Tom, Rozdzial

 1   1, I  |      Zdyszała się, stanęła znowu i zaczęła kaszlać. Kaszel jej był
 2   1, I  |            na cholerę wyglądać nie zaczęła...~Justyna ramionami wzruszyła.~-
 3   1, I  |           błyskając, głośno prawić zaczęła:~- Piechotą, proszę pani,
 4   1, II |           się na szezlongu i wołać zaczęła:~- Panie Bolesławie! proszę
 5   1, II |           teraz dostała globusu, i zaczęła już dostawać migreny...~-
 6   1, II |        dwóch jeszcze przyjedzie...~Zaczęła śmiać się tak, że aż łzy
 7   1, II |  przywdziania ich dopomogła. Potem zaczęła sama owijać się ciepłym
 8   1, II |           stojący w kącie pokoju i zaczęła zeń wodę do miednicy nalewać.
 9   1, II |        powolnym ruchem rozczesywać zaczęła gęstwinę czarnych włosów,
10   1, III|          lat już kilku doświadczać zaczęła uczuć rozczarowania i zawodu,
11   1, III|          odwróciwszy twarz patrzeć zaczęła na powietrzną grę kapryfoliowych
12   1, IV |            niego znowu szczebiotać zaczęła. ~Tak utworzyły się cztery
13   1, IV |     krzesłach. Powoli głową trząść zaczęła tak, jak ktoś, kto wspomina
14   1, IV |   grzecznie, ale chłodno rozmawiać zaczęła ze swym nowym znajomym o
15   1, IV |         powoli wstrząsając smutnie zaczęła: ~- Bez ojca chowany...
16   1, IV |          Teraz, gdy w zapale mówić zaczęła głośno, w głosie jej parę
17   1, IV |         jej okrył.~- Doprawdy... - zaczęła - nie będę mogła... nie,
18   1, IV |             Od stóp do głowy drżeć zaczęła.~- Moja dusza - dokończyła -
19   1, V  |           Justyna i ze zmieszaniem zaczęła:~- Przepraszam, że weszłam,
20   1, V  |   przechyliła i prędko wiśnie rwać zaczęła.~- Przyrodnia jego siostra -
21   1, VI |        miejscu szybko w dół spadać zaczęła, skręcił w stronę, w której
22   1, VI |          jej uparcie powtarzać się zaczęła strofa pieśni, którą niedawno,
23   2, I  |        ziemi przysiadła i spełniać zaczęła robotę Penelopy, czyli związywanie
24   2, I  |              Dziękuję ci, Teosiu - zaczęła - bardzo dobry jesteś...
25   2, I  |         oka. Z powagą jednak mówić zaczęła:~- Ponieważ, kuzynie, zwierzyłeś
26   2, I  |              Wiesz co, kuzynie? -- zaczęła - zdaje mi się, że byłbyś
27   2, I  |            roztargnioną stawać się zaczęła. Dość długa już rozmowa
28   2, I  |             co przed chwilą mówił, zaczęła znowu.~Ale przerwało jej
29   2, I  |            co ją obchodziło, mówić zaczęła. Rada może była, że znalazła
30   2, I  |       wstrząsnęła.~- Dziękuję ci - zaczęła z cicha - dziękuję, dziękuję,
31   2, I  |          zdumieniem.~- Jakże?... - zaczęła. -- Poszłam za niego z miłości,
32   2, II |             panienko?... - z cicha zaczęła. - Może ty myślisz, że jednym
33   2, II |     pośpiechu ręką w zamku obracać zaczęła. Oddychała przy tym głośno
34   2, II |           zajęciem, szukać na niej zaczęła akordów, którymi widocznie
35   2, II |           serwety wypadły, całować zaczęła.~- Moja droga, moja najmilsza! -
36   2, II |       naiwność towarzyszki, jednak zaczęła Kirle wyrzucać, że z niej
37   2, II | niecierpliwie dowiadywać się o nią zaczęła. Widać było także, iż wieść,
38   2, II |         nie ma żadnej sympatii!...~Zaczęła znowu płakać i śród łkań
39   2, II |          pokój. Justyna rozgarniać zaczęła splątane ze sobą łodygi
40   2, III|      błyskając, tajemniczo szeptać zaczęła:~- Owszem. Ja wiem, skąd
41   2, III|          na czole jego zjawiać się zaczęła, wyprostował się i przed
42   2, III|        oddychać już mogąc upewniać zaczęła, że wcale a wcale zmęczoną
43   2, IV |           ufniej i żywiej mówić mu zaczęła o tym, co było największą
44   2, V  |       przysiadła i ogień rozniecać zaczęła:~- Oj, oj! nie potrafi! -
45   2, V  |         lecz zaraz potem opowiadać zaczęła, że ociec jej sześćset rubli
46   2, V  |           odkąd nimi popisywać się zaczęła. Raz, jak na hurbie (tak
47   2, V  |            porządek w chacie robić zaczęła, a i bratowa, choć płocha
48   2, V  |         cery.~- Dobry wieczór... - zaczęła w progu, ale gdy spojrzenie
49   2, V  |          zdejmować i włosy splatać zaczęła. Marta mówiła ciągle:~-
50   2, V  |     zakaszlała i zaraz znowu mówić zaczęła. Oprócz zwyczajnej żywości
51   2, V  |         momentu o ciebie pytać się zaczęła: gdzie ty? co robisz? jak
52   2, V  |        nareszcie i o kuzynku gadać zaczęła: jakie mu jeszcze majątki
53   2, V  |    Największe jego nieszczęście" - zaczęła i zaczerwieniwszy się, jak
54   2, V  |          świszczącym szeptem mówić zaczęła - jego?... czyją? czy ty
55   2, V  |            wzrok odwracając, mówić zaczęła:~- A ty chcesz wiedzieć?
