Tom, Rozdzial

 1   1, I  |          wiejskie kobiety, których głowy ubrane w czerwone i żółte
 2   1, I  |     robaczków osypywał im suknie i głowy. Marta w kierunku jadących
 3   1, II |         miał okrągłą łysinę z tyłu głowy, włosy rzadkie nad niskim
 4   1, II |            w tej chwili uczuła ból głowy, ale grzeczna i słodka zawsze,
 5   1, II |          Od wiatru dostaję zawrotu głowy, od ciągów newralgii, od
 6   1, III|      światła, który kiedyś do jego głowy z wielkiego ogniska wniknął,
 7   1, III|    przyszłości dotykał czasem jego głowy, bo na przedstawienia i
 8   1, III|       sobie tych różnych głupstw z głowy nie wybił. Ale na szerokim
 9   1, III|          skoku rozwiewające dokoła głowy włosy mające barwę dojrzałej
10   1, IV | poświęcenia zdawały się od stóp do głowy przyoblekać jej wysoką i
11   1, IV |      uśmiechu i lekkim pochyleniem głowy, którą wnet znowu wysoko
12   1, IV |         sobie powolnym pochyleniem głowy, która ani na chwilę nic
13   1, IV |      panowie, to czyste zawracanie głowy, i nic więcej! Jak się ich
14   1, IV |    dystynkcja zupełnie wyszła mu z głowy; ale zarazem szyję zazwyczaj
15   1, IV |   niezmiernie jasnej barwy, z tyłu głowy w prześliczny, ogromny warkocz
16   1, IV |       przejmowała ją obawą. Ruchem głowy przywołała Justynę i słabym
17   1, IV |           na ustach orzuciła ją od głowy do stóp jednym z tych spojrzeń,
18   1, IV |           a moja dusza.~Od stóp do głowy drżeć zaczęła.~- Moja dusza -
19   1, IV |          Melancholiczka jesteś! Do głowy po rozum pójdź, chłopców
20   1, V  |        czoło nie zasłaniała z tyłu głowy jasnozłocistych włosów.
21   1, V  |      Prędkim ruchem czapkę zdjął z głowy, konie zatrzymał i na kobietę,
22   1, V  |            tutaj zaszłam...~Ruchem głowy wskazał na białą ścieżkę
23   1, V  |           myśli przychodzą mnie do głowy. Słonko małego ptaszka nie
24   1, V  | przeniknięte jeżyły się dokoła jej głowy jak złota gęstwina; gruby,
25   1, V  |     Anzelmowi jeszcze ta mądrość z głowy nie wywietrzała, co jej
26   1, VI |     twarzami pod zsuniętymi na tył głowy daszkami starych czapek.
27   1, VI |          wzniósł do wysokości swej głowy i drżącym trochę, ale podniesionym
28   1, VI |         krzyża przylegające trupie głowy i różne narzędzia Chrystusowej
29   1, VI |        król kołpak swój zdjąwszy z głowy powiał nim przed starcami
30   1, VI |             z wielką czapką na tył głowy nieco zsuniętą, wypukle
31   2, I  |     jasnych włosów niedbale z tyłu głowy skręconym - zaglądała ona
32   2, I  |      zagonów nie wstając podniosły głowy i patrząc na dziecinny drobiazg,
33   2, I  |             Kirłowa obie dłonie do głowy podniosła.~- A niechże diabli
34   2, I  |   przywykliście i dla wcale innych głowy tracicie!~Przestał jeść
35   2, I  |     kosztują. Czasem sobie włosy z głowy wydziera przemyśliwając,
36   2, I  |            czułość. W ruchach jego głowy była zbyteczna nieco śmiałość
37   2, II | rozmachiwaniem ramioni trzęsieniem głowy, nad którą sterczał wysoki
38   2, II |          jaki robić I sobą ludziom głowy kłopotać?... Nie gniewaj
39   2, II |            nich wybiegł obu dłońmi głowy swej dotykając. Do Marty,
40   2, II |     zdradzającymi, małe, utrefione głowy bardzo ruchliwie zwracały
41   2, II |            tu przybył, poruszeniem głowy, a zaraz potem mówił dalej: -
42   2, II |        tajemniczymi gestami ręki i głowy przyzywał go ku sobie. Witold
43   2, II |            i z gwałtownymi ruchami głowy budziła się w trwodze, czy
44   2, II |          woń wspomnień biła jej do głowy z tej małej książki, którą
45   2, III|          zakręcone wąsy od stóp do głowy ubrał się w dymkę koloru
46   2, III|            Jana - a to już mnie do głowy przychodziło, że pani Bóg
47   2, III|          barwiste kobiece ubrania, głowy w czapkach, chustkach i
48   2, IV |          coraz szerzej. Jan ruchem głowy wskazał Justynie parów Jana
49   2, IV |        rozpaczliwym gestem rękę do głowy poniósł:~- Głupiec czy wariat
50   2, IV |   deszczową mgłą. Justyna znowu od głowy do stóp zadrżała.~- Niewzwyczajona -
51   2, V  |            łokciami o stół oparte, głowy owinięte gładko uplecionymi
52   2, V  |             i te słowa nigdy już z głowy mojej nie wychodziły. Gorzej
53   2, V  |    pocałował. Potem wstrząśnieniem głowy odrzucił z czoła opadłą
54   2, V  |       skrzydlatą zamieć, która ich głowy, odzież, czółna okrywała
55   2, V  |            już splecionym i z tyłu głowy zwiniętym, w białym, luźnym
56   3, II |           ja dobrze musiałem sobie głowy nałamać, nim zdobyłem się
57   3, II |           Spostrzegłszy Justynę do głowy obie ręce podniosła:~- Oj,
58   3, II |        syna to już i nie mam po co głowy suszyć... w sołdaty za trzy
59   3, II |         rozumiem nawet, skąd ci do głowy przyszło sielankowymi swoimi
60   3, II |        niezmiernie myśli, która do głowy mi przyszła... Uczułam niezmierny
61   3, III|      łysiny przypominały podgalane głowy przeddziadów; a byli tu
62   3, III| jednostajnie także karki prosto, a głowy śmiało trzymający.~Był to
63   3, III|            nieustannie zdejmował z głowy granatową czapeczkę, tym
64   3, III|      twardego i szerokiego krawata głowy pochylić nie mogąc pozór
65   3, III|      drużbantowi zaś ledwie oczy z głowy nie wyskakiwały, tak patrzał
66   3, III|     Andrzeju Korczyńskim i ruchami głowy na zaniemeński bór úukazywał.
67   3, III|       napojone łagodnie muskało te głowy tańcem i śpiewem rozgrzane.
68   3, III|          jeżeli komu jeszcze to do głowy przyjdzie, wtedy ja spólnie
69   3, III|   Domuntami postaram się to jemu z głowy wybić!~Pod gruszą stojąc
70   3, III|        wyłaniały się i wyosobniały głowy łysiejące, siwiejące, osiwiałe,
71   3, III|          Anieli chcący nad inszych głowy podnieść ze wszystkim upadli!~
72   3, IV |             Pani Emilia od stóp do głowy zadrżała. Przelękła się.
73   3, IV |               Szczęściem, nóż mimo głowy szwagra przeleciał. Taki
74   3, V  |         wybiegli. W sieni woalkę z głowy odwijając i gromadkę swą
75   3, V  |      oburzać, bo wszystkie myśli z głowy mu pouciekały, oprócz jednej,
76   3, V  |      wygadujesz? Jakie głupstwo do głowy ci przyszło! Ty tu niepotrzebna!