Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         miłości... Żyję tak, jak oni wszyscy, bo skądże sobie wezmę innego
 2   1, II |              Zawsze inaczej robi niż wszyscy. ~Wykwintny mężczyzna, którego
 3   1, II |         piersi i gardła, umilkła. ~I wszyscy przez chwilę milczeli. Czuć
 4   1, II |             jakoś patrzał... ej! oni wszyscy tacy... ci mężczyźni...
 5   1, III|            dla spokojnego życia? Nie wszyscy postępkowi Korczyńskiego
 6   1, III|          powiedzieć słowa prawdy. Wy wszyscy nie umiecie dawać sobie
 7   1, III|    nieznośnego położenia, w jakim wy wszyscy postawiliście siebie. Sprzedaj
 8   1, III|           tylko o osiem od sta, choć wszyscy teraz dziesięć i dwanaście
 9   1, IV |              widzisz... skończę...~- Wszyscy odchodzą - bardzo cicho
10   1, IV |       czynienia mieć musiała, bo gdy wszyscy wyszli już z sali, ciężko
11   1, IV |        głuchą pustynię...~Najpewniej wszyscy trzej razem o tym samym
12   1, IV |          jeden napełniony kieliszek.~Wszyscy blisko stojący zaśmieli
13   1, IV |      uśmiechając się podała mu rękę, Wszyscy wiedzieli, że ten trzydziestoletni
14   1, IV |             tej pierwszej miłości... wszyscy mi tu o niej opowiadali...
15   1, IV |              więcej ! Ruszajcie stąd wszyscy! Sama wszystko własnymi
16   1, V  |         panienkę śród pola zobaczyć. Wszyscy mówili, że dziś we dworze
17   1, V  |               Stryj Anzelm, czyli my wszyscy troje, bo pomiędzy nami
18   1, V  |              się znowu dziewczyna.~I wszyscy śmiać się zaczęli, nawet
19   1, VI |       przeddziadek, bo w ich familii wszyscy długo żyją. ~Stolarskie
20   1, VI |            chrześcijańskiego niby to wszyscy już uwierzyli, a jednakowoż
21   1, VI |             królestwo gotuje!"~Aż tu wszyscy wyjechawszy z lasu stanęli
22   1, VI |               z rzeki pozbiegali się wszyscy ludzie patrząc na nie widziane
23   1, VI |             już wobec króla stanęli, wszyscy zdumieli się, bo król kołpak
24   1, VI |           najwięcej i tak jak prawie wszyscy, siedzieliśmy w swoich zaciszkach
25   1, VI |                 Ale o to bynajmniej. Wszyscy my kołki jednego płota i
26   2, II |            ciocia otworzy!~Po chwili wszyscy troje znajdowali się w spiżarni.
27   2, II |            towarzysz.~- W domu u was wszyscy zdrowi?~- A zdrowi, chwała
28   2, III|          dębem, i jego żona chłopka.~Wszyscy ci ludzie znajdowali się
29   2, III|           sierpy na ziemię rzucili i wszyscy trzej wielkim biegiem puścili
30   2, III|       robotnicę swą ogarniała. Żwawo wszyscy czworo rzucili się ku zbożu,
31   2, III|           nosił przezwisko hrabiego. Wszyscy jednak wiedzieli dobrze,
32   2, III|           namawiał, żeby złożyli się wszyscy i ze cztery studnie w okolicy
33   2, IV |            skurczyły się; okaleczał. Wszyscy dobrze wiedzą co o tym okaleczeniu
34   2, IV |              na łodziach, nieduży... Wszyscy przez te piaski przeszli,
35   2, IV |         bardzo głośno nie mówił, ale wszyscy rozmawiali, i zrobił się
36   2, IV |              jak my, kupkami stojąc, wszyscy ku stronie piasków obróceni,
37   2, IV |       wspólne z nim granie. Zresztą, wszyscy w Korczynie oddawali się
38   2, IV |           wspólnie do całej okolicy. Wszyscy mają prawo w nim rąbać,
39   2, V  |  zabezpieczają.~Na zydlu i krzesłach wszyscy dokoła podługowate go stołu
40   2, V  |           odpędzę i dzień, drugi jak wszyscy ludzie przeżyję. Nie, do
41   2, V  |           Boże człowiek zmarznięty!" Wszyscy my poszli prędzej tak że
42   2, V  |             padła... Podtenczas i my wszyscy rozpoznali, kim ten zmarznięty
43   2, V  |            figurę przemienionego, my wszyscy z ojcem na rękach swoich
44   2, V  |              Bogu! Owszem! Aby tylko wszyscy na tym handlu dobrze wyszli,
45   2, V  |             Créquy i inni, i inni, a wszyscy oczy swe mieli utkwione
46   2, V  |          stał się zupełnie takim jak wszyscy...~- Przecierpiał! a jaż
47   2, V  | przecierpiałam? Niezupełnie taki jak wszyscy?... a jaż taka? Wieczny
48   3, II |            sługę swojego łaskawą!" I wszyscy zresztą, oprócz Benedykta
49   3, II |              ją drażniło i obrażało. Wszyscy wprawdzie wiedzieli o tym,
50   3, II |              wielkie fortuny niechby wszyscy diabli wzięli!...~Krzesło
51   3, II |         pędzała i musztrowała. Za to wszyscy inni, po kolei, nóż w kościanej
52   3, II |              ja z synami zrobię, jak wszyscy wyrosną, a żenić się zechcą?
