Tom, Rozdzial

 1   1, I  |                   O, niech ciocia tak nie myśli! - porywczo prawie zawołała
 2   1, II |                   przejmującym.~- Jak pań myśli?... - zaczął i zawahał się
 3   1, II |          człowieku nieśmiałość.~- Jak pan myśli? - zaczął znowu - czy w
 4   1, III|             bogatymi uczynić nie mogła. W myśli swej Korczyński przeznaczał
 5   1, III|                 rzutu oka, aby poznać, że myśli o jakichkolwiek ulepszeniach
 6   1, V  |                jej czas i do syta karmiły myśli t serce. Gdy tego pokarmu
 7   1, V  |            panienkę czasem patrzę i różne myśli przychodzą mnie do głowy.
 8   1, V  |                  a tylko o swoich biedach myśli!... ~- To prawda - uśmiechnęła
 9   1, VI |            niezwykłym wysiłkiem pamięci i myśli, kilka kropel potu zaświeciło
10   2, I  |                 choć nikt jej słuchać ani myśli, a tylko jedna Rózia od
11   2, I  |                 mu ono porównania, uwagi, myśli tak dotąd nie znane, jak
12   2, I  |               wczesnych trudach pamięci i myśli wybujał jak młoda topól.
13   2, I  |           wewnętrzna jakaś siła uczucia i myśli. Teraz postacie ich i profile,
14   2, I  |            towarzyszy budzeniu się młodej myśli i woli. Za nimi szedł poważnie
15   2, II |              połowę pewno... Cóż szwagier myśli? Srebra, futra, koronki
16   2, II |            główkach dwóch ucywilizowanych myśli nie mają, choć czasem o
17   2, II |                   i posągi! Oto uczucia i myśli, na których gruncie wzrasta
18   2, II |                 może powtarzało się w jej myśli tak uparcie, jak uparcie
19   2, II |                  głębokich tajnikach swej myśli była też przekonaną, że
20   2, II |                   mniemać, że odmawiała w myśli gorącą, dziękczynną modlitwę.
21   2, II |                 Orzelską; że z nasuniętej myśli ożenienia się z nią śmiał
22   2, II |                  kiedy naprawdę żenić się myśli z biedną dziewczyną. Cieszę
23   2, II |               widać było, że przez własne myśli czuła się upokorzoną: rumieńce
24   2, III|                 jeszcze razy za mąż wyjść myśli, zapytywali. Teraz przed
25   2, III|                sobie w oczy, jakby wzajem myśli swe odgadnąć usiłowali,
26   2, III|                   zawsze mi w oczach,~I w myśli, i w sercu, i we dnie, i
27   2, III|                   środku ma...~Zrozumieli myśli Justyny, wybornie ją zrozumieli
28   2, III|         właściwość, że jakimikolwiek były myśli, które w chwili jakiejś
29   2, III|                życia bez wyższych uczuć i myśli nie chcę i wolałbym umrzeć
30   2, III|                  wieki, ale uczucia ich i myśli krążyć nie przestają w przestrzeni
31   2, III|                   było, i różne tam insze myśli ludziom do głów podajesz.
32   2, III|                  opowiem niektóre z moich myśli, czego bym dla was pragnął
33   2, III|                życie miłym było. Jak pani myśli, panno Justyno, czy szczęście
34   2, III|                  chcę.~- To panna Justyna myśli, że ludzie mogą ciężko pracować
35   2, IV |             będący uczucia swego i swoich myśli nie ma. Ale może w tym jest
36   2, IV |        codziennego życia dalekich uczuć i myśli.~- Dawno tu nie byłem -
37   2, IV |                  powszednich. Dokoła niej myśli ludzkie, jak ptaki z połamanymi
38   2, IV |                  w nią strumienie uczuć i myśli, jeżeli nie zupełnie dla
39   2, IV |                wargi. Coś snuło się w jej myśli i grało w sercu, snuło się
40   2, IV |                    może jeszcze z jakichś myśli i dążeń czasu, które ją
41   2, IV |                 Każdy teraz o sobie tylko myśli i siebie kocha. Pan Korczyński
42   2, V  |              więcej do półgłosem smutnych myśli i wspomnień podobnej.~-
43   2, V  |                 kiwnął, bo ciągle mnie na myśli stało: "Na co? dla jakiej
44   2, V  |            Którego dnia dźwignę się już z myśli ponurych i samego siebie
45   2, V  |                  zdrowia ubierał i czarne myśli siłę zjadały, aż bezsilny
46   2, V  |            błaznów nie chodzę". On zawsze myśli, że pan Anzelm młodym kawalerem
47   2, V  |                mózgu, aż do najskrytszych myśli.~- Nie powiedział przyczyn?
