Tom, Rozdzial

  1   1, I  |               rozjaśniało ją teraz to zupełnie fizyczne ożywienie, którym
  2   1, I  |             przeszłością oswoiłam się zupełnie... Przecież ciocia nie przez
  3   1, II |         okrywać je musiała, zastąpiła zupełnie tania i pospolita. Obicia
  4   1, II |              usiłującej zwolnić, może zupełnie powstrzymać, stopniowo,
  5   1, II |         wdzięku, z twarzą kiedyś znać zupełnie piękną, a i dziś jeszcze
  6   1, II |           piękna za młodu, więc teraz zupełnie już nieładna, była ona zarówno
  7   1, II |        odpowiedzi na pytania wszelkie zupełnie zabraknąć nie mogło. Począł
  8   1, II |           Jeszcze nie, chwała Bogu! - zupełnie serio i nawet z rzetelną
  9   1, II |               i ufryzowanymi włosami. Zupełnie jednak obojętnym a nawet
 10   1, II |        sośniny.~Na Niemnie ruch ustał zupełnie. Tratwy przepłynęły, rybackie
 11   1, III|             już teraz świat osobny... zupełnie inny... ~- Więc czegóż ci
 12   1, III|             kibić, aż wyprostowała ją zupełnie i z błyskiem w oczach przerwała:~-
 13   1, III|            punkt sprawy jest dla niej zupełnie obojętnym, ale wytworna
 14   1, IV |              wszelkiej fatygi. Jednak zupełnie wyosobnionymi spośród ludzi
 15   1, IV |           zalotność była jej zawsze i zupełnie obcą. Od owej przed dwudziestu
 16   1, IV |              pierwej przed tym dniem, zupełnie w domu wyjątkowym, panna
 17   1, IV |               wielkich, piwnych oczu, zupełnie do oczu Benedykta Korczyńskiego
 18   1, IV |            było zgadnąć, że czuła się zupełnie na zewnątrz tego wszystkiego,
 19   1, IV |               szermierkę ignorował ją zupełnie; dwaj ludzie, którzy w czasie
 20   1, IV |              chwili zwykła dystynkcja zupełnie wyszła mu z głowy; ale zarazem
 21   1, IV |              ruchów, które ją czyniły zupełnie podobną do świeżo rozkwitłej
 22   1, IV |               ogród warzywny i nabiał zupełnie już do mnie należą...~-Ostatnie
 23   1, IV |              albo przykrego wrażenia. Zupełnie obojętna, trochę nawet sztywna,
 24   1, IV |            ale wzruszenia swego ukryć zupełnie nie mogła.~- Nie - odrzekła
 25   1, IV |              z cicha zapytywał:~- Czy zupełnie, zupełnie już przeszłość
 26   1, IV |            zapytywał:~- Czy zupełnie, zupełnie już przeszłość naszą wyrzuciłaś
 27   1, IV |           błagającego ją mężczyznę.~- Zupełnie i nigdy - odpowiedziała
 28   1, IV |            zdrowie miała!...~W pustym zupełnie salonie Justyna przed otwartymi
 29   1, IV |             tylko co powiedziałaś?... Zupełnie i nigdy! Więc o przeszłości
 30   1, IV |               przeszłości zapomniałaś zupełnie i nigdy niczym dla mnie
 31   1, V  |            się przez ten układ rzeczy zupełnie uszczęśliwionym. Po swej
 32   1, V  |            dnie całe zostawały wolne, zupełnie wolne od wszystkiego, co
 33   1, V  |               iść w pole - żywo też i zupełnie mimo woli odpowiedziała
 34   1, V  |            mogąc znać powstrzymać się zupełnie, do kosarza, którego kosa
 35   1, V  |           Korczyna - gdzieś na jakimś zupełnie innym świecie.~Kiedy podniosła
 36   1, V  |              jaskraworóżowy kaftanik; zupełnie taki sam, jak te, które
 37   1, V  |              Jan wbiegł z dziedzińca, zupełnie już widać o wyprzężonych
