Tom, Rozdzial

 1   1, II |           teraz, aby o tym wiedzieć, trzeba było dowiadywać się z bliska,
 2   1, II |               Mimo woli wspomnieć tu trzeba było o tych, którzy sadzili
 3   1, II |       świętują, najbardziej pilnować trzeba, aby głodem nie zamorzyli
 4   1, II |         uprzednim miejscu złożyła.~- Trzeba się ubierać, ojcze! zaraz
 5   1, II |            bo jak na obiad zawołają, trzeba, aby ojciec był już ubrany..,
 6   1, III|       znaleźć sobie wygodne miejsce, trzeba tylko mieć energię i trzeźwo
 7   1, III|             podrady brać. Ale to już trzeba umieć robić i nie wiem,
 8   1, III|              w sensie twierdzącym. ~"Trzeba się tylko o wszystkie warunki
 9   1, IV |            jak ze szkłem ostrożności trzeba... ale moja babula Maksymowa
10   1, V  |              tamtędy... między owsem trzeba iść i wyjdzie się na wprost
11   1, V  |              panience powiem, że nie trzeba nadmiar troskać się i smęcić.
12   1, V  |            że mu w jesieni do wojska trzeba iść... Jak sobie na to wspomni,
13   1, V  |             konie odprząc i nakarmić trzeba!- gwałtownie szeptał Jan
14   1, V  |          kiedyż jeszcze konie napoić trzeba... ~- Pewno, że trzeba -
15   1, V  |        napoić trzeba... ~- Pewno, że trzeba - odpowiedział Anzelm.~I
16   1, V  |           Anzelm - z góry po nią iść trzeba i nieść ją pod górę.~- Toteż,
17   1, V  |      rozkazujący głos Fabiana:~- Nie trzeba! Imość zawsze tylko byś
18   1, V  |             i z każdym obchodzić się trzeba, bo przez lat parę codziennie
19   1, VI |             nieco spadzistą równinę. Trzeba było tylko trochę wzrok
20   1, VI |               błękitniało i bielało; trzeba było wejść pomiędzy drzewa,
21   1, VI |             móc podobny mu zobaczyć, trzeba by cofnąć się wstecz o kilka
22   1, VI |          lubi historię tę opowiadać. Trzeba go tylko pięknie poprosić...
23   1, VI |              domki sobie budowały. A trzeba było tylko wędę, sieć albo
24   2, I  |            jednak? Na pędzać dziecko trzeba, bo bez szkół - zginie.
25   2, I  |       tasiemki, ale chłopca odwiązać trzeba, choćby dlatego, że siedzi
26   2, I  |      nazwanie dla siebie wymyśliłeś! Trzeba rzeczywiście być wielkim
27   2, I  |         grzechy z pleców ci zrzucić, trzeba by ręki silniejszej niż
28   2, I  |             lękam się jak ognia...~- Trzeba było powiedzieć tak od razu.
29   2, I  |          ostatni już twój fundusz... trzeba, aby ktoś zajął się nim
30   2, II |          cioci koniecznie leczyć się trzeba... że w tym kaszlu jest
31   2, II |           kaszel, że mnie leczyć się trzeba... Ja w nogi, a dzieci za
32   2, II |           robaczku, złoty, miły! nie trzeba, jak Boga kocham, mnie nic
33   2, II |            Boga kocham, mnie nic nie trzeba! Czyż ja mogę komu ambaras
34   2, II |             aby usłyszeć, co mówiła, trzeba było ucho do ust jej przykładać.
35   2, II |           czoło ją pocałowała.~- Nie trzeba, aby moja córka była gorzej
36   2, II |            nawet wspominać o tym nie trzeba. Ale wie szwagier, czasem,
37   2, II |           wyzłacanej skórki... tylko trzeba koniecznie, aby miały wąskie
38   2, II |             być nie może... Artyście trzeba wrażeń, swobody, ciągłych
39   2, II |             na co ci dziś kokardy?~- Trzeba, trzeba. Podobno mi w nich
40   2, II |              dziś kokardy?~- Trzeba, trzeba. Podobno mi w nich do twarzy...
