Tom, Rozdzial

  1   1, I  |       trudno byłoby nazwać od razu panną z wyższego towarzystwa albo
  2   1, I  |       śmiałości i dumy. W ogóle ta panna czy ta dziewczyna na lat
  3   1, I  |        Wieczna głupota moja!~Młoda panna, której na chwilę twarz
  4   1, I  |            potem? - zapytała młoda panna.~- A cóż? Daremnie ekonom,
  5   1, I  |            nie była cholera, tylko panna Marta Korczyńska z Korczyna,
  6   1, I  |             z powagą odpowiedziała panna.~- No, to dobrze, że wiesz;
  7   1, I  |            A Terenia - podchwyciła panna - biegnie po krople z bobrowej
  8   1, I  |        oczami dopytywała się stara panna.~- Dlatego - z nagłym i
  9   1, I  |   odpowiedzi poznać można było, że panna Justyna mówić nie chce o
 10   1, I  |               zawołała znowu stara panna.~- Po drodze jak poziomki
 11   1, I  |           śpiewał dalej:~Ty jesteś panną, ty jesteś panną~Przy wielkim
 12   1, I  |            jesteś panną, ty jesteś panną~Przy wielkim dworze;~A ja
 13   1, I  |           Wyryć na grobie...~Stara panna stanęła nagle pośród drogi,
 14   1, II |            wiejska dziewczyna, ale panna... co się nazywa panna...
 15   1, II |         ale panna... co się nazywa panna... z pięknej familii, z
 16   1, II |             z piękną edukacją...~- Panna z pięknej familii i z edukacją... -
 17   1, II |       panie dadzą za to, ha? Chyba panna Teresa pozwoli się pocałować?
 18   1, II |           Benedykta Korczyńskiego, panna Justyna Orzelska.~Dwa cienkie
 19   1, II |         który przemówił:~- Więc ta panna, którąśmy jadąc spotkali,
 20   1, II |          cieniu, wymówił:~- Piękna panna.~A po krótkiej chwili dodał:~-
 21   1, II |       flukcję... Pan Teofil Różyc, panna Teresa Plińska, towarzyszka
 22   1, II |          wszystkich! któż by?...~- Panna Marta, na przykład, nie
 23   1, II |      zgorzkniała... popędliwa...~- Panna Justyna...~- O, Justynka!
 24   1, II |    niepotrzebnie! - ofuknęła stara panna - niech swoich robótek i
 25   1, II |         zapytał:~- Któż to jest ta panna Orzelska?~Kirło wybuchnął
 26   1, II |             Cóż więc?~- No... on i panna Justyna...~- Romans? - dorzucił
 27   1, III|  mianowicie przed ożenieniem się z panną młodziutką, ładną, pięknie
 28   1, IV |        zupełnie w domu wyjątkowym, panna Marta sporo do czynienia
 29   1, IV |           pan, jaką smutną minę ma panna Teresa... ot, tam, z gardłem
 30   1, IV |               a i teraz jeszcze... panna Teresa wie o tym najlepiej...~
 31   1, IV |         pierwsza miłość mężulka... Panna Justyna... pierwsza miłość...
 32   1, IV |       wykrzykiem kobiecym. Była to panna służąca pani Emilii, wystrojona
 33   1, V  |         Uchylił trochę czapki.~- A panna Jadwiga co takiego w fartuszku
 34   1, V  |         oczach pociemniało!~- Może panna Jadwiga i zgadła! - z cichym
 35   1, V  |        zapytała Justyna.~- To jest panna Domuntówna, najbogatsza
 36   1, V  |            w twarzy Jana:~- Piękna panna! - ścigając wzrokiem oddalającą
 37   1, V  |           chwycił.~- Z Korczyna... panna Justyna. Stryj wie... ta,
 38   1, V  |        czapki.~- A jakże miewa się panna Marta Korczyńska?- zapytał.~-
 39   2, I  |          ja temu winien jestem, że panna Justyna bardzo mi się podoba?~-
 40   2, I  |            W takich amfibiach, jak panna Justyna, kochać się bardzo
 41   2, II |              Gdzie ty byłaś?~Młoda panna spokojnie odpowiedziała:~-
 42   2, II |            Stała teraz przed młodą panną prosta i ciężka, podobna
 43   2, II |            ta mizerna, podstarzała panna, Z twarzą przypominającą
 44   2, II |         sucharków zjadłem! Żeby to panna Marta tego syrka dała z
 45   2, II |           wpadać! - ofuknęła stara panna. - Na co ci te kokardy?
