Tom, Rozdzial

 1   1, I  |         postawą stwierdzając nadaną im nazwę kozaków. Za tymi pasami
 2   1, I  |             bo i tak przecie krewną im przychodzisz... A oni tymczasem...
 3   1, I  |         końce pąsowych warg nadając im wyraz znudzenia i goryczy.
 4   1, I  |      jaskrawymi barwami ubrań. Było im tak ciasno, że siedziały
 5   1, I  |      zielonawych robaczków osypywał im suknie i głowy. Marta w
 6   1, II |   uszanowaniem i rozkoszą, wtórując im przymilonymi uśmiechami,
 7   1, II |        szybko powstali. Ręka, którą im on dla powitanie podawał,
 8   1, II |          dzieciach zapomniała... Co im w głowie? Romanse i apteka...
 9   1, III|          urodzenia, przysługującego im stanu, położenia w świecie -
10   1, III|        gorączką i burzą przeleciały im te dwa lata! Stojące wody
11   1, III|        Niech już tam lepiej dokucza im kto inny! Kto wie? Może
12   1, IV |          Dawne stosunki sprowadzały im niekiedy odwiedziny krewnych
13   1, IV |         jadalnych stołów zwyczajnym im nie było, że jeśli i znali
14   1, IV |          nabierały charakteru obcej im może kiedy indziej nadętości
15   1, IV |            Kirły wraz ze wtórzącymi im śmiechami sąsiadów. Nie
16   1, V  |             weseli i szczęśliwi, że im żyć było łatwo; teraz zaś
17   1, V  |            podsycały się wzajemnie. Im dłużej grał, tym posuwiściej
18   1, V  |           miłosnych swych wzruszeń; im silniejsze i bardziej przez
19   1, V  |           wron, zdając się zaglądać im w oczy, tu i ówdzie skakało
20   1, VI |            podróży do miasta sprawę im zdawał. Słychać tam było
21   1, VI |         przy chrzcie świętym nadano im imiona: Jan i Cecylia. A
22   1, VI |             O uprawianie ziemi było im bynajmniej; ogrody mieli,
23   1, VI |            hodowali, i od tego dane im było brzydkie przezwisko
24   1, VI |             bawolników, ale nigdzie im nie podobało się tak, jak
25   1, VI |     doścignąć ich mogą, a najlepiej im będzie pod jednym boskim
26   1, VI |            pozostawać. Może już tak im było przeznaczone, ażeby
27   1, VI |          mozołu skóra z rąk i z nóg im złaziła, a od wiatrów i
28   1, VI |            dwadzieścia roków minęło im w tej męce, kroplami rozkoszy
29   1, VI |            sześć córek urodziło się im i wyhodowało nad brzegiem
30   2, I  |       jednak czasu przypatrywać się im długo; z ciężkością wielkim
31   2, I  |      dyscypliny jeden grzech spadał im z pleców...~- Gdyby wszystkie
32   2, I  |             że wcale bliska groziła im ruina, wzięła się sama do
33   2, II |            i dla rozrywki śpiewając im grubym swym głosem te stare
34   2, II |     przeszkoda. Trzy panienki drogę im zabiegły i na paluszkach
35   2, II |    kosztowała wiele, ale sprawienie im tej przyjemności było prawdziwą
36   2, III|       kilkomiesięczne dziecko. Nikt im nie pomagał, nikt nawet
37   2, III|          odetchnęła głośno. Do stóp im wraz z kłosami upadały różowe
38   2, III|            piersi jeden tylko wyraz im rzucił:~- Gomuły!~Dwa zagony
39   2, III|             takie nieczęsto zdarzać im się musiały, skoro czyniły
40   2, III|             palcem wskazując napisy im towarzyszące, z jednostajnym
41   2, IV |           po falach puszczone, boki im umykając, a dziobem je porąc.
42   2, V  |            do progu podeszły, a gdy im ona rękę na powitanie podała,
43   2, V  |           się jak czeczotki. Suknie im krawiec szyje, Żydek w miasteczku;
44   2, V  |           jeszcze na dni kilka, aby im żąć pomagać. W Starzynach
45   2, V  |      nieruchliwym w kącie stojąc, a im więcej oni weselą się, tym
46   2, V  |           Wieczne odpoczywanie racz im dać, Panie!" Co nową pieśnię
47   3, I  |            a on wolał o wiele zejść im z drogi i skryć się przed
48   3, II |               aż nadto nasypało się im go do garnków z przeszłości,
49   3, II |         podobne miejsca nieprawości im przypominając. Łatwiej byłoby
50   3, II |        gardło i - trrraf! karki bym im skręcał!~Justyna parsknęła
51   3, II |     lamentów wyprowadzisz. Wiadomo: im gorsze koła, tym więcej
52   3, II |          niemożnością przychodzenia im z pomocą, płacz od czasu
53   3, II |             z babami i sprowadzanie im nerwowych ataków?~- Szło
54   3, II |         rodziców otrzyma, wystarczy im na życie, nie zbytkowne
55   3, III|      uciszało ich, gasiło, z twarzy im wywabiało rumieńce, a nogi
56   3, III|      nieubłagliwy sąsiad na karkach im z egzekucją siędzie, a kiedy
57   3, III| wyprowadziwszy, ze wszystkich stron im prezentował, i złoty zegarek
58   3, III|           postępek Jana podobał się im bardzo i humor poprawił.
59   3, III|     jedynieńki, stareńki dziaduńku!~Im więcej od Fabianowej zagrody
60   3, III|   rozciągnięty leżał, i zdawało się im, że wszystko już sobie powiedzieli,
61   3, III|           Wieczne odpoczywanie racz im dać, sprawiedliwy Boże! -
62   3, III|             cichymi śmiechy niegdyś im znanym, kochanym pieśniom
63   3, III|          Gdyby oni ten wygon kiedyś im widać zrabowany odebrali,
64   3, III|      zrabowany odebrali, dopiero by im życie słodkie nastało, a
65   3, III|           nie koniec na tym; trzeba im jeszcze wielką sumę panu
66   3, IV |             o ten ratunek zapytywać im każe wszystkich dróg czynu
67   3, IV |     pójdziesz tam do nich i powiesz im, że tej kary sądowej nie
68   3, IV |     najwięcej, parobkom za furmanów im służącym głośne rozkazy
69   3, IV |    Zaczynali rozmawiać, ale rozmowa im nie szła; głosy cichły czymś
70   3, V  |        ubogą moją lampkę, aby tylko im trochę widniej, jaśniej,
71   3, V  |    jedzeniem był zajęty, o niczym z im rozmawiać nie było można.~-
72   3, V  |        mówiła dalej. - Chleba darmo im jeść nie będę; bo i doświadczenie
73   3, V  |             pracy jeszcze trochę... Im, gołąbkom, moje ręce przydadzą
74   3, V  |            grzechem śmiertelnym... "Im prędzej, tym lepiej!" -