Tom, Rozdzial

  1   1, I  |         panna czy ta dziewczyna na lat dwadzieścia parę wyglądająca
  2   1, I  |       wtedy tak starą... dwanaście lat temu miałam lat trzydzieści
  3   1, I  |          dwanaście lat temu miałam lat trzydzieści sześć...~- Więc
  4   1, I  |        jechali..." Będzie temu już lat dwadzieścia dwa... trzy...
  5   1, II |           już zapewne dziesiątkami lat umieszczone ogromne rogi
  6   1, II |         Widać było wyraźnie, że od lat dwudziestu nic tu nie przybyło,
  7   1, II |   Jakkolwiek skądinąd wyglądała na lat blisko czterdzieści, nie
  8   1, II |         pani Emilia Korczyńska, od lat dwudziestu paru żona Benedykta
  9   1, II |       kiedy przybyła do nas, miała lat czternaście, a w tym wieku
 10   1, II |            Kirło. - Kiedy już tyle lat...~Ukośne wejrzenie rzucił
 11   1, II |          dostatecznym, stanowił od lat kilku wspólne mieszkanie
 12   1, III|     folwarku swym gospodarował, od lat kilku już ożeniony, starszy
 13   1, III|    Korczyńską. Miała ona podówczas lat dwadzieścia cztery i w pełnym
 14   1, III|          obaj, niewiele więcej nad lat trzydzieści mający, posiadali
 15   1, III|            i próbował...~Dwanaście lat minęło było od owego osierocenia
 16   1, III|            dochodziła. Dość, że od lat już kilku doświadczać zaczęła
 17   1, III|            bardzo. Życie! Od kilku lat pisywał do brata rzadko
 18   1, III|           jednym dachem żył już od lat kilkunastu, ale jakaś łaskawa
 19   1, III|         ten warsztat, na którym od lat tylu i z takim trudem tkał
 20   1, IV |          życia, jaki wiodła ona od lat już wielu, nie dozwalałyby
 21   1, IV | niezmiernie interesuje... Od dwóch lat nie byłem w domu, bo w przeszłym
 22   1, IV |           się to wzięło! Już chyba lat z dziesięć nigdzie w sąsiedztwie
 23   1, IV |          garnituru karafka!... Sto lat może garnitur był cały,
 24   1, V  |       nudziło i poniżało. Od kilku lat cierpiała wiele i coraz
 25   1, V  |             Młody chłopak, o sześć lat od niej starszy, w domu,
 26   1, V  |          Nie była dzieckiem, miała lat dwadzieścia cztery i kiedyś
 27   1, V  |          Czasu śmierci jego siedem lat miałem i do nikogo, zdaje
 28   1, V  |       kiedyściś zachorował i kilka lat nie tylko co, ale z łóżka
 29   1, V  |            prawie dziewięćdziesiąt lat ma... Francuzów pamięta,
 30   1, V  |            więcej jak pięćdziesiąt lat temu z dziadem pana Benedykta
 31   1, V  |      wypieka... ja ich dwadzieścia lat nie widziałem i do śmierci
 32   1, V  |             że nie miał więcej jak lat pięćdziesiąt, ale była to
 33   1, V  |             z łaski swojej... Tyle lat... Widziałem ja ją... będzie
 34   1, V  |     Widziałem ja ją... będzie temu lat trzy, w kościele... u! zmieniła
 35   1, V  |        insza, jak była.~- Od wielu lat wujowi memu pomaga i ciężko
 36   1, V  |      starania. Gdyby pani dziesięć lat temu tu przyszła, obaczyłaby
 37   1, V  |           nóg jak kłodę i dziewięć lat bezwładnym i w bólach trzymał...
