Tom, Rozdzial

 1   1, I  |           temu już lat dwadzieścia dwa... trzy... Jaki to był gwar
 2   1, II |            panna Justyna Orzelska.~Dwa cienkie wykrzyki kobiece
 3   1, II |  szamotanie się jakieś, mocowanie, dwa głosy męskie, z których
 4   1, III|            burzą przeleciały im te dwa lata! Stojące wody społeczne
 5   1, III|          swego życia. Krzątała się dwa razy więcej niż zwykle,
 6   1, III|             zapałem zleciały mu te dwa lata! ~Wszystko to po upływie
 7   1, III|           wyjął kij jeden, właziło dwa; wyjął dwa, wyrastało cztery.
 8   1, III|          jeden, właziło dwa; wyjął dwa, wyrastało cztery. Z początku
 9   1, III|       kosztownego ogrodnika. Przez dwa lata potem były istotnie
10   1, III|          złym zdrowiem! Prawda, że dwa miesiące prawie nie byłem
11   1, III|           na sznur... a ja na wędę dwa kiełby, takie śliczne, śliczne
12   1, IV | obywatelskiego nowicjatu liczę już dwa lata, mogę powiedzieć panu,
13   1, IV |            apelację... trwa to już dwa lata i co mię ta historia
14   1, IV |            droga, kochana Maryniu! Dwa lata nie byłem w domu...
15   1, IV |         też dzieciaki, nad którymi dwa lata temu tak ślęczałaś?~-
16   1, V  |    Małżeństwo!" i nawet przez całe dwa miesiące, zrazu energicznie
17   1, V  |          ścianą, w której świeciły dwa spore okna, a mały ganek
18   1, V  |            sobie to koromysło i te dwa ciężkie wiadra z wodą, które
19   1, VI |          owiec. Na dwóch pagórkach dwa wietrzne młyny łopotały
20   1, VI |           płótnianych sukniach, by dwa białe gołębie, jedno przy
21   2, I  |      wakacje przyjechał. Boleś zaś dwa lata już w drugiej klasie
22   2, I  |       mahoniowa komoda pod ścianą, dwa olejne portrety na ścianie,
23   2, II |         posągi, koniecznie cztery: dwa pomiędzy oknami staną, a
24   2, II |           pomiędzy oknami staną, a dwa po rogach salonu!...~- Teraz
25   2, II |        wargą i gorejącym wzrokiem. Dwa wybuchliwe temperamenty,
26   2, II |        głowa mężczyzny dwadzieścia dwa lub trzy lata mieć mogącego,
27   2, II |         błękitnej i złotej toni, a dwa czarne psy wyżeł i kundel,
28   2, II |         rozśmieszył ścigając przez dwa pokoje Teresę, którą dziś
29   2, II |        odpowiedziała Teresa.~A gdy dwa jedwabne łachmanki znajdowały
30   2, II |          się wysoko, gdy zobaczyła dwa wiersze silnie niebieskim
31   2, II |             Dwie jej łzy upadły na dwa te wiersze. Wyobraźnia ujrzała
32   2, II |      krzywdzić! Kochać to ufać i w dwa serca na raz spoglądać jak
33   2, II |          czystą, a u jej końca móc dwa swe imiona wypisać złotem
34   2, II |          życia.:.~- Jan i Cecylia!~Dwa te imiona Justyna prawie
35   2, III|          rzuciła.~- Niezupełnie we dwa lata za Jaśmonta wyszłam.
