Tom, Rozdzial

 1   1, I  |              albo różowe staniki, á u wszystkich nad uszami i przy skroniach
 2   1, I  |        dzieckiem... Znałam ich kiedyś wszystkich... kiedyś... dobrze i z
 3   1, I  |            nas, jakie życie i moje, i wszystkich... A teraz wszystko inaczej...
 4   1, II |     wdzięcznością, ale dodał:~- Nie u wszystkich, niestety, mieszkańców tego
 5   1, II |            tego domu...~- Ależ nie! u wszystkich! któż by?...~- Panna Marta,
 6   1, III|             jednemu celowi lecące. We wszystkich trzech ozwała się naraz
 7   1, III|                teraz powszechnie i we wszystkich warstwach ludności nazywać
 8   1, III|            zrozumienia i zapamiętania wszystkich twoich kłopotów i interesów...~
 9   1, IV |              Różyca hrabia.~Ale Różyc wszystkich tych przemów studentów słuchał
10   1, IV |            barw i wabił nimi ku sobie wszystkich, którzy się znajdowali w
11   1, IV |               charakteru nabierała od wszystkich tych strojnych, ruchliwych
12   1, IV |            wytrzeszczonym wzrokiem na wszystkich i wszystko patrzali. Dziewczynkę
13   1, IV |              zatapiał oczy, tak jak u wszystkich Korczyńskich duże, w podłużnej
14   1, V  |              z przepowiadaną mu przez wszystkich otaczających słoneczną przyszłością
15   1, V  |              Justyny wspomnienia tych wszystkich wydarzeń i wzruszeń, które
16   1, VI |             nie rozpoznaje, tylko ich wszystkich za pomarłych ojców i dziadów
17   1, VI |           olszynach i brzoźniakach na wszystkich gałęziach wisiały wielkie
18   1, VI |           żywie jeszcze rodziciel was wszystkich?"~"Żywie i w zdrowiu przebywa" -
19   1, VI |           szlachtą rodowitą krajową i wszystkich praw stanowi rycerskiemu
20   2, I  |               moja kuzynko, i dla was wszystkich w odludnych kątach żyjących,
21   2, I  |         nikomu nie zrobił, spytaj się wszystkich, a każdy ci powie, że nic
22   2, I  |            Kpij, z cioci księżny i ze wszystkich światowych głupstw! Łajdactwo
23   2, II |            Tyle naczytały się razem o wszystkich krajach Europy, że, od jakiegoś
24   2, II |     błyszczały, opowiadała kuzynkom o wszystkich pięknościach, które czasem
25   2, II |                ależ on prawie los nas wszystkich w rękach swoich trzyma...
26   2, II |           kocha. Nikogo nie kochasz i wszystkich krytykujesz, krewnych, siostry,
27   2, II |           słowem, kto wie, czy pomimo wszystkich różnic majątkowych i innych
28   2, II |               z jej palców. Lepiej od wszystkich wiedziała ona, że w wieści
29   2, III|          zbożu zagłębienia, z dala od wszystkich, wlokła się smutnie uboga,
30   2, III|      najżwawszą i najrozmowniejszą ze wszystkich żniwiarek, choć była pomiędzy
31   2, III|     wyhodowałam, a najśliczniejsze ze wszystkich mam... Owszem!~I zaniosła
32   2, III|          Korczyńskiego, który dla nas wszystkich prawie taki jest obojętny,
33   2, IV |               dworu i z okolicy, może wszystkich osób ze dwadzieścia. Nikt
34   2, IV |        gruchały gołębie i tętniały we wszystkich stronach rytmiczne stukania
35   2, V  |              do Jana się odzywając.~- Wszystkich ich pani po troszku na weselu
36   2, V  |              z nim przebywał, jeszcze wszystkich skrytości jego nie rozpoznasz...~ ~
37   2, V  |           mieli utkwione we mnie i we wszystkich tych oczach wyraźnie wyczytałam
38   2, V  |           jedno jeszcze mogłoby go ze wszystkich jego nieszczęść wyleczyć.
