Tom, Rozdzial

 1   1, I  |          się u jej boków w tył i naprzód, białą, rozwiniętą chustką
 2   1, II |  półgłosem, z wyrazem ubolewania naprzód, a potem tak jowialnej żartobliwości,
 3   1, II |         rzuciła się ku drzwiom í naprzód przez nie ciekawie głowę
 4   1, II |        przeważnej sile, która go naprzód pociągała, usiłował wciąż
 5   1, III|           dla posuwania się wozu naprzód - wołów pokornych i cierpliwych
 6   1, III|    prawie milczący postąpił krok naprzód; oczami, które kiedyś błękitne
 7   1, IV |        ruchem, wysuwającym nieco naprzód żołądek, wyprostował się.
 8   1, IV |      sztuk pięknych, wiedeńskiej naprzód, a potem trochę w paryskiej
 9   1, IV |      tacy z likierem znalazł się naprzód ów otyły i na wesołego gastronoma
10   1, IV |    wyprostowując się i wyginając naprzód okrągły żołądek, zmierzał
11   1, IV |           rozległy się w salonie naprzód fortepianowe akordy, a potem
12   1, IV |         Oczy szeroko otworzyła i naprzód wpatrzyła się w niego z
13   1, IV |         i odstępowała, wyciągała naprzód śliczną nóżkę i z lekkimi
14   1, IV |          postąpiwszy parę kroków naprzód rękę ku ogrodowi wyciągnęła.~-
15   1, V  |       zawołał na konie, aby szły naprzód. Lejce tylko, które mu plecy
16   1, V  |       nie słuchając głowę podała naprzód, ciekawe i zachwycone oczy
17   1, V  |      przed nią, szybko postąpiła naprzód. ~Jan Bohatyrowicz z czapką
18   1, V  |          ku niej - postąpił krok naprzód i na ławce, dość jednak
19   1, V  |       tył odrzucił i parę kroków naprzód postąpił.~- My nikomu wrogami
20   1, VI |          się w głąb lub wysuwały naprzód, czasem znacznymi przestrzeniami
21   1, VI |      straszą.~Ale stary rwał się naprzód i swoje powtarzał, a coraz
22   1, VI |         się szeroko, ale drżeć i naprzód wyrywać się przestał.~-
23   1, VI |         barw. Jak okiem sięgnąć, naprzód i ku górze, po stromych
24   1, VI |     pomiędzy leszczyną stanęła i naprzód pochylona patrzała przez
25   1, VI |       rzeki, na prawo i na lewo, naprzód i w tył, rosła jedna tylko
26   1, VI |        mówił dalej - król jechał naprzód, oglądając się wokół i wesoło
27   2, I  |    podjeżdżanie do Korczyna...~- Naprzód nie ciągłe, bo byłem dotąd
28   2, II |     połowę swej ciężkiej postaci naprzód podała, a rozpłomienione
29   2, II |         stanął. Ale zaraz musiał naprzód postąpić ze swym gościem,
30   2, II |  wyprostowany, i okrągły żołądek naprzód podając, uśmiechnięty, szczęśliwy,
31   2, III|         nieustannie posuwały się naprzód, w różnych kierunkach. Jedne
32   2, III|  wytężeniem, że aż głowę podawał naprzód, a na białe czoło wystąpiła
33   2, III|      ogonem! - zwolna postępując naprzód odkrzyknął, - U pani Starzyńskiej
34   2, III|     błyskającymi, cały podał się naprzód, do skoku i rzucenia się
35   2, III|         Harbuzy!~Znowu poskoczył naprzód i raz jeszcze krwistoczerwoną
36   2, III|          powolnym, ale uprzejmie naprzód postąpił, gestem grzecznym
37   2, IV |        byli kilkadziesiąt kroków naprzód; Jan znowu twarzą zwrócił
38   2, IV |          tym długo. Powstało ono naprzód z doświadczeń życia, które
39   2, IV |     pełnię dni i cel życia. Ale, naprzód, miałaż z sobą na walkę
40   2, IV |          ciekawość o parę kroków naprzód rzuciła. Wydała okrzyk zdziwienia;
41   2, V  |          otworzyły się szeroko i naprzód wszedł przez nie trzęsący
42   2, V  |        wyperswadować... drze się naprzód, że i zawrócić go do chaty
43   2, V  |        go w coraz innej postaci. Naprzód ciężkimi chmurami podszyty,
44   3, I  |        grzechem i zdradą, uczuła naprzód ból taki, jakby po raz drugi
45   3, I  |     wizerunkiem Klotylda złożyła naprzód dyg głęboki, a potem przemawiać
46   3, II | rozjątrzeniem rzucił Benedykt.~- Naprzód - zaczął Witold - aż nadto
47   3, II |    parsknęła śmiechem.~- Zrób to naprzód z kurczęciem – zawołała -
48   3, II |          iść? na co? dlaczego?~- Naprzód dlatego, że ciocia Witoldowi
49   3, II |     bardzo ceremonialnym krokiem naprzód dążyła. Mężczyzna, do rydza
50   3, II |        Proszę panią dobrodziejkę naprzód postąpić... z ukontentowaniem
51   3, II |        zapytał. Upatrywała w tym naprzód okazane jej uszanowanie,
52   3, II |        kołysała się to w tył, to naprzód, policzek na dłoń opuścił.
53   3, II |      czego zmierzasz?~- Zmierzam naprzód do tego, aby ci, ma chére
54   3, II |    upewniła ją o dwóch rzeczach: naprzód o tym, że przez Justynę
55   3, III|         marszcząc, a kępkę wąsów naprzód wysuwając. Takiż sam frasunek,
56   3, III|      jakoś dla przyczyn różnych. Naprzód, państwo młodzi z asystą
57   3, III|         błyszczącym bucie daleko naprzód wysunąwszy podjętym z ziemi
58   3, III|   ukontentowaniem rozpromienił i naprzód na złoty zegarek spojrzał,
59   3, III|        jak ciężki słup, z podaną naprzód małą, żółtą, pomarszczoną
60   3, III|          roli drugiego drużbanta naprzód pannę młodą do tańca zaprosił;
61   3, III|    przemocą do tańca go ciągnącą naprzód prosił, aby mu pokój dała,
62   3, III|         się za dziewczyną ujęli. Naprzód Kazimierz Jaśmont, zrazu
63   3, III|    minionych lat i pokoleń. Więc naprzód rozległa się tęskna piosnka
64   3, IV |          ruch na fotelu uczynił, naprzód się podał.~- Witold!~Wejście
65   3, IV |        człowiek nie odpowiadając naprzód postąpił i przed ojcowskim
66   3, IV |   odległej okolicy, towarzyszyć. Naprzód tedy na drogę dotykającą
67   3, V  |        gości Korczyn nawiedziło. Naprzód o dość wczesnej przedpołudniowej
68   3, V  |        Kirło na krześle siedząc, naprzód nieco podany, postawą, oczami,
69   3, V  |        nie wydając na czworakach naprzód stanęła, potem całkiem wstała
70   3, V  |         mówić i opowiadać, kiedy naprzód w sali jadalnej dały się