Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         wielkim staraniem na łonie swym wyhodowała. Tymczasem nie
 2   1, I  |      honoru! - nagle i najgłębszym swym basem zawołała Marta - i
 3   1, II |         gest taki, jakby ramieniem swym kibić jej miał opasać, ogoloną
 4   1, II |            pensję dlatego, że przy swym słabym zdrowiu wychowaniem
 5   1, II |         bezwładniej chyliła się na swym szezlongu; Kirło usłużnie
 6   1, II | uszczęśliwionym chichotem, drobnym swym dziewczęcym krokiem przez
 7   1, II |       Kirło, zachęcony powodzeniem swym wobec dam a na obecnych
 8   1, II |        dzieci... jadą! - krzyknęła swym grubym, ochrypłym głosem
 9   1, III|      Korczyna, na pięknym folwarku swym gospodarował, od lat kilku
10   1, III|          napełniała krzątaniem się swym, ładem i dostatkiem, że
11   1, III|    Korczyński razem z przyjacielem swym, Jerzym Bohatyrowiczem,
12   1, III|       równym i cierpliwym stąpaniu swym niezmordowaną postać wołu.
13   1, III|         które przed ożenieniem się swym przedsięwziął był Benedykt.
14   1, III|     wymówionymi zostały, w gniewie swym najmniejszej uwagi nie zwracając
15   1, III|        kąsają w serce.~W gabinecie swym przy biurku, na którym paliła
16   1, III|  wyłącznością, oboje mieli w życiu swym jakiś pierwiastek, który
17   1, III|       pieniądze te musi posiadać w swym ręku i do swego rozporządzenia,
18   1, III|          usłanych pokojach poufnym swym mawiała:~- To cały mój świat!~
19   1, IV |               Justyna szła zwykłym swym równym krokiem, z głową
20   1, IV |            chwili dwom towarzyszom swym o paroletnim pobycie swym
21   1, IV |          swym o paroletnim pobycie swym w Monachium, który więcej
22   1, IV |       chłodno rozmawiać zaczęła ze swym nowym znajomym o talencie
23   1, IV |          minę człowieka położeniem swym znudzonego. Wieści chodzą,
24   1, IV |            ubraniu tym, a także ze swym milczącym usposobieniem,
25   1, IV |            młodziutkiej kobiety ze swym wiecznie jowialnym, a trochę
26   1, IV |       Zygmunt Korczyński ramieniem swym dotykając prawie rękawa
27   1, IV |        przywołała Justynę i słabym swym głosem poprosiła o przyniesienie
28   1, V  |            poszła, a gdy z wielkim swym fartuchem pełnym zieleni,
29   1, V  |            Bohatyrowicz - powolnym swym i monotonnym głosem wymówił -
30   1, V  |          oczami patrząc monotonnym swym głosem wymówił:~- Poranek
31   1, V  |         się i powolnym, monotonnym swym głosem opowiadać zaczął
32   1, V  |            i znowu najgroźniejszym swym głosem zawołał:~- Adaś!
33   1, VI |         starcem stanąwszy powolnym swym głosem zapytał:~- A gdzie
34   1, VI |    szczytem boru i tak go światłem swym przenikała, że żółte pnie
35   2, I  |        wypowiadała dwom pomocnicom swym, dużym i silnym dziewkom,
36   2, I  |       miejscu, na którym z gościem swym zasiąść ona może! Pobiegła
37   2, I  |   rozczochrańca tego, kuzynie - ze swym ponętnym uśmiechem odpowiedziała
38   2, I  |            wracając w zakłopotaniu swym zapomniała nawet o zamknięciu
39   2, I  |   towarzysza. W myśliwskim ubraniu swym, wysmukły i zgrabny, z lufą
40   2, II |           ich tu całowała, na ręku swym nosiła, przysmakami najrozmaitszymi
41   2, II |       rozrywki śpiewając im grubym swym głosem te stare pieśni,
42   2, II |            można!~Z ganku potężnym swym głosem krzyczał na służbę
43   2, II |           ich najstarszą siostrą a swym krewnym, niebogatym hrabią.
44   2, II |           powściągnąć się tubalnym swym głosem wykrzyknął Benedykt
45   2, II |         musiał naprzód postąpić ze swym gościem, który ani na sekundę
46   2, II |        szwagrze i ciężkim kłopocie swym całkiem zapomniał. Po chwili
47   2, II |      obecność małej rybki drżeniem swym zdradzające piórko, jak
48   2, II |           sercem z tym towarzyszem swym, z którym ileż razy w dziecinnych
49   2, II |          miękko ułożyła się już na swym pąsowym szezlongu, z udaną
50   2, II |            kręcąc, najdrobniejszym swym kroczkiem z pokoju wyfrunęła.~
51   2, II |           stała na stole, zapachem swym napełniała pokój. Justyna
52   2, III|           jubilerowie obracający w swym ręku najdroższy metal ludzkości,
53   2, III|         ani w bezpośrednim z domem swym sąsiedztwie. Rzekłbyś, paciorki
54   2, III|      jękliwym i śpiewającym głosem swym przemówiła:~- A koniec taki,
55   2, III|         zjeżdżali ze ścierniska na swym mizernym, jednokonnym wozie,
56   2, III|         Jan po raz pierwszy może w swym życiu sam nie dopatrzył
57   2, III|       teraz - powolnym, monotonnym swym głosem zaczął Anzelm - i
58   2, III|        dlatego może, że we wnętrzu swym zaraz słowom swym zaprzeczył.
59   2, III|          wnętrzu swym zaraz słowom swym zaprzeczył. Podniósł pochyloną
60   2, III|          tytułów przeczytał bladym swym palcem wskazując napisy
61   2, IV |            Podniosła się trochę na swym siedzeniu w tym chaosie
62   2, IV |        drugą połową ciała tkwiąc w swym rodzinnym żywiole. Ale zupełnie
63   2, IV |       padały na ziemię. Ani razu w swym życiu nie widziała tych
64   2, IV |           w Korczynie oddawali się swym zajęciom jej w nich udziału
65   2, IV |            Na koniec i zdolnościom swym nie ufała bardzo. Nie należała
66   2, V  |        Michał w kanarkowym ubraniu swym, uświetnionym jeszcze z
67   2, V  |            się stara panna i całym swym ciężkim ciałem ku pytającej
68   3, I  |     nieprzyjacielskiemu z wojskiem swym podjeżdża, nim bitwę stanowczą
69   3, I  |            i w malowniczym ubraniu swym wyglądało na książątko.
70   3, I  |       szyję i lgnąc do niego całym swym lekkim, zgrabnym ciałem
71   3, II | przeżuwając. Fabianowa przewlekłym swym głosem opowiadała o pasiece,
72   3, II |        dormant, słodko drzemiąca w swym kryształowym pałacu, wśród
73   3, II |         zaklęta księżniczka żyła w swym kryształowym pałacu? Nieprawdaż,
74   3, III|         dziewczynki, w zatrwożeniu swym ciągle trzymające się razem
75   3, III|           Obuchowiczów, podszedł w swym kanarkowym ubraniu i z ręką
76   3, III|      otwartych wrót gumna, basowym swym głosem i drogą iść nie przestając