Tom, Rozdzial

 1   1, I  |           Rozkosz, którą uczuwała wtedy, i upał słońca, w którym
 2   1, I  |            prawdę mówię! Jeszcześ wtedy nie była w Korczynie, jeszcze
 3   1, I  |         byłaś, bo było to właśnie wtedy, kiedy ojczulek twój z tą
 4   1, I  |          wprost przez pole, które wtedy ugorem stało, przez puste
 5   1, I  |         zieloną suknię... jeszcze wtedy kolorowe suknie nosiłam...
 6   1, I  |      opowiadała dalej: ~- Cholera wtedy grasowała po świecie; w
 7   1, I  |    Daremnie ekonom, który jak raz wtedy wracał też z kościoła, i
 8   1, I  |          za cholerę? Nie byłam ja wtedy tak starą... dwanaście lat
 9   1, I  |           tyle, sama to wiem, a i wtedy już niewiele lepiej jak
10   1, I  |        prawda? Cha! cha! Myślałaś wtedy pewno, że cię otwartymi
11   1, I  |              Do takiej poufałości wtedy pomiędzy dworem a tą szlachecką
12   1, III|        wzruszała ramionami. Gdyby wtedy w cieniu bliskiej przyszłości
13   1, III|     rozpadnie się pomiędzy ludzi. Wtedy życie jego synów wraz z
14   1, III|          stosunki zapanowały były wtedy pomiędzy Korczynem a wsią
15   1, III|        przed nimi. Hej! byłoż tam wtedy, było ruchu i tłumu w tym
16   1, III|      pozostawał. Marta przebywała wtedy złotą chwilę swego życia.
17   1, III|       razem...~Benedykt, wysmukły wtedy, szczupły, z twarzą przez
18   1, III|       poznała i pokochała. Był on wtedy młodzieńcem zgrabnym, ze
19   1, III|       tanecznych nikt nie wydawał wtedy, więc tańczącym go nie widziała;
20   1, III|      piękna i wszelkiej poezji... wtedy.~- Więc oboje z tobą zanurzać
21   1, III|          wyciągnęła.~Gdyby on był wtedy pochwycił ją w objęcia i
22   1, III| spodziewać było można, i odeszła. Wtedy ten pleczysty i silny mężczyzna
23   1, IV | zesztywnięcie rysów nie pierzchło wtedy nawet, gdy zobaczyła swego
24   1, IV |      samym dzieckiem, jakim byłam wtedy, kiedy mię te wszystkie
25   1, V  |    łagodność. Unosił się i płonął wtedy tylko, kiedy grał. Grał
26   1, V  |           pomiędzy sobą szeptali. Wtedy jeszcze dziwiła się nie
27   1, V  |   pamiętała, ale o jej przyczynie wtedy już wiedziała dokladnie
28   1, V  |          wymówione słowo. Myślała wtedy, że idzie o jej życie, więc
29   1, V  |       parobkiem kosiła i orała... Wtedy mnie stryj powiedział, żebym
30   1, V  |        prawda, że panienki bukiet wtedy wprost na nią upadł! - potwierdził
31   1, VI |    upadnie i stłucze się tak, jak wtedy...~Jan do Justyny szepnął:~-
32   1, VI |           na wysoki brzeg Niemna; wtedy jeden z nich przystawał
33   1, VI |           ogromniejsze. Wody były wtedy nadmiar silne i gniewliwe.
34   1, VI |        królewską mość upraszamy".~Wtedy król odwrócił się do Jana:~"
35   2, I  |          że uniknąć ich nie mogła wtedy nawet, kiedy tego chciała
36   2, II |       koniu ojca. Uwielbiał go on wtedy więcej jeszcze niż zwykle
37   2, II |           znalazł się przy nim, a wtedy i on grubym szeptem mówić
38   2, II |     wybiegła. Marta podniosła się wtedy znad stosu bielizny, którą
39   2, II |           mego złamanego życia, a wtedy zrozumiesz, że duszom naszym
40   2, II |       tylko o tej naturze, której wtedy wydawali się wolnymi i szczęśliwymi
41   2, III|         dębem stojącej, nie miała wtedy na palcu mosiężnego naparstka,
42   2, III|      Czasem pies podnosił głowę i wtedy patrzali sobie w oczy. Pan
43   2, III|         pomocy stanie". Jemu było wtedy lat dwadzieścia, a jej sześć.
