Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         jednak zwracała nań uwagi i zaraz idąc znowu opowiadała dalej: ~-
 2   1, II |            wchodziło już do sieni i zaraz wejść miało do salonu.~Tymczasem
 3   1, II |          Trzeba się ubierać, ojcze! zaraz zawołają nas do stołu...~-
 4   1, III|          tylko mi z oczu ruszajcie! Zaraz! Jak nazywacie się? to jest...
 5   1, IV |       dotknęła.~- Chodźmy, ojcze!~- Zaraz, zaraz - odmruknął - tylko
 6   1, IV |            Chodźmy, ojcze!~- Zaraz, zaraz - odmruknął - tylko widzisz...
 7   1, IV |             już zresztą wie jakich. Zaraz potem położyłem się, usnąłem
 8   1, IV |        kontent jestem... Ot, myślę, zaraz i pójdą sobie z Panem Bogiem,
 9   1, IV |            szable przypasują... już zaraz i cicho u mnie będzie...
10   1, IV |           byle tylko posłać po nią, zaraz przychodzi... Z małymi dziećmi
11   1, IV |            wasza pomoc! Idź mi stąd zaraz, frygo, i ani pokazuj się
12   1, V  |         brwi trochę zmarszczył, ale zaraz z powracającą wesołością
13   1, V  |           bardzo kontenty i siestry zaraz zawołam... proszę, bardzo
14   1, V  |             będzie łaskawa siądzie, zaraz stryj przyjdzie... ja konie
15   1, V  |           zaśpiewała znowu matka.~- Zaraz! - odkrzyknął niewidzialny
16   1, V  |         zdziwionym albo wzruszonym.~Zaraz jednak potwierdzająco głową
17   1, VI |          wpół zapomnianego wiersza. Zaraz przecież zaczął iść dalej,
18   1, VI |     knyszyńskich lasach. Zmiarkował zaraz, że od Knyszyna do tego
19   1, VI |            zatwierdzi dekret, który zaraz chcę tu ogłosić".~Panowie
20   2, I  |             się i jak długa upadła. Zaraz przecież zerwała się z zielni,
21   2, I  |           kolan mała Bronia.~- Każę zaraz podać herbatę...~Różyc z
22   2, I  |         trzy klasy tylko skończył i zaraz za skończonego obywatela
23   2, II |          Korczyński przy pierwszych zaraz słowach jego tej sprawy
24   2, II |       przybył, poruszeniem głowy, a zaraz potem mówił dalej: - Właściwie,
25   2, II | rozpostarłszy jak wryty stanął. Ale zaraz musiał naprzód postąpić
26   2, II |            wykrzyknął Benedykt, ale zaraz głos zniżając i nader uprzejmie
27   2, II |           Leoniu, czy co? Ruszaj mi zaraz z drogi i rozmawiać nie
28   2, II |            marzeń pełny!...~A potem zaraz do ostatniego wyrazu przerwanej
29   2, II |         gniewał się na mnie?~- Włóż zaraz czapkę i mów głośno - zadyrygował
30   2, III|            kłuła; trzeciej o weselu zaraz po żniwach nastąpić mającym
31   2, III|           uczyniła ruch taki, jakby zaraz zsunąć się z niskiego siedzenia
32   2, III|              biegaj ojcu pomagać!~I zaraz czerwone ręce załamała.~-
33   2, III|           strachu, że cię w sołdaty zaraz wezmą. W cudze garnki zaglądać
34   2, III|             wzruszywszy śpiesznie i zaraz odejdzie. Ale było to tylko
35   2, III|      pozwoli, bo jeżeli nie, to tak zaraz, hrym! i z wielkiego zmęczenia
36   2, III|            może, że we wnętrzu swym zaraz słowom swym zaprzeczył.
37   2, III|           jak dmuchnąć, rozleci się zaraz na wszystkie strony i zniknie.
