Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         niezupełnie jeszcze przez życie zniweczoną, napełnia długa
 2   1, I  |          to był gwar u nas, jakie życie i moje, i wszystkich...
 3   1, II |         znaczne dostatki i wrzało życie ludne, szerokie, wesołe.
 4   1, II |           i jakimkolwiek jest ich życie, żyć chcą...~- Może pan
 5   1, III|  zawieszają się ludzkie życia, to życie nie wzbiło się bardzo wysoko,
 6   1, III|         się pomiędzy ludzi. Wtedy życie jego synów wraz z życiem
 7   1, III|    zapalczywością swej natury, że życie z nią, z nią właśnie, uważał
 8   1, III|          było jej istotnie nędzne życie...~Kiedy ładna, trzydziestoletnia
 9   1, III|       czarnoksiężnik! - odparł. - Życie to, moja duszko, życie zmienia
10   1, III|            Życie to, moja duszko, życie zmienia ludzi. W takich,
11   1, III|         nie zgodzę się na to, aby życie wymagało od nas takich ofiar.
12   1, III|         także zmienił się bardzo. Życie! Od kilku lat pisywał do
13   1, III|        list jego odczytywał. Cóż? życie! czego ono z ludźmi nie
14   1, III|    słusznie doradza? Może to psie życie do niczego istotnie nie
15   1, III|          brata. Zmienił się? Cóż? życie! Biedny on taki jak i ja!"~
16   1, IV |           zgryźliwy i mocno przez życie gryziony sąsiad - co tam
17   1, IV |           wielka, całe długie już życie tego człowieka przenikająca
18   1, V  |     nieszczęśliwą? Jakim sposobem życie jej taki kierunek przybrało?
19   1, V  |         żyć było łatwo; teraz zaś życie stało się próżnym uciech,
20   1, V  |     Myślała wtedy, że idzie o jej życie, więc wzrokiem i słuchem,
21   1, V  |            z którymi upływało jej życie? O! naturalnie, powiedziano
22   1, V  |           pracy, którą przez całe życie spełniał, uczuł się dumnym
23   1, VI |          tłumne, spójne, gromadne życie. Jak obrazek za obrazkiem,
24   1, VI |      zstąpiła, aby moje wygnańcze życie podzielać". ~Odpowiedź tę
25   1, VI |        zawołał: ~- Bodaj to takie życie i szczęście! Przeklęta dola,
26   1, VI | rozciągniętych zagród: ~W okolicy życie dzienne ustawało; tu i ówdzie
27   2, I  |        domu i odgadywał z nich to życie, które w nim płynęło wiecznie
28   2, II |         przed nim na swoje smutne życie i zapomniała, że już długo
29   2, II |          których sposób myślenia, życie, wszystko znajduje się w
30   2, II |          w ziemi - alboż ty znasz życie i jego konieczności? Zapewne,
31   2, III|           Jan.~- Psie kawalerskie życie! Jak kobiet w domu nie ma,
32   2, III|           kiedy żyjącym w zasępie życie ubiega? Niech tamtemu Bóg
33   2, III|    przyjaciela dozgonnego na całe życie przepadać! Wzięłam Antolkę
34   2, III|        usiłowała w siebie i swoje życie. Teraz pełnym, bystrym,
35   2, III|      wszystko, co człowiekowi nad życie miłym było. Jak pani myśli,
36   2, IV |        bólu i obrazy, przed którą życie podniosło znad wielu zjawisk
37   2, V  |           aż w czterech okolicach życie swoje pędziła: najpierw
38   2, V  |          z tego i całe późniejsze życie moje wyciekło. Korczyn!
