Tom, Rozdzial

 1   1, II |              Dwóch konkurentów do ciebie przyjedzie!- z gniewną ironią
 2   1, III|    machnął i rzekł:~- Tylko, że u ciebie, Emilciu, pochodzi to z
 3   1, III| wyrzucenia? Ot, i dziś biegłem do ciebie, aby przy tobie uspokoić
 4   1, III|        jakie mam dla dzieci i dla ciebie samej? abym jak bałwan jaki
 5   1, III|        nie wymagałem jej nigdy od ciebie. Gospodarstwem zajmuje się
 6   1, III|        takiej spodziewałam się od ciebie i dawno już wiem, żem się
 7   1, III|    Kochany bracie! Jak mi nie żal ciebie, że tak męczysz się i gryziesz
 8   1, III|    rocznej pensji, utrzymanie dla ciebie i całej twojej familii,
 9   1, III|           życia nie zmarnował. Ja ciebie chcę ratować i wszystko
10   1, III|           tylko zostało, a ani ja ciebie nie mam, ani ty mnie...
11   1, IV |           takie rzeczy uważasz? U ciebie jeszcze fiu! fiu! w głowie!
12   1, IV |         się cieszę, że zobaczyłem ciebie! Ile ja tobie do powiedzenia
13   1, IV |       skinęła głową.~- Bywa ona u ciebie?~Znów głową kiwnęła i z
14   1, IV |              spotkali się kiedy u ciebie... Tu nie wypada mi bywać
15   1, V  |           zna! ~- O! już zna! raz ciebie na wozie jadącą widziała
16   1, VI |     kochania zażądasz, to ono dla ciebie za wysoko rośnie; kiedy
17   2, I  |           tym wypadku, lepszym od ciebie, bo zupełnie otwartym, i
18   2, I  |     bogate, mniej bym się czuł do ciebie pociągniętym...~Zupełnie
19   2, I  |           i niewidziana rzecz dla ciebie, moja kuzynko, i dla was
20   2, I  |          ci się, że zła jestem na ciebie za to ciągłe podjeżdżanie
21   2, I  |         Otóż to! - zawołała - dla ciebie i tobie podobnych jedna
22   2, I  |           pociąg czy, jaśniej dla ciebie wyrażając się, sympatia.
23   2, I  |           przywiązanie, które dla ciebie, kuzynko, powziąłem.~Parę
24   2, I  |    zrobiłeś... ale widzisz... dla ciebie nie wynikłoby z tego układu
25   2, I  |         cicha - i przyjmuję... od ciebie! Zresztą, dla dzieci...
26   2, I  |         co? - rzekła - jedyny dla ciebie ratunek byłby w ożenieniu
27   2, I  |         swobodną godzinę, sama do ciebie przyjadę i znowu o tym pomówimy.
28   2, II |          Pewno tak myślisz, ha? U ciebie serce, bo ty panienka, a
29   2, II |        przykrością upominam się u ciebie, przeznaczamy z żoną na
30   2, II |        ojca... ojca, który jednak ciebie... w tobie... no! cóż robić?...
31   2, II |  wspomnieniach choć na chwilę dla ciebie z martwych powstanę, może
32   2, III|  spadające!~O serce strwożone, do ciebie pragnące!~O góro! o góro!
33   2, III|          lub usycha,~Tak serce do ciebie śmieje się, to wzdycha,~
34   2, III|           więdnieje,~Tak serce do ciebie pali się, to mdleje,~O góro!
35   2, III|  spadające,~O serce stworzone, do ciebie pragnące,~O góro...~Strwożone
36   2, III|    zaczyna swe pienie,~Zasyłam do ciebie serdeczne westchnienie,~
37   2, III|        zielony lesie!~Odchodzę od ciebie, tyś zawsze mi w oczach,~
38   2, III|  spadające,~O serce strwożone, do ciebie pragnące...~O góro... o
39   2, III|          grzyby i poziomki! Ale z ciebie, Justynko, zuch! Znudziłaś
40   2, V  |        zechcę, jeszcze prędzej od ciebie iść potrafię - zażartował
41   2, V  |           Od pierwszego momentu o ciebie pytać się zaczęła: gdzie
42   2, V  |          czy diabła nauczył się i ciebie nauczyć chciał... Po całym
43   3, II |     Naturalnie.~- A tworzącym dla ciebie parę drużbantem będzie pan
44   3, II |          drugie!" Gdybym wtedy na ciebie nie patrzał, myślałbym,
45   3, II |            jeżeli oświadczy się o ciebie, pójdziesz?~Wzruszyła ramionami.~-
46   3, II |          pochwycił.~- Buszmankę z ciebie zrobią, jak ojca kocham,
47   3, II |          matkę, która teraz przez ciebie choruje. Czy do waszych
48   3, II |          i tym sposobem nie ranić ciebie i siebie...~- Nie ranić! -
49   3, II |           ran spodziewałem się od ciebie, ale może zagojenia tych...
50   3, II |           głosem wymówił - mam do ciebie prośbę!~- Ty, ojcze, do
51   3, II |      chciał... Może by więc i dla ciebie teraz tę łaskę zrobiła...
52   3, II |          że pan Różyc stara się o ciebie, i czy... ewentualnie...
53   3, II |           niczego więcej nigdy od ciebie nie zażądam, tylko - duszy
54   3, II |           odtrącała mnie wtedy od ciebie, broniła mię od ciebie,
55   3, II |         od ciebie, broniła mię od ciebie, wypędzała mię z domu, kiedy
56   3, II |              patrzała na mnie. na ciebie, i w oczach jej łzy stanęły.
57   3, II |           które miałam kiedyś dla ciebie, nie pozostało we mnie nic
58   3, II |          wyliczyłeś, czyni je dla ciebie trudniejszym, niż bywa ono
59   3, II |       widzieć chciała, ale ja dla ciebie pomiędzy niskim szczęściem
60   3, II |           wychodził:~- Widziałeś? Ciebie znieważył! Pamięć twoją,
61   3, II |        szeptała - bez ojca... bez ciebie!~Lecz na krwawym obłoku
62   3, III|    księżyc, świeci~Około północy,~Ciebie przestać kochać~Nie jest
63   3, IV |            że już ze trzy lata od ciebie wiadomości nie miałem; na
64   3, IV |        Benedykt.~- Ludzkich... na ciebie, ojcze!~Benedykt oczami
65   3, IV |        pragnąłem, czyż wymagam od ciebie, abyś bił pokłony złotym
66   3, IV |       promyk światła, który by od ciebie padł na nich, odpłacić...
67   3, IV |          straszno mi tak mówić do ciebie, ojcze! Rozdarty jestem
68   3, IV |    pomiędzy tobą a tym, co mi nad ciebie, siebie, nad wszystko droższe...
69   3, IV |           w przywiązanie moje dla ciebie wierzyć musisz...~Zawahał
70   3, IV |    Dziękuję ci, miły ojcze,~Żem u ciebie chodziła w złocie,~Teraz
71   3, V  |          chmurki na suche lasy od ciebie frunęły! Cieszę się... o,
72   3, V  |    przyjąć nie chciałaś, kiedy ja ciebie, jak wypadało, ubierać pragnęłam!
73   3, V  |         mnie, abym ja zniknął dla ciebie!~Patrzyła na niego szeroko
74   3, V  |           bo wielką prośbę mam do ciebie... tylko nie wiem... słowo
75   3, V  |         ja bym był począł, gdybym ciebie przy sobie nie miał? Toż