Tom, Rozdzial

 1   1, I  |            Cholera, i koniec! Wielka taka, że głową nieba dostaje,
 2   1, I  |                  Ot - mówią - czy to taka kobieta może gdzie być na
 3   1, I  |            powiewy nadały temu ciału taką harmonię i siłę, że trzęsący
 4   1, II |             Kirło.~- O, Marta... Ona taka biedna.., zgorzkniała...
 5   1, III|        zmienił! i ja... byłabym może taką, jak dawniej... Ale tyś
 6   1, III|           Zawsze lepiej by ci było z taką pensją i czystym kapitałem,
 7   1, IV |           być choć przez dzień jeden taką, jak niegdyś, niegdyś...
 8   1, IV |            wódki; taki i taki umłót; taka i taka orka, siejba, kośba
 9   1, IV |            taki i taki umłót; taka i taka orka, siejba, kośba itd.
10   1, IV |             przerwało parę głosów.~- Taką chyba, że paszy mają mało,
11   1, IV |               która je wyniańczyła i taką jest poczciwą babą, że byle
12   1, IV |      otaczających: - Moja Marynia to taka domatorka, że ją od gospodarstwa
13   1, IV |              nigdy - odpowiedziała z taką pewnością głosu, że zraniony
14   1, V  |            wszystko ona robić zdoła, taka silna... Przeszłego lata
15   1, V  |              że w czapce ostanę, ale taką mam głowę, która lęka się
16   1, V  |          oderwała od ziemi, błysnęła taka dziecinna ciekawość, z taką
17   1, V  |          taka dziecinna ciekawość, z taką dziecinną bojaźliwością
18   1, VI |               Kilkadziesiąt lat temu taką samą robotę spełnił zgrzybiały
19   1, VI |      jaszczurek. I rzeka ta nie była taka jak teraz. Głębinę i prędkość
20   1, VI |          siedzący ozwał się znowu:~- Taka jest historia fundatorów
21   2, I  |       zadziwić nie mogą. Gdybyś była taką, jakimi zwykle bywają kobiety
22   2, I  |       Korczyn opuszcza. I Marynia... taka młodziutka i tak głębokie,
23   2, I  |            dzieciństwa, więc może to taka przyjaźń... ale dlaczegóż
24   2, II |           Kierujecie ją na lalkę, na taką samą światową srokę...~-
25   2, II |             talerzem szynki, którą z taką samą starannością i uwagą,
26   2, II |         Emilia.~- Otóż to! A jeszcze taka f a m, jak moja Marynia;
27   2, II |              być dla kobiety obudzić taką miłość, miłość, która wszystkie
28   2, II |            ze mnie? Gdy bym już była taką starą i straszną... Dwadzieścia
29   2, III|        przemówił:~- Co pani takiego? Taka pani raptem zrobiła się
30   2, III|            tego, co te sroki kraczą! Taka sama ty dobra, panieneczko,
31   2, III|           patrząc rozpoczęła rozmowę taką, którą prowadzić z sobą
32   2, III|            oczów, bo panna śliczna i taka po nim tęskliwa, że mnie,
33   2, III|            takich interesów, których taka głowa, jak pani Starzyńskiej,
34   2, III|           wyrastały. Ot, i pan teraz taką prawie jest latorością,
35   2, III|           brodawnik; zdaje się tylko taka kulka puchu, a przy słońcu
36   2, III|         jakby umarły w domu leżał... Taka już u niego duszna choroba
37   2, IV |           patrząc potwierdził Jan. - Taką ten ptak ma przemyślność,
38   2, IV |        Żałość mnie wtenczas ogarnęła taka, że o strachu zapomniałem.