 38   1, V  |           złączona, że Justyna ruchem zupełnie instynktownym za rękę ją
 39   1, V  |          głową skinął i czapkę prawie zupełnie nad głową podniósł. ~- Owszem,
 40   1, VI |         dziadów przyjmuje... tak samo zupełnie, jak żeby śród nieboszczyków
 41   1, VI |      uczciwości!~Starzec uspokoił się zupełnie, dziewczyna wielką, czerwoną
 42   1, VI |          bladł i przygasał, aż znikał zupełnie, a w głębie parowu zsuwały
 43   1, VI |              swej siły. Czasem znikał zupełnie w wysokiej zarośli lub ukazywała
 44   2, I  |               mieszkalnych cicho było zupełnie i tylko czasem dolatywało
 45   2, I  |        wypadku, lepszym od ciebie, bo zupełnie otwartym, i poproszę, abyś
 46   2, I  |             do ciebie pociągniętym...~Zupełnie już ośmielona, z figlarnym
 47   2, I  |              może młodości, zalotność zupełnie obcą jej nie była, zauważyła:~-
 48   2, I  |             dobry, i rozumny...To tak zupełnie wygląda, jakby w jednym
 49   2, I  |               lubię z tobą rozmawiać, Zupełnie rozumne rzeczy wypowiadasz
 50   2, I  |        odjechali? Wstała z :kanapy, a zupełnie jednocześnie z nią podniosła
 51   2, I  | teraźniejszego rządcy, który stał się zupełnie już niemożliwym.~Kirłowa
 52   2, I  |            przez dzień cały szalejący zupełnie ustał, powietrze było chłodne
 53   2, II |      rozumienia nie ma! Zdrowa jestem zupełnie i wcale nie potrzebuję,
 54   2, II |       lekarstwem, ale co pewna, to że zupełnie zapomniała o sobie i ze
 55   2, II |            niesmaku. Jednak tym samym zupełnie co wprzódy głosem zaczął
 56   2, II |            zna-czną sumę przyjemności zupełnie wyższych. Eksplikuję się
 57   2, II |             ją najpewniej, jeżeli nie zupełnie złą, to przynajmniej głupią
 58   2, II |               żartów, jak do zalotów. Zupełnie poważnie opowiedział, że
 59   2, III|             warg, wydawała się prawie zupełnie młodą. Żęła prędko, z zapałem,
 60   2, III|              kilkunastu swych zagonów zupełnie już ze zboża obranych z
 61   2, III|          synom jego czynionych. Teraz zupełnie spokojna, z twarzą od ciągłego
 62   2, IV |           swym rodzinnym żywiole. Ale zupełnie ludzkim był uśmiech, którym
 63   2, IV |          zaczęły pomału ustawać, aż i zupełnie ustały, a za to po całym
 64   2, IV |         Mogiły stojąc zwolna wymówił:~Zupełnie jak w pieśni:~Chyba czarny
 65   2, IV |            myślach i uczuciach prawie zupełnie dla niej nowych.~Dziecko
 66   2, IV |             uczuć i myśli, jeżeli nie zupełnie dla niej nowych, to nigdy
 67   2, IV |            Pierwszy może raz w życiu, zupełnie, absolutnie o sobie zapomniała,
 68   2, IV |          zagadają o plotkach ziemi... Zupełnie jak w starej pieśni:~Chyba
 69   2, IV |             jeszcze nie czuła się tak zupełnie, tak nawet subtelnie zrozumianą,
 70   2, IV |          zdrową i wesołą uspokoił się zupełnie. widział też, że nie przemokła
 71   2, V  |               zmarszczki, które nigdy zupełnie nie znikną. Tak i ja do
 72   2, V  |                czym najłatwiej starca zupełnie już uspokoić można, bo posuwając
 73   2, V  |            wyrastał on z tego śniegu, zupełnie jak drzewniany, plecami
 74   2, V  |              odprowadzę, bo na dworze zupełnie ciemno...~- Pójdę z państwem
 75   2, V  |            teraz jeszcze nie stał się zupełnie takim jak wszyscy...~- Przecierpiał!