56   2, V  |           nie wyswatała, bo prędko zaczęła własne córki swatać, a czy
57   2, V  |          świszczącym szeptem pytać zaczęła:~- Cóż tam z nim? jak on
58   3, I  |         modlitwy. Uklękła i głośno zaczęła:~- W imię Ojca i Syna...~
59   3, I  |          pomiędzy kwiaty. Nęcić ją zaczęła myśl posiadania obok siebie
60   3, I  |          potem przemawiać do niego zaczęła:~- Dzień dobry pani. Dlaczego
61   3, I  |       trochę...~Znowu onieśmielona zaczęła:~- Zdawało mi się, że nic
62   3, I  |           błyskały.~- Książkę tę - zaczęła zwolna - odwieziono tu przed
63   3, I  |     zapytał:~- Dlaczego?~- Dlatego zaczęła - dlatego...~I nie dokończyła.
64   3, II |       znowu żałosnym głosem prosić zaczęła:~- Weź mnie, Widziu, na
65   3, II |   znajdującą się tam Justynę wołać zaczęła:~- Awantury! Słowo honoru,
66   3, II |      żałośliwym jednak tonem mówić zaczęła:~- Skrzypię... ciągle skrzypię,
67   3, II |  cierpliwym i smutnym opowiadać mu zaczęła. Trwało to dobry kwadrans,
68   3, II |       trochę pobladłą twarzą mówić zaczęła:~- Dobrze, powiem wszystko
69   3, II |          prędko jednak dalej mówić zaczęła:~- To jest romans... pełno
70   3, II |          znowu umilkła, aż brzmieć zaczęła burzliwie, bezładnie, czasem
71   3, II |            chwili z namysłem mówić zaczęła:~- Ciernie twojego położenia
72   3, II |       stanął, szeptem prawie mówić zaczęła:~- Na wszystko, co kiedykolwiek
73   3, II |          trudem, zdławionym głosem zaczęła:~- Idź na mogiłę ojca, Zygmuncie,
74   3, III|            twoją głowę.~Tu Elżusia zaczęła z cicha chlipać i z wielką
75   3, III|          całować się pomiędzy sobą zaczęła. Płacząc obejmowali się
76   3, III|            pa... lat..~A ona także zaczęła:~- Góra z górą... góra z
77   3, III|       nieboszczyka przypominać jej zaczęła; podeszła Walentowa i oświadczyła
78   3, III|           dobranymi wyrazami mówić zaczęła, że smętnie jest, iż lato
79   3, IV |          rozesłane z trawy ściągać zaczęła. Ściągała, zwijała, śpiesząc
80   3, IV |            powrotem ku domowi biec zaczęła. Wszyscy z niejakim zdziwieniem
81   3, IV |       nadbiegł, mocno strofować go zaczęła. Potem Giecołdowa, kwaśna
82   3, IV |       Niech pan Jan nie lęka się - zaczęła - ja nie dla tej przyczyny
83   3, V  |      okryty negliż przyoblekać się zaczęła. Kirło z kapeluszem w spuszczonym
84   3, V  |           Ale Kirłowa wymawiać się zaczęła. Wiedziała, że panią Benedyktową
85   3, V  |   rozszczebiotana, zaraz opowiadać zaczęła, jak wybornie bawiła się
86   3, V  |           z lekkim ku niej ukłonem zaczęła:~- Bardzo wdzięczna jestem
87   3, V  |        ogrodzie na cały głos wołać zaczęła:~- Widziu! Widziu!~Wszystko,
88   3, V  |           i dobrego kuzyna mego! - zaczęła. - Jednak nie umiem kłamać:
89   3, V  |           wschody szybko wstępować zaczęła. Zniknęła już za załomem
90   3, V  |  Przysyłałeś po mnie, Benedykcie - zaczęła - ale ja bym i sama przyszła,
91   3, V  |         Teraz - uspokoiwszy kaszel zaczęła - teraz, braciszku, musisz