Tom, Rozdzial

 1   1, II |        jarzębinowych jagód; naprzeciw drzwi wchodowych wschody wąskie,
 2   1, II |              domu. Z tych sieni dwoje drzwi na oścież rozwartych wiodło
 3   1, II |         niskie sufity białe i czyste, drzwi staroświeckie, ciężkie,
 4   1, II |         lekarstw; ponieważ zaś okno i drzwi od przyległych pokojów szczelnie
 5   1, II |        kolanie uderzył; wybiegł przez drzwi do salonu prowadzące, szczelnie
 6   1, II |              pobiegła. W głębi salonu drzwi od pokoju pani Emilü otworzyły
 7   1, II |             ironią odparł gość.~Znowu drzwi od salonu otworzyły się
 8   1, III|               trzaskiem otworzyły się drzwi i do gabinetu wpadło małe
 9   1, V  |          wyrzeźbionym okapem i niskie drzwi do wyjścia miał od dziedzińca,
10   2, I  |          sieni wielki zamek wiszący u drzwi niskich i wąskich oznajmiał
11   2, I  |        złączony napełniał sień pomimo drzwi na ganek otwartych; w kuchni
12   2, I  |            Wyszła do sieni, aby przez drzwi posłuchać, co się w bawialnym
13   2, I  |         bawialnego pokoju wprowadziła drzwi za sobą zamykając. Słychać
14   2, I  |        okazywać, wiele ją kosztowało. Drzwi na klucz już nie zamykała,
15   2, I  |          uśmiech serdeczny. Otworzyła drzwi bawialnego pokoju.~- Proszę
16   2, I  |             nogami, z pokoju wypadł i drzwi za sobą ze stukiem zatrzasnął.
17   2, I  |       należało. Z pośpiechem zamykała drzwi, przez które widać było
18   2, I  |          przerwało jej otworzenie się drzwi od sieni i głos Rózi, który
19   2, I  |            nawet o zamknięciu za sobą drzwi sypialnego pokoju. Nie myślała
20   2, II |               przesadziwszy wpadła we drzwi do dalszych pokojów wiodące.
21   2, II |         wielki klucz, który dopadłszy drzwi spiżarni drżącą z pośpiechu
22   2, II |             wniosła, za sobą i za nią drzwi z trzaskiem na klucz zamykając.
23   2, II |             się wybornie. Z czołem do drzwi przyciśniętym Witold zawołał:~-
24   2, II |      zajeżdżającego przed dom powozu, drzwi uchyliły się i dał się słyszeć
25   2, II |        niezadowolenie.~- Witold! - od drzwi salonu zawołał - czemuś;
26   2, II |        siedzącego naprzeciw otwartych drzwi Orzelskiego, ale owszem,
27   2, II |             wszystkiego przez otwarte drzwi sypialni wysłuchawszy kanwę
28   2, III|          pracy nie wzwyczajone.~Przez drzwi otwarte widać było kuchnię
29   2, IV |              do swojej izby poszedł i drzwi na kruczek zaszczepił. Przez
30   2, V  |            której stały żarna i przez drzwi otwarte w kuchni czysto
31   2, V  |               domu, chleb na stole, a drzwi od przeciwka znów zaszczepione...
32   2, V  |               przytrzymując, drugą na drzwi ukazywał i parę razy jeszcze
33   2, V  |           kuchni znajdowało się troje drzwi, z których jedne, zwykłych
34   2, V  |              łuki powyginanymi. Przez drzwi za olbrzymim piecem otwarte
35   2, V  |               stał na progu plecami o drzwi oparty, z ramionami na piersi
36   2, V  |            dopomóż, że jak psa ubiję!~Drzwi świetlicy otworzyły się
37   2, V  |           zebrała i z głośnym stukiem drzwi za sobą i dziadkiem zamknęła.~
38   2, V  |          czytanie Teresy. Przez dwoje drzwi na wpół otwartych widać
39   2, V  |        jadalnej, w której głębi przez drzwi szeroko otwarte widać było
40   2, V  |             Justyna uchyliła po cichu drzwi pokoju swojego ojca. Rozlegające
41   2, V  |              naprzeciw znajdujące się drzwi i znalazła się w pokoju
42   3, I  |            już ku jednym z wchodowych drzwi domu prowadzącą. Potem pani
43   3, I  |           parę salonów; potem jeszcze drzwi jakieś zamknęły się ze stukiem
44   3, I  |             życiu. Nie spostrzegł, że drzwi pracowni otwierały się parę
45   3, I  |             równie cicho jak przedtem drzwi otwierając, do pracowni
46   3, I  |           natchnieniem i celem.~Kiedy drzwi otworzyły się ze stukiem
47   3, II |         dziedzińca łby pochylające; u drzwi czworaka i wrót stajni stały
48   3, II |          Marta z trzaskiem otwierając drzwi do pokoju swego wpadła i
49   3, II |          południem przez wpółuchylone drzwi pokoju Marty i Justyny zajrzała
50   3, II |              ze stukiem otworzyły się drzwi i ukazała się w nich młoda,
51   3, II | przygotowywała, gdy przez wpółotwarte drzwi buduaru zajrzał Witold i
52   3, II |            udać się w pole, gdy przez drzwi otwarte w drugim pokoju
53   3, II |             przeszedł sień i salon, u drzwi matczynego buduaru stanął
54   3, II |              postawie, potem cichutko drzwi otworzył, ale zaledwie głowa
55   3, II |          idącą ku oddalonym budynkom. Drzwi pani Emilii były jak zwykle
56   3, II |          muzyki Orzelskiego; otworzył drzwi prowadzące do pokoju, w
57   3, II |     rozkazującym gestem wskazywała mu drzwi.~- Ależ pójdę! pójdę! z
58   3, II |          uwierzył!~Wyszedł i po cichu drzwi za sobą zamknął.~Są ludzie,
59   3, III|           jego wchodząc, inni otwarte drzwi i okna tłumnie obstępując.~
60   3, III|             podobna. Dalej plecami do drzwi stało sześć par drużbów:
61   3, III|               z Albertą Starzyńską. U drzwi, przy ścianie, stanęła muzyka.
62   3, III|             nie tańczył, ale u samych drzwi stojąc spod brwi jak zawsze
63   3, III|           ścisk i skoki! Stał tylko u drzwi i to na latarnie, to na
64   3, IV |            przeszłości. Otworzyły się drzwi pokoju, wbiegła przez nie
65   3, IV |      przyległym pokoju, otworzyły się drzwi - te same, co wówczas -
66   3, IV |          pokój przyległy biegł, ale u drzwi gabinetu zatrzymał się i
67   3, IV |             okręcił, aż u zamkniętych drzwi domu stając z całej siły
68   3, IV |          mgnieniu oka po obu stronach drzwi utworzyły się dwie gromadki,
69   3, IV |               rozwarły się ze stukiem drzwi od sieni i panna młoda wysoki
70   3, V  |              na palcach, bo zamknięte drzwi od pokojów pani Emilii sprawiały
71   3, V  |               przechodził. Otwierając drzwi od buduaru pani Emilii znowu