38   2, III|            tego i będzie, tylko nie zaraz, bo stryj i ja nie pozwolimy
39   2, III|            się, do grobu poszedłbym zaraz. ~W kuchni wesoło i donośnie
40   2, III|           do rączki pani przyłożę i zaraz przylepi się tak, że i oderwać
41   2, III|     otwartych okien domu.~- Ja panu zaraz te książki pokażę - mówił -
42   2, III|            książki pokażę - mówił - zaraz po... po... po... każę!~
43   2, IV |          żaden sposób nie można, bo zaraz wicher gałęzie z drzew strącać
44   2, V  |           się przy ogniu...~- To ja zaraz rozpalę!~Skoczyła i kilka
45   2, V  |        tysiąc rubli posagu bierze i zaraz folwark jaki w dzierżawę
46   2, V  |          jej w oczach stanęły, lecz zaraz potem opowiadać zaczęła,
47   2, V  |            rzadko kiedy pijemy, ale zaraz można zrobić...~W bokówce,
48   2, V  |     utraciłem, a gdybym znów nabył, zaraz bym znów utracił...~Jednak
49   2, V  |      Pacenko? Niech mnie pan Szymon zaraz powie, gdzie tego krzywdziciela
50   2, V  |           powiedzieć: pana Anzelma, zaraz obruszyłby się i powiedział: "
51   2, V  |            z bliska popatrzeć, jaka zaraz na Niemnie śliczna iluminacja
52   2, V  |         Korczyńskiego domu weszła i zaraz w garderobie, w której się
53   2, V  |          Zaśmiała się, zakaszlała i zaraz znowu mówić zaczęła. Oprócz
54   2, V  |          przyjeżdżał. Kirłowa tylko zaraz po twoim wyjściu przyjechała;
55   3, I  |         niespokojnie oczekiwał, ale zaraz po ich odjeździe w młodej
56   3, I  |       pomyślała, że wkrótce, prawie zaraz, kibić jej obejmą ramiona,
57   3, I  |             powiedz, że proszę, aby zaraz przyszedł do mnie.~Po odejściu
58   3, II |       popatrz i posłuchaj, ja ci to zaraz pokażę i wytłumaczę...~Łagodnie,
59   3, II |         drogi patrząc zdaje się, że zaraz to... runie!~- Nie runie.
60   3, II |     uśmiechach i krygach, jak gdyby zaraz do ceremonialnego i dygającego
61   3, II |        milczenie syna drażniło.~Nie zaraz i z widoczną niechęcią syn
62   3, II |          drukowanego do ręki wezmę, zaraz zadrzemię!...~I na przywieziony
63   3, II |           wesołym śmiechem, a potem zaraz coś jakby litość czy rozrzewnienie
64   3, II |           do bab, a ja tę odpowiedź zaraz napiszę... Dziś wieczorem
65   3, II |      miasteczka odchodzi; umyślnego zaraz wysłać trzeba, ażeby nie
66   3, II |             a jak tylko oswoję się, zaraz mię nudzi... Ca dépasse
67   3, III|     zapstrykał.~- Szyk panna! widać zaraz, że gospodynia zawołana
68   3, III|            bliskości mógł obejrzeć, zaraz bym mu co poradził od wszelkiego
69   3, III|            do nich poszeptał, a oni zaraz biegiem puścili się za stryjeczną,
70   3, III|         pocieszał go i upewniał, że zaraz to wszystko się skończy,
71   3, III|           Pacenki nie wspomniał, bo zaraz sfiksuje... z cicha mówili.~
72   3, III|    krakowiakiem, ale tańczyć go nie zaraz zaczęto, bo nie wszyscy
73   3, III|            Dosyć je nasyci!~Po czym zaraz tancerkę swoją jak piórko
74   3, III|         biała kapota jej dziadunia. Zaraz bowiem po dokonaniu postępku
75   3, III|      siermiężki uczuł czyjąś rękę i zaraz mu przed oczami błysnął
76   3, IV |         lecz który - czuć to było - zaraz, zaraz utonąć miał w szarym,
77   3, IV |               czuć to było - zaraz, zaraz utonąć miał w szarym, jednostajnym
78   3, V  |         była; ku małej Broni, która zaraz po wysadzeniu jej z bryczki
79   3, V  |           szyję i, rozszczebiotana, zaraz opowiadać zaczęła, jak wybornie
80   3, V  |          mogło!~Chłopcy ruszyli się zaraz, Rózia małą Bronię za rękę
81   3, V  |           serenadki, a Marta ci tam zaraz śniadanie pośle...~Pomyślał