53   3, II |      głośnego czytania Teresy. Kiedy wszyscy w domu i dokoła domu pogrążali
54   3, II |              Pan Bóg, przeciw temu i wszyscy święci! Niech jeszcze i
55   3, II |              był wyjątkiem... Ale... wszyscy jesteśmy nieszczęśliwi...~
56   3, II |         panuje powszechny zły humor? Wszyscy po kimś albo po czymś płaczą,
57   3, III|           Widocznym zresztą było, że wszyscy tu zgromadzeni dbali wielce
58   3, III|          wchodzili do domu, a prawie wszyscy przechadzali się po ogrodzie
59   3, III|          przyznałby się do tego, ale wszyscy z niepokojem oczekiwali,
60   3, III|          takim wytężeniem oczekiwali wszyscy dalszych słów drużbanta,
61   3, III|            ubóstwo i pracę. Zresztą, wszyscy jeszcze na otwartym powietrzu
62   3, III|             miała ręka ich tancerki; wszyscy po przetańczeniu tancerki
63   3, III|        tancerek nadzwyczaj dworny, i wszyscy tam prawie poruszali się
64   3, III|            wielu i bez jednego łatwo wszyscy obejść się mogli.~Jednak
65   3, III|            nie zaraz zaczęto, bo nie wszyscy taniec ten umieli, więc
66   3, III|            drużką przodem wybiegł, a wszyscy za nimi w poskokach biegli,
67   3, III|         gumno zawołał:~- Klaskanego!~Wszyscy wiedzieli, co to oznacza,
68   3, III|               aby ją, jak to czynili wszyscy, ku siedzeniu jakiemu odprowadził,
69   3, III|             postępku dowiedzieli się wszyscy, a w zielonej uliczce pomiędzy
70   3, III|              w głosie jego usłyszeli wszyscy stanowczość i śmiałość.
71   3, III|            otwartą gębą stanąłem, aż wszyscy śmiać się ze mnie zaczęli?~
72   3, IV |        powtórzył:~- W grobie! gdybyż wszyscy... w grobie!~Nie mógł słuchać.
73   3, IV |          Niegdyś postanowiliśmy byli wszyscy karczmy nasze pozamykać,
74   3, IV |              drużbowie i drużki, ale wszyscy, którzy pożegnanie panny
75   3, IV |              ku domowi biec zaczęła. Wszyscy z niejakim zdziwieniem na
76   3, IV |       mnóstwo wzywających go głosów. Wszyscy na koniec na bryczkach i
77   3, IV |             odpowiedziała - że kiedy wszyscy mnie czernili i wyśmiewali,
78   3, V  |            Teofila dwa dni bawiliśmy wszyscy i stamtąd jedziemy. Na pół
79   3, V  |             Przez salon przechodzili wszyscy na palcach, bo zamknięte
80   3, V  |           słowa te nie zadziwiły, bo wszyscy już je przewidywali. Pani
81   3, V  |         mówić. Nie było jednak rady. Wszyscy obecni znajdować się tu
82   3, V  |             nas prosić: "Przyjedźcie wszyscy do Wołowszczyzny na parę
83   3, V  |                 Na chwilę oniemieni, wszyscy obecni jednogłośnie zawołali:~-
84   3, V  |             podkręcał.~- Wy, młodzi, wszyscy teraz w jedną dudkę gracie!