Tom, Rozdzial

 1   1, I  |            choć pełne purpurowej krwi usta rozchyliły się w młodym
 2   1, I  |            beczki. Justyna policzki i usta topiąc w dzwonkach, paprociach
 3   1, I  |                  Tu aż się za wklęsłe usta swoje wielką ręką chwyciła. ~
 4   1, II |     żartobliwości, że na koralowe jej usta zwolna powracał uśmiech.
 5   1, II |               twarzy pulchne, rumiane usta uśmiechały się teraz z pełną
 6   1, II |                Głos jej trochę drżał, usta zbladły i z oczu znowu trysnęły
 7   1, II |                  Wzruszył ramionami i usta wydął.~- Gusta są różne -
 8   1, III|             Korczyński pochylił się i usta dziecka pocałunkiem zamknął.
 9   1, III|       ucałowały śmiejące się i świeże usta jego syna. Był to swawolnik
10   1, IV |       uśmiechami ozdabiały przywiędłe usta, przez co nabierały charakteru
11   1, IV |             otarł swe pulchne, pąsowe usta i siwe wąsy, wstał, właściwym
12   1, IV |           promieniejące oczy i pąsowe usta, nikt by nie odgadł męczarni,
13   1, IV |              łzy. Przy tym surowc jej usta rozwarły się nieco i zarysowały
14   1, IV |               uśmiech otwierał wąskie usta. Był w tej chwili upostaciowaniem
15   1, IV |           nuda spłynęła jej na oczy i usta czyniąc w tej chwili twarz
16   1, IV |      chusteczki w parskające śmiechem usta; pani Andrzejowa jak grób
17   1, V  |              purpurowe, zmysłowe jego usta układały się w wyraz lubości,
18   1, V  |              męża, chłodne zawsze jej usta drżały.~- Ty wiesz, bracie -
19   1, V  |               na twarzy i w postawie. Usta mu otworzyły się i pod złotawym
20   1, V  |              uśmiechnął się, otworzył usta dla powiedzenia czegoś i
21   1, V  |         siwiejącym wąsem bladawe jego usta zarysowywały linię surową.
22   1, V  |             umilkła, może dlatego, że usta miała pełne wisien, i usunęła
23   1, V  |         Justynę rzucał, głową kręcił, usta przygryzał i widocznie powściągał
24   1, VI |              ma.~Bezbarwne i bezzębne usta starca otworzyły się szeroko,
25   1, VI |       uspokoić...~Chłopak wydął nieco usta, spojrzał na dach najbliższego
26   1, VI |               zasmuconemu, pochylona, usta swe przyłożyła do szorstkiego
27   2, I  |          wryta stanęła szeroko oczy i usta otwierając i żadne mrugania
28   2, I  |         Bardzo ładne i jeszcze różowe usta Kirłowej zarysowały pośród
29   2, I  |             imieniu! Po prostu, przez usta ci przejść to nie może,
30   2, II |         pocałunkami jej włosy, oczy i usta okryła. Zarazem do wnętrza
31   2, II |          długi wąs do połowy prawie w usta wpychał i zębami zawzięcie
32   2, II |             wyrazów cisnęło mu się na usta, które kilka razy zadrżały,
33   2, II |           mimo woli wybiegający mu na usta. Bardzo jednak poważnie
34   2, II |       oznajmieniem paniom tej wizyty. Usta pani Emilii drżały powstrzymywanym
35   2, III|             Rozczuliła się tak, że aż usta do płaczu skrzywiła i fartuchem
36   2, III|      przymusił!~Hardo głowę podnosił, usta wydął i gdy silnymi, namiętnymi
37   2, III|                  O Jezu! - zawołała i usta nieco wzgardliwie wydęła,
38   2, III|             słowa jego cały wsłuchany usta w zdziwieniu otworzył i
39   2, IV |           mówić, ale powstrzymał się, usta mu tylko drgnęły, krewkim
40   2, IV |       szafirowych oczu, tak samo, jak usta, śmiejących się dziecinnie,
41   2, IV |             patrząc... ~Rzucił ręką i usta trochę wydął.~- Co tam o
42   2, V  |            siwiejącym wąsem ocienione usta. Układ tych ust był tak
43   2, V  |           łokciem ją trąciła i dłonią usta zamknąć chciała. Ale Antolka
44   2, V  |            prawie radosny otworzył mu usta i rozszedł się po całej
45   2, V  |               w nich żywność powoli w usta wkładali, powoli też i cicho
46   2, V  |          długo, cicho pocałowała ją w usta. Potem odeszła, lampę zagasiła
47   2, V  |             uśmiech roztworzył pąsowe usta.~
48   3, I  |               a na ustach jej spoczną usta innego mężczyzny, że nowe
49   3, I  |          nieśmiała, rozkochana, aż na usta jej wybiegł figlarny uśmiech.
50   3, I  |             szczerą. Duma i skromność usta jej zamykały. Wreszcie z
51   3, I  |       intensywne...~Znowu zamknął jej usta, tak że nic odpowiedzieć
52   3, II |           pobliżu nie było nikogo. Na usta Witolda wybiegł uśmiech
53   3, II |             przylgnęły do nich gorące usta.~- Mój ojcze - z cicha wymówił
54   3, II |                 krzywiąc ładne, blade usta skarżyła się dziewczynka -
55   3, II | ukontentowaniem proszę!~Fabianowa zaś usta sznurując dygała i w wyciągającą
56   3, II |              z podziwu czy zakochania usta otwierał i na podobieństwo
57   3, II |             powieki miał spuszczone i usta szczelnie zamknięte.~- Czemuż
58   3, III|               razy palcami pstryknął, usta otworzył i zamknął, aż na
59   3, III|             pierś jej uderzył; wydęła usta, a pod sobolowymi brwiami
60   3, III|           wrażenia. Niektóre z kobiet usta pootwierały dziwiąc się
61   3, III|            różą,~A ja kaliną!~I Marty usta żółte, zwiędłe otworzyły
62   3, IV |            źrenice, świeże, dziecięca usta pocałunkami rozgładziły
63   3, IV |            liście przesunął, tylekroć usta mające już gwałtownym słowem
64   3, IV |             na sto zamków zamknęło mu usta. Płynęły dnie za dniami,
65   3, IV |       kamienną pokrywę i otworzyła mu usta. Byłoż to opowiadanie? byłaż
66   3, V  |             przed Justyną i tak mocno usta do ręki jej przylepił, że
67   3, V  |      zapytania rzucił Benedykt.~Kirło usta krzywił, ręką znaki niezadowolenia
68   3, V  |              Zygmunt wyprostował się, usta trochę otworzył, według
69   3, V  |          przecież stosownym.~Orzelski usta trochę otworzył, zmieszał
70   3, V  |           znalazł, przykląkł i gorące usta do ręki jego przycisnął.