Tom, Rozdzial

3501   3, V  |                      pokoju, pomiędzy łóżkiem z rozrzuconą pościelą a stołem
3502   3, V  |                      nóg czasem stawał, jakby z falami tonów w górę leciał;
3503   3, V  |                      jak mleko włosy.~Justyna z oczami jeszcze pełnymi śmiechu,
3504   3, V  |                    rzekła - mam do pomówienia z ojcem o czymś ważnym, bardzo
3505   3, V  |                   ważnym.~Grać nie przestając z roztargnieniem na nią spojrzał.~-
3506   3, V  |                      może i ty zaręczyłaś się z jakim ładnym chłopcem? -
3507   3, V  |                   takich rzeczach myśleć... - z dziwną pokorą i uciszeniem
3508   3, V  |                    się zaczął Benedykt.~Głową z wysokim grzebieniem silnie
3509   3, V  |                     to teraz pójdę, popracuję z nimi trochę, a potem, pewno
3510   3, V  |             Bohatyrowicz się przeniesie! No - z uśmiechem dodał - już chyba
3511   3, V  |                        Boże kochany! A toż my z tobą od dwudziestu kilku
3512   3, V  |                   bystre, ogniste oczy, które z kolei napełniały się wyrazem
3513   3, V  |                   myślisz, jak mówisz? ty nie z litości nad starą krewną,
3514   3, V  |                 litości nad starą krewną, nie z grzeczności tak mówisz?~-
3515   3, V  |                 sposób jak wicher porwała się z krzesła, do krewnego przypadła,
3516   3, V  |                     ze mną bywało, taiłam się z tym jak grzechem śmiertelnym... "
3517   3, V  |                      usiadła i ze skupieniem, z rozwagą długo mówiła, opowiadała
3518   3, V  |                zamorzą!~Łzy mu oszkliły oczy; z gniewu wpadł w żal, prawie
3519   3, V  |                      mu na ramieniu położył i z czołem zmarszczonym, z niesmakiem
3520   3, V  |                      i z czołem zmarszczonym, z niesmakiem w wyrazie ust,
3521   3, V  |                    wyżyć byś nie mógł. Ale ja z największą przyjemnością
3522   3, V  |                    siostra była w małżeństwie z panem... zupełnie przecież
3523   3, V  |                     serce nie... te... jeżeli z mojej strony były jakie
3524   3, V  |                       długo jeszcze rozmawiał z Martą i z Witoldem, który
3525   3, V  |                   jeszcze rozmawiał z Martą i z Witoldem, który Kirłową
3526   3, V  |                       Sprzeczki i poróżnienia z wujem lękała się.~- Chodź! -
3527   3, V  |                    dokąd ją miał prowadzić, i z okrzykiem radości do rąk
3528   3, V  |                  zapiał i żółty Mucyk wybiegł z podwórka z wielkim szczekaniem.
3529   3, V  |                      Mucyk wybiegł z podwórka z wielkim szczekaniem. Ale
3530   3, V  |              kiściastym ogonem wywijać zaczął z miłością w oczy jej patrząc.~
3531   3, V  |                      martwym, a wszystką krew z ogorzałych policzków spędziła.
3532   3, V  |                        co znaczyło to wspólne z wujem przybycie Justyny.
3533   3, V  |                    błyskawicami wytrysnęła mu z oczu, kosa. z rąk jego na
3534   3, V  |                   wytrysnęła mu z oczu, kosa. z rąk jego na trawę padając
3535   3, V  |                   tych dwu ludzi spotkały się z sobą; przez chwilę milcząc
3536   3, V  |                   niby ukośne promienie. Rękę z wielką czapką wzniósł nieco,
3537   3, V  |                      Tego sa... samego, który z bratem pańskim w jednej