Tom, Rozdzial

 1   1, I  |            roślin, które tylko co i dość długo zapewne zrywała. Druga
 2   1, I  |        opierała o ramię, a ręce jej dość duże i opalone zdradzały
 3   1, II |            w innych częściach domu, dość jeszcze nowe. Obicie osypane
 4   1, III|        niegdyś zaczątkach skrzydeł. Dość, że trzej synowie Korczyńskiego
 5   1, III| okoliczności różnych utracili je od dość dawna i wiedli znojne, ciasne,
 6   1, III|             posagowym majątku swoim dość znacznym, o parę mil od
 7   1, III|       miasta w celu przeprowadzenia dość kosztownej i niebezpiecznej
 8   1, III|   przedsięwziął był Benedykt. Teraz dość było jednego rzutu oka,
 9   1, III|          rozumiała, ani dochodziła. Dość, że od lat już kilku doświadczać
10   1, III|             prawdę. Nie masz natury dość wytwornej i zarazem gorącej,
11   1, IV |             zdradzały walkę z losem dość ciężką. Byli to sąsiedzi
12   1, IV |              Mój ojciec... nie jest dość możnym... nie posiada może
13   1, IV |          możnym... nie posiada może dość środków...~Widocznie ta
14   1, IV |      przenosi czułość męża, że ona, dość posażna, świetnie skoligacona
15   1, IV |            przeszkodzić tej zresztą dość pospolitej igraszce, i w
16   1, IV |          Korczyński, po cichej, ale dość żywej rozmowie z żoną, którą
17   1, IV |           Andrzejowej, która jednak dość przyjaźnie, choć zawsze
18   1, IV |            starej sukni byli z sobą dość blisko spokrewnionymi. Z
19   1, IV |          towarzystwie tym zauważono dość wyraźne zajęcie się tego
20   1, IV |         zabawkę całego swego życia? Dość już... proszę cię, kuzynie..
21   1, V  |         wyglądającą wieś, z drugiej dość blisko stały wzgórza porosłe
22   1, V  |       wyciągajcie.~Pług posuwał się dość prędko; lemiesz głęboko
23   1, V  |       ukazała się na wąskiej miedzy dość szczególnie wyglądająca
24   1, V  |        okazać pragnąc.~Zagroda była dość obszerną. Płot z niewysokich
25   1, V  |            koła wyżłobiły na trawie dość szeroką drogę i gęsto zasiała
26   1, V  |         dziedzińcu składał człowiek dość wysoki, bosy, w ciemnej,
27   1, V  |            krok naprzód i na ławce, dość jednak daleko od niej, usiadł.~
28   1, V  |        jeden Pan Bóg wiedzieć może; dość, że zwalił mnie z nóg jak
29   1, VI |          początkiem wszystko jedno, dość że nietrudno znaleźli to,
30   1, VI |              Bogu świętemu wiadomo, dość że znieśli i przemogli.
31   2, I  |       Składało ją chat kilkanaście, dość czysto i dostatnio wyglądających.
32   2, I  |              Kirłowa patrząc na ten dość daleki, ale wyraźnie widzialny
33   2, I  |            toaleta stanowiła sprzęt dość osobliwy, i kosztowny. Ale
34   2, I  |    roztargnioną stawać się zaczęła. Dość długa już rozmowa o przedmiotach
35   2, I  |         chcę konfiturzek !~Z całej; dość osobliwej rozmowy dwojga
36   2, I  |          panny Justyny, entre nous, dość kulawa? Gdyby się oko w
37   2, I  |             słuchała z uwagą, potem dość długo milczała i myślała.
38   2, II |             miał na sobie krótkie i dość zaniedbane ranne ubranie,
39   2, II |           przewróciła, aż wpadła na dość długi korytarz, u którego
40   2, II |         Przy tym syn nie okazał jej dość współczucia, na skargi jej
41   2, II |           Pomimo że wypadki podobne dość często powtarzały się w
42   2, II |       przeraziło czy podnieciło, że dość prędkim ruchem podniosła
43   2, II |          kapitale, który ludzie nie dość postępowi znieruchomiają
44   2, II |            podnosząc czoło prędko i dość głośno wymówił:~- Dlatego,
45   2, II |        głowę, na pierwsze wejrzenie dość szczególny pozór mającą.
