Tom, Rozdzial

 1   1, I  |       spóźnienia się, tym więcej że jedna z nich niosła ogromną więź
 2   1, I  |             to tylko widać było, że jedna z tych kobiet miała w ręku
 3   1, I  |             kilka kobiet, z których jedna tylko była niemłoda, w ciemnej
 4   1, I  |            odpowiedział zagadnięty.~Jedna z dziewczyn, najśmielsza
 5   1, I  |      toczącego się wozu przypłynęła jedna jeszcze strofa:~A jak pomrzemy,
 6   1, II |         Boga kocham, dwie gracje... Jedną, no ta już bym każdemu darował
 7   1, II |       delikatnie, z wdziękiem ujęła jedną ręką kryształową szklankę,
 8   1, II |            i żył na innej planecie. Jedną tylko cechę mieli wspólną:
 9   1, II |            sporządzonego szlafroka. Jedną ręką trzymając smyczek i
10   1, II |           Co do mnie - rzekł - znam jedną tylko paliatywę, która niechybnie
11   1, II |           Wyszła dziewczyna, wyszła jedna, ~Jak różowy kwiat,~Oczy
12   1, III|         przed nikim, a raczej przed jedną tylko osobą zwierzać się
13   1, III|    kapryfolium gęsto opleciona była jedną z nielicznych pozostałości
14   1, III|           bo kilka wsi chłopskich i jedna okolica szlachecka trzymały
15   1, IV |            Obaj spoglądali często w jedną stronę, co na cienkie wargi
16   1, IV |        jakaś żywa i mowna sąsiadka, jedna z tych, których jedwabne
17   1, IV |         krzesła. W tej samej chwili jedna z pań na kanapie siedzących
18   1, IV |        zaczynała migreny i globusu. Jedna z tych pań, które ciągle
19   1, V  |     mieszały się z sobą i ruchliwie jedna przed drugą ustępowały:
20   1, V  |            Bohatyrowicz, miał tylko jedną córkę, którą wydał za Domunta.
21   1, V  |            zięć prędko pomarli i tę jedną wnuczkę jemu zostawili.
22   1, V  |             pasieką, znajdowała się jedna tylko ławka, przy ścianie
23   1, V  |           łatwo można było odgadnąć jedną z tych strasznych chorób
24   1, VI |            zagrody te ukazywały się jedna za drugą, z daleka i z bliska,
25   1, VI |          bliska, samotne lub ściśle jedna ku drugiej przysunięte,
26   1, VI |      przerywane pracą, wzbijały się jedną lub kilku nutami i milknąc
27   1, VI |              naprzód i w tył, rosła jedna tylko puszcza. Jan i Cecylia
28   2, I  |      deszczowe chmury szybko biegły jedną za drugą, to zasłaniając,
29   2, I  |           róże miesięczne. Na ganku jedna z ławek zastawiona była
30   2, I  |          silnym dziewkom, z których jedna chleb miesiła, a druga bieliznę
31   2, I  |          słuchać ani myśli, a tylko jedna Rózia od kuchennego stołu,
32   2, I  |            ciebie i tobie podobnych jedna jest tylko ważna rzecz na
33   2, II |       zwykle paliła się tam jeszcze jedna, tuż przy łóżku pani Emilii
34   2, II |            wcale niepotrzebne!...~O jedną czwartą tonu głos podnosząc
35   2, II |            moje stosunki familijne. Jedna z ciotek moich wysokie zajmuje
36   2, II |           podobieństwo to stało się jedną z przyczyn gwałtowności
37   2, II |             rozkoszą wygrywał teraz jedną po drugiej długie i zawiłe
38   2, III|     zagłębienie, w którym pracowała jedna z najliczniejszych gromad
39   2, III|        czerwone i żółte kwiaty; pod jedną ścianą stojącego jeszcze
40   2, III|             Anzelm rękę wyciągnął i jedną po drugiej podawał je Witoldowi.
41   2, IV |       zwolna wymówił.~- Zawsze to o jedną śmierć mniej, a o jedną
42   2, IV |             jedną śmierć mniej, a o jedną kroplę słodyczy więcej na
43   2, IV |            calutką w dziurach, rękę jedną opuszczoną i bezwładną,
44   2, IV |      plecami do ściany przyparty, z jedną ręką bezwładną, a drugą
45   2, IV |         patrzył na kilka łez, które jedna za drugą, cicho i powoli,
46   2, IV |         liście bogatych i gałęźmi w jedną wstęgę ze sobą splecionych.