 76   2, V  |              nim? jak on wygląda? czy zupełnie wyzdrowiał? czy z synowcem
 77   2, V  |            raz jeszcze i uciszyła się zupełnie.~Nie usnęła, ale cicho i
 78   3, I  |             Stanął i patrzał. Było to zupełnie to samo, co widział przed
 79   3, I  |             żywą... Czy chcesz zostać zupełnie samotnym? w takim razie
 80   3, I  |             ci to wszystko jedno...~- Zupełnie wszystko jedno - odpowiedziała
 81   3, I  |               łasce krewnych, prostą, zupełnie prostą dziewczyną, bez układu,
 82   3, I  |            Nie mogła, nie chciała być zupełnie szczerą. Duma i skromność
 83   3, II |             dalej, o towarzyszce swej zupełnie zapominając.~Słońce zaszło
 84   3, II |          suszenia lnu i o lnie mówiąc zupełnie o Giecołdach zapomniała.
 85   3, II |             że to ich zetknięcie było zupełnie zewnętrznym, że dusze ich
 86   3, II |          szczelnie zamkniętymi, salon zupełnie pustym; z góry dochodziły
 87   3, II |           utkwił w pąsowych, pełnych, zupełnie w tej chwili spokojnych
 88   3, II |        wymówiła:~- On, ona i trzecia! Zupełnie jak we francuskich romansach,
 89   3, II |       Upewniam cię, że jestem kobietą zupełnie zwykłą i podległą zupełnie
 90   3, II |            zupełnie zwykłą i podległą zupełnie zwykłej uczciwości. Oto
 91   3, II |              bezprzytomnej, a umilkła zupełnie w chwili, gdy Zygmunt do
 92   3, II |    przeznaczałaś mię do zadań i losów zupełnie niepospolitych, wysokich...
 93   3, II |            sztuki... że przez te lata zupełnie odwykłem od tutejszej szarości
 94   3, II |               rzeczą jest niepodobną, zupełnie niepodobną, abym po takiej,
 95   3, II |             mi odpowiedział szczerze, zupełnie szczerze... Zlękłam się,
 96   3, II |             rozczarowałem się do niej zupełnie Zimna jest, przesądna, ograniczona,
 97   3, II |        zawołała, a głos jej dźwięczał zupełnie inaczej niż zwykle: przeraźliwie
 98   3, III|              piękną, bo jego mówienie zupełnie jak woda biegąca, takie
 99   3, III|               począł w zębach dłubać, zupełnie tak jak najpierwsze arystokraty
100   3, III|         wachlarzu! A te złotne liście zupełnie takie, jak w Łunnie u Matki
101   3, III|            się cichsze, gdzieniegdzie zupełnie ciche; pod blednącymi gwiazdami
102   3, III|            zdarzenia uwagę powszechną zupełnie już odwróciła. Z podwórka
103   3, IV |            stanął jak wryty. Stanął w zupełnie ciemnym punkcie salonu,
104   3, IV |            nieco krokiem przebył sień zupełnie ciemną, salę jadalną, do
105   3, IV |            wyjął i czytać zaczął, tak zupełnie, jakby rozkosz ostrą i podniecającą
106   3, IV |            przyjaciół, jeden pozostał Zupełnie tak, jakby z kogoś wyciekł
107   3, V  |               podniosła powieki; była zupełnie spokojną i przyjazne. wejrzenie
108   3, V  |               na ten krok zdecydował. Zupełnie to zresztą rozumiem. Ani
109   3, V  |              w małżeństwie z panem... zupełnie przecież stosownym.~Orzelski
110   3, V  |             wyraz ostatni powtarzając zupełnie już jednak uspokojony odszedł.