Tom, Rozdzial

 1   1, II | przyjacielem naszym.~- Ja, pani, jestem zawsze najlepszym z ludzi
 2   1, II |        wraca dotąd z kościoła... jestem niespokojna o obiad... idź,
 3   1, II |       mało... świeżym przybyszem jestem...~- Nie o te strony idzie -
 4   1, II |        dobrze... bo już i głodny jestem... A nie wiesz tam czasem,
 5   1, III|         znowu...~- Tak niezdolną jestem do zrozumienia i zapamiętania
 6   1, III|     ciemną. Z pociechą myślę, że jestem słaba i mam złe zdrowie,
 7   1, III|   wielkich tutejszych majątkach. Jestem w bliskich stosunkach z
 8   1, IV |     naukę...~- Ależ ja wcale nie jestem już młodym! - z silnym drganiem
 9   1, IV |     Zygmuncie, przypominając, że jestem bardzo młody. Ty zresztą
10   1, IV |     mocno w dół pociągnął.~- Nie jestem przecież babą, abym snami
11   1, IV |       myślę sobie, i sam kontent jestem... Ot, myślę, zaraz i pójdą
12   1, IV |        oczach. - Czy myślisz, że jestem takim samym dzieckiem, jakim
13   1, V  |        Skąd panienka wie, kto ja jestem?~- Widuję pana czasem...
14   1, V  |         znowu włożył na głowę.~- Jestem Anzelm Bohatyrowicz - powolnym
15   1, V  |       uchylił:~- Bardzo kontenty jestem, że się pani mój sadek upodobał.
16   1, V  |      między niczyimi wrogami nie jestem... Niech pan Korczyński
17   2, I  |        zawołała - przecież ja tu jestem! Czy to tylko Marynia jest
18   2, I  |        uśmiechem odpowiedział:~- Jestem, moja droga kuzynko, wielkim
19   2, I  |          przyznam ci się, że zła jestem na ciebie za to ciągłe podjeżdżanie
20   2, I  |           Ale cóż ja temu winien jestem, że panna Justyna bardzo
21   2, I  |           odpowiedział - za mało jestem filozofem, abym myślał o
22   2, II |        rozumienia nie ma! Zdrowa jestem zupełnie i wcale nie potrzebuję,
23   2, II |           najpokorniej wdzięczny jestem - przerwał znowu Benedykt;
24   2, II |        nieładnie wygląda... I ja jestem tego samego zdania...~-
25   2, II |   widzieć, i mówić prawdę. Młody jestem, ale właśnie dlatego czuję
26   2, II |          obowiązek i moje prawo. Jestem jej bratem i kochaliśmy
27   2, II |      istota, przez którą kochaną jestem...~- Jedyna! - z wyrzutem
28   2, II |        jak głęboko i bez ratunku jestem nieszczęśliwy!~Zygmunt."~
29   2, III|    mdlały.~- Może nadmiar śmiały jestem? - dokończył bardzo cicho.~
30   2, III|         mnie ludzie, że kochliwa jestem, ale o to mnie bynajmniej!
31   2, III|         Kiedy ja biedny człowiek jestem, sierota bezżenny, i nie
32   2, III|        przyrodzenia smętliwy nie jestem, ale kiedy w jakich zamiarach
33   2, V  |       musi być. Mały ja człowiek jestem, ale na wielkie rzeczy w
34   2, V  | schłopiłam się... Toteż kontenta jestem, bardzo kontenta, i całe
35   3, I  |      pozytywną robotą zajęty nie jestem, nie idzie za tym, abym
36   3, I  |           wiem o tym dobrze, ale jestem tak żywą... Czy chcesz zostać
37   3, II |         układać nie umiałam. Nie jestem, widzisz, ani uczoną, ani
38   3, II |       opierając zaczął:~- Bardzo jestem kontenty i najuniżeniej
39   3, II |         ja również sam sobie pan jestem i znacznym nie będąc mogę
40   3, II |       miałam. Giecołdówna z domu jestem; ociec mój na takiej zagrodzie
41   3, II |      pewno sobie, że Giecołdówna jestem, tego Giecołda, co po dzierżawach
42   3, II |    głosik śmiechem nabrzmiały.~- Jestem, kotko, jestem! - odpowiedział
43   3, II |     nabrzmiały.~- Jestem, kotko, jestem! - odpowiedział z pokoju
44   3, II | Przepraszam cię, Widziu, ale tak jestem osłabioną... z osłabienia
45   3, II |      odmówić ci muszę, ale matką jestem i prowadzenie Leoni jest
46   3, II |         sto koni siadł, taki rad jestem!~Zygmunt milcząc szedł za
47   3, II |          raczej szeptał dalej:~- Jestem bardzo nieszczęśliwy...