 46   2, II |            bardzo żywo zajęty jest panną Orzelską; że z nasuniętej
 47   2, III|            przyszedł! Niechby choć panna Antonina troszkę pomogła?~-
 48   2, III|       jeszcze głupi, bez oczów, bo panna śliczna i taka po nim tęskliwa,
 49   2, III|       Julek to pływać mię uczył! A panna Antonina czy mnie nie poznaje?
 50   2, III|       koniec, i basta! A gdzież to panna Antonina?~I skoczył ku domowi,
 51   2, III|            ja zmęczony! Chyba mnie panna Antonina usieść przy sobie
 52   2, III|   wieczerzę zaproszony będę, którą panna Antonina własnymi rączkami
 53   2, III|            przygryzając.~- I kotka panna Antonina dobrym słówkiem
 54   2, III|            innego - nie chcę.~- To panna Justyna myśli, że ludzie
 55   2, III|      świecie panowały:~Ty będziesz panną, ty będziesz panną~Przy
 56   2, III|        będziesz panną, ty będziesz panną~Przy wielkim dworze;~A ja
 57   2, IV |       swoim synkiem; stała też tam panna Marta, która w tę porę młoda
 58   2, IV |       ociec mnie tam z sobą brał i panna Marta często po mnie, przysyłała.
 59   2, IV |     została, i jak tylko do pokoju panna Marta wbiegła, panią Andrzejową
 60   2, IV |            Była ubogą krewną domu, panną mogącą jeszcze wyjść za
 61   2, IV |         kościele, to znowu kiedy z panną Martą albo z gośćmi na spacer
 62   2, IV |       kościoła spotkał na drodze z panną Martą, popłynął ze stryjem
 63   2, V  |        wodzić może. Widać, że mnie panna Justyna tak przemogła.~Potem
 64   2, V  |       Korczynie słyszałem. Choć ta panna do pańskiej familii należała,
 65   2, V  |           niej przystąpił.~- Niech panna Jadwiga żadnych przytyków
 66   2, V  |               Dla jakiej przyczyny panna Jadwiga tak złości się i
 67   2, V  |       złości się i alteruje? A czy panna Jadwiga wie, że złość piękności
 68   2, V  |           wracając zawołał:~- Może panna Justyna chce z bliska popatrzeć,
 69   2, V  |     sfatyguję się, czy nie, a żeby panna z twojej przyczyny na ludzkie
 70   2, V  |               wzdrygnęła się stara panna i całym swym ciężkim ciałem
 71   2, V  |            rzecz ciekawa, dlaczego panna kawalerowi, choćby takiemu,
 72   3, I  |     słyszałeś o tym, Zygmuncie, że panna Orzelska wkrótce zapewne
 73   3, II |           o tym, że wczoraj, kiedy panna Teresa łzawiąc się z czułości
 74   3, II |          śmiech! - krzyknęła stara panna - po co ja tam mam iść?
