Tom, Rozdzial

  1   1, I  |              łopata, uważasz, to był mój kapelusz na słońcu błyszczący...
  2   1, II |        oczach, wołała:~- Oj ! oj ! o mój Boże! Co pan wyrabia!~Pani
  3   1, II |    oryginalną...~- Mąż pani...~- Mąż mój! On zajęty... nietowarzyski...
  4   1, II |            Początek migreny? prawda? Mój Boże! i mnie także zaczyna
  5   1, II |            ma, tak nie ma!... O Boże mój, Boże! gdyby tylko nie jaki
  6   1, III|        dlaczego? a? powiedz, aniołku mój, dlaczego?~Ujął jeszcze
  7   1, III|              swym mawiała:~- To cały mój świat!~Światem zaś Benedykta
  8   1, IV |       powiedzieć panu, że... ambaras mój, jak wyraził się hrabia,
  9   1, IV |          czasów przyznają prawo...~- Mój Widziu - z widocznym już
 10   1, IV |            spuścił oczy i wyjąkał:~- Mój ojciec... nie jest dość
 11   1, IV |            odmówić mogła?~- Szwagier mój ma więc przyjemność widywać
 12   1, IV |          świeżymi rękawiczkami.~- O, mój Boże! - zawołała - a jakżebym
 13   1, IV |          swobodą odparł Kirło.~- Mąż mój ma już taki charakter, że
 14   1, V  |     rozkwitnąwszy,~Gdzie pojedziesz, mój Jasieńku, konia osiodławszy?~
 15   1, V  |        uradowany odpowiedział - głos mój znają, do ręki idą... Wszelakie
 16   1, V  |                 Stryjku, stryjaszku, mój mileńki! Mój rodzony! proszęż
 17   1, V  |             stryjaszku, mój mileńki! Mój rodzony! proszęż iść...
 18   1, V  |        Proszęż już iść... prędzej... mój rodzony!...~Bosy i przygarbiony
 19   1, V  |         kontenty jestem, że się pani mój sadek upodobał. Wszystko
 20   1, V  |            pani będzie łaskawa sadek mój obejrzeć, kiedy się tak
 21   1, V  |        zmartwychpowstałem i chłopiec mój dorósł... Najpierw od sąsiadów
 22   1, VI |     rozkwitnąwszy,~Gdzie pojedziesz, mój Jasieńku, konia osiodławszy...~
 23   1, VI |        objaśnił Jan Justynę - to był mój dziadunio, stryja i ojca
 24   2, I  |               Nic z tego nie będzie, mój drogi. Justyna nie da się
 25   2, I  |            nim na dobre, a Boleś ... mój mąż.., gdzie tam! ani myśleć
 26   2, I  |             pytał Różyc.~- Dlaczego? Mój drogi kuzynie, każdy człowiek
 27   2, I  |     szczęśliwie. Zresztą, dzieci!... Mój kuzynie, jeżeli ożenisz
 28   2, I  |              domu wyjechałem:~- Boże mój! - westchnęła Kirłowa -
 29   2, II |            mówić zaczął:~- Kotku ty; mój, robaczku, złoty, miły!
 30   2, II |             Nie gniewaj się na mnie, mój mileńki! Może chcesz co
 31   2, II |     zadecydowały kuzynki. ~- Papciu, mój papciu, proszę sprowadzić
 32   2, II |              to bardzo zdobi salon...Mój papciu, mój złoty, proszę
 33   2, II |            zdobi salon...Mój papciu, mój złoty, proszę do naszego
 34   2, II | arystokratycznych... stryjeczny brat mój, powiększywszy znacznie
 35   2, II |           głośno wymówił:~- Dlatego, mój ojcze, że dla pana Darzeckiego
 36   2, II |            oj jak mię bolało, że ty, mój ojcze, nadskakiwałeś jemu
 37   2, II |            je do piekła?~- One same, mój ojcze, są całe jednym grzechem
 38   2, II |              zaczął Witold. - To są, mój ojcze, konsumentki, które
 39   2, II |     zapalczywiej mówił. - Dawno już, mój ojcze, mówić z tobą chciałem
 40   2, II |          śmiałem... Teraz powiem. To mój obowiązek i moje prawo.
 41   2, II |            srokę...~- Witold!~- Tak, mój ojcze, na lalkę i światową
 42   2, II |       obywatelka...~- Witold!~- Tak, mój ojcze! Marnujecie mi siostrę
 43   2, II |          prawie przy koniu stanął:~- Mój ojcze! może weźmiesz zamiast
 44   2, II |              i na łóżku usiadła.~- O mój Boże! - krzyknęła - wszakże
 45   2, III|           Jadwiśka gra na gitarze, a mój Janek śpiewa... Owszem.