39   2, V  |        zapraszano żądając, abyśmy życie narażali, ale tym, co go
40   2, V  |      prawie dla mnie znaczyło, co życie i szczęście. Widać, że przeznaczonym
41   2, V  |         zbyt proste, zdrowe dotąd życie prowadził, aby w tym zwątpieniu
42   2, V  |         to, że mi kobietę na całe życie nieszczęśliwą uczynił, a
43   2, V  |        które by może pieszczotami życie słodziły, i za to, że człowiek,
44   2, V  |           bardzo kontenta, i całe życie w wielkim ukontentowaniu
45   3, I  |           a wkrótce przedwcześnie życie przecięły. Milionów mu w
46   3, I  |           wzrosła i spędziła całe życie, z wyjątkiem ośmiu lat,
47   3, I  |           przez całe już następne życie chronić go będą od wszelkich
48   3, I  |      Bardzo samotne i jednostajne życie prowadząc, pustelnicą zupełną
49   3, I  |         Teraz, gdy wnet już, wnet życie jej rozłamać się miało na
50   3, I  |          celów wysokich poświęcił życie, zdjąć z siebie nawet jego
51   3, I  |        sobie zdobywać, gdy tamten życie nawet utracił! Tamtemu więc
52   3, I  |          ciche, prawie klasztorne życie.~Niewiele potem, gdy przekonała
53   3, I  |         to, co poczytywała ona za życie człowieka, ale i to, co
54   3, I  |         Zstępować ku nim, mieszać życie swoje z ich życiem ani mogła,
55   3, II |          jest w naszych warunkach życie... oj, życie!~Roziskrzonymi
56   3, II |    naszych warunkach życie... oj, życie!~Roziskrzonymi oczami spojrzał
57   3, II |       przywykła i ja kiedyś insze życie i uzwyczajenia miałam. Giecołdówna
58   3, II |         jak robotna pszczoła całe życie przehorowałam, i ot... czego
59   3, II |        upływać miało przyszłe jej życie. Pomimo jednak powściągliwości,
60   3, II |      plamy... Boże! i ty mi takie życie ofiarowywać chciałeś...
61   3, II |     Jednak, moje dziecko, niczyje życie na tej ziemi nie może być
62   3, II |          otrzyma, wystarczy im na życie, nie zbytkowne wprawdzie,
63   3, II |          bez przyjemności jest to życie prawdziwie piekielne, od
64   3, II |       srebrnik, ażeby kupić sobie życie przyjemne... Wielki Boże!
65   3, II |     bardzo dziękuję... przede mną życie, sława...~- Bez sławy, bez
66   3, II |     płomień, który utrzymywał jej życie. Ona rozumiała, co tam gaśnie,
67   3, III|    oblicza zorane. Widać było, że życie, jakie wiedli, bardzo prędko
68   3, III|            bałamutniom i pustotom życie swoje poświęcać, ale przyjacielowi
69   3, III|         też niezupełnie po ludzku życie strawił. Może Janek przyrodził
70   3, III|           tej, której żądał, całe życie w samotności strawił, i
71   3, III|    pokolenie, po którym już długo życie przeciągało swoje pługi
72   3, III|          osądził i na śmierć albo życie zadekretował - przebił go
73   3, III|           odebrali, dopiero by im życie słodkie nastało, a przy
74   3, IV |           tam, tak i tu czuć było życie twarde, samotne, z miękkich
75   3, IV |         stron życia, dla mnie nad życie droższych, dotykamy!...
76   3, IV |          dobrze znana, lecz przez życie pochłonięta, a teraz niby
77   3, IV |          odnosiła mu wszystko, co życie zabrało, i przypominała
78   3, IV |          trzeci... trzeci przebył życie zazdroszcząc temu, który
79   3, IV |       potem strasznie uciszyło go życie. Sto przyczyn na sto zamków
80   3, IV |          sobie nosił i nad własne życie cenił, jemu był winien.~-
81   3, IV |        proszę... ~- A jakże! całe życie przyjacielem pani ostanę...~
82   3, V  |          trochę. U nas w Olszynce życie bardzo jednostajne i pracowite,
83   3, V  |       domowe, porządne, regularne życie powróci mu zdrowie i chęć
84   3, V  |         takim człowiekiem dzielić życie, razem z nim kochać, marzyć...~-
85   3, V  |          niepotrzebna! Przez całe życie jak wół pracowała i niepotrzebna!
86   3, V  |      wiesz, braciszku, co to jest życie przebyć bez serca kochającego