Tom, Rozdzial

 1   1, I  |      wielkim czepcu na głowie, inne zaś, niby klomb ogrodowy, kwitły
 2   1, II |         perfum i lekarstw; ponieważ zaś okno i drzwi od przyległych
 3   1, III|          spod Baru i Samosierry, to zaś, co w okoleniu najbliższym
 4   1, III|          natury rzeczy niejako, nie zaś z lekkomyślności i marnotrawstwa
 5   1, III|        pochodzi to z nerwów... mnie zaś - no! już tam o wszelkich
 6   1, III|             cały mój świat!~Światem zaś Benedykta stał się obszerniejszy
 7   1, III|            tak był milczącym. Kiedy zaś rozgadał się, nie o wszystkim
 8   1, IV |             z kogo innego. Orzelski zaś w dwóch palcach trzymając
 9   1, V  |            im żyć było łatwo; teraz zaś życie stało się próżnym
10   1, V  |           staranie okazać. Dla mnie zaś nic w gospodarstwie nie
11   1, V  |            różową twarzą, w miejscu zaś, gdzie kończyło się ogrodzenie
12   1, VI |     płótnianej tylko używali. Zboże zaś rzadko gdzie zobaczyć można
13   2, I  |           wakacje przyjechał. Boleś zaś dwa lata już w drugiej klasie
14   2, I  |       większe dawać dochody; krewny zaś otrzymywałby za swą pracę
15   2, II |             ranne ubranie, panienka zaś, wątła i z żółtawą cerą,
16   2, II |           nieruchomości, po salonie zaś przechadzało się dwóch mężczyzn,
17   2, II |       Korczyna sprowadził!~Darzecki zaś za odbiegającymi córkami
18   2, II |   znajomości i kuzynostwa. Stosunki zaś do wielu rzeczy obowiązują,
19   2, II |            w serce i w mózg; ojciec zaś uczuwał ze strony syna przymus,
20   2, II |           indziej przebywała. Teraz zaś nie tylko fortepianu nie
21   2, II |           drzemała za długo; Leonia zaś w kątku pokoju przy szczupłym
22   2, II |           wpatrzyły się w niego; on zaś z odpowiednią okoliczności
23   2, III|             pomoc przybiegnę! Wiele zaś razy sierpem albo nożami
24   2, III|        pojąć nawet nie zdoła. Teraz zaś idę do moich snopków, co
25   2, III|          wąsów poruszał. Puszył się zaś coraz więcej, szerokie,
26   2, III|           zejść kazał do rzeki, sam zaś dopatrywał kasztana i gniadej,
27   2, IV |      przywożąc. Od brzegu do brzegu zaś szedł i powracał promek
28   2, IV |            na oślep... Nad piaskami zaś ciągle grzmiało a grzmiało,
29   2, IV |          Obydwóch nie ma!" Tylko co zaś te dwa słowa wymówiłem,
30   2, IV |             się: "A Dominik?" Stryj zaś znak taki około rąk i nóg
31   2, IV |            nie mogła, nade wszystko zaś dnie i lata, które upływały
32   2, IV |           do sądów ciągną. O szkodę zaś i ubligę łatwo tam, gdzie
33   2, IV |       bardzo do czego zdatny. Teraz zaś to już nie tylko że dobrze
34   2, V  |             krótkim dygiem, Elżusia zaś ścisnęła ją tak silnie,
35   2, V  |            zaszczepione... Wszystko zaś dlatego, żeby nie widzieć
36   2, V  |  Siemaszczanka z Siemaszek, tak jej zaś wypadło, że aż w czterech
37   2, V  |   kochającym nie chcieć? Wzajemność zaś wiedziałem, że mam... wiedziałem.