 46   2, IV |             czoło sobie pokazałem "a mój ociec tu..." i na piersi
 47   2, V  |           królewskiej, a jakimże był mój zachwyt, gdy i jej także
 48   3, I  |             się z miejsca.~- Dobrze. Mój Boże, jak to dobrze! Wezmę
 49   3, I  |               Dziś tam nie jedź... o mój jedyny... tylko dziś..,
 50   3, II |          osły, łajdaki, gałgany...~- Mój ojcze... - spróbował przerwać
 51   3, II |          własność cudzą szanować !~- Mój ojcze! - głośniej niż przedtem
 52   3, II |         bacznie i prędko obejrzał. - Mój ojcze! ja się na tym znam
 53   3, II |         Jeżeli ci się to nie podoba, mój ojcze - żywo odrzucił Witold -
 54   3, II |              Witold. - Upewniam cię, mój ojcze, że patrzę na rzeczy
 55   3, II |              w mowę:~- Jeżeli kiedy, mój ojcze, przekonany zostanę,
 56   3, II |              roztrzaskać daje... Ty, mój ojcze, znasz z bliska takie
 57   3, II |        izbach? Mówiłeś przed chwilą, mój ojcze, że dach nad głową
 58   3, II |          byłoby lepiej, i tobie...~- Mój ojcze! - przerażonym głosem
 59   3, II |       familiami... panie dobrodzieju mój... rodzona ciotka za księciem...~
 60   3, II |         Benedykcie! ja nie mogę... o mój Boże... ja nie mogę wyrazów
 61   3, II |    przylgnęły do nich gorące usta.~- Mój ojcze - z cicha wymówił
 62   3, II |            powtórzył:~- Pocałuj mię, mój ojcze...~Na bladawym, smutnie
 63   3, II |               Wzruszyła ramionami.~- Mój drogi - zwolna odpowiedziała -
 64   3, II |     Giecołdówna z domu jestem; ociec mój na takiej zagrodzie nie
 65   3, II |           ręce podniosła:~- Oj, Boże mój, Boże - zawołała - toż Jankowi
 66   3, II |           już nieco zagadnął.~- Nie, mój ojcze... boli mię to bardzo...
 67   3, II |           się takim... Zygmuncie, o! mój Zygmuncie! powiedz mi, że
 68   3, II |       splotła.~- Nie karz ty mnie za mój błąd mimowolny... o, mimowolny!
 69   3, II |              zbłądziłam, ale ty błąd mój popraw. Pomyśl, głęboko
 70   3, II |              twój ojciec... tam...~- Mój ojciec - wybuchnął Zygmunt -
 71   3, II |             mi mama przebaczy... ale mój ojciec był szaleńcem...~-
 72   3, II |          uboższy jestem przez to, że mój ojciec i jemu podobni...~-
 73   3, III|             mowę zwracał:~- A tobie, mój zięciu, ojcowskim słowem
 74   3, III|               jak potrzeba, nie daje mój obraz przed oczami stawiając?~
 75   3, III|               do spania zakołyszę... mój mileńki, jedynieńki, stareńki
 76   3, III|    westchnienie do ulubionej,~Zanieś mój uśmiech do ulubionej!~Piękna
 77   3, III|             Przy kim mnie porzucisz, mój Jasiu kochany?~A po prześpiewaniu
 78   3, III|             mogła? I czy, broń Boże, mój Janek przez nią nieszczęśliwym
 79   3, IV |         ojcowskim biurkiem stanął.~- Mój ojcze...~Zawahał się, oczy
 80   3, IV |             dokończył:~- Przychodzę, mój ojcze, z ustami i sercem
 81   3, IV |         cudzej własności przejść ci, mój ojcze, przez głowę nie mogła...~-
 82   3, IV |             podchwycił Witold - tak, mój ojcze, całą siłą umysłów
 83   3, IV |              wiedziałeś? Powiedz mi, mój ojcze, o, powiedz mi, żeś
 84   3, IV |              cały.~- Nie masz prawa, mój ojcze, igrać tak z najświętszymi
 85   3, IV |            melodią przejęty:~- Ojcze mój, nie lękaj się i nie żałuj,
 86   3, IV |             jemu był winien.~- Ojcze mój! do grobu, do ostatniego
 87   3, IV |          stopnia, aby myśleć, że syn mój z innej gliny niż inni ludzie
 88   3, IV |          posmutniał znowu.~- Jednak, mój ojcze - zaczął - jednak
 89   3, V  |      najlepiej! Posłem jestem. Kuzyn mój, Teofil Różyc, prosi przeze
 90   3, V  |       Poznałam je z bliska i dobrze, mój wuju...~- Poczekaj! A praca!
 91   3, V  |           razem uniosła się.~- Ależ, mój wuju - z mocą odparła -
 92   3, V  |          jakże będzie?~- Nie ma jej, mój wuju; kto by tu niestosowność
 93   3, V  |             światła, z łaski twojej, mój wuju, otrzymanego, zostanie
 94   3, V  |           świecie, nawet twoja wola, mój dobry wuju i opiekunie,
 95   3, V  |              muzyce ojca podeszła.~- Mój ojcze - rzekła - mam do
 96   3, V  |        rozczulenia, radości.~- Królu mój! - zawołała - i ty doprawdy
 97   3, V  |              sama pomyśl!...~- Bożeż mój, Boże! - zawołała i w zwykły
 98   3, V  |             jego pochwyciła.~- Królu mój! braciszku! otożeś mię uszczęśliwił!
 99   3, V  |        siostrę, lubisz?... Oj, królu mój, jakże ty mnie pocieszyłeś,
100   3, V  |            zamyślił się na chwilę.~- Mój kochany panie - odpowiedział -