39   2, IV |          twarzą do sufitu obróconą i taką białą jak kreda, z oczami
40   2, IV |             i narodów bywają momenty taką miarą nieszczęść napełnione,
41   2, IV |              że nie pojmuje, jak ona taką mękę wytrzymać może, bo
42   2, IV |        jednym człowieku dla drugiego taką przyjaźń wznieca, że gdybyś
43   2, IV |    roztopiony łój do serca mu kapał, taką boleść w nim uczuwał i taką
44   2, IV |          taką boleść w nim uczuwał i taką łzawość. Gdyby był mógł,
45   2, IV |           moje jak swoje zaorywał, w taką złość wpadłem, że do domu
46   2, IV |              to, bo pracowita i choć taka młoda, ze wszystkiego korzyść
47   2, V  |              miała.~- Chwała Bogu za taką starość - zauważył Jan a
48   2, V  |           Jan a z tej racji jest ona taką, że matka zawsze wesołą
49   2, V  |             widzieć się z nikim...~- Taka już mnie czasem oblega zgryźliwość,
50   2, V  |              ludzie w ręku Stwórcy." Taka to już być musi kondycja
51   2, V  |     niepewnym, nietrwałym, marnym.~- Taka mnie ogarnęła zwątpiałość,
52   2, V  | ceglastoróżową twarz starca spłynęła taka sama łuna odradzającej się
53   2, V  |         zadziwiła się - czy to teraz taka moda przyszła, żeby rozpuszczone
54   2, V  |                  Aaaa! rychło może i taka nadejdzie, żeby panny i
55   2, V  |         wypatrywali, aż zima naszła, taka okrutna, jakiej nigdy za
56   2, V  |             całą noc zawierucha była taka, że o dwa kroki domu albo
57   2, V  |         spodziewał się nawet żeby aż taka była! Może komu taka szparkość
58   2, V  |              aż taka była! Może komu taka szparkość i języczność upodobać
59   2, V  |           dobrą, rozsądną, poważną i taką, która mu się bardzo podoba.
60   2, V  |           taki jak wszyscy?... a jaż taka? Wieczny smutek... wieczny
61   2, V  |         rzecz ordynarna, prozaiczna, taka, co wszędzie rośnie, i tam
62   3, I  |         poruszeń i słów nie traciła. Taką też wróciła do rodzinnego
63   3, I  |             wątpliwość była dla niej taką wątpliwością, którą ludzie
64   3, I  |             z zupełnym spokojem jaką taką rozmowę przy stole utrzymywała,
65   3, I  |             pani. Dlaczego pani dziś taka smutna? Czy dlatego, że
66   3, II |            wyglądam na istotę, co ma taką postać, jakby do nieba miała
67   3, II |              jego pochwalał, to nie. Taką fortunę stracić na karty
68   3, II |              że tam wesoło będzie... taką ładną suknię już sobie przygotowuje!~
69   3, II |         panienki można... Ale ja nie taka! Czy ja pies, żeby koło
70   3, II |            sieni weszła panna Marta, taka sroga, ale ona nie zlękła
71   3, II |              takie szczęście dał, że taką chwalebną asystę będzie
72   3, II |               wołała - tamta, wielka taka, czerwona... czy pan Franciszek
73   3, II |             przyczynę...~- Przyczyna taka. Chciałem cię zapytać: czy
74   3, II |            że śmierć jest lepszą niż taka walka i taka trwoga...~-
75   3, II |              lepszą niż taka walka i taka trwoga...~- Justyno! Justyno! -
76   3, II |              siebie i dalej mówiła:~-Taka trwoga! Bo nie, tyle żałowałam
77   3, II |          wszystko. Być może, ale nie taka, co kryje się pod ziemią
78   3, II |         poetyczna, zrobiła się nagle taką zimną, przesądną, poziomą!
79   3, II |          oblubienicy. Cisza głęboka, taka, jaka na ziemi bywa tylko
80   3, III|          szczęścia, że cię znalazłem taką, o jakiej marzyłem: prostą,
81   3, III|          panna Justyna jest doprawdy taką dobrą i zacną panną, jaką
82   3, III|            końca świata przybył, nie taką czulibyśmy gorzkość. Cudzy,
83   3, IV |           krążącej. Dłonią szczupłą, taką, jaką miewają ofiary górnych
84   3, IV |             dziecku przebaczyć można taką zuchwałość i taką obrazę...
85   3, IV |              można taką zuchwałość i taką obrazę... Coś mam w sobie,
86   3, IV |            gotów jesteś! U was nawet taka zaraza panuje... Tuziny
87   3, IV |              mnicha i zapalczywością taką, z jaką rozbitek chwyta
88   3, IV |         diabli wezmą, nachodziła mię taka rozpacz, żem nie tylko już
89   3, IV |         panna Cecylia, która wczoraj taką śliczną stążkę z szyi sobie
90   3, V  |             bardzo przepraszam, że z taką gromadą przyjeżdżam, ale
91   3, V  |                 Justynko! jak to? ty taka dumna! ty, co przez dumę
92   3, V  |             jadł, tęsknota, ponurość taka, że wolałabym czasem w grobie
93   3, V  |          pana dobrodzieja córkę moją taka te... kompromitacja spotkała...~