Tom, Rozdzial

 1   1, I  | przykrości, prawie udręczenia.~- Boże! - szepnęła - a ja miałam
 2   1, II |        wołała:~- Oj ! oj ! o mój Boże! Co pan wyrabia!~Pani Emilia
 3   1, II |    Początek migreny? prawda? Mój Boże! i mnie także zaczyna głowa
 4   1, II |         nie ma, tak nie ma!... O Boże mój, Boże! gdyby tylko nie
 5   1, II |       tak nie ma!... O Boże mój, Boże! gdyby tylko nie jaki wypadek...
 6   1, III|         ryba w wodzie... Nie daj Boże takiej drugiej jesieni...~
 7   1, IV |  świeżymi rękawiczkami.~- O, mój Boże! - zawołała - a jakżebym
 8   1, VI |      kiciaste rezedy, krzaczyste boże drzewka, pomarańczowe nasturcje,
 9   2, I  |     dziewczyny rumieniec. Wielki Boże! trzy hładyszki z mlekiem
10   2, I  |         jak z domu wyjechałem:~- Boże mój! - westchnęła Kirłowa -
11   2, II |        dni ust nie otwierał, daj Boże! Chora... chora... wieczne
12   2, II |       kroku skłaniać mogło.~- O, Boże! cóż to za szczęście musi
13   2, II |         a ona żartuje ze mnie! O Boże, jak mię głowa boli! ~Wtem
14   2, II |        na łóżku usiadła.~- O mój Boże! - krzyknęła - wszakże to
15   2, II |            A ja i zapomniałam, o Boże!~Drżącymi rękami, żółtsza
16   2, III|      jedno cudze przyprowadzał!" Boże najwyższy! Nie już mnie
17   2, III|          głos gadatliwej baby. - Boże Przenajświętszy! Ale to
18   2, III|      głosem wymówione:~- Dopomóż Boże!~- Dziękujemy! - odpowiedziało
19   2, III|          Brawo, Justynko, brawo! Boże dopomóż robotnicy nowej!
20   2, III|         zaczął jeszcze - nie daj Boże panu takiego... lo... lo...
21   2, III|   poprawił się - albo i nie! Daj Boże każdemu dobremu tak żyć
22   2, III|     światłość Twoja niebieska, o Boże sprawiedliwy! świeci na
23   2, IV |    napadła... żeby jeszcze, broń Boże, deszcz nas nie złapał...~
24   2, V  |         jej patrona, w wianki na Boże Ciało poświęcone, w palmy
25   2, V  |        Znajdę i ubiję!... tak mi Boże dopomóż, że jak psa ubiję!~
26   2, V  |        powiada: "Może to nie daj Boże człowiek zmarznięty!" Wszyscy
27   2, V  |        ubocz schodzić, aby, broń Boże, pan Jan z wielkimi paniami
28   2, V  |        rękę w twarz mu patrzała. Boże! ileż zmarszczek, ileż zmarszczek
29   3, I  |         z miejsca.~- Dobrze. Mój Boże, jak to dobrze! Wezmę sobie
30   3, II |        czoła.~- Jak mię to boli! Boże, jak mię to zawsze boli...~
31   3, II |   przedtem wybuchnął:~- Skaranie boże nieszczęście! zguba prawdziwa
32   3, II |           Dziękuję, paniczu! Daj Boże zdrowie!~Po czym lejce z
33   3, II |         i trochę ucieszył.~- Daj Boże! - wymówił - daj Boże! Dla
34   3, II |        Daj Boże! - wymówił - daj Boże! Dla biednej dziewczyny
35   3, II | Benedykcie! ja nie mogę... o mój Boże... ja nie mogę wyrazów takich
36   3, II |       obie ręce podniosła:~- Oj, Boże mój, Boże - zawołała - toż
37   3, II |       podniosła:~- Oj, Boże mój, Boże - zawołała - toż Jankowi
38   3, II |   przeszłość moja do mnie wraca! Boże! jak ja cierpiałam! Kiedy
39   3, II |          pod nią trąd i plamy... Boże! i ty mi takie życie ofiarowywać
40   3, II |       uczucia, krainy ideałów... Boże! ile słów! ile pięknych,
41   3, II |        kolanom głowie, na którą, Boże! Ileż nadziei, ileż jej
42   3, II |       Nagle wybuchnęła:~- Wielki Boże! Ale po mojej śmierci ty
43   3, II |        życie przyjemne... Wielki Boże! Ależ ty chyba w chwili
44   3, II |        ściskały krawędź stołu.~- Boże! Boże! - kilka razy z cicha
45   3, II |  ściskały krawędź stołu.~- Boże! Boże! - kilka razy z cicha wymówiła,
46   3, II |          stopnia szkodliwym...~- Boże! Boże! Boże!~- Tak, moja
47   3, II |    stopnia szkodliwym...~- Boże! Boże! Boże!~- Tak, moja mamo.
48   3, II |      szkodliwym...~- Boże! Boże! Boże!~- Tak, moja mamo. Niech
49   3, III|          pas zakładać albo, broń Boże, bałamutniom i pustotom
50   3, III|         tego wesela nastąpi, daj Boże!~Inni strapionych sąsiadów
51   3, III|    prędko, przyjaźnie? Dlaczego?~Boże! przychodzi czasem chwila,
52   3, III|          łokciem jego, a uchowaj Boże! i nogą może zaczepiony
53   3, III|         ale nie przez jaką, broń Boże, pomstę albo zły zamiar,
54   3, III|    kompanii hałasy takie, a broń Boże bitwy, wcale są nieprzystojne.
55   3, III|        racz im dać, sprawiedliwy Boże! - baranią czapkę nad głowę
56   3, III| uzwyczaić się mogła? I czy, broń Boże, mój Janek przez nią nieszczęśliwym
57   3, III|         pozbyli. Jakie: "Pomagaj Boże", takie: "Bóg zapłać!" Wytoczyliśmy
58   3, III|        pańskie ubligi albo, broń Boże, i ekonomskie popychanie
59   3, IV |     nawet rzeczy doprowadzają... Boże miłosierny! ~Strzelbę, którą
60   3, IV |      dotrzeć chciało, wymówił:~- Boże! Boże!~Tak samo niegdyś,
61   3, IV |        chciało, wymówił:~- Boże! Boże!~Tak samo niegdyś, z tą
62   3, IV |            to wasze bożyszcze... Boże wielki! tożeśmy się ku niemu
63   3, IV |        jego pamięci... A ziemia! Boże! dzieckiem, chłopięciem,
64   3, IV |       słońce weszło? Owszem. Daj Boże panu szczęście, zdrowie
65   3, V  |        Teoś jest mor... morfi... Boże, jakże się to nazywa? zawsze
66   3, V  |       górę wzniosła.~- Zrażać! o Boże! - zawołała. - To, o czym
67   3, V  |    chłopa... tak! za chłopa...~O Boże! cóż to za tajemniczość!
68   3, V  |       spokojnie odrzekła.~Wielki Boże! taki mezalians... taki
69   3, V  |    przyszło! Ty tu niepotrzebna! Boże kochany! A toż my z tobą
70   3, V  |          pomyśl!...~- Bożeż mój, Boże! - zawołała i w zwykły już