38   2, V  |          duszy swojej prosząc; o to zaś, co mnie w tym życiu spotka,
39   2, V  |           oderwać nie mógł. Justyna zaś słuchała go ze wzniesionym
40   3, I  |         jedno wesołe spojrzenie; on zaś szedł obok niej mierzonym
41   3, I  |            klombem akacji. Klotylda zaś biegła wciąż po trawnikach
42   3, I  |          przypatrywać się lubił, ci zaś ludzie z grubymi kształtami
43   3, I  |             przyzwyczajeń, pracując zaś nad nimi myślała, że spełnia
44   3, I  |            bliźniego, nade wszystko zaś, że łączy się z Andrzejem
45   3, I  |             w wiecznej ślepocie. To zaś, co niezupełnie jeszcze
46   3, II |             siedziała Leonia; Kirło zaś ze śnieżystym i wykrochmalonym
47   3, II |             półmisek podał.~- Teraz zaś - ciągnął - w trzydziestym
48   3, II |             niczym więcej... Jeżeli zaś jeszcze i na marcypanach
49   3, II |             jadalnej sali, Benedykt zaś jak wryty wzrokiem za nimi
50   3, II |   ukontentowaniem proszę!~Fabianowa zaś usta sznurując dygała i
51   3, II |         zadarty nosek podnosząc. On zaś, milczący, pokorny, ze zmieszania
52   3, II |           do oczu nabiegały. Fabian zaś nagle wzrok utkwił w ścieżce
53   3, II |             raczej ona szeptała, on zaś z pokornym wzrokiem wszystkiemu,
54   3, II |            i w wielkim...~Fabianowa zaś menueta tańczyła na trawach
55   3, II |            włożył i wyszedł; Witold zaś stał długo na miejscu, w
56   3, II |      stangretem w liberii. Na ganku zaś stał tylko co tym koczykiem
57   3, II |            pierwszej wielkości, nie zaś pospolitą świecą, wodzem,
58   3, II |        osobistych wspomnień etc. My zaś, którzy za cudze iluzje
59   3, II |           drogich sobie istot, czym zaś jest rozpacz nad śmiercią
60   3, III|         obfitą rosę ziaren. Nad tym zaś wszystkim, nad zaściełającym
61   3, III|       dziesięciomorgowego grunciku; zaś drugi Bohatyrowicz, dla
62   3, III|           nieprawdziwe. Podstarzałe zaś kobiety opowiadały sobie
63   3, III|           sposób się kłaniał. Potem zaś do towarzyszy drużbantów
64   3, III|            kołka zachowywał. Fabian zaś, chociaż go zwyczaj do wypowiadania
65   3, III|              Pierwszemu drużbantowi zaś ledwie oczy z głowy nie
66   3, III|         dalej popędziła. Domuntowie zaś z odkrytymi czuprynami biegiem
67   3, III|       pomiędzy nimi uliczki, dokoła zaś gumna wrzało. Słońce za
68   3, III|             tańca zaprosił; Elżusia zaś z ukontentowaniem z ławki
69   3, III|           bawełniane rękawiczki; ci zaś, liczniejsi, którzy ich
70   3, III|          nie smali! Hrabinia!~Kiedy zaś polkę zamienił kontredans
71   3, III|   przyglądali się swoim nogom, inni zaś, do których pierwszy drużbant
72   3, III|       stronę, gdzie stał Janek; ona zaś zaczerwieniła się jeszcze
73   3, III|           powiekę przyciskała, oczy zaś jej tak błyszczały, że Jaśmont
74   3, III|             w tłumie Starzyńska.~On zaś w tym miejscu, gdzie muzykanci
75   3, III|             ale głodno!~Pod świrnem zaś świeciła biała suknia, a
76   3, III|   kawalerskiego stanu kosztował. On zaś na Jadwigę spoglądając bardzo
77   3, III|             niebie nie błysnęło. To zaś, że ona przylepiła się do
78   3, III|           pierwsi szukali zaczepki; zaś kilku Bohatyrowiczów i Jaśmontów
79   3, III|            głowę padały.~W zielonej zaś uliczce jedni tylko Obuchowicze
80   3, III|           łby się ciągają, w dobrej zaś kompanii hałasy takie, a
81   3, III|             drżeń i migotań. W tych zaś światłach marzących i drżących
82   3, III| głośniejszego oddechu Marty. Łodzie zaś dosięgły już stojącej pod
83   3, III|           choroby są różne sposoby, zaś te, których pan Korczyński
84   3, III|    miłosierdzia cisnąć będzie. Czas zaś jest bliski; najdalej za
85   3, III|             kiedy smętny...~Apostoł zaś wołał:~- Przyjdzie Chrystus
86   3, III|            ich nie zarzynał. Jeżeli zaś tak już nadmiar pieniędzy
87   3, IV |           włóczki i jedwabiu. Druga zaś kobieta, również delikatna,
88   3, IV |            odzywał się pierwszy, on zaś odpowiadał czasem po paru
89   3, IV |            w nim samym. Zmienił się zaś on nie od razu, nie nagle,
90   3, IV |            uciął, umilkli. Po kilku zaś sekundach chór dziewcząt,
91   3, IV |      rozkazującą strofą. Dziewczęta zaś odpowiedziały:~Jeszcze nie
92   3, IV |          fioletem zakończona, wyżej zaś po całym błękicie nieba
93   3, IV |       seledynowe rąbki. Wszystko to zaś, niby zaklęty obraz, stało
94   3, V  |              tryumfujący, zza niego zaś, z miodową błogością w błękitnych
95   3, V  |       wysunęła się Teresa. Podlotek zaś zgrabny, ufryzowany, wystrojony,
96   3, V  |    uśmiechem szeptał Kirło.~Kirłowa zaś ze łzami w oczach zwróciła
97   3, V  |         harbuza dostał...~Do salonu zaś z impetem wbiegał z ogrodu
98   3, V  |            do Marty frunęła. Witold zaś siostry wysłuchawszy pędem
99   3, V  |        miejsce weźmiesz... Justynka zaś sprzyja mnie, lubi... ona