Tom, Rozdzial

 1   1, I  |          żółte kwiaty. Wóz trząsł nimi i silne ich kibicie chwiał
 2   1, I  |   odpowiedziała Marta. - Pomiędzy nimi często znajdują się piękne
 3   1, II |         łosiów i jeleni; pomiędzy nimi wisiały uschłe wieńce ze
 4   1, II |          albo rozmawiając czyniła nimi gesta rzadkie, drobne, powolne,
 5   1, II |       ciężkie półobroty, uderzali nimi po wodzie, która z wielkim
 6   1, III|       oścież roztworzył się przed nimi. Hej! byłoż tam wtedy, było
 7   1, III|    dostawszy pieniędzy piorunem z nimi do Wilna leciałem. Całą
 8   1, III|          życia nigdy oswoić się z nimi nie mogło.~Dlaczego człowiek
 9   1, III|    zajęciach, że nastąpi pomiędzy nimi, jeżeli nie zupełne, to
10   1, IV |      płynami różnych barw i wabił nimi ku sobie wszystkich, którzy
11   1, IV |         ręce, po koleżeńsku mocno nimi zatrząsł i szybkim ruchem
12   1, V  |            a tu i ówdzie pomiędzy nimi stare wiśnie stały, całe
13   1, V  |            drżeć przed nim, przed nimi, przed trucizną własnego
14   1, VI |        wracały z pola, a idący za nimi mężczyźni, starzy i młodzi,
15   1, VI |     poznać, że rozmaicie pomiędzy nimi bywało. Takich chatek nędznych
16   1, VI |    korytarz. Roztworzył się przed nimi parów tak długi, że końca
17   1, VI |           takie długie, że pokryć nimi mogła siebie i swoją harfę:
18   1, VI |         aż ćmiło się w oczach. Za nimi jechali także sokolniki,
19   2, I  |         porwała niecki i biegła z nimi przez sień właśnie w chwili,
20   2, I  |      majątek na całopalenie przed nimi składałem... Ale w tym kontraście
21   2, I  |         zdjął swe binokle i znowu nimi oczy zasłonił. Znowu też
22   2, I  |     bardzo można, ale żenić się z nimi - impossible. .~- Amfibie!-
23   2, I  |           i po krótkiej jeszcze z nimi sprzeczce prędko, z niejakim
24   2, I  |           młodej myśli i woli. Za nimi szedł poważnie wielki, czarny
25   2, I  |     wielki, czarny wyżeł, a przed nimi zachodzące słońce kładło
26   2, II |           marzeniem. Stanął przed nimi wysmukły fellah z oliwkową
27   2, II |           paluszkach wstecz przed nimi idąc chórem srebrzystych
28   2, II |    zabiegły i na paluszkach przed nimi idąc z oczami ku Korczyńskiemu
29   2, II |     Niemnowi. Mars cwałował przed nimi.~- A gdzież Sargas? - zapytał
30   2, II |     wiszącym lusterkiem i poczęła nimi sobie włosy i stanik przyozdabiać.
31   2, III|      Czasem tylko wzbijał się nad nimi krótki wybuch śmiechu lub
32   2, III|      prawie, jak one, pąsowym. Za nimi dwaj niedorośli chłopcy
33   2, III|          pomagał do naładowywania nimi wozu nieco młodszemu, lecz
34   2, III|        prze- i chodzić wypadło, z nimi nie rozmawiał. Był to najuboższy
35   2, III|     żniwiarek, choć była pomiędzy nimi najstarszą. Kobiety i dziewczęta
36   2, III|        był taki czas, że pomiędzy nimi zaczynało się już kochanie...~
37   2, III|          i szafirowe bławatki; za nimi niskie, liliowe grochy,
38   2, III|    przekwitłego brodawnika; przed nimi, o kilka czasem kroków od
39   2, III|    wieczoru tego, w którym wraz z nimi wróciwszy z parowu Jana
40   2, III| srebrzystym światłem.~Wtem tuż za nimi rozległ się gwar kilkunastu
41   2, III|       jasne lato starzało razem z nimi... A to przekwitły brodawnik;
42   2, IV |   ostatnie domy okolicy, a tuż za nimi góra rozszczepiła się na
43   2, IV |     przeświecających zarośli i za nimi dopiero powoli wzbijał się
44   2, IV |     kolorem świeciły, a konie pod nimi podnosiły się równo, równo,
45   2, IV |     szczebiotu ptastwa, który nad nimi rozlegał się coraz głośniej.