 38   1, V  |       pacierzem, który odmawiał od lat wielu, po wiele razy co
 39   1, V  |     obchodzić się trzeba, bo przez lat parę codziennie prawie bywał
 40   1, VI |           w starych czasach, w sto lat albo może jeszcze i mniej
 41   1, VI |          przez inny. Kilkadziesiąt lat temu taką samą robotę spełnił
 42   1, VI |           w starych czasach, w sto lat albo może jeszcze i mniej
 43   1, VI |            stary, co może i tysiąc lat miał wieku, bo w jego wydrążeniu
 44   1, VI |     uprawiali pola. Tak przeminęło lat osiemdziesiąt albo może
 45   1, VI |       mówił dalej:~- Osiemdziesiąt lat albo może i więcej przeminęło
 46   2, I  |          głębokie bruzdy.~- Ile ty lat masz, kuzynko? - zapytał
 47   2, II |            jego domu, pomimo że od lat kilku nic już na pozór nie
 48   2, II |       sobie nie mogłem. Słowem, ud lat kilku, to jest od czasu,
 49   2, II |         wiem? tak jak prawie sześć lat we dworze nie byłem... może
 50   2, II |               Dwadzieścia dziewięć lat mam, dlaczegóżbym więc uwierzyć
 51   2, III|            kobieta na pięćdziesiąt lat wyglądająca. O lat pięćdziesiąt
 52   2, III|    pięćdziesiąt lat wyglądająca. O lat pięćdziesiąt można ją było
 53   2, III|           Antolki ojca, w dziesięć lat po ślubie odebrał mi Pan
 54   2, III|           stanie". Jemu było wtedy lat dwadzieścia, a jej sześć.
 55   2, III|          oczami. Bo to trzydzieści lat ma i bez kochania żyje.
 56   2, III|           kilka minut postarzałą o lat kilka, ze źrenicami przygasłymi,
 57   2, III|   prowadzić z sobą od najmłodszych lat swych byli zapewne przywykli,
 58   2, III|            i tak lekki, jakby miał lat dwadzieścia, z pięściami
 59   2, III|           chłopcy, z których jeden lat piętnaście, drugi siedemnaście
 60   2, III|          pośpieszyli, bo młodszy o lat kilkanaście, barczysty Ładyś
 61   2, III|         przypominając sobie, jak o lat blisko dziesięć młodszego
 62   2, III|            prowadząc. Od wielu już lat na robotę w pole nie wychodził,
 63   2, III|     wiernie kocha, to niech jakich lat dwa albo i trzy poczeka,
 64   2, III|     urąganiach napełniających całe lat dziesiątki, Istotnie, był
 65   2, IV |            jej biała suknia. Kilka lat już minęło, odkąd ani razu
 66   2, IV |    świątyni przemawia. - Może pięć lat nie byłem... Stryj woli
 67   2, IV |         może, jak pamiętam. Siedem lat podtenczas skończyłem, ósmy
 68   2, IV |          na Mogile. Tę mękę już od lat kilku sprawiało jej uczucie
 69   2, IV |             Las niszczą tak, że za lat kilka śladu po nim nie ostanie,
 70   2, IV |         sam, pamiętam, kiedy kilka lat temu Fabian mnie prześladował,
 71   2, IV |          one tędy; podczas i kilka lat ich nie widać, potem pokażą
 72   2, V  |      pięćdziesiąt, ale dwadzieścia lat miała.~- Chwała Bogu za
 73   2, V  |           rozłożysta, ogromna, sto lat może mająca stała kanapa
 74   2, V  |           wiedział, bo przez wiele lat nigdzie nie jeździł, do
 75   2, V  |           żebyś nie wiedzieć wiele lat z nim przebywał, jeszcze
 76   2, V  |           mnie wtenczas więcej nad lat trzydzieści, nie dziwno
 77   2, V  |           już mało nie dwa tysiące lat temu Pan Jezus równość po
 78   2, V  |          sobą, jak pływacz z wodą, lat może ze trzy, a smętek zdrowia