39   3, I  |            głęboką religijność, która wszystkich na ziemi ludzi miłością
40   3, I  |              że znała i wielbiła tych wszystkich, którzy temu samemu bóstwu,
41   3, I  |              i kochającego towarzysza wszystkich chwil życia; tęsknota za
42   3, I  |           więc śmierć wczesna i przez wszystkich, nawet przez nią zapomniana
43   3, I  |           przebita z takim natężeniem wszystkich sił wzbiła się ku temu,
44   3, I  |          środkowym punktem świata dla wszystkich, których widywał, i dla
45   3, II |        oświadczyć, że wielkim dla nas wszystkich szczęściem to będzie, jeżeli
46   3, II |          który tym tylko różni się od wszystkich innych, że weźmiesz po nim
47   3, II |                Jest to najświętsze ze wszystkich praw na ziemi... prawo miłości! -
48   3, II |           miłości są najświętszymi ze wszystkich praw świata. O, tak! Ale
49   3, II |            życzliwości, którą mam dla wszystkich na świecie ludzi, i że przedmiotem
50   3, II |              jej świadkiem, że pomimo wszystkich swoich instynktownych odraz
51   3, II |            sławy, bez grobowca, przez wszystkich zapomniany, w kwiecie wieku
52   3, III|            się powitalne wykrzyki. Ze wszystkich dróg przerzynających równinę
53   3, III|               czupryn tak przenoszący wszystkich, jak od wszystkich obecnych
54   3, III|        przenoszący wszystkich, jak od wszystkich obecnych niewiast mniejszymi
55   3, III|              pierwszego drużbanta. We wszystkich siedzących, stojących i
56   3, III|             tak znaczący, że to uwagę wszystkich zwracało.~Wtem zieloną uliczką
57   3, III|               czapeczkę, tym sposobem wszystkich znajomych witając, a gdy
58   3, III|               sień domu; nieruchomość wszystkich była zupełną, a cisza stała
59   3, III|               z dumą dzierżawczyni na wszystkich patrząca, rzuciła na ziemię
60   3, III|           całej zgromadzonej asysty i wszystkich tu znajdujących się państwa
61   3, III| błogosławieństwo i zesłanie na was... wszystkich... łask... i... po... pomyślności...~
62   3, III|     poczciwszego adwokata naleźć. Sam wszystkich na rzeź wydał, a teraz od
63   3, III|          stajni go wyprowadziwszy, ze wszystkich stron im prezentował, i
64   3, III|     zdziwienie, że ją tu widzą... Ona wszystkich powitawszy na ławie pomiędzy
65   3, III|            też w śpiewaniu prześcigał wszystkich. Ale do pory dzban wodę
66   3, III|       przyśpiewek po prostu zachwycił wszystkich, szczególniej kobiety. Aż
67   3, III|          nalegający:~- Za pozwoleniem wszystkich panów, mnie także słówko
68   3, III|                 Na Niemen, na Niemen! wszystkich państwa proszę na Niemen,
69   3, III|            Ale bo też zapraszał teraz wszystkich do swego właściwego domu
70   3, III|         widocznie kogoś szukając i we wszystkich stronach upatrując, gdy
71   3, III|         chropowatych, niezliczone, we wszystkich kierunkach pokrzyżowane,
72   3, III|          więcej jak dziesięciu. Ci za wszystkich plecy nastawili i pootwierali
73   3, IV |             ratunek zapytywać im każe wszystkich dróg czynu i wszystkich
74   3, IV |               wszystkich dróg czynu i wszystkich otchłani myśli? Kto tak
75   3, IV |      sprzeczek. Nie tak to łatwo było wszystkich w porę i w należytym porządku
76   3, V  |               ona zawsze najwięcej ze wszystkich mnie lubiła... Przy tym