36   2, III|           drugiego chylili się jak dwa gołębie, ale wdowcem on
37   2, III|         wyraz im rzucił:~- Gomuły!~Dwa zagony jeszcze przeskoczywszy
38   2, III|      Fabian Ładysia tak zbije, jak dwa lata temu zbił Klemensa,
39   2, III|         mnie nie poznaje? Przecież dwa lata temu, i przedtem jeszcze,
40   2, III|    listowiem stuletniej sapieżanki dwa okna w błękitnych ramach
41   2, III|         kocha, to niech jakich lat dwa albo i trzy poczeka, póki
42   2, III|     przeżyje dzień jeden, a czasem dwa i trzy dni... My podtenczas
43   2, III|          prawie nad samą pościelą, dwa szare, w drewnianej oprawie,
44   2, III|            Niech pan spojrzy na te dwa wyrazy, co na boku wypisane.~-
45   2, III|            Niech pan spojrzy na te dwa wypisane wyrazy...~- Andrzej
46   2, IV |           i traf! skurczyły się mu dwa palce u prawej ręki. Ni
47   2, IV |           pszczół brzęczy. Do tego dwa konie osiodłane i pod pagórkiem
48   2, IV |           nie ma!" Tylko co zaś te dwa słowa wymówiłem, jak rozejdzie
49   2, IV |           Chodźmy prędko!~Ostatnie dwa wyrazy nagląco wymówił i
50   2, V  |          sporymi oknami, z których dwa były otwarte, ze ścianami
51   2, V  |    drewnianą ramką z ula wyjętego, dwa sery, z których jeden przywiędły
52   2, V  |       myślałem. Wszak już mało nie dwa tysiące lat temu Pan Jezus
53   2, V  |          woli utopię się pamięcią, dwa i trzy dni jak martwy leżę
54   2, V  |         zawierucha była taka, że o dwa kroki domu albo drzewa byś
55   3, I  |          koronki czarnego czepka i dwa gładkie pasma złotawych
56   3, I  |           Ale od tego czasu minęły dwa lata. Teraz uśmiechnął się
57   3, II |       prozaiczna Elżusia, która na dwa tygodnie przed ślubem liczy
58   3, II |   narzędzie rolnicze zaprzężone we dwa konie melancholijnie ku
59   3, II |           wskazując mu stojącego o dwa kroki parobka, głośniej
60   3, II |          ten Teofilek! Dwadzieścia dwa lata miał, kiedy mu ojciec
61   3, II |        matrona... a on dwadzieścia dwa lata miał, kiedy stracił
62   3, II |         orać i kosić umie, a tamte dwa to jeszcze niedostałe trawy...
63   3, II |       niedokrwistej. W ręku niosła dwa kawałki kanwy włóczkowymi
64   3, II |        Benedykt próg rozdzielający dwa pokoje przestąpił.~- Matka
65   3, II |       nadto dosyć. Utopiłem w nich dwa lata mego życia. J'en ai
66   3, III|     zaczęło. Lat ma ze trzydzieści dwa, posażnej, sobie upatruje.
67   3, III|    ufundują. Tylko że u tego tańca dwa końce. Podobno Domuntówna
68   3, III|         skutek zaprzysięgał, przez dwa lata jak krowy ich doił,
69   3, III|           jest bliski; najdalej za dwa tygodnie egzekucja nastąpi,
70   3, IV |       korczyńskim paliły się tylko dwa światła: jedno w buduarze
71   3, IV |   żołnierzom w porze wojny, rok za dwa liczyć się powinien! W upale
72   3, IV |     zasłonił sobie czoło i oczy. O dwa kroki od niego na krześle
73   3, IV |       dzieje. Zdaje mu się, że nie dwa dziesiątki, ale dwie setki
74   3, IV |          już jedyna jego nadzieja.~Dwa razy w cichym domu zegar
75   3, IV |    czymkolwiek, nie wspomina rok i dwa... zdaje się, że dał spokój...
76   3, IV |            stojącym Julek umieścił dwa kufry z bombiastymi wierzchami
77   3, V  |         przyjeżdżam, ale u Teofila dwa dni bawiliśmy wszyscy i
78   3, V  |          przynajmniej!" Toteż całe dwa dni bawiliśmy teraz u niego
79   3, V  |            się, w ręce ją całując, dwa razy się z nią dokoła pokoju
80   3, V  |         się... Justynka i Janek za dwa miesiące pobrać się postanowili,..