 79   2, V  |           na łoże padłem, dziewięć lat potem przez tę chorobę gnieciony,
 80   2, V  |   najstarszy... może mnie dziesięć lat było, a jemu dwadzieścia,
 81   2, V  |           bo prawie we trzydzieści lat potem i sam z nim na wojnę
 82   2, V  |            przez dwadzieścia kilka lat długo, ciężko, ołowianymi
 83   2, V  |          byłam i dwadzieścia kilka lat miałam. Ale wyśmiewali,
 84   2, V  |          Korczynie od najmłodszych lat, zawsze, i nie na żart,
 85   3, I  |           życie, z wyjątkiem ośmiu lat, które jej u boku męża i
 86   3, I  |          upłynęły. U początku tych lat wyjechała stąd oblubienicą
 87   3, I  |       tylko, na żądanie jej w parę lat po ich pobraniu się gdzieś
 88   3, I  |          łachmanów.~Tak jej zeszło lat dwadzieścia trzy, na których
 89   3, I  |         rolę, kobieta, która przez lat dwadzieścia kilka ani razu
 90   3, I  |    dziękczynienia i błagania. Tyle lat w tym miejscu z zamkniętego
 91   3, I  |         odgadnąć usiłuje. Od dwóch lat zresztą, prawie od czasu
 92   3, I  |       zaokrągla się i pełnieje. Na lat trzydzieści i jeden jest
 93   3, I  |          tym wieku tak wygląda, za lat dziesięć najpewniej będzie
 94   3, I  |      przecież, tak jak od czterech lat zawsze i co dzień, nie mógł
 95   3, I  |        Korczyńskim oddawała się od lat dwudziestu kilku, było uczenie
 96   3, II |       Dziwię się tylko, że od tylu lat nad książką ślęcząc umiesz
 97   3, II |           Przez osiem czy dziewięć lat stracił więc chłopak sześćset
 98   3, II |           przez osiem czy dziewięć lat stracił... Ha? jak się to
 99   3, II |            pójdzie, a choć za pięć lat i powróci, to ja tym czasem
100   3, II |          lub rozłożenie wypłaty na lat kilka ciotki poprosił, przymilił
101   3, II |          rozjątrzenie, w którym od lat dwudziestu kilku żył ojciec,
102   3, II |          Od dobrego już dziesiątka lat do napisania każdego listu
103   3, II |         świat szeroki, gdzie wiele lat spędziłem wśród najwyższych
104   3, II |         zostałem, z nią przez tyle lat pobytu mego za granicą zżyłem
105   3, III|     kawalerstwo nagrzewać zaczęło. Lat ma ze trzydzieści dwa, posażnej,
106   3, III|  zająkliwym głosem zaczął: ~- Kopa lat... ko... ko... pa... lat..~
107   3, III|           lat... ko... ko... pa... lat..~A ona także zaczęła:~-
108   3, III|        który przemówił:~- Dziesięć lat krócej żyć chciałbym, byle
109   3, III|           ciężką chandrę w kwiecie lat swoich zapadł, a obaj górnie
110   3, III|             westchnienia minionych lat i pokoleń. Więc naprzód
111   3, III|          dla synów guwernera przez lat kilka wspólnie z sąsiadami
112   3, III|          więcej prawie jak trzysta lat siedzimy, a panowie Korczyńscy
113   3, III|   wyskoczyli... Więcej niż trzysta lat pomnik naszych fundatorów
114   3, III|         stoi... więcej niż trzysta lat, z ojca na syna, my tę ziemię
115   3, IV |          zaledwie kilka razy przez lat kilkanaście zamieniali się
116   3, IV |          Zresztą, zięć jego sam za lat kilka pewno jenerałem zostanie.
117   3, IV |         dziesiątki, ale dwie setki lat od tego czasu upłynęły,
118   3, IV |          legionista, sześćdziesiąt lat z górą mając jeszcze na
119   3, IV |            uleciało; na towarzysza lat dziecinnych podniosła oczy
120   3, V  |           tobą od dwudziestu kilku lat we dwoje pracujem!~tylkoż