47   2, IV |            nie znajdują. Hojniejsza jedna garść z pokojem niżeli dwie
48   2, IV |             biedy okolica przenosi, jedną, że łąk i wypasów za mało
49   2, IV |            do ciemnej wody, stanęła jedną gęstą i z każdą sekundą
50   2, IV |            jeszcze i z lekka dmąc w jedną stronę; chmury kłębiącą
51   2, V  |             Dwie mile ujdzie dziś w jedną stronę, a dwie jutro z powrotem
52   2, V  |             nie ciasna, nie ciasna!~Jedną ręką poły kapoty u piersi
53   2, V  |             do niego przysunięta, z jedną ręką pieszczotliwym ruchem
54   2, V  |            on przy pani opowiedział jedną historię o dwunastym roku...
55   2, V  |            w głowę wstawione szyby. Jedną rękę miał opuszczoną, a
56   2, V  |          państwu!" powiedziawszy, z jedną ręką u zaostrzonego wąsika,
57   2, V  |             przepadałaś? Pewno sama jedna jak mara nie włóczysz się
58   3, I  |      słowika. Łzy wielkie i rzadkie jedna za drugą płynęły po jej
59   3, I  |          aksamitem oklejonych twarz jedna, dziecinna, pacholęca, młodzieńcza,
60   3, I  |             szło o nią tylko, o nią jedną, wolałaby o wiele poprzestać
61   3, I  |             potem odegrać się miała jedna ze stanowczych scen życia
62   3, I  |           kim tęskniła, że wywołała jedną z tych wizji, którym organizmy
63   3, I  |            Jego natchnienia utworzą jedną z desek ratunkowego mostu
64   3, I  |     unicestwienia i zguby, wytworzą jedną z cegieł do budowania arki,
65   3, I  |          trupem.~Wzrok podniosła na jedną ze ścian w połowie prawie
66   3, I  |                Przewiduje na koniec jedną z najprzykrzejszych dla
67   3, I  |            w nich poezja i powieść, jedna i druga w specjalnym i prawie
68   3, I  |          dwoma miesiącami odprawiła jedną ze swych służących, którą
69   3, I  |       odejściu służącego długo sama jedna stała pośrodku pokoju z
70   3, II |            mógł, tobym takich ludzi jedną ręką brał tak... za włosy,
71   3, II |        błyszczącymi oczami podobny, jedną rękę opierał na kłębie,
72   3, II |            cierpią. Zresztą, nie ta jedna bieda ich gniecie. Fabiana
73   3, II |           chustka z wyhaftowaną już jedną literą - z rąk jej na stół
74   3, II |                Nie mogę tworzyć. Ty jedna możesz mię wskrzesić i przywrócić
75   3, II |            ją zawsze i nie tylko ją jedną, bo i tę także duszę kobiecą,
76   3, II |             cicha wymówiła, a potem jedną rękę od stołu odrywając
77   3, III|    wpadającą w zapalczywość mowę, a jedną tylko posiadały cechę; której
78   3, III|    zajmującego kawalera wypatrując. Jedna utrzymywała, że pan Kazimierz
79   3, III|       oracji powiedzieć nie zechce. Jedna ze Starzyńskich i dwie Zaniewszczanki
80   3, III|             tak samo jednej, jak ta jedna głowa na karku! Ale co z
81   3, III|      utrzymany dobrze, ale mocno na jedną nogę kulejący, kobieta do
82   3, III|   odpowiedzi jej wysłuchał, po czym jedną rękę kładąc na ramieniu
83   3, III|           nadchodziły dwie kobiety; jedna bardzo wysoka, w czarnej
84   3, III|        pójść z nimi na godzinkę, na jedną godzinkę, byle państwu młodym
85   3, III|             nie tańczę? Przed panią jedną to wypowiem, że podczas
86   3, III|           poprosił:~- Żebym ja mógł jedną gałązkę tej jarzębiny dostać...
87   3, III|        śmiechu, końcem wachlarza to jedną, to drugą powiekę przyciskała,
88   3, III|       oczarowana, patrzała ciągle w jedną stronę, w tę mianowicie,
89   3, III|     chwilowym milczeniu przepływały jedna za drugą, ciemne, ciche,
90   3, III|            Jeden Bóg naszym ojcem i jedna ziemia matką. Tedy gorsze
91   3, IV | zamieszkiwanym przez lud Eskimosów. Jedna czytała, druga słuchała
92   3, IV |    szydełkiem na kolana opuszczając jedna z nich zapytywała:~- Jak
93   3, IV |   zachwycenie.~Potem odkrył twarz i jedną rękę o biurko wspierając
94   3, IV |          schyloną pod jarzmem głową jedną bruzdę depcąc inne dostrzegać
95   3, IV |        utworzyły się dwie gromadki, jedna z młodych mężczyzn, druga
96   3, IV |             zaczął - czy też pani w jedną drogę z nami puścić się
97   3, IV |          kół i tętent koni. Bryczki jedna za drugą skręcały na drogę
98   3, IV |       rozwiewne skrzydło, leciał na jedną stronę złotawy tuman kurzu;
99   3, V  |             młodzi, wszyscy teraz w jedną dudkę gracie! Ale - dodał -