48   3, I  |           ściganiu okiem nowych strumieni myśli i prac tego ogółu, o który
49   3, I  |            żelazne jakby kajdany ujmowały myśli jej i uczucia. Bezwiednie,
50   3, I  |                 wzorem wzniosłych uczuć i myśli, a może także i natchnionych
51   3, I  |        niedościgły, ale długo i wyłącznie myśli i uczucia człowieka na sobie
52   3, I  |                   z kolei on własne swoje myśli i rojenia na samym sobie
53   3, I  |                    żadnego śmiałego rzutu myśli ani oryginalnego uderzenia
54   3, I  |                   nie, niech pani tak nie myśli, bo byłoby to zbyt bolesne...
55   3, I  |                   duszy snuła rozpaczliwe myśli i pytania. Kiedy młoda kobieta,
56   3, II |                 Od jakiegoś czasu te same myśli przechodziły mi przez głowę,
57   3, II |               sztuki bydła narzeczonego i myśli o wekselach, które wyda
58   3, II |                  ludzie, którzy od takich myśli naprawdę z rozpaczy w proch
59   3, II |          Opatrzność okazany!"~Pani Emilia myśli te nawet słowami wyraziła:~-
60   3, II |           wszystko przepadnie. Może ociec myśli, że przyjdzie z panem Korczyńskim
61   3, II |                   zaczynały w całokształt myśli i uczuć, nad którymi zastanawiała
62   3, II |                 ostatka widać nie chciała myśli swoich wypowiadać. Zygmunt
63   3, II |                    i że przedmiotem moich myśli i marzeń jest coś czy ktoś...
64   3, II |                  zajmowały go buntownicze myśli i że pod ich wpływem powziął
65   3, II |                    Słucham cię, mów! Może myśli nasze spotkały się i o jednym
66   3, II |                 się, widzisz, niezmiernie myśli, która do głowy mi przyszła...
67   3, II |            dalekie światy wysyłałam, bo w myśli mojej miałeś być gwiazdą
68   3, II |               najgłębszej nawet skrytości myśli swej nie rzuciła; że zbliżyć
69   3, III| przenajdostojniejsza paro, ie kilka moich myśli, które w następującej zawrą
70   3, III|                  się:~- A pan Anzelm może myśli, że nie postarzał? Oj, oj!
71   3, III|                  jednym także strumieniem myśli głowę jej przepływało, i
72   3, III|                 liści we włosy nakładła i myśli, że pięknie. A to czysta
73   3, III|            cygański okryła się blachami i myśli, że ludzi ubijać jej wolno!~
74   3, III|                   postępować. Podczas już myśli takie nas nachodzą, że wnuki
75   3, IV |                   Podporę dla najwyższych myśli i podbojów, na które w ciężkiej,
76   3, IV |               czynu i wszystkich otchłani myśli? Kto tak mniema, niech o
77   3, IV |                    jak go dotąd jeszcze w myśli swej nazywał - już z bliska
78   3, IV |               dziećmi? Czy wezbrane morze myśli ludzkich, którego sami jesteśmy
79   3, IV |        pomarszczona, wąsata, której groza myśli i przewidywań szeroko rozwierała
80   3, IV |                może słów mu zabrakło albo myśli splątały się w głowie. Ale
81   3, IV |         przestawał różne oddalone drogi i myśli świata - długo we środku
82   3, IV |                młodzieńcu pewne uczucia i myśli jak krew krążyły, jak pulsa
83   3, IV |                   od tego czasu wszystkie myśli moje mieszkać będą, czy
84   3, IV |             rozmawia, i Bóg wie, co sobie myśli! Zdyszany i niespokojny
85   3, V  |              serca, ale zajęcie dla rąk i myśli, zadanie życia, możność
86   3, V  |                 ani oburzać, bo wszystkie myśli z głowy mu pouciekały, oprócz
87   3, V  |                   się na wieczną niezgodę myśli i gustów, wiesz? Jest to