Tom, Rozdzial

 1   1, II |       wypraszać... struna jakaś kilka razy brzęknęła, na koniec, dalej
 2   1, II |             motał wąs na palec i parę razy, do siebie więcej niż do
 3   1, II |              co ja to mówię! Tyle już razy prosiłam... przedstawiałam...
 4   1, III|               życia. Krzątała się dwa razy więcej niż zwykle, bo gości
 5   1, III|              widziała; w zamian kilka razy miała sposobność zachwycić
 6   1, III|   przyjemności zdobyć nie mogła? Parę razy dla wzmocnienia sił i nerwów
 7   1, III|          niesmakiem odczytywał. Kilka razy chciał sprzeczać się z nim
 8   1, IV |               panien Darzeckich. Parę razy spojrzenia jego wracając
 9   1, IV |              łaskaw, że zapraszał mię razy kilka i sam, i przez Justynkę,
10   1, IV |             głośno, w głosie jej parę razy zabrzmiały nuty grube, z
11   1, IV |                przyjadę! nie raz, sto razy!~Z dziecinnym uszczęśliwieniem,
12   1, V  |            opasywały, ściągnął i parę razy do koni przemówił:~- Wolniej,
13   1, V  |  niewidzialnego człowieka.~- A ja sto razy Fabianu mówiłem i sto pierwszy
14   1, V  |         doktorów radziłem się ze trzy razy, ale nie pomogli i nawet
15   1, V  |       odmawiał od lat wielu, po wiele razy co dzień i może co nocy.
16   1, V  |              ktokolwiek, o! po tysiąc razy bodajby to pragnienie we
17   1, VI |               Szafirowe jej oczy parę razy z ukosa ku Janowi zerknęły.~-
18   1, VI |              się do sytości; że wiele razy od upału i mozołu skóra
19   2, I  |             żeby tam nie wiedzieć ile razy na dzień je czesać, zawsze
20   2, I  |         których tasiemki, żeby je sto razy na dzień najmocniej związać,
21   2, I  |            byłem dotąd zaledwie kilka razy, a potem, czegóż zła jesteś?~-
22   2, I  |              kuzynko, powziąłem.~Parę razy zdjął swe binokle i znowu
23   2, I  |          wielkim świecie, dwadzieścia razy w życiu kochać i przestawać
24   2, I  |             kochać możemy?~- Dwieście razy! - poprawił.~Ale ona żartobliwej
25   2, I  |           oświata, dobrobyt itd. Parę razy tylko do uszu jej doszły
26   2, II |              się na usta, które kilka razy zadrżały, otworzyły się
27   2, II |       towarzyszem swym, z którym ileż razy w dziecinnych swych i nieco
28   2, II |         sztywniały, oczy gasły, kilka razy ziewnęła głośno, czego jednak
29   2, II |           książki, którą dawniej tyle razy trzymali oboje, jakby jej
30   2, III|          nisko przy ziemi. Jednak ile razy prostowała się i nieco w
31   2, III|            leżących przyłączała, tyle razy do kogoś zagadywała, z żartem
32   2, III|            męża i o to, wiele jeszcze razy za mąż wyjść myśli, zapytywali.
33   2, III|           pomoc przybiegnę! Wiele zaś razy sierpem albo nożami do krajania
34   2, III|            promieniejącym czole kilka razy ją po zagonie okręcił.~-
35   2, III|               i przedtem jeszcze, ile razy zbieraliśmy razem grzyby
36   2, III|               rozmowę wtrącając. Parę razy jak w tęczę wpatrzony w
37   2, IV |             bolało, i mało nie tysiąc razy mnie pocałował. W tej samej
38   2, IV |               ciemności patrząc kilka razy takim głosem, jak człowiek
39   2, IV |               na niego patrzała. Parę razy głowa jej zakołysała się
40   2, IV |          minut milczeli. Justyna parę razy podnosiła wzrok na towarzysza
41   2, IV |             jednak, tak dalece, że po razy kilka niepokoiła ją myśl
42   2, IV |             się jej zaczął, ile tylko razy zdarzyło się mu ją widzieć.