46   2, II |         niespodziewany. Pani Emilia dość raźnie i z uśmiechem, który
47   2, II |      wyglądającej twarzy.~- No, no! dość już tego! - łagodnie dokończyła
48   2, III|          otwarte widać było kuchnię dość obszerną, w której po samym
49   2, III|          jednym spojrzeniem ogarnął dość szczególnie wyglądającą
50   2, III|          Maria w ramach, złoconym i dość jeszcze błyszczącym papierem
51   2, III|        zamyślenie długie i posępne. Dość dziwną było rzeczą, jak
52   2, IV |              Trafem zdarzającym się dość często wyrosły one wśród
53   2, IV |        ubóstwa, oświaty i nieuctwa, dość wysokiego stanowiska społecznego
54   2, IV |         Zdrowiu może zaszkodzi?~Ale dość było jednego na nią spojrzenia,
55   2, V  |           dziewczyny jedli w sposób dość szczególny. Z grubo pokrajanych
56   2, V  |      słyszeć szelest kroków i słowa dość donośnym, ale dygocącym
57   2, V  |       wysoka, barczysta dziewczyna, dość szczególnie wyglądająca.
58   2, V  |             dziaduniu, no! chodźmy! Dość my już tu pobyli i miłych
59   2, V  |         trochę ochrypły głos z kąta dość obszernego pokoju wychodzący.
60   2, V  |          czytają. Wieczne głupstwo! Dość, że z Kirłową godzin ze
61   2, V  |           mnie i Panu Bogu wiadomo. Dość, że za chłopa nie wyszłam,
62   3, I  |       dzikiego bluszczu. Budowa ta, dość zimno i nago wyglądająca,
63   3, I  |           znajomości sztuk pięknych dość gruntownej, aby przez nią
64   3, I  |      rozmiarami drobny i z pomysłem dość pospolitym, ale w którego
65   3, I  |      majętny, z bytem niezależnym i dość wysokim towarzyskim stanowiskiem.
66   3, I  |        stała tam pięknie oprawiona, dość duża fotografia Zygmunta,
67   3, I  |         twarz młodzieńczą, z rysami dość pięknymi, bez uśmiechu,
68   3, I  |           tych olchach są wprawdzie dość piękne i mogą posłużyć za
69   3, I  |            płaski, ubogi, choć niby dość bogatą roślinnością ozdobiony...
70   3, I  |       zgadzał się z dzisiejszym, od dość już dawna zresztą trwającym
71   3, I  |           nie dokończonym, lecz już dość wyraźnym wizerunkiem Klotylda
72   3, I  |       staranie się o wypieszczoną i dość posażną jedynaczkę. Ale
73   3, I  |           tylko wziął jej rękę, ale dość czule ją pocałował.~- Więc
74   3, II |           nakrytym i dokoła którego dość liczne grono osób już zasiadało.
75   3, II |            nie często, pani Emilia, dość zdrowa, w ładnym, letnim
76   3, II |          najmniej dziwnie wyglądał. Dość wysoki, od karku do stóp
77   3, II |     dorastającym młodzieńcem, bywał dość często. Zamieszkiwała go
78   3, II |            otwarte okno spojrzał.~- Dość malowniczy widoczek zaczął.~-
79   3, II |        miłością, nie zadzierzgnęłam dość silnych węzłów. Mówiłam
80   3, III|           Pomiędzy stołami, w głębi dość ciasnej przestrzeni, stali
81   3, III|          skręciły i ku zgromadzeniu dość szybko dążyć zaczęły dwie
82   3, III|           pannę, nie wiadomym było, dość że w mgnieniu oka o jej
83   3, III|           swojej chaty! - mówiła. - Dość już my tu pobyli i nabawili
84   3, III|         miłości i pamięci? Zagadka! Dość, że w nutę mistrza ubrane
85   3, IV |        wcale widać nie było, i stał dość długo. Zapewne słuchał.
86   3, V  |       Korczyn nawiedziło. Naprzód o dość wczesnej przedpołudniowej