Tom, Rozdzial

 1   1, I  |       długo zapewne zrywała. Druga kobieta zamiast kwiatów trzymała
 2   1, I  |         zwykłą powierzchownością. ~Kobieta z chustką była niezwykle
 3   1, I  |           Ot - mówią - czy to taka kobieta może gdzie być na świecie?
 4   1, I  |            pewno - rzekła - biedna kobieta! Ale bo, widzisz, żeby tak
 5   1, II |     wpółleżącej postawie siedziała kobieta w czarnej jedwabnej sukni,
 6   1, II |      Naprzeciw pani domu siedziała kobieta na pierwszy rzut oka wcale
 7   1, II |     cichutko chichocząc powtórzyła kobieta z brudną batystową chustką
 8   1, II |          rozkoszy powtórzyła druga kobieta - pan nas zawsze tak mistyfikuje...
 9   1, II |      żartuje... - zawtórzyła druga kobieta.~- No, a jak powiem jej
10   1, II |            cukierek ten widział...~Kobieta z obwiązaną twarzą wtrąciła:~-
11   1, II |     przeczeniem zawołała cierpiąca kobieta. - Ja się tak lękam wiatru,
12   1, II |     siedząc. ~Delikatna, cierpiąca kobieta spłonęła rumieńcem. Zawstydziła
13   1, II |          starca wysunęła się młoda kobieta w czarnej sukni wybornie
14   1, II |             wielki, czarny ponter. Kobieta krótkim gestem wskazała
15   1, II |             Bywaj! a by-waj!~Jakaś kobieta cienkim i ostrym głosem
16   1, III|           Ja także z cicha odparła kobieta - czuję się bardzo zmęczona
17   1, III|         żyję na pustyni - szepnęła kobieta.~- Oj! - krzyknął prawie
18   1, III|            nie! - żywo zaprzeczyła kobieta - teraz już tego nie chcę...
19   1, III|            robótki...~Powoli ładna kobieta wyprostowywała wątłą swą
20   1, III|            przed nim siedziała nie kobieta, z którą pod jednym dachem
21   1, IV |           po Andrzeju Korczyńskim, kobieta na wiek swój jeszcze zadziwiająco
22   1, IV |           miliona, i ta spracowana kobieta w starej sukni byli z sobą
23   1, IV |      podoba!... Ślicznie zbudowana kobieta i takiego coś ma w sobie...
24   1, V  |   Benedyktem Korczyńskim, w której kobieta od dawna już na siłach upadająca,
25   1, V  |          pamięcią Justyny powstała kobieta z majestatyczną postawą,
26   1, V  | powściągliwą była ciotka Zygmunta, kobieta bardzo żywa i wysoko ceniąca
27   1, V  |            szczególnie wyglądająca kobieta. Była to dziewczyna dwudziestoletnia,
28   1, V  |   podniosła się wysoka i kształtna kobieta, z głową czarnymi warkoczami
29   1, V  |          przez nikogo, podstarzała kobieta, w ciemnym, krótkim ubraniu
30   1, V  |         przed jej pamięcią stanęła kobieta wątła także i delikatna,
31   1, V  |         stała podstarzała, mizerna kobieta, i poważnymi, ale szerokimi
32   1, VI |         pokwikiwało prosię i blada kobieta siedząc na ziemi skrobała
33   1, VI |          na pniu obalonego drzewa. Kobieta opuściła ręce na kolana,
34   1, VI |     obalonego pnia drzewa powstała kobieta i szybko zbliżywszy się
35   1, VI |      wymówił:~- Do... do... dobra!~Kobieta prędko odeszła, objęła ramionami
36   2, I  |            głośno i z uradowaniem. Kobieta pomiędzy dwoma, kupcami
37   2, I  |               Zamyślili się oboje. Kobieta znowu roztargnioną stawać
38   2, I  |          wiedzieć, że z tą właśnie kobietą wychylić możemy w pełnym
39   2, I  |       koniec? - uparcie zapytywała kobieta.~- Moja kuzynko - odpowiedział -
40   2, I  |            byłby w ożenieniu się z kobietą rozsądną, szlachetną i którą
41   2, I  |          troską szepnęła do siebie kobieta. - Wypowiedzieć mu dom albo
42   2, II |        gderliwą i często szyderską kobietą, która ich tu całowała,
43   2, II | Nieszczęście z tymi babami! Biedna kobieta! męczy się okropnie! A ta
44   2, II |           gruncie wzrasta przyszła kobieta i obywatelka...~- Witold!~-
45   2, III|           w grube, szarawe płótno; kobieta w ciemnej, starej odzieży
46   2, III|      muskularna, prosta jak świeca kobieta na pięćdziesiąt lat wyglądająca.