43   2, IV |              szczęścia nie dał. A ile razy o tym pomyślał, jakby roztopiony
44   2, IV |              święcie. Więc tylko, ile razy ją zobaczył, cały dzień
45   2, V  |              na drzwi ukazywał i parę razy jeszcze powtórzył:~- Proszę!
46   2, V  |       spędzili. Opowiedział, że kilka razy spotkał się na Mogile z
47   2, V  |            świadectwa, które tyle już razy wydawało mi moje zwierciadło,
48   2, V  |              u konających bywa, kilka razy imienia boskiego wezwał !"~
49   2, V  |              zdumieniem, cicho, kilka razy wymówił:~- Co mu się stało?
50   3, I  |               nie mogła. Wiele, wiele razy wchodziła była do niskich
51   3, I  |            strategika, który po wiele razy i z wielu stron ku obozowi
52   3, I  |              i chłodny. Więc po wiele razy o małym Zygmuncie mówić
53   3, I  |        niezrozumiałym i groźnym. Parę razy dłonią po czole powiodła,
54   3, I  |       Andrzejowa nie dostrzegała; ile razy przecież wychyliwszy się
55   3, I  |    bladoróżowej chmurki podobna. Parę razy stanęła i obejrzała się,
56   3, I  |                Nieskończoną już ilość razy pani Andrzejowa zadawała
57   3, I  |           pracowni otwierały się parę razy, a zza nich wyglądała i
58   3, I  |             różowe astry ubrana. Parę razy główka ta zajrzała i cofnęła
59   3, I  |            nie jest robotą...~- Wiele razy już ci mówiłem, że choć
60   3, I  |               ją w czoło, dłonią parę razy po włosach jej powiódł i
61   3, I  |              której towarzystwie parę razy spostrzegła go była w parku.
62   3, II |               podnosiła oczy, ale ile razy je podniosła, przebiegał
63   3, II |          resztę wina chowała, i kilka razy obrócił ją w kółko, potem
64   3, II |              w rękę ją całował, kilka razy w czoło go pocałowała i
65   3, II |               też powolniejszą; kilka razy zająknął się, ręką dotknął
66   3, II |               pokój przebiegał; kilka razy gniewnie i niespokojnie
67   3, II |          stołu.~- Boże! Boże! - kilka razy z cicha wymówiła, a potem
68   3, III|            daleko, gdzie! może cztery razy bogatszy; inne chwaliły
69   3, III|               to zdarzyło mu się parę razy, gdy zagrymasił i wypowiedzieć
70   3, III|         porządek czynić zaczął. Kilka razy po wzburzonym mrowisku okiem
71   3, III|         niecierpliwie poruszył, kilka razy palcami pstryknął, usta
72   3, III|                pannom, które go kilka razy zaczepiły, oburkliwie i
73   3, III|            wiarę, że ona jemu aż trzy razy śniła się w tym tygodniu.
74   3, III|               niecierpliwą stopą parę razy o tok uderzył, aż do kieszeni
75   3, III|      potwierdzająco nią kiwała. Kilka razy jeszcze chrząknęła, a potem
76   3, III|      wynagradzać sobie każąc. A wiele razy chcieli i próbowali zgodnym
77   3, IV | przechadzającego się człowieka, a ile razy mijając jedno z okien wchodził
78   3, IV |              Potem już zaledwie kilka razy przez lat kilkanaście zamieniali
79   3, IV |             jedyna jego nadzieja.~Dwa razy w cichym domu zegar ścienny
80   3, IV |            doleciał przeciągły, kilka razy powtórzony okrzyk. Ktoś
81   3, IV |     przeciągle, głośno, śpiewnie trzy razy odpowiedział:~- Jan-ku!
82   3, V  |                w ręce ją całując, dwa razy się z nią dokoła pokoju