41   2, II |             do prania oddać jej było trzeba; najmniejszej uwagi nie
42   2, II |           miłością. Miłości jej było trzeba, miłości! miłości! Rzuciła
43   2, II |             Która godzina, Justynko? Trzeba biedaczce dać tej mikstury,
44   2, III|           otworzy. Wszystko robi, co trzeba, owszem, ale smętliwie...
45   2, III|            nas... tylko gorset zdjąć trzeba; bo w nim i godziny wytrzymać
46   2, III| odpowiedziała Justyna.~- Oj, to źle! trzeba, żeby był! Ale ja cościś
47   2, III|              w poniedziałek zaczynać trzeba, bo tak już dojrzała, że
48   2, III|            świecie każdemu coś robić trzeba! Prawda, Janku? Pamiętasz,
49   2, III|             tak, robaczku, okręcać - trzeba i okręcać...~Siwiejące włosy
50   2, III|              zamiarach pomocy będzie trzeba, to nie ode mnie pan ją
51   2, III|           nogami potrącać i odpychać trzeba.~- Niech pan tego nie mówi,
52   2, IV |              iść lasami; albo płynąć trzeba dłużej, z pół godziny, i
53   2, IV |           bór znam; a nie tędy, kędy trzeba, panią powiodłem. Ślepota
54   2, IV |         poszli, tylko dłuższą. Teraz trzeba nam ciągle na prawo iść,
55   2, IV |           zgryzot i krzywd przenieść trzeba. W jednym gnieździe nie
56   2, V  |              o tym wątpię... Głęboko trzeba kopać, aby wodę znaleźć,
57   2, V  |           ale teraz to już widzę, że trzeba mnie zawczasu na ubocz schodzić,
58   2, V  |              chce dobrze widzieć, to trzeba aż pod topolę zejść - ozwał
59   2, V  |            jego nieszczęść wyleczyć. Trzeba tylko, żeby ożenił się z
60   3, I  |              w potrzebie pomoc nieść trzeba, ale spokoju swego, samotnych
61   3, I  |          tego, iż żył i oddychał, że trzeba mu było gór, skał, mórz,
62   3, II |         zdrowo i silnie wyglądała.~- Trzeba wiedzieć - zaczął Witold -
63   3, II |           tym zajmę... Maksymowi nie trzeba będzie nic z pensji wytrącać...~
64   3, II |      obchodzeniu z tą maszyną trochę trzeba ostrożności i uwagi. Jutro
65   3, II |           Mamy o pozwolenie poprosić trzeba...~- Poproś... - błagał
66   3, II |               Czy po doktora posyłać trzeba?~W progu salonu rozminął
67   3, II |       weselach chłopskich ciągać nie trzeba. Nie rozumiem nawet, skąd
68   3, II |             wyjedziesz z Korczyna... trzeba przecież, abyś wizytę pożegnalną
69   3, II |               umyślnego zaraz wysłać trzeba, ażeby nie spóźnić się...~
70   3, II |       marzenia swoje spełniać, tylko trzeba, aby wydostali się stąd
71   3, III|              i jakże go nie żałować! Trzeba go oblać rzewnymi łzami,
72   3, III|              chorego konia dopatrzyć trzeba i przy dziaduniu siedzieć.
73   3, III|              kochaniem, wybaczyć jej trzeba, bo od dzieciństwa mnie
74   3, III|              Za rękę ją wziął.~- Nie trzeba płakać! - z powagą przemówił -
75   3, III|              takich rzeczy, a myśleć trzeba o tych młodszych, którzy
76   3, III|               Ale nie koniec na tym; trzeba im jeszcze wielką sumę panu
77   3, III|       osiągnąć nie można, a u żywego trzeba jej tylko poszukać. Raz
78   3, III|          Panem Bogiem ubijać się nam trzeba, aby na psie nie zeszły.
79   3, IV |           piołunowych soków, ile ich trzeba, ażeby w głowie szumiały
80   3, IV |            piorunującego wspomnienia trzeba było na to, aby z jednego
81   3, V  |              niemało namów i wpływów trzeba było na to, aby go do tego