44   2, III|     postawie i ruchach otulał się wtedy swoją kapotą, cofał się
45   2, III|       Tego drugiego poznał Anzelm wtedy dopiero, kiedy się znalazł
46   2, III|    osobistej godności uważał. Jak wtedy ręki Justyny, tak teraz
47   2, IV |          wychodził i pierwszy raz wtedy po swoim wskrzeszeniu te
48   2, IV |           widać - zaczął - ale my wtedy z tego pagórka dwie godziny
49   2, IV |      ludzkie krzyki i zgiełki. Ja wtedy tak przeląkłem się, że całego
50   2, IV |           i kryształowe grobowce. Wtedy tu bywa zimno i pusto; blade
51   2, IV |          zaśpiewał. Ale pewno ona wtedy ani patrzała na niego, ani
52   2, IV |       zimie na przykład. Robota i wtedy jest, ale nie ciągła; wieczorami
53   2, V  |          kiedy po wodę poszłam, i wtedy do kuchni przyszedł, aby
54   2, V  |         Anzelma usłyszeli dopiero wtedy, gdy je powtórzył.~- Zdaje
55   2, V  |          rozczulonej pamięci, jak wtedy, kiedy mu Anzelm wspomniał
56   2, V  |            bo mu i nie do śmiechu wtedy było i może nie tak prędko,
57   3, I  |        pociągając wąsa, który już wtedy długi i w dół opadający
58   3, I  |          go do szkół publicznych. Wtedy pani Andrzejowa w całej
59   3, I  |         łaskę największą prosząc. Wtedy cichy ten zawsze pokój stał
60   3, II |       jedno, a ja drugie!" Gdybym wtedy na ciebie nie patrzał, myślałbym,
61   3, II |   Zmieszał się więcej jeszcze niż wtedy, kiedy Witold pokorną jego
62   3, II |           poty na skórę wystąpią, wtedy przekonasz się, co to jest
63   3, II |           nie znalazł... abym już wtedy był tam, gdzie... to...
64   3, II |           tego zechce... a zechce wtedy, gdy zrobi projekt ożenienia
65   3, II |       zechce, a zechce najpewniej wtedy, kiedy się ożeni; żoneczka
66   3, II |         kurczęciem – zawołała - a wtedy uwierzę, że mógłbyś zrobić
67   3, II |       mówił Witold, wysłuchała, i wtedy dopiero, kiedy o niezłomności
68   3, II |          często. Zamieszkiwała go wtedy Marta; teraz wiedział dobrze,
69   3, II |    jeszcze byłam dumną... owszem, wtedy dopiero stałam się dumną
70   3, II |          nie wiem, odtrącała mnie wtedy od ciebie, broniła mię od
71   3, II |       pomoc, silniejszą!... Kiedy wtedy, pamiętasz? przy wielu gościach
72   3, II |    ktokolwiek przeze mnie płakał! Wtedy kuzynie, zlękłam się nie
73   3, II |      przechadzkę syna po pokoju i wtedy dopiero, gdy przerwał się
74   3, II |      uczuć, i podniosła się znowu wtedy dopiero, gdy Zygmunt kroki
75   3, II |      ducha koniecznie potrzebuje?~Wtedy pani Andrzejowa głowę podniosła
76   3, III|         mu się więcej jeszcze niż wtedy. Obu ramionami uderzył się
77   3, III|      morza cierpień wynurzyła się wtedy, gdy wśród zbóż i bławatków
78   3, III|           kogoś w nim upatrując i wtedy oczy błyskawicami mu połyskiwały;
79   3, III|          tak mało znając. Jaśmont wtedy cicho szepnął:~- Co kto
80   3, III|            jak pies o piątą nogę.~Wtedy już i z braćmi, i z niektórymi
81   3, III|           w Korczynie zamieszkam, wtedy już nigdy rozstawać się
82   3, III|    jeszcze to do głowy przyjdzie, wtedy ja spólnie z panami Domuntami
83   3, III|           nie miała? Ale dlaczego wtedy pan Anzelm tak skołowaciał?~-
84   3, III|         was uczynić gotów jestem!~Wtedy kilkunastu ich na raz mówić
85   3, IV |          książki padały... On coś wtedy postanawiał, i postanowienia
86   3, IV |         żoną, w altanie. Pamięta. Wtedy po raz pierwszy dokładnie
87   3, IV |       niedołężność ciała i ducha. Wtedy też powiedział sobie, że
88   3, IV |      skrzepłe... Ale co stało się wtedy, owego wieczora, który do
89   3, IV |          tak był podobnym? Coś go wtedy pocieszyło, podźwignęło...
90   3, V  |         jej do piersi przycisnął.~Wtedy i Kirłowa z krzesła się