 75   3, II |         szczęście, do sieni weszła panna Marta, taka sroga, ale ona
 76   3, II |         dworu i spróbować, czy też panna Justyna do chaty ich przyjść
 77   3, II |       szczęściem to będzie, jeżeli panna Justyna i pan Witold na
 78   3, II |           pan Starzyński swatem, a panna Justyna pierwszą drużką
 79   3, II |           w nich młoda, wystrojona panna służąca wołając:~- Pani
 80   3, II |            Marta, Teresa, Leonia i panna służąca w najgłębszym milczeniu
 81   3, II |            widok wchodzącego młoda panna podniosła się u otwartego
 82   3, III|     płotkach. Wiedziano dobrze, że panna młoda już jest do ślubu
 83   3, III|       bardzo dobrze, że będzie nią panna Justyna Orzelska z Korczyna,
 84   3, III|       najciszej, zaszeptał:~- Szyk panna! Zdaje się, spojrzawszy,
 85   3, III|        spod nich łzy nie wypuścić, panna młoda a za nią i pan młody
 86   3, III|         Niechajże państwo siadają! Panna młoda ze swoją swanią! Pan
 87   3, III|         drugi swat razem! Pierwsza panna drużka! Gdzie pierwsza panna
 88   3, III|       panna drużka! Gdzie pierwsza panna drużka? Proszę za mną! ślicznie
 89   3, III|             ślicznie proszę! Druga panna drużka z drugim panem drużbantem.
 90   3, III|          panem drużbantem. Trzecia panna drużka z trzecim panem drużbantem...
 91   3, III|         palcami zapstrykał.~- Szyk panna! widać zaraz, że gospodynia
 92   3, III|      Giecołdach wspominając, przed panną Martą Korczyńską wykonywała.
 93   3, III|        śmiechów gromadka. Była tam panna młoda ślubną swoją suknią
 94   3, III|            Rozswawolona gromadka z panną młodą na czele swego dokazawszy
 95   3, III|         swą dobrą o tym pamięć, że panna Marta niegdyś w onych starych
 96   3, III|        Stali bardzo blisko siebie; panna jarzębiny na głowie miała,
 97   3, III|         pan będzie taki łaskaw i z panną Domuntówną w drugiej parze
 98   3, III|           stanie, bo ja z pierwszą panną drużką w pierwszej parze
 99   3, III|          szeptali, że z tak piękną panną miło by było tańczyć aż
100   3, III|          kochaniu doznawszy...~- A panna Domuntówna czy teraz takiej
101   3, III|        takim zeszpeciła!~- Śliczna panna, która ze swoim kochaniem
102   3, III|        pstryknął i zawołał:~- Szyk panna! Bez złego psa i bez strzelby
103   3, III|         nie wiem, kto wymyślił, że panna Domuntówna przez złość na
104   3, III|            brać, tym więcej, kiedy panna jest zacna i nic jej wcale
105   3, III|        sposobem swoim mówił:~- Czy panna Marta pamięta, jak pierwszy
106   3, III| grzebieniem trzęsąc szepnęła stara panna.~- Tak, tak to było! - potwierdził
107   3, III|       ciągnął jeszcze:~Ty będziesz panną, ty będziesz panną~Przy
108   3, III|        będziesz panną, ty będziesz panną~Przy wielkim dworze...~Ale
109   3, III|         łaski swojej powie: czy ta panna Justyna jest doprawdy taką
110   3, III|        doprawdy taką dobrą i zacną panną, jaką się pokazuje? Czy
111   3, IV |            wesele, na które poszła panna służąca, Zofia.~- Nieznośni!
112   3, IV |      przecież długo mu nie dawano. Panna młoda z pomocą matki i swań
113   3, IV |           stukiem drzwi od sieni i panna młoda wysoki próg przeskakując
114   3, IV |         uchwycić.~- To nie tak jak panna Cecylia, która wczoraj taką
115   3, IV |        przebiegał, szepnąć:~- Szyk panna! Dalibóg, takiej wspaniałej
116   3, IV |          słupek opierając.~- Gdzie panna Justyna, stryjku? Tylko
117   3, V  |    podniesionym cicho zapytał:~- A panna Justyna śpi?~Dziewczynka
118   3, V  |     uśmiechał się Kirło. - Zobaczy panna Leonia, jaka to radość dziś
119   3, V  |            chyba tylko moja żona i panna Teresa tam nie pójdą!~Wstał,