47   2, III|           ziemi i stara, gadatliwa kobieta także ku żytu zwrócić się
48   2, III|        mamo! proszę!~Żwawa, wesoła kobieta w perkalowym czepku na siwiejących
49   2, III|             choć z wychudłą twarzą kobieta, z krzykiem też, z pięściami
50   2, III|           Nie wiem - odpowiedziała kobieta - ja myślę czasem o szczęściu
51   2, V  |           tylko, żeby ożenił się z kobietą dobrą, rozsądną, poważną
52   2, V  |           mu się bardzo podoba. Ta kobieta byłaby z nim szczęśliwa,
53   2, V  |          kwitnąca młodością i siłą kobieta opowiadała drugiej - tej
54   3, I  |       zrozumieć tego nie mógł, aby kobieta podówczas trzydziestoletnia,
55   3, I  |           stanowczą odegrało rolę, kobieta, która przez lat dwadzieścia
56   3, I  |            jasną tkaninę ustrojona kobieta. Twarzy tych dwojga ludzi
57   3, I  |           dokładnie, że młodziutka kobieta tuliła się do boku męża,
58   3, I  |          Widzisz, ja pierwsza, ja, kobieta, przyszłam, aby pogodzić
59   3, I  |    spostrzec go na stole?...~Młoda kobieta chmurnie na męża popatrzała.
60   3, I  |           i ostro twierdziła młoda kobieta - podobała mu się od razu
61   3, I  |           się ze stukiem i śliczna kobieta w różowej sukni z nadaremnie
62   3, I  |       myśli i pytania. Kiedy młoda kobieta, której uczynione zwierzenia
63   3, II |            duma. Ale właśnie dumna kobieta powinna była świetnym zwycięstwem
64   3, II |         trzymał, spuszczał u boku. Kobieta, cienka, mizerna, w krótkiej
65   3, II |          jej łzy stanęły. Co mi ta kobieta złego uczyniła, aby miała
66   3, II |            Upewniam cię, że jestem kobietą zupełnie zwykłą i podległą
67   3, II |          wiedzą. Lecz ta wspaniała kobieta, która z twarzą jak opłatek
68   3, III|            na jedną nogę kulejący, kobieta do szybszego chodu napędzała
69   3, III|           kochać te zadania, które kobieta oświecona i szlachetna dziś
70   3, III|            śpiewali?... - zapytała kobieta.~- A ja i nie słyszałem
71   3, III|         Przy wielkim dworze...~Ale kobieta obok niego siedząca zakrztusiła
72   3, IV |          papierem w polne kwiatki, kobieta biała, cicha, cierpiąca,
73   3, IV |      włóczki i jedwabiu. Druga zaś kobieta, również delikatna, ale
74   3, V  |         napełniona. Napełniali ją: kobieta z głową i twarzą białym
75   3, V  |           dotąd nie mógł. Chyba go kobieta, którą pokochał, uleczy...
76   3, V  |     utrzymałem się przy Korczynie! Kobieta uczciwa, pracowita, rządna,