Tom, Rozdzial

  1   1, II |      przyległym wielkiemu salonowi pokoju, którego okno, jak i okna
  2   1, II |     olejków i trucizn. W rogu tego pokoju na pąsowym szezlongu we
  3   1, II |            było, że w zadusze tego pokoju wszystkim zrobiło się duszno.
  4   1, II |          przyciemnionym nieco rogu pokoju, prowadziła się inna, znacznie
  5   1, II |            W głębi salonu drzwi od pokoju pani Emilü otworzyły się
  6   1, II |           Ale Kirło wciągnął go do pokoju, przy czym do Różyca zwrócony
  7   1, II |          dla odprowadzenia pani do pokoju.~Różyc i Kirło z roztargnieniem
  8   1, II |            dzbanek stojący w kącie pokoju i zaczęła zeń wodę do miednicy
  9   1, II |         nim negliżu stał na środku pokoju, zakłopotany trochę i z
 10   1, II |         uśmiech. Stanęła na środku pokoju i zamyśliła się chwilę.~-
 11   1, II |  mieszkanie Marty i Justyny. W tym pokoju Justyna stanęła przed~otwartym
 12   1, III|         czy będzie jadł w stołowym pokoju, czy kurczęta i mleko kwaśne,
 13   2, I  |         Boleś, którego w bawialnym pokoju co dzień na parę godzin
 14   2, I  |   Ciekawość, czy teraz zamknięty w pokoju na klucz uczy się albo pustuje?
 15   2, I  |      posłuchać, co się w bawialnym pokoju dzieje, ale w tejże chwili
 16   2, I  |          go wziąwszy do bawialnego pokoju wprowadziła drzwi za sobą
 17   2, I  |         Otworzyła drzwi bawialnego pokoju.~- Proszę wejść, kuzynku,
 18   2, I  |          zaledwie przestąpiła próg pokoju, rumieniec znowu zalał jej
 19   2, I  |            przed gościem nogami, z pokoju wypadł i drzwi za sobą ze
 20   2, I  |            strony widok sypialnego pokoju przed gościem zasłaniała,.
 21   2, I  |            jadłeś!~Prędko wyszła z pokoju, a razem z nią, tuż przy
 22   2, I  | niezupełnie udać, bo do bawialnego pokoju doszedł po chwili podniesiony
 23   2, I  |            na koniec do bawialnego pokoju weszła niosąc na tacy kilka
 24   2, I  |        nieco podlatywały, wyszła z pokoju: Matka szepnęła jej coś
 25   2, I  |     sprężyną podjęta, skoczyła i z pokoju wybiegła. Wraz z nią, naturalnie,
 26   2, I  |           za sobą drzwi sypialnego pokoju. Nie myślała już także wcale
 27   2, I  |      rozporządzeń wydała i do tego pokoju pobiegła, w którym znajdowali
 28   2, I  |          się śmiechem w różne kąty pokoju uciekała. Naprawdę przelękły
 29   2, I  |       Kirłowa kupców do bawialnego pokoju wprowadziła i po krótkiej
 30   2, I  |         pełnej udręczeń serc i nie pokoju umysłów. Nie rozrósł się
 31   2, II |       zapisał... Ale ja tam do jej pokoju weszłam z kawą i przekąską
 32   2, II |          dały kroki dwu mężczyzn z pokoju pani Emilii ku sali jadalnej
 33   2, II |         siedziała. Wtem do cichego pokoju doleciał turkot zajeżdżającego
 34   2, II |          długo; Leonia zaś w kątku pokoju przy szczupłym świetle dochodzącym
 35   2, II |           dusznym i przyciemnionym pokoju ruch niespodziewany. Pani
 36   2, II |           kolana jej ucałowała i z pokoju drobniejszym jeszcze kroczkiem
 37   2, II |           znajduje się ona w swoim pokoju, jak wicher wschody przebyła
 38   2, II |         wschody przebyła i do tego pokoju wpadła.~- Moja pani, moja
 39   2, II |   najdrobniejszym swym kroczkiem z pokoju wyfrunęła.~W buduarze pani
 40   2, II |       schodzącą na dół Teresę, i w pokoju panny Marty i Justyny, gdzie
 41   2, II |            minut potem w tym samym pokoju Teresa leżała na jednym
 42   2, II |        zapomniała, użalając się, z pokoju wybiegła. Marta podniosła
 43   2, II |         Teresa...~Z tymi słowami z pokoju wyszła. Justyna u otwartego
 44   2, IV |    wymówiłem, jak rozejdzie się po pokoju jakiś krzyk okropny, ni
 45   2, IV |           obaczyłem, że w kąteczku pokoju pani Andrzejowa jak martwa
 46   2, IV |            została, i jak tylko do pokoju panna Marta wbiegła, panią
 47   2, V  |   otwartych widać nawet było część pokoju w błękitne sprzęty ubranego
 48   2, V  |            uchyliła po cichu drzwi pokoju swojego ojca. Rozlegające
 49   2, V  |         się drzwi i znalazła się w pokoju swoim i Marty, lampką palącą
 50   2, V  |        głos z kąta dość obszernego pokoju wychodzący. W kącie pokoju
 51   2, V  |         pokoju wychodzący. W kącie pokoju stało łóżko, na którym watową