48   3, II |         Osowcach... ja tam teraz jestem panem. Moja matka wszystko
49   3, II |       tobie, kuzynie, obowiązaną jestem...~Ze zdumieniem i niedowierzaniem
50   3, II |        zmienił. Upewniam cię, że jestem kobietą zupełnie zwykłą
51   3, II |          Wątpię - odpowiedział - jestem nawet pewny, że mamie nigdy
52   3, II |         wszystko, co wyliczyłem, jestem ci gorąco, niewypowiedzianie
53   3, II |         i głęboko nieszczęśliwym jestem... Marnieję, ginę, wszystko,
54   3, II |           ofiarą ich z pewnością jestem ja.~Plecami do pokoju zwrócony
55   3, II |         tym względem nienasycony jestem i dlatego właśnie w tej
56   3, II | absolutnie przegranych. Ja także jestem idealistą, ale trzeźwo na
57   3, II |           który o połowę uboższy jestem przez to, że mój ojciec
58   3, III|  ukontentowanym bym nie był, jak jestem z tej pamiątki rączkami
59   3, III|     jakiej przyczyny ja markotny jestem i nie tańczę? Przed panią
60   3, III|        odgradzają. Czy ja zwierz jestem albo barbarzyniec, abym
61   3, III|       Widziu, tak mało oświeconą jestem, tak mało jeszcze wiem i
62   3, III|     głosom odpowiadały męskie:~- Jestem! Idę! biegnę! do usług!
63   3, III|   ogarniając głośno przemówił:~- Jestem! słucham was! Dziękuję,
64   3, III|   wszystko dla was uczynić gotów jestem!~Wtedy kilkunastu ich na
65   3, IV |          ta, że już chwała Bogu, jestem od roku tajnym sowietnikiem,
66   3, IV |    droższych, dotykamy!... Młody jestem, to prawda... lecz cóżem
67   3, IV |   doszedłem... Nie! Jakimkolwiek jestem, do tego jeszcze nie doszedłem...
68   3, IV |         mymi! - zawołał. - Młody jestem! cóż stąd? Nam, dzieciom
69   3, IV |       wrą nam w piersiach! Młody jestem! cóż stąd? Kiedy już z życia
70   3, IV |          ciebie, ojcze! Rozdarty jestem pomiędzy tobą a tym, co
71   3, IV |  Nijakich ja pochwał godzien nie jestem - odpowiedział Jan - i nijakiego
72   3, V  |          mostu najlepiej! Posłem jestem. Kuzyn mój, Teofil Różyc,
73   3, V  |          najlepiej tego dowodzi. Jestem pewna, że byłaby z nim ona
74   3, V  |      zaczęła:~- Bardzo wdzięczna jestem panu Różycowi za jego uczciwe
75   3, V  |        za którą jednak wdzięczną jestem, niemożliwym uczyniło...
76   3, V  |    rzeczą jest to, że od wczoraj jestem zaręczoną...~Na chwilę oniemieni,
77   3, V  |          to, że żyję, wierzę, że jestem kochaną - odpowiedziała.~
78   3, V  |        Właśnie dlatego, że dumną jestem, nie chcę być wziętą za
79   3, V  |      wstydem! O, jakże wdzięczną jestem temu, który mię pod niski,
80   3, V  |   sądziłby z pozorów. Uczoną nie jestem ani artystką; żadnych niepospolitych
81   3, V  |        mam i tylko tyle rozsądną jestem, by to znać i wiedzieć.
82   3, V  |    usiadła.~- Tak już głupią nie jestem, aby o takich rzeczach myśleć... -
83   3, V  |           jeżeli tobie potrzebną jestem i jeżeli ty mnie, jak brat
84   3, V  |     szczególności. Opiekunem jej jestem, a choć dziewczyna pełnoletnia,