternie oczami
 57   2, III|            żywo poruszając rękami i głową zagadała stara. - Bo to,
 58   2, III|     niecierpliwie czy błagalnie nad głową wyciągnąć puste swe dłonie.
 59   2, III|          Proszę!~Z pochyloną trochę głową wyciągnęła rękę i z poważnym
 60   2, III|         pochylała się młoda kobieca głowa czarnymi warkoczami owinięta.
 61   2, III|             interesów, których taka głowa, jak pani Starzyńskiej,
 62   2, III|        podwórka okolicy ku rzece. Z głową w tył odrzuconą, z miotającymi
 63   2, III|      grzecznym i dwornym czapkę nad głową podnosząc. Zdawać się mogło,
 64   2, IV |         patrzał i z pochyloną nieco głową powoli wiosłem fale jej
 65   2, IV |             szedł z nisko pochyloną głową, w ziemię patrzał i o towarzyszce
 66   2, IV |             ona też milcząc skinęła głową; wiedziała, że to zbiorowa
 67   2, IV |      liliowe dzwonki uderzyć. Jan z głową odkrytą u stóp Mogiły stojąc
 68   2, IV |           niego patrzała. Parę razy głowa jej zakołysała się jakby
 69   2, IV |            od czasu do czasu czynił głową znaki potwierdzenia i zrozumienia.~-
 70   2, IV |              twierdząco wstrząsając głową powtarzał Jan - utrapienia
 71   2, IV |             zawieszona, z odwróconą głową, czarne, zlęknione oczy
 72   2, IV |            jej spadały. Wstrząsnęła głową; luźny i w czasie burzy
 73   2, V  |           Żeby teraz z fuzji mu nad głową wystrzelić, ani poruszy
 74   2, V  |    przyczyny, głośno, serdecznie, z głową w tył odrzuconą, i bez widocznej
 75   2, V  |           panią skrytości.~Potrząsł głową.~- Ale żeby ktokolwiek,
 76   2, V  |              ale...~Długo wstrząsał głową na parę gwiazd przez gałęzie
 77   2, V  |         nasz z nimi idzie". A matka głową kiwa i odpowiada "Pewno
 78   3, I  |     wspaniałą postawą i podniesioną głową, jak bogini, która w progi
 79   3, I  | przebaczenia czy tkliwej opieki nad głową jej dłoń wyciągnął. Widziała
 80   3, I  |     czterema laty skrzesał nad jego głową pierwszy promyk sławy. Drugi
 81   3, II |      zapytał.~Przecząco wstrząsnęła głową.~- Nie, od jakiegoś czasu
 82   3, II |              z krępymi kształtami i głową, która jeżąc się rozczochraną
 83   3, II |          Ordynarię masz... dach nad głową masz... krowę nawet trzymać
 84   3, II |         ciekawością. Kiwał przy tym głową w znak zdziwienia lub zrozumienia,
 85   3, II |              mój ojcze, że dach nad głową mają i ordynarię biorą...
 86   3, II |      skarżyła się dalej:~- A pewno! Głowa mię boli często! Wiesz,
 87   3, II |             wszystkiemu, co mówiła, głową potakiwał.~Wtem u ogrodzenia
 88   3, II |        nawet niezadowolenie udawał. Głową lekceważąco trząsł, ręką
 89   3, II |        drzwi otworzył, ale zaledwie głowa jego ukazała się w przyciemnionym
 90   3, II |           przychodzi mi klektać nad głową o gospodarstwie... do tych...
 91   3, II |            i rozumu!...~Milczała. Z głową podniesioną i spuszczonymi
 92   3, II |             powoli wyniosła kobieca głowa żałobnym czepkiem okryta
 93   3, II |          tylko z wysoko podniesioną głową i twarzą, której kredowa
 94   3, II |          oka wyciągnęło się nad jej głową.~- Bez ojca wzrósł - szeptała -
 95   3, III|         bogaty, przystojny i z tęgą głową, musiał przecież fanaberię
 96   3, III|            skrzydła unosiły się nad głową, do błękitnookiej Cecylki,
 97   3, III|           samo jednej, jak ta jedna głowa na karku! Ale co z tego!
 98   3, III|             siedzieć. Z podniesioną głową i wytężonym słuchem Jaśmont
 99   3, III|             opierała się, przecząco głową trzęsła, na koniec znowu
100   3, III|            Anzelm zwolna czapkę nad głową podnosząc przyciszonym i
101   3, III|        warga trząść się zaczęły, on głową zwolna kołysał.~- Dwadzieścia
102   3, III|           wieczór...~Urwał, mocniej głową wstrząsnął, kędyś w bok
103   3, III|     pamiętała i razem ze wszystkimi głową trzęsła powtarzając:~- Stare
104   3, III|             głębi się znalazł i nad głową Justyny nieśmiało, z cicha
105   3, III|           słów słuchała z pochyloną głową i jak najprostsza wiejska
106   3, III|              jak w jarzębiny ubrana głowa panny w szczęśliwym niby
107   3, III|        strojących głowę panny... Ta głowa w krucze warkocze i czerwone
108   3, III|          Tak, tak to kiedyś było! - głową z wysokim grzebieniem trzęsąc
109   3, III|            kula,~Nieszczęśliwa moja głowa!~I tak dalej, dalej, pieśń
110   3, III|      podtenczas u pani...~Zatrząsła głową:~- Tak, tak to było!~Od
111   3, III|      poważny Strzałkowski - niechaj głowa nie mówi nogom, że jej niepotrzebne.
112   3, IV |         wysoka, ciężka, z pochyloną głową, założonymi W tył rękoma,
113   3, IV |               powracająca falo!..~Z głową schylaną, z dłońmi u czoła,
114   3, IV |              Drżącym głosem, lecz z głową podniesioną zaczął znowu:~-
115   3, IV |             ze schyloną pod jarzmem głową jedną bruzdę depcąc inne
116   3, IV |            wstążeczki spadła, ale z głową spokojnie i trochę dumnie
117   3, IV |             nieruchomych siedział z głową opartą na ręku i twarzą
118   3, V  |            Napełniali ją: kobieta z głową i twarzą białym muślinem
119   3, V  |     szczęśliwą, bo to złote serce i głowa też nie byle jaka... Jednak
120   3, V  |        ściągnęły się, z podniesioną głową, błyskającym wzrokiem po
121   3, V  |           podnosił mu i kołysał nad głową białe jak mleko włosy.~Justyna
122   3, V  |             przydadzą się, a może i głowa cokolwiek doradzi...~A tu
123   3, V  |  niecierpliwić się zaczął Benedykt.~Głową z wysokim grzebieniem silnie
124   3, V  |           nie wypada... nie wypada!~Głową kołysząc i wyraz ostatni