46   2, IV |           nich i trwożliwie przed nimi uciekające rybitwy.~Justynę
47   2, V  |           i bez ustanku. Pomiędzy nimi leżał na stole zaledwie
48   2, V  | upodobania w niej znajduje, odkąd nimi popisywać się zaczęła. Raz,
49   2, V  |      zydle z białych desek, przed nimi olchowe, czerwone stoły,
50   2, V  |        oglądając je i lubując się nimi. Tak czasem pośród mgły
51   2, V  |          przyjaźni i poufałości z nimi żyjąc.~- Te wiatry okrutne,
52   2, V  |             Pewno i Franuś nasz z nimi idzie". A matka głową kiwa
53   2, V  |     rozmawiasz? Alboż ty umiesz z nimi rozmawiać? Oni tam nic o
54   2, V  |         kołdry wydobyła i czyniła nimi niespokojne, prawie gwałtowne
55   3, I  |        stanowiły stare aleje i za nimi na znacznej przestrzeni
56   3, I  |      namiętnego przeniknięcia się nimi, jak dziecię zdziwione i
57   3, I  |         sobie ona i prosi, aby ją nimi więcej nie niepokojono.~
58   3, I  |           drogi i skryć się przed nimi w ścianach swego domu, w
59   3, I  |    gorączkowo, na nich i pomiędzy nimi czegoś szukając. Ta, której
60   3, I  |   przyzwyczajeń, pracując zaś nad nimi myślała, że spełnia zakon
61   3, II |      pasterzy przebrawszy razem z nimi. położyć się nad strumykiem
62   3, II |         zaś jak wryty wzrokiem za nimi prowadził.~- W imię Ojca
63   3, II |         awantury! Na wesele iść z nimi! Przymila się, obejmuje,
64   3, II |       używając ich kłamiecie, czy nimi oszukujecie samych siebie?
65   3, II |          za drzewami ogrodu i nad nimi pozostawiło zaszłe już słońce.
66   3, III|          muzykanci porwali je i z nimi do domu wbiegli. Ku domowi
67   3, III|           teraz to już przyjaźń z nimi zawierał i przed nowymi
68   3, III|       zbliżyli się Łozowiccy, a z nimi razem stanął Staniewski
69   3, III|        ciche powietrze bijącą.~Za nimi, tuż przy drodze, synowie
70   3, III|            aż zgodził się pójść z nimi na godzinkę, na jedną godzinkę,
71   3, III|      powitawszy na ławie pomiędzy nimi zasiadła, dziwiącym się
72   3, III|          lubiła. Siedziała między nimi, o sprawach tyczących się
73   3, III|           zboża i wąskie pomiędzy nimi uliczki, dokoła zaś gumna
74   3, III|      podziękowanie składali przed nimi grzeczne ukłony. Nie przesadzały
75   3, III|        może też wszystko pomiędzy nimi już i rozerwane. Z drugiej
76   3, III|     przodem wybiegł, a wszyscy za nimi w poskokach biegli, głośne
77   3, III|      zaczęli i obejmować panny za nimi się znajdujące, a tancerka
78   3, III|        nisko, że Justyna, aby pod nimi przebiec, pochylić się musiała.
79   3, IV |             moja wina! O miedzę z nimi żyję i palcem, aby temu
80   3, IV |         mu roztaczający się przed nimi widok. Był on wspaniałym
81   3, IV |         się od siebie, a pomiędzy nimi z dala nawet dostrzec było
82   3, V  |       szczęściem trzymać będę nad nimi ubogą moją lampkę, aby tylko
83   3, V  |          teraz pójdę, popracuję z nimi trochę, a potem, pewno już