Tom, Rozdzial

 1   1, I  |              zważa! Jaż wiem dobrze o wszystkim i z przeszłością oswoiłam
 2   1, II |       piętnasty...~Kirło, który o tym wszystkim dawno już wiedział, usiłował
 3   1, II |              że w zadusze tego pokoju wszystkim zrobiło się duszno. Pani
 4   1, II |               i daje zapomnienie... o wszystkim...~Pani Emilia jak do modlitwy
 5   1, III|           młodości, spostrzegł przede wszystkim, żé zabrakło mu obu braci.
 6   1, III|        swobodniej, pewnym być, że wam wszystkim nigdy chleba nie zabraknie...~-
 7   1, III|               dla mnie zapominałbyś o wszystkim, nie obrażałbyś co chwilę
 8   1, III|           wszystkiego, zapomniałbyś o wszystkim, byle mię rozweselić, zająć
 9   1, III|              ulubionych, ustrojonych, wszystkim, co lubiła, usłanych pokojach
10   1, III|              nim całą kulę ziemską ze wszystkim, co na niej jest i było.
11   1, III|               zaś rozgadał się, nie o wszystkim mówił jasno. Nabył zwyczaju
12   1, IV |               przemknął cień ironii i wszystkim trzem razem błyskawiczny
13   1, IV |               na kanapie siedzących i wszystkim, co je otaczało, bardzo
14   1, IV |          które ciągle ciche uwagi nad wszystkim czyniły, szepnęła do drugiej:~-
15   1, IV |             się w domu; ja go więc we wszystkim z największą ochotą wyręczam -
16   1, V  |        pocałunków. Dziś jeszcze o tym wszystkim wspominając stanęła śród
17   1, V  |           wkoło niej. Wiedziała też o wszystkim. Wkoło niej wrzało. Pani
18   1, V  |      wzmocnienia i podpór: Ale przede wszystkim pragnęła dla syna kobiety
19   1, V  |           rozwadze. Zrozumiała przede wszystkim położenie własne i dla swej
20   1, V  |            troje, bo pomiędzy nami we wszystkim jest wspólność.~Mówiąc to
21   1, V  |             rubiny zmieniały. Nad tym wszystkim, w głębokiej ciszy, dzwonił
22   1, V  |          Wariat ty, Janek, czy co? Ze wszystkim jak u wariata oczy błyszczą...
23   1, V  |       Niechajże choć buty wdzieję! Ze wszystkim wariat!~- Pójdzie stryj?~-
24   1, V  |        zmieniła się, postarzała... ze wszystkim już insza, jak była.~- Od
25   1, V  |              wołała:~- Dobry wieczór! Wszystkim państwu dobry wieczór!~-
26   1, VI |         Niektórzy prosili się, aby ze wszystkim już ostać przy nich dla
27   2, I  |              ślicznie urządzić się ze wszystkim...~- Otóż to - potwierdził -
28   2, I  |          zwierzyłeś się przede mną ze wszystkim, uważałabym się za podłą,
29   2, I  |         powagą mówić zaczął:~- Przede wszystkim masz wiedzieć, że takie
30   2, I  |          policzek oparła na dłoni i o wszystkim, co ją obchodziło, mówić
31   2, I  |           starałam się wyręczać go we wszystkim i kłopoty od niego usuwać...
32   2, I  |                jaki to węzeł!~- Z tym wszystkim nie chcesz, abym twemu mężowi
33   2, I  |          przyjedź do Wołowszczyzny, o wszystkim pomówimy.~Zaledwie karetka
34   2, I  |            zgadzających się z sobą we wszystkim i razem układających jakieś
35   2, II | najzupełniejszą rację.~Czy Korczyński wszystkim koniecznym potrzebom przez
36   2, II |           wobec słów syna czuł przede wszystkim zdziwienie. Był przecież
37   2, II |    Korczyńskich, dla siebie, a przede wszystkim dla Justyny, której imię
38   2, II |       zdradzaną... Nie jest to przede wszystkim plamić się i krzywdzić!
39   2, III|             zdawać się może, że już o wszystkim dobrym zwątpiłeś - z palącą
40   2, IV |        staczały się w przeszłość...~O wszystkim tym mówiła coraz prędzej,
41   2, V  |              pół godziny zastawiły go wszystkim zapewne, na co w, tej chwili
42   2, V  |           patrzę, jak ludzie rychło o wszystkim zapominający śpiewają, weselą
43   2, V  |              tej pory nie mogę już ze wszystkim do zwyczajnego życia powrócić.
44   2, V  |                z powagą ukłonił się i wszystkim: "Dobry wieczór państwu!"
45   3, I  |        uczuciem własnej wyższości nad wszystkim, co było na ziemi, opierał
46   3, I  |               pokazać... Chyba przede wszystkim na pensję jaką ją odda...
47   3, I  |          odjechał i zdawało się, że o wszystkim, co go z Justyną wiązało,
48   3, I  |       łagodnym spokojem pocieszała ją wszystkim, czym mogła; o jej obawach
49   3, II |              i pojedynki... Ile w tym wszystkim mieściło się prawdy, a ile
50   3, II |         Bardzo słusznie.~Ale i na tym wszystkim nie koniec. Elżusia zachichotała
51   3, II |              w niezłomnym milczeniu o wszystkim, co z najpowszedniejszymi
52   3, II |          dziwnie łatwo oswajam się ze wszystkim, a jak tylko oswoję się,
53   3, III|              rosę ziaren. Nad tym zaś wszystkim, nad zaściełającym ziemię
54   3, III|     przyjacielowi swemu dozgonnemu we wszystkim pomocna, zgodna i uległa...~
55   3, III|          którą ci daję, szanował i we wszystkim jej był pomocny, zgodny,
56   3, III|           kręciły się śród obecnych i wszystkim wiązki mirtu do sukien przypinały,
57   3, III|           drobne i nieśmiałe, jeszcze wszystkim tu obce Siemaszczanki, na
58   3, III|        zaniemeński bór úukazywał. Ona wszystkim ściskała ręce, wszystko
59   3, III|             gości zapraszał Sargas ku wszystkim radośnie się rzucając, skomląc,
60   3, III|               nieboszczyk pan Andrzej wszystkim przewodził, a nasz Jerzy
61   3, III|             inszych głowy podnieść ze wszystkim upadli!~Teraz z pierwszego
62   3, III|               wyzywał. Może to nie ze wszystkim prawda, ale może trochę
63   3, IV |              głosem mówił:~- Ty o tym wszystkim nie wiedziałeś, ojcze? prawda,
64   3, IV |              o, powiedz mi, żeś o tym wszystkim nie wiedział i że tylko
65   3, IV |              rozmawiać przestał o tym wszystkim, o czym dawniej rozmawiał
66   3, IV |         Marzyłem nieraz, że ty mi tym wszystkim będziesz, a kiedy tego lata
67   3, IV |             tylko już Andrzejowi, ale wszystkim pomarłym grobów ich zazdrościł... ~-
68   3, V  |               całą prawdę... Jeżeli o wszystkim wiedząc zgodzi się tego
69   3, V  |           prosił mię, abym Justynkę o wszystkim uprzedziła...~- Cóż? burzliwa
70   3, V  |          nikomu tutaj niepotrzebny, a wszystkim obrzydły! Ty bo nie wiesz,