 52   3, I  |           i prawie okrągły kształt pokoju nadawał mu pozór kaplicy,
 53   3, I  |     malowideł i w przyćmionym rogu pokoju wznoszący się przed klęcznikiem
 54   3, I  |         objawiało całe umeblowanie pokoju, które składało się ze sprzętów
 55   3, I  |            więcej laty w tym samym pokoju stoczyła była z bratem zmarłego
 56   3, I  |        dnia pewnego do tego samego pokoju wszedł więcej niż kiedy
 57   3, I  |       otwarte okna płynęły do tego pokoju potoki szmerów i woni, dłuższe
 58   3, I  |            tylko mąconą. W pięknym pokoju, któremu kształt okrągły
 59   3, I  |           to okrągły stół pośrodku pokoju umieszczony i fotelami staroświeckiego
 60   3, I  |           koniec, w jednym z rogów pokoju śliczna szafka świecąca
 61   3, I  |       kanapce w przeciwległym rogu pokoju stojącej, gdy nagle usłyszała
 62   3, I  |           nim w przeciwległym rogu pokoju. Wesołość jej, szczęście,
 63   3, I  |          Wtem w przeciwległym rogu pokoju głos kobiecy, trochę ostry
 64   3, I  |       przebiegła parę salonów i do pokoju matki męża wbiegając wybuchnęła
 65   3, I  |          wchodzili do jej pięknego pokoju i dłużej lub krócej u kolan
 66   3, I  |            cichutko wysunęła się z pokoju. Po raz pierwszy Klotylda
 67   3, I  |          sama jedna stała pośrodku pokoju z rękami splecionymi i opartymi
 68   3, II |       nudno, nudno ciągle u mamy w pokoju siedzieć albo po tych alejach
 69   3, II |      trzaskiem otwierając drzwi do pokoju swego wpadła i zobaczywszy
 70   3, II |         cioci...~Jak słup pośrodku pokoju stanęła, czarne jej oczy
 71   3, II |  wtórowaniu na fortepianie ojcu do pokoju tego przyszła i w nadchodzący
 72   3, II |            po ścianach i sprzętach pokoju.~- Nic osobliwego - zauważyła -
 73   3, II |           przez wpółuchylone drzwi pokoju Marty i Justyny zajrzała
 74   3, II |           jestem! - odpowiedział z pokoju głos gruby, lecz także uradowany. -
 75   3, II |          nodze okręcała się dokoła pokoju, przy czym klaskała w dłonie,
 76   3, II |            skurczywszy się w kątku pokoju płakała nad cierpieniami
 77   3, II |       Benedykt po kilku minutach w pokoju żony spędzonych do swego
 78   3, II |       przez drzwi otwarte w drugim pokoju zobaczył syna.~- Witold! -
 79   3, II |       ukazała się w przyciemnionym pokoju, gdy nagle wszystkie, prócz
 80   3, II |         Ujrzawszy zaglądającego do pokoju Witolda Marta, Teresa, Leonia
 81   3, II |   uderzając i szerokimi krokami po pokoju chodząc Benedykt wołał:~-
 82   3, II |       otworzył drzwi prowadzące do pokoju, w którym, gdy był dzieckiem
 83   3, II |         odwiedziny twoje... w moim pokoju?~Zamiast odpowiedzi wpatrzył
 84   3, II |            się mu przez okno twego pokoju. Uprzejmą jesteś, kuzynko!
 85   3, II |     ceremonialny ukłon i wyszedł z pokoju.~Było już po zachodzie słońca,
 86   3, II |           w chwili, gdy Zygmunt do pokoju matki wchodził. Czuć było,
 87   3, II |          trwogą.~Kiedy wchodził do pokoju matki, od pierwszego spojrzenia
 88   3, II |      gwałtowną przechadzkę syna po pokoju i wtedy dopiero, gdy przerwał
 89   3, II |    pewnością jestem ja.~Plecami do pokoju zwrócony stanął przed oknem,
 90   3, II |           ramionami przechadzkę po pokoju znowu rozpoczynając odpowiedział:~-
 91   3, II |            o posadzkę uderzyły. Po pokoju rozlegać się zaczął szept,
 92   3, IV |          Przez wpółotwarte okno do pokoju tego naleciało mnóstwo białych
 93   3, IV |   przeszłości. Otworzyły się drzwi pokoju, wbiegła przez nie istota
 94   3, IV |            ozwały się w przyległym pokoju, otworzyły się drzwi - te
 95   3, V  |          stronie, w ubocznym jakim pokoju... Benedykt wskazywał jej
 96   3, V  |      Korczynie z Martą i Justyną w pokoju na górze mieszkała. Świeża,
 97   3, V  |          dwa razy się z nią dokoła pokoju okręcił. Ale potem spoważniał
 98   3, V  |            wstawał i długo w swoim pokoju jadł śniadanie, a kiedy
 99   3, V  |           Prostaczka!~W niewielkim pokoju, pomiędzy łóżkiem z rozrzuconą
100   3, V  |      andantissimo rozlegały się po pokoju. Na koniec skończył, ustami
101   3, V  |               Szerokimi krokami po pokoju chodził, wąsy w dół pociągał,