Tom, Rozdzial

  1   1, II |         jasnymi szybami okien nie miał wcale pozoru ruiny. Rzadkich,
  2   1, II |          osób czterech. Pokój ten miał pozór gabinetu wykwintnej
  3   1, II |  płócienna tarcza, Bolesław Kirło miał okrągłą łysinę z tyłu głowy,
  4   1, II |          ramieniem swym kibić jej miał opasać, ogoloną twarz swą
  5   1, II |      taśmami przyozdobioną, drugi miał na sobie długą kapotę, a
  6   1, III|           oprócz synów Korczyński miał jeszcze córkę - tych, którzy
  7   1, III|     wrócił w roku 1861. Matki nie miał już od dawna; ojciec mu
  8   1, III|         ów bór zaniemeński, który miał około dziesięciu włók rozległości
  9   1, III|    wypłacenie posagu siostrze nie miał środków i zatrzymując go
 10   1, III|          i niechbym tam już mniej miał, byle tych sporów nie zawodzić...
 11   1, III|          był, stąpał ciężko, kark miał gruby i zaczerwieniony.
 12   1, III|           pisanie nigdy czasu nie miał i wszelka umysłowa robota
 13   1, III|          i niechbym tam już mniej miał, byle tych sporów nie zawodzić;
 14   1, III|       proponowany układ zrobić mu miał jaką różnicę; tego Korczyński
 15   1, III|      utrzymywał, we dworze zawsze miał coś do naprawiania i podtrzymywania,
 16   1, IV |        tych stronach bogactwo. On miał ruchy i mowę człowieka silnie
 17   1, IV |       żywą i nerwową. Rysy twarzy miał delikatne i piękne, ale
 18   1, IV |  cieszyłem się, doprawdy, że będę miał przyjemność poznać pana,
 19   1, IV |       synów zabrakło!...~- Ciotkę miał za to - sprzeciwiła się
 20   1, IV |         przecież babą, abym snami miał się przerażać -- zaczął -
 21   1, IV |          operach. Sposób mówienia miał łatwy, obrazowy, okazujący
 22   1, V  |            Tak przecież nie było. Miał drugą jeszcze namiętność.
 23   1, V  |   Domuntówny, Jakub Bohatyrowicz, miał tylko jedną córkę, którą
 24   1, V  |           niskie drzwi do wyjścia miał od dziedzińca, na którym
 25   1, V  |          czy osłabionym, bo ruchy miał powolne i przygarbione plecy.
 26   1, V  |         poznać można było, że nie miał więcej jak lat pięćdziesiąt,
 27   1, V  |        Marta mawiała Justynie, że miał kiedyś postawę dębu i twarz
 28   1, V  |           państwu!~Zdjął czapkę i miał odchodzić, ale zatrzymał
 29   1, VI |        wypleniać nikt tu znać nie miał czasu albo chęci, ale w
 30   1, VI |       świnię i co tam zresztą kto miał. Chaty ich nazywały się
 31   1, VI |       stary, co może i tysiąc lat miał wieku, bo w jego wydrążeniu
 32   1, VI |           roboty wstawał, bo siły miał wzmocnione i serce pocieszone
 33   1, VI |     szeroki okół nikt jeszcze nie miał. Poszli tedy do nich ludzie
 34   1, VI |         do których łapania wielką miał ochotę, przywiózł sobie
 35   1, VI |           jadł, buduj na to, abyś miał gdzie zasnąć! I bydlę ma
 36   2, I  |       ubraniu. Młody ten człowiek miał na plecach fuzję i z wielkim
 37   2, I  |     ciągle widzę przed sobą, będę miał choć jeden punkt jaśniejszy...
 38   2, I  |  otaczającego ją powietrza. Czoło miał dziewicze: białe i gładkie,
 39   2, I  |       pary uspokoić się mogło. On miał pozór nauczyciela, ona uczennicy;
 40   2, I  |       powoli. On więcej niż kiedy miał pozór apostoła idee swe
 41   2, II |        nalegali, prosili. Chłopak miał na sobie krótkie i dość
 42   2, II |           go od mówienia. Powieki miał spuszczone, ale gdy raz
 43   2, II |      czasem na palcach nóg, jakby miał wnet oderwać się od ziemi.
 44   2, II |    powiódł i na struny spuścić go miał, a Justyna, cierpliwa, bierna,
 45   2, II |          iż wieść, którą oznajmić miał, całkiem odbierała Kirle
 46   2, III|           gromadę wielką w chacie miał, z przyczyny córki mnie
 47   2, III|          w to, że dumę i wolę swą miał. Nietrudno byłoby także
 48   2, III|   mgnieniu oka i tak lekki, jakby miał lat dwadzieścia, z pięściami
 49   2, III|   Zaperzony był jeszcze, na czole miał czerwoną szramę, około nasrożonej
 50   2, IV |           Ale zanim towarzysz jej miał czas odpowiedzieć, w jednym
 51   2, IV |     nieruchomo nad wodą siedzący, miał w sobie coś prawie fantastycznego.
 52   2, IV |           lata temu do wojska iść miał, to po całych dniach lamentował,
 53   2, IV |        nagich szczytach pagórków. Miał postawę człowieka, który
 54   2, IV |          się, niż okazywał to, co miał w sobie. Całkiem inaczej
 55   2, IV |            jak on wyglądał! Twarz miał czarną jak u Murzyna i tylko
 56   2, IV |          potem albo śpiewał, albo miał ochotę zaśpiewać tę piosenkę:~
 57   2, V  |    zobaczyła go bez czapki. Czoło miał białą i cienką skórą powleczone,
 58   2, V  |       powoli do ust poniósł. Rękę miał dużą, w skórę ciemną i grubą
 59   2, V  |       nachylił ku niej, na ustach miał taki uśmiech, jakiego ona
 60   2, V  |           ten zmarznięty człowiek miał cały w dziurach, a czy obuty
 61   2, V  |       wstawione szyby. Jedną rękę miał opuszczoną, a drugą bułkę
 62   2, V  |            co ją pewno w kieszeni miał, z głodu gryźć począł, i
 63   2, V  |           też i prawa do tego nie miał. Sierotą byłam i dwadzieścia
 64   3, I  |           postanowi. Dla bratowej miał on szacunek rzetelny i onieśmielał
 65   3, I  |    Zapytała go: co by jej dziecku miał do zarzucenia? Odpowiedział,
 66   3, I  |       przepadała zawsze. Benedykt miał nadzieję, że wykształcony
 67   3, I  |          były mu nie dlatego, aby miał on względem ludzi tego rodzaju
 68   3, I  |    posiedzę... Kiedy już będziesz miał czas, razem może poczytamy,
 69   3, I  |      zaczął po pracowni, ale oczy miał chmurne i błyskające pod
 70   3, II |           gdybyś zresztą i ziemię miał gryźć, wytrącę... jak Boga
 71   3, II |        byłoby lepiej... bo gdybyś miał do mnie przywiązanie...~-
 72   3, II |          Korczynie i po wieczerzy miał odjechać, było to tylko
 73   3, II |    Teofilek! Dwadzieścia dwa lata miał, kiedy mu ojciec umarł...
 74   3, II |           on dwadzieścia dwa lata miał, kiedy stracił ojca i w
 75   3, II |    dopomagać czasu ani ochoty nie miał. Wprzódy jeszcze nieraz
 76   3, II |         bardzo, że Franuś Jaśmont miał dobre konie, krów aż sześć
 77   3, II |        zdawała się świadczyć, aby miał on sobie bardzo od gęby
 78   3, II |       opowiadała o pasiece, którą miał ojciec jej Giecołd, kiedy
 79   3, II |    Michała, tak jak i Jan, wrócić miał ledwie nazajutrz. On, Michał,
 80   3, II |        trudno. Dzierżawkę, żeby i miał który za co wziąść, także
 81   3, II |      osobliwą łaskę będę to sobie miał. Bo to każdy ptak podług
 82   3, II |       Ręce w tył założył, powieki miał spuszczone i usta szczelnie
 83   3, II |           ostatniego głupca, abym miał chłopca w puchach chować
 84   3, II |      niegdyś, a Witold teraz żywe miał zamiłowanie, lecz obaj czuli,
 85   3, II |    Uczynił zrazu ruch taki, jakby miał za odchodzącym ojcem poskoczyć
 86   3, II |           groźnie.~Ale i on także miał w sobie trochę popędliwej
 87   3, III|           liku, a gdyby i z głodu miał mrzeć nazajutrz, przy okazji
 88   3, III|          chowu właściciela), kark miał wygięty i szerść aksamitną.
 89   3, III|         zwykli. Jakkolwiek wzrost miał dobry i nieskąpo mierzone
 90   3, III|  przywodząca sąsiada Anzelma. Nie miał przyjść wcale; nie mógł
 91   3, III|          Ładyś Osipowicz, ten, co miał włosy jak krucze skrzydła
 92   3, III|          z czym popisywać się nie miał, i przyśpiewek niestosowny
 93   3, III| Korczyński niejeden raz słuszność miał za sobą i że niejeden raz
 94   3, IV |    postanowienia nie dokonał, coś miał uczynić, i nie uczynił...
 95   3, IV |       list od Dominika otrzymał i miał takie uczucie, jak gdyby
 96   3, IV | uniwersytecie nie był i nauki nie miał, nigdy bym do tego stopnia,
 97   3, IV |       takiej duszy przy sobie nie miał. Marzyłem nieraz, że ty
 98   3, IV |        było - zaraz, zaraz utonąć miał w szarym, jednostajnym jeziorze
 99   3, IV |        gustuję.~Już rozpływać się miał w podziękowaniach za to
100   3, IV |        nie mogli. Tyle więc tylko miał czasu, aby Jadwigi rękę
101   3, IV |        wyśmiewali, pan Jan, który miał prawo gniewać się i dekrety
102   3, V  |          było, że dla tej kobiety miał wiele szacunku, a może i
103   3, V  |      gdybym ciebie przy sobie nie miał? Toż ja nie tylko swojej,
104   3, V  |       Orzelski. Szlafrok na sobie miał, w pasie sznurem przewiązany;
105   3, V  |          podał.~Odgadła, dokąd ją miał